Ερώτηση Οι εμπειρειες και οι ψαριες μας!!

Θα ηθελα να ανοιξουμε μια νεα συζητηση για τις ψαριες μας.Ο καθενας να μας διηγηθει για τη μεγαλυτερη ψαρια της ζωης του,η ακομα και για το μεγαλυτερο ψαρι που επιασε.Καλο ειναι να λεμε τα εργαλεια,την τεχνικη και τα δολωματα για να 'δανειστουμε' ιδεες ο ενας απο τον αλλο και να γινουμε καλυτεροι ψαραδες ολοι μας.Αυτο που ισως να μη θελουν μερικοι να πουν ειναι ο τοπος,για αυτο ας αφησουμε ανοιχτη αυτη την παραμετρο, οποιος θελει μπορει να πει και τον τοπο,αν οχι δεν πειραζει,αλλωστε το σημαντικο της συζητησης ειναι να μαθουμε τεχνικες μεσα απο επιτυχημενα ψαρεματα μας με σκοπο να πολλαπλασιασουμε τα ποσοστα μας να φυγουμε απο τη θαλασσα με μια καλη σοδεια!

Καλή ιδέα !
Λοιπόν για εμένα η καλύτερη ψαριά έγινε στο τέλος Αυγούστου του 2003.
Ήταν λοιπόν τέλη καλοκαιριού και είχα πάει για διακοπές με την γυναίκα μου στο εξοχικό μας στο Λουτράκι.
Σκέφτομαι λοιπόν μια μέρα να πάω να αγοράσω κανά σκουλικάκι και να ξυπνήσω πρωί για να πάω για ψάρεμα. Εκεί που πάω για δολώματα μου λέει η κυρία ότι στους καταράκτες έχει τονάκια και πιάνονται με συρτή ακτής. Θα θέλει να μου πουλήσει υλικό σκέφτομαι αλλά ενδίδω. Αγοραζω μπαλάκια και ψεύτικα ψαράκια και φεύγω.
Την άλλη μέρα ξυπνάω κατά τις 04:00 από την αγωνία να πάω για ψάρεμα και ξεκινάω για καταράκτες. Για να πω την αλήθεια είχα ξεχάσει τα λεγόμενα της κυρίας. Φτάνω εκεί και είμαι ολομόναχος. Δολώνω τα καλάμια μου και κάθομαι να απολαύσω την ανατολή του ηλίου.
Κατά τις 07:00 και εκει που είχα φτασει στην υπέρτατη ηρεμία, αρχιζουν να σκάνε μύτη και άλλοι ψαράδες κρατώντας από ένα καλάμι με μπαλάκι και ψεύτικο ψάρι στην άκρη. Κατά τις 07:30 η περιοχή είχε γεμίσει. Μπορεί να ήταν και 50 άτομα στη σειρά. Είχαμε καταλήξει να μην χωραμε.
Ε λοιπόν έγινε πανηγύρι. Εκείνη την ημέρα έβγαλα σχεδον 20 τονάκια. Το καλό ήταν ότι ούτε σύνεργα χρειαζόσουν, ούτε πολλα καλάμια, ούτε να δολώνεις και να ξεδολώνεις. Βέβαια ήξερα οτι τέτοιες μέρες δεν θα ξαναέβλεπα πολλές. Το θέμα είναι ότι το εύκολο ψάρεμα σε κάνει να χάνεις την ουσία. Δεν είχες την περιέργεια να δεις τι θα τσιμπήσει και τι θα βγάλεις. Τονακια - τονάκια - τονάκια.

Επειδή ψαρεύω κυρίως μέρα, ας είναι καλά η Ασπασία που με απαγορεύει το νυχτερινό, και επηρεασμένος έντονα από τις γλαφυρές αφηγήσεις του Γιάννη Παπαθανασίου για νύχτες ξελογιάστρες αγκαλιά με Λαβράκια, ένοιωθα έντονα την ανάγκη να πραγματοποιήσω ένα τέτοιο ψάρεμα. Την ανάγκη αυτή βέβαια την πλήρωσα ακριβά: απαγόρευση εξόδου για ένα σαββατοκύριακο και για μια εβδομάδα πρωινή βόλτα τον σκύλο ο οποίος παρεμπίπτοντος είναι πολύ πρωινός τύπος . Έτσι κανόνισα μια ωραία Πέμπτη μέσα Μαΐου δύο η ώρα ξημερώματα να βρεθώ στο σημείο που με σημάδεψε: με γέμισε με εμπειρίες, μου έδωσε συγκινήσεις και με χάρισε στιγμές μεγαλοπρέπειας. Πραγματικά με έκανε να βλέπω από διαφορετική γωνία τις αφηγήσεις του Παπαθανασίου - τον οποίο θέλω να ευχαριστήσω για τις συνεχείς συμβουλές που με δίνει . Η δύο η ώρα δυστυχώς έγινε τέσσερις, για να καταλήξω να ρίξω τις αρματωσιές δολωμένες με Σαρδέλα πέντε η ώρα. Για να είμαι ειλικρινείς δεν περίμενα να πάρω τσιμπιά. Και όμως για κανένα εικοσάλεπτο έπαιρνα δυνατές τσιμπιές - επιτέλους άκουγα τα καμπανάκια μετά από εβδομάδες αψαρίας να χτυπάνε - για να καταλήξω με ένα Λαβράκι 300 περίπου γραμμάριων. Η ψαριά εκείνης της βραδιάς ήταν αυτό το ψάρι, κάτι το ασήμαντο, το μήνυμα που μου έστελνε όμως ήταν το σημαντικό. Υπήρχαν Λαβράκια και έτρωγαν, αλλά όχι εκείνη την ώρα, έπρεπε να βρεθώ λοιπόν στο ίδιο σημείο αλλά πιο νωρίς. Το σκηνικό επαναλήφτηκε την επόμενη ημέρα, πάλι «πληρωμή» στην Ασπασία , πάλι ξημέρωμα, νωρίτερα όμως αυτήν τη φορά. Η δικιά μου πληρωμή; Τέσσερα Λαβράκια όλα πάνω από κιλό, τρεις Κέφαλοι και μια Μουρμούρα σύνολο εφτά κιλά. Από εκείνη τη βραδιά και μέχρι μέσα Ιουνίου κάθε σαββατοκύριακο έφευγα με τρία – τέσσερα κιλά τουλάχιστον, με μεγαλύτερο ψάρι ένα Λαβράκι τρία κιλά και χάνοντας αρκετά κομμάτια κυρίως λόγω της απειρίας μου αλλά και των ντόπιων συρταδόρων οι οποίοι είχαν βάλει στόχο τις πετονιές μου – μου τις έκανα κουβάρι - αν και ψάρευα στα είκοσι μέτρα. Προφανώς θεωρούσαν ότι τους έπαιρνα τα ψάρια. Ας είναι.. Και τώρα ένα περιστατικό για να καταλάβετε τι σημαίνει να είσαι γκαντέμης – μια άλλη λέξη για την απειρία: Οχτώ η ώρα το πρωί με δύο Λαβράκια μισόκιλα αν και ψάρευα ήδη τέσσερις ώρες. Ξαφνικά ακούω τα φρένα να σφυρίζουν - ρυθμισμένα στο όριο θραύσης της σαραντάρας πετονιάς - και το καλάμι να πετάγεται έξω από την βάση του ενώ η μύτη του είχε ακουμπήσει σχεδόν στο έδαφος. Το προλαβαίνω και πάω να μαζεύω. Έλα ντε που δεν ερχότανε τίποτα. Στην αρχή νόμιζα πως το ψάρι την κοπάνησε σκαλώνοντας το πολυάγκιστρο πάνώ σε κανένα κάβο ή δίχτυ από τα πολλά δωράκια που μας αφήνουν οι επαγγελματίες. Πάνω τα νεύρα μου συνέχιζα να σηκώνω το καλάμι αδιαφορώντας για την υγεία του, είχε λυγίσει τελείως, ακόμα μου κάνει εντυπώσει που δεν έσπασε. Με την δύναμη που έβαλα άρχισα να φέρνω κάτι τόσο βαρύ που η μανιβέλα από το μηχανάκι δεν γύριζε αν και είχε μεγάλη ελκτική ικανότητα, έτσι τρομπάριζα: πάνω το καλάμι, κάτω το καλάμι και μάζεμα. Κατάλαβα ότι πρόκειται για ψάρι την στιγμή που η πετονιά άρχισε να παίρνει δεξιά. Και τότε με έζωσαν τα μαύρα φίδια. Δεξιά ήταν δεμένη μια τράτα και αν πήγαινε από κάτω, τότε χαιρετάω το ψάρι. Τελικά το χαιρέτησα με μαύρο μαντήλι και πολύ δάκρυ. Ας είναι καλά τα σκουπίδια που πετάμε στην θάλασσα. Μια σακούλα μπλέχτηκε στην πετονιά και καθώς μάζευα πήγε και σκάλωσε στην μύτη του καλαμιού. Και όσο εγώ σαν Χάνος κοιτούσα την μύτη με την σακούλα να την έχει αγκαλιάσει, το ψάρι χώθηκε κάτω από την καρίνα σπάζοντας το πολυάγκιστρο ακριβώς πάνω από το πρώτο αγκίστρι. Το είδα μετά από ένα λεπτό να παλεύει στον αφρό να απαλλαγεί από την αρματωσιά και πραγματικά ήταν ένα τέρας, Έκανα πολλά λάθη. Δεν θα σας πω ποια,. σας τα αφήνω για άσκηση. Το μάθημα μου το πήρα. Πάντως αν πιάσετε κανένα Λαβράκι – τέρας με αγκίστρια στο στόμα σας παρακαλώ να μου το στείλλεται είναι δικό μου!!!

Πολυ ωραιες οι ιστοριες σας. Θα σας πω και γω μια δικη μου. Πηγα θυμαμαι περιπου η ωρα 9 για ψαρεμα στο λιμανι. Ψαρεψα λιγο με το απικο μου καλαμι και επιασα μια τσιπουριτσα γυρω στα 200 και μια μικρη 100. Ταυτοχρονα ειχα ριξει μεσα και ενα καλαμι μουλινε με δολωμα καραβιδακι.Ετσι οπως ψαρευα τις τσιπουριτσες επιασε δυνατη βροχη.Μπηκα στο αυτοκινητο και οταν σταματησε βγηκα να συνεχισω το ψαρεμα μου. Χωρις να το καταλαβω αυτη η βροχη ηταν η αιτια να κανω το καλυτερο ψαρεμα της ζωης μου. Εκει που ψαρευα στο λιμανι υπαρχει ενα αυλακι που κατεβαζι νερο οταν βρεχει.Ετσι τα νερα θολωσαν και γεμισαν ψαρια.Καθε λιγο τσιμπουσε το μουλινε και εβγαλα απ'οτι θυμαμε τρεις μουρμουρες καλες(ειδικα η μια ηταν η μεγαλυτερη που επιασα ποτε μου),3 μπαρπουνακια αρκετα καλα,ενα φαγκροπουλο με το απικο μου στα 250 γρ,λιγα σαργουδακια και το αποκορυφωμα μια παλαμιδα στο κιλο η οποια χτυπησε σε ενα νεο μουλινε που ειχα προσθεσει με μπαλακι και ζωντανη γοπα για αφρο.Η ψαρια ηταν πολυ καλη μεχρι εκεινη τη στιγμη(γυρω στα 2.5 κιλα φρεσκα ψαρακια ολα πρωτα) μεχρι που αποφασισα να ριξω για κανενα χταποδι.Λεω με σιγουρια σε ενα αλλο ψαρα που βρισκοταν εκει: 'Παω να φερω ενα χταποδι' Εριξα τη χταποδιερα στο νερο και ξετυλιξα τη μισινα μεχρι να πατωσει.Οταν πατωσε πηρα το καρουλι και αρχισα να ξετυλιγω μισινα για να μπορεσω να στειλω τη χταποδιερα μου οσο πιο μεσα μπορουσα.Οταν ξετυλιξα την πετονια αρχισα να τραβαω τη χταποδιερα για να τη βγαλω απο το νερο και να τη ριξω μακρια,για να αρχισει ουσιαστικα να ψαρευει.Την τραβηξα και την ενιωθα πως ηταν πολυ βαρια .Αμεσως φωναξα για αποχη και εβγαλα πανω ενα χταποδι περιπου 2.5 κιλα!!! Με την πρωτη πριν ακομα ψαρεψω! Η ωρα ειχε παει μια το μεσημερι και αφου εβγαλα τα 5 κιλα που δικαιουμε εφιγα ευχαριστημενος απο τη θαλασσα αφου μου προσφερε αυτα που της ζητησα. Σημειωση: η χταποδιερα ειναι δικης μου κατασκευης που μειωνει τα σκαλωματα ειδικα σε μερη οπως τα λιμανια που ειναι γεματα απ'αυτα.Ειναι πολυ αποτελεσματικη και εχω βγαλει αμετρητα χταποδια μ'αυτη,τοσο στο λιμανι οσο και απο βαρκα..Οποιος ενδιαφερεται για να μαθει περισσοτερα για την κατασκευη της ας επικοινωνησει μαζι μου.

To καλυτερο μου ψαρεμα ηταν τον δεκεμβριο του 2001.

Χωρις να εχω πολλες γνωσεις γυρω απο το ψαρεμα,και εχοντας μονο μια πετονια,μου την ειχε φτιαξει αλλος,μια συνηθισμενη πετονια,με 2 αγκιστρια,ξεκινησα για το λιμανι,ψαρευα πισω στα μπλοκια,οχι προς τα ανοιχτα,αλλα εκει που κοβει.

Ριχνω τον μπασμο,βγαζω εξω την γαριδα,την καθαριζω,και αρχιζω να ψαρευω..

Η ωρα πηγαινε 5 το απογευμα,χωρις να παρω τπτ σπουδαιο,2 μουρμουρες μικρες μονο. Χτυπαει το κινητο,ηταν ο πατερας μου,και μου λεει ``τι εκανες ρε? Τιποτα του λεω. Μου απανταει ``ασε,εισαι ασχετος,μαζεψε τα,και κανε την.


Εκεινη την ωρα αρχιζε να νυχτωνει,και εγω απογοητευμενος..με το τσιγαρο στο στομα...ξαφνικα ο φελλος,εξαφανιζεται,και ακολουθει μια γερη μαχη,χωρις να ξερω τι ψαρι ειναι..Μια τσιπουρα 450γρ!!!

Μεσα στην τρελη χαρα,παω να το ξαγκιστρωσω,με δαγκωσε τοσο πολυ που ουρλιαξα! :?

Μεσα σε 20 λεπτα,εβγαλα αλλες 7,ειχα πεσει πανω σε κοπαδι,που περνουσε.

Ηταν η πρωτη φορα,που επιασα μεγαλο ψαρι και σε ποσοτητα,γι`αυτο θα μου μεινει αξεχαστο αυτο το ψαρεμα.

Φιλε Αντρεα μηπως οι τσιπουρες αυτες ηταν απ'αυτες που φευσουν κατα καιρους απο τα υχθιοτροφεια??

Φιλε winroad,και εγω ετσι σκεφτηκα τοτε,αλλα οι τσιπουρες ηταν αγριες,μαυρες,αν με καταλαβαινεις,που σημαινει οτι δεν ειναι του ιχθυοτροφειου,εκεινες δεν ειναι πολυ ασπρες?

Οχι κατ'αναγκη.. Οσες φορες επιανα κλουβισιες ηταν πιο 'μαυρες' απο τις αγριες.. Χαρακτηριστικα της κλουβισιας ειναι πως μερικες φορες εχει κατι σαν 'καμπουρα' και το χρυσο πανω στο κεφαλι της δεν ειναι τοσο εντονο,οσο της αγριας. Τελος δεν παλευει σχεδον καθολου,συγκριτικα με την αγρια.. Επισης πολυ δυσκολα θα βγαλεις πανω απο 2 κομματια αγριες,οταν αυτες βρισκονται κατω απο τα ποδια σου,λογω της εξυπναδας τους,που μολις φυγουν μερικα κομματια απο το κοπαδι το καταλαμβαινουν και φευγουν και οι υπολοιπες..

ΑΚΟΥΣΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ.Παιδια ειμαστε με ενα φιλο μου και εχει ριξει μοναγγιστρο περιπου 10 το βραδυ για μουγγρια κτλ.σε βραχωδη βυθο στην ναξο οπου και παραθεριζαμε.Αυτος που λετε εχει εναν αδερφο ο οποιος εχει συνεχεια ενα κινητο στο χερι και στελνει μηνυματα στην κοπελια του!Σοβαρα μιλαω ΟΛΗ μερα στελνει.Το ριχνουνε λοιπον και κατα τις 2-3 πανε να το μαζεψουνε, εχοντας αποχη,γαντια χοντρα,καμακι,φακο κτλ.ξαφνικα εχει πανω ψαρι το ανεβαζει ο ενας ενω ο αλλος φοραει το γαντι και εχει αρχισει...να στελνει μηνυματα!Μολις το φερνει πανω απαγγιστρωνεται μονο του και σπαρταρα σαν τρελο.δεν ειχαν ανοιξει καν φακο!στο ημιφως ισα ισα που το ξεχωριζαν,πανω στη λαχταρα του να μην του φυγει απλωνει το χερι του(το οποιο ηταν γυμνο)να το πιασει!Το μουγγρι,που στο διαολο το ειδε??,γυρναει και τον δαγκωνει.Παιδια επειδη περασε απο την παραλια για να παει σπιτι του το ειδα,το χερι του αιμοραγουσε ακατασχετα και το ειχε δεσει με ενα πανι καθαρο.Πηγε στο κεντρο υγειας,ευτυχως δεν εκανε ραμματα αλλα εβαζε κατι αλοιφες και αντιβιοτικα.ΤΡΕΛΑΘΗΚΑ.Μολις εβγαλε την γαζα ειδα το κοψιμο.σαν να τον ειχαν χτυπησει με ξυραφι.Ειχε 3-4 κοψιματα παραλληλα σε μκρη αποσταση μεταξυ τους.Αρχικα φαινοταν το κοκκαλο.Δεν εχω νιωσει να κινδυνευω ποτε απο ψαρι μετα απο αυτο εμαθα πως τπτ δεν ειναι δεδομενο.Απο εκεινη τη μερα ολοι φυσικα τον δουλευαμε και του πεταγαμε οτι το μουγγρι ειχε βγει να ψαρεψει ανθρωπους,αλλη φορα να βαζει δολωμα κανενα δαχτυλο κτλ.

ΑΑΑΑ μην ξεχασω το ηθικο διδαγμα:ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΣΤΗΡΙΖΕΣΑΙ ΣΕ ΑΤΟΜΑ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΟΤΑΝ ΠΑΣ ΓΙΑ ΨΑΡΕΜΑ.(παρεπιπτοντος αυτος και αν εφαγε κραξιμο,του λεγαμε οτι του βρηκαμε δουλεια σαν βοηθος ψαρα :lol: :lol: :lol: :lol: ,αν η ζωη του τα φερει δυσκολα να δουλεψει σε καΐκι κτλ.)

Eιδατε τι μας κανουν οι γυναικες ? :evil:

Ψαρεμα και κοπελλες δεν συμβαδιζουν :!:

Πολυ ωραια η ιστορια σου :wink: