Αφού καταφέρουμε και στείλουμε στριφτάρι, παράμαλλο, βαρίδι, αγκίστρι με δόλωμα μέσα, ( στα 300 + μέτρα τουλάχιστον ή μετά το 37° κύμα που βρίσκεται η ξέρα που εντοπίσαμε μέσω δορυφόρου.)
περιμένουμε να πατώσει το κουβάρι που δημιουργήσαμε. ( είναι γνωστό σε όλους ότι το κακόμοιρο το δόλωμα είναι πρώτο στην αρχή και κατά την εκτόξευση κυνηγάει το βαρίδι)
.
Τραβάμε 1 με 2 μέτρα για να τα βάλουμε σε μία σειρά στο βυθό ( από έξω προς τα μέσα βαρίδι, > χάντρες, > στριφτάρι, > παράμαλλο, > αγκίστρι με δόλωμα ή ότι έχει απομείνει από αυτό μετά την απογείωση – πτήση – συντριβή στη θάλασσα )
Από εκεί και πέρα αφού βάλουμε το καλάμι στην βάση οι επιλογές που γνωρίζω είναι οι εξής:
α)
Αφήνουμε ανοικτό το pick up και τα φρένα στο 1/3 του ορίου θραύσης του παράμαλλου. Με το που αρπάξει το δόλωμα το ψάρι κλείνουμε το pick up το ψάρι τρώει τα φρένα και αρχίζει το πανηγύρι.
β)
Κλείνουμε το pick up και λύνουμε τα φρένα. Όταν το ψάρι αρπάξει το δόλωμα μαζεύουμε τα φρένα και το πανηγύρι αρχίζει και πάλι
γ)
Κλείνουμε το pick up τα φρένα ρυθμισμένα στο 1/3 του ορίου θραύσης του παράμαλλου και αφήνουμε κανένα μέτρο πετονιά να κρέμεται ελεύθερη μεταξύ των οδηγών ή με μαμουδάκι κρεμασμένο. Το ψάρι τραβάει την ελεύθερη πετονιά και στο τέλος βρίσκεται τα τρώει τα φρένα.
Προσωπικά χρησιμοποιώ της εκδοχές «α» και «β».
Ερωτήσεις.
1) Ποία από την εμπειρία σας είναι η ποιο σωστή τεχνική;
2) Υπάρχει άλλη εκδοχή;
Υ.Γ. : Ψαράς (ερασιτέχνης πάντα) χωρίς Laptop στο χώρο του ψαρέματος, Online δορυφορική σύνδεση, Google Earth, Meteo, Poseidon, Auto route, κλπ... γίνεται;
:?: :?: :?: