Ερώτηση Η "λαχταρα" στο ψαρεμα

Η "λαχταρα" στο ψαρεμα

Λοπον ειναι γεγονος οτι ανεξαρτητα με το ποσο εξοικιωμενος ειναι κανεις με ενα συγκεκριμενο μοντελο ψαρεματος, μια παραμετρος ειναι πανταχου παρουσα και τα παντα πληρουσα..............η λαχταρα.
Τι ειναι η λαχταρα?
Ας πουμε οτι ειναι μια παθολογικη επιθυμια, μια εσωτερικη ακατανικητη πιεση που νιωθουμε να φερουμε το ψαρι στα χερια μας το συντομοτερο δυνατον, αν ειναι δυνατον σε χρονο μηδεν.
Κι αν δεν ειχε καταστρεπτικες συνεπειες δεν θα καναμε κανενα λογο γι’αυτη αλλα θα την εντασαμε στην λεγομενη συγκινηση του ψαρεματος που μαλλον επιθυμητη ειναι.
Τι κανει η λαχταρα?
Δημιουργει προβληματα στον ελεγχο μας κατα την διαρκεια της παλης με το ψαρι.
Στο ψαρεμα διακρινουμε 3 φασεις, πολυ σημαντικες ολες :
1) το αγκιστρωμα του ψαριου
2) την παλη μεσα στο νερο
3) το αποχιασμα η την εναερια πορεια (αν δεν εχουμε αποχη)

Ας δουμε πως επιδρα η λαχταρα σε καθε φαση και τι προβληματα δημιουργει :

Αγκιστρωμα του ψαριου

Το ψαρι κανει γενναια τσιμπηματα και εμεις αισθανομαστε τις δονησεις και βλεπουμε το καλαμι να ακολουθαει περιεργες καμπυλες. Τι κανουμε?
Πολλες οι αντιδρασεις μας αλλα συνηθως μαλλον τραβαμε ατσαλα με στοχο να καρφωσουμε καλα. Το ψαρι φτυνει το αγκιστρι η ξεκαρφωνεται επι τοπου η στο δρομο. Ενταξει, ποτε δεν εισαι σιγουρος τι ψαρι ταρακουναει την αρματωσια σου
ωστε να πεις οτι θα κανεις ετσι η αλλιως. Η λαχταρα μας κανει να τραβαμε μαλλον πιο γρηγορα απ’οτι πρεπει, ισως αν χαλαρωσουμε και αφησουμε το ψαρι να καταπιει καλα να ειμαστε πιο τυχεροι.

Παλη μεσα στο νερο

Το ψαρι εχει καρφωθει, ας υποθεσουμε μαλλον καλα, εχοντας ξεπερασει την πρωτη δυσκολη φαση που μολις περιγραψαμε.
Αρχιζουν τωρα τα πηγαινε-ελα, τραβαει πολυ τα φρενα ανταποκρινονται, τραβαει πιο λιγο μαζευουμε κτλ. Ωραιες ειναι οι λεπτες πετονιες αλλα θελουν ιδιαιτερη προσοχη να μην υπερτιμησουμε την δυναμη τους. Αυτη η λανθασμενη υπερτιμηση γινεται λογω της λαχταρας. Σε αλλες συνθηκες, πχ οταν τεσταρουμε στη στερια δεν θα καναμε ποτε αψυχολογητα τεντωματα ομως τωρα με τον ψαρακα στην αλλη ακρη της πετονιας μας τα πραγματα ειναι πολυ διαφορετικα. Ειμαστε σε μεγαλη ενταση (λαχταρα) η οποια και μας κανει μαλλον νευρικους και καταστρεφουμε το ιδιο μας το συστημα. Ας σκεφτουμε εκεινη την ωρα οτι, μεγαλο ψαρι ειναι, ας χαλαρωσω κι ας του αφησω ολα μα ολα τα δυνατα περιθωρεια, βασιζομενος στην εξαιρετικη ελαστικοτητα της πετονιας που αυξανει με το μηκος, την ελαστικοτητα του καλαμιου, και την δυνατοτητα αμεσης ανταποκρισης των φρενων του μηχανισμου.
Μια καλη σκεψη που κανω παντα οταν πιασω ενα γενναιο ψαρακα ειναι..............παει δεν το βγαζω........ παει θα το χασω.........κι αυτο το επαναλαμβανω συνεχεια μεσα μου οσπου διαπιστωνω οτι ξαναγινομαι το ιδιο ψυχρος οσο και πριν τσιμπησει.
Δεν ξερω πως αλλα αυτο με βοηθαει παρα πολυ στο χρονισμο των χειρισμων μου.

Το αποχιασμα η την εναερια πορεια

Ολα ωραια εως εδω, αγκιστρωσαμε και παλεψαμε και μαλλον καλα τα πηγαμε αφου νασου και ειναι μπροστα μας στα νερα .........ο ψαρακας.
Η πρωτη φυσιολογικη αντιδραση ειναι ο θαυμασμος........τι ψαρακας ειναι αυτος....
Το ψαρι ειναι δυπλα μας αλλα οχι στα χερια μας..........δυστυχως.
Ειναι η φαση του αποχιασματος..........ο επιλογος ............το happy end
Αλλοι αποχιαζουν μονοι τους αλλοι με παρεα, αν αποχιασουμε μονοι μας η λαχταρα ειναι πιο μεγαλη. Το σωστο ειναι να αποχιασω απο το κεφαλι του ψαριου, αλλα αυτο το ατιμο κανει ακομα ...βουτιες.
Δεν βιαζομαι να αποχιασω.......οπως και δεν βιαστηκα να το φερω εως εδω.
Το ψαρι πρεπει να ελθει στην αποχη σκασμενο, κι αυτο θελει χρονο. Πολλες φορες το ψαρι θα κανει την υστατη προσπαθεια του λιγο πριν το αποχιασμα, προσοχη,ειναι η τελευταια φαση πριν το happy end, αν τωρα τα κανουμε μουσκεμα θα χαθει η ολη συγκινηση. Ασκαστο ψαρι δυπλα μας ειναι δυναμιτης.
Τελος αν δεν εχουμε αποχη, η εναερια πορεια ας ειναι η ελαχιστη δυνατη, παντα θα ξενερωσουμε κοντα στην ξηρα (βραχος, μωλος) με προσοχη μην υπερεκτιμησουμε την δυναμη του καλαμιου η της πετονιας. Στον αερα δεν εχουμε πια την πολυτελεια της ελαστικοτητας της ναυλον, των φρενων κτλ. και τα σπαρταρισματα θα ειναι πλεον αφιλτραριστα αρα ισχυρες καταπονησεις. Ειναι σκοπιμο μαθαινοντας κανεις το καλαμι του να κανει δοκιμες ξενερισματος διαφορων βαρων ωστε να εξοικιωθει με το που, πως, απο ποιο υψος,με ποιες κινησεις θα φερει στα χερια του το βαρος. Οποιος εχει χασει ψαρια την τελευταια στιγμη θα καταλαβει πολυ καλα τι περιγραφεται εδω.....


Τελειωνοντας ας πουμε οτι με τα πολλα πολλα ψαρεματα θα βελτιωθουμε πολυ στο θεμα της λαχταρας αλλα ποτε δεν θα απαλλαγουμε εντελως...........


Με πολλες ευχες για λιγοτερη λαχταρα....και καλα ψαρια στα χερια μας τελικα.


κωστας

Κώστα, συμφωνώ με όσα έγραψες, αλλά σκέψου να έχεις κάνει σωστά όλα τα παραπάνω,να έχεις πιάσει δηλαδή τον ψάρακα στα χέρια σου και να στήνεσαι μπροστά στον φωτογραφικό φακό για να αποθανατίσεις την φοβερή σύλληψη και ξαφνικά αυτό το άτιμο να πεταχτεί μέσα από τα χέρια σου και .... μπλουμ μέσα στο νερό :cry: :cry: :cry: .
Συμπέρασμα : όταν θέλετε φωτογραφία με το ψάρι μακρυά από το νερό όταν είναι ακόμα ζωντανό για να υπάρξει και φωτογραφία και γενικά μην κάνουμε άτσαλες κινήσεις με το ψάρι στο χέρι κοντά στην θάλλασα

ant έγραψε: .
Συμπέρασμα : όταν θέλετε φωτογραφία με το ψάρι μακρυά από το νερό όταν είναι ακόμα ζωντανό για να υπάρξει και φωτογραφία και γενικά μην κάνουμε άτσαλες κινήσεις με το ψάρι στο χέρι κοντά στην θάλλασα

:lol: :lol: :lol: ετσι ειναι φιλε Αντωνη......

Καλά ρε Αντώνη, αυτό και αν είναι Γκαντεμιά.

Ολα αυτά καλά Κώστα αλλά να προσθέσω και τις δύο παραμετρους που εμένα μου ανεβάζουν ιδιαίτερα την αδρεναλίνη

1ο - Η αρπαγή : αναφέρομαι κυριολεκτικά στην αρπαγή του δολώματος από κάποιο ψάρι. Είναι η στιγμή που ξαφνικά το καλάμι "προσκυνάει τη Γαλανή Κυρία και ο μηχανισμός παθαίνει αμόκ καθώς δίνει την πετονιά που απαιτεί το ψάρι στην άλλη άκρη.

2 - Η μάχη : αναφέρθηκες ήδη στη μάχη με το ψάρι αλλά αυτό που πραγματικά με εκστασιάζει είναι όταν η μάχη δίνεται με λεπτή μάνα και καλάμι-μηχανάκι με σωστή συμπεριφορά.

Παράδειγμα χθες το απόγευμα, είχα "σπαταλήσει" αρκετή ώρα με αέρα που έκανε κοιλιά σε πετονιές με μεγάλα βαρίδια κτλ και είχα ξεμείνει και από δόλωμα. Δεν ήθελα όμως να φύγω (έκοψε και ο πολύ αέρας) και βλέποντας 2 σαρδέλες παρατημένες από κάποιον που είχε φύγει νωρίτερα τις τεμάχισα σε φιλετάκια (κύβους) και πέρνοντας το καλάμι που χρησιμοποιώ για spinning (ενα Shimano 2,75μ με CW 10-40g) και 18άρα μάνα έβαλα πάνω μια ψιλή αρματωσιά και αρχισα το παιχνίδι. Γόπες και μελανούρια με τίμησαν (ή μάλλον τον παππού που ψάρευε γόπες δίπλα μου :wink: - του τα έδωσα φεύγοντας). Μιλάμε για απόλαυση. Το τι "τράβηγμα" είχα στην 18άρα δεν περιγράφεται :lol:

Πήγα σπίτι χωρίς ψάρια αλλά πολύ ικανοποιημένος :lol:

COSTASANDROS έγραψε: Το ψαρι κανει γενναια τσιμπηματα και εμεις αισθανομαστε τις δονησεις και βλεπουμε το καλαμι να ακολουθαει περιεργες καμπυλες. Τι κανουμε?
Πολλες οι αντιδρασεις μας αλλα συνηθως μαλλον τραβαμε ατσαλα με στοχο να καρφωσουμε καλα. Το ψαρι φτυνει το αγκιστρι η ξεκαρφωνεται επι τοπου η στο δρομο. Ενταξει, ποτε δεν εισαι σιγουρος τι ψαρι ταρακουναει την αρματωσια σου
ωστε να πεις οτι θα κανεις ετσι η αλλιως.

Εδω θα διαφωνίσω Κωστα. Το ψάρι πρεπει να το πιάνει ο ψαρας και όχι μόνο του. Πρωσοπικά πιστέυω πως το πιο καθαρο πιασιμο ενος ψαριου ειναι απο το στομα στο πλάι ή πάνω. Τουλάχιστον προσπαθώ να το πιάνω εκεί. Αν καταπιει το δολωμα υπάρχει κίνδυνος να κοψει τη πετονια με τα δόντια. Στην αλλη περιπτωση εισαι εσυ, τα φρενα, το καλάμι και το ψαρι. Για να γίνει αυτο όμως πρέπει με το πρώτο κουνημα της μύτης να εισαι με το καλάμι στα χέρια και να καρφώσεις όταν πρέπει.

COSTASANDROS έγραψε: Ας σκεφτουμε εκεινη την ωρα οτι, μεγαλο ψαρι ειναι, ας χαλαρωσω κι ας του αφησω ολα μα ολα τα δυνατα περιθωρεια, βασιζομενος στην εξαιρετικη ελαστικοτητα της πετονιας που αυξανει με το μηκος, την ελαστικοτητα του καλαμιου, και την δυνατοτητα αμεσης ανταποκρισης των φρενων του μηχανισμου.
Μια καλη σκεψη που κανω παντα οταν πιασω ενα γενναιο ψαρακα ειναι..............παει δεν το βγαζω........ παει θα το χασω.........κι αυτο το επαναλαμβανω συνεχεια μεσα μου οσπου διαπιστωνω οτι ξαναγινομαι το ιδιο ψυχρος οσο και πριν τσιμπησει.
Δεν ξερω πως αλλα αυτο με βοηθαει παρα πολυ στο χρονισμο των χειρισμων μου.

Πόσο μα πόσο δίκιο έχεις. Συμφωνώ μαζί σου. Το πάν ειναι η ψυχραιμία.

DOLPHIN

Καλά ρε Αντώνη, αυτό και αν είναι Γκαντεμιά

Ευτυχώς που ψαρεύω από την ακτή και δεν βγάζω φωτογραφές. Έτσι δεν μου έτυχε αυτό ακόμα, γιατί όλα τα άλλα τα έχω υποστεί