Ερώτηση Ψάρεμα Τσιπούρας

Yiannis έγραψε:
Στην μάνα βάζουμε ένα στοπερ και μετά βαρίδι, στριφτάρι, παράμαλλο.
Το στόπερ το ρυθμίζουμε ανάλογα με το μήκος που θέλουμε να παίζει το βαρίδι ελεύθερο, πχ 100cm.
Στήνουμε το καλάμι με αρκετή λάσκα πετονιά.
Όταν το ψάρι πάρει το δόλωμα και φύγει, θα μπορεί να πάρει ελεύθερα όσο είναι το μήκος ανάμεσα σε στόπερ-στριφτάρι.
Η ερώτηση είναι: Μόλις το βαρίδι φτάσει στο στόπερ και το ψάρι εξακολουθεί να παίρνει, τότε λογικά θα αγκιστρωθεί αυτόματα από το βάρος του βαριδιού?

Αγαπητέ φίλε,

Εγώ είμαι κατά της "κόντρας". Πιστεύω ότι το ψάρι πρέπει να έχει όσο χώρο θέλει για να κινηθεί με το δόλωμα στο στόμα (να το πάρει και να φύγει).

Έχεις δεί ποτέ τι κάνουν οι γάτες ή τα σκυλιά που πεινάνε πολύ και είναι άγρια? Παίρνουν την τροφή στο στόμα και αρχίζουν να τρέχουν δεν τρώνε πάνω από το πιάτο. Σταματούν παρακάτω και το τρώνε με την ησυχία τους. Πολλές φορές αν τα τρομάξεις αφήνουν την λεία τους από το στόμα και τρέχουν να κρυφτούν.

Το ίδιο συμβαίνει και με τα ψάρια. Στην περίπτωση όμως που βρούν "κόντρα" ανοίγουν το στόμα και το αφήνουν (πχ τσιπούρες και σαργοί) και στην καλύτερη περίπτωση επιστρέφουν ξανά για να παίξουν με το δόλωμα. Το αποτέλεσμα του τράβα άσε ειναι να τραβηχτεί το δόλωμα και μετά από λίγο να βγεί από το αγκίστρι.

Αλλά ψάρια όμως το καταβροχθίζουν από την αρχή.

Δεν είμαι υπέρ του τρόπου που αναφέρεις όμως αν τον δοκιμάσεις θα ήθελα να ξέρω τα αποτελέσματα.

Φιλικά,

Σκοπός δεν είναι να πούμε αν έχουμε πιάσει πολλές τσιπούρες η όχι σε αυτό το τόπικ. Σίγουρα σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να βγάζουμε πολύ εύκολα τσιπούρες. Μπορεί να μην κάνουμε τίποτα και ξαφνικά χωρίς να ασχολούμαστε ιδιαίτερα να σηκώνουμε τσιπούρες την μια πίσω από την άλλη. Υπάρχουν περιπτώσεις που είναι απονήρευτη, λόγω ανακατοσούρας του βυθού, λόγω το ότι δεν έχει κυνηγηθεί, λόγω του ότι είναι ήσυχος ο τόπος που ψαρεύουμε. Και μιλάω για αυτές που δεν θα χτυπήσουν σαν σπάρος ούτε θα έρχονται σαν σακούλα. Δεν είναι όμως ο κανόνας στο ψάρεμα της τσιπούρας. Τις περισσότερες φορές χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή και έμφαση στην λεπτομέρεια. Φαντάζομαι το παιχνίδι της πονηρής τσιπούρας με το δόλωμα και σκέφτομαι το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι. Μπορεί να παίζει με το δόλωμα για πολύ ώρα. Μπορεί να το τραβήξει για να το ξεχειλώσει και να το φάει μετά με την ησυχία της. Μπορεί απλά να το χτυπάει με την μουσούδα της. Μπορεί να τριγυρνάει γύρω από αυτό σε μια ακτίνα 100 μέτρων για πάρα πολύ ώρα. Σίγουρα θέλει τεράστια υπομονή και μάλλον είναι το μόνο μυστικό. Η μεγάλη σίγουρα θέλει να νοιώθει βασίλισσα. Θα χτυπήσει εκεί που δεν τριγυρνάει τίποτα στο βυθό. Θέλει μεγάλη μερίδα και θα φάει μετά από πολύ ώρα αφού νοιώσει την πλήρη ασφάλεια. Συμφωνώ με τον Νίκο ότι δεν χαμπαριάζει από ψιλά εργαλεία αν και για μένα είναι μεγάλη πρόκληση αυτό. Καταλαβαίνει τα πάντα οπότε δύσκολα θα την πιάσεις απροετοίμαστη. Αν καταφέρετε να την καρφώσετε αυτό θα γίνει με μεγάλη δυσκολία και πρέπει να έχετε το καλάμι κυριολεκτικά στα χέρια (μόλις υποψιαστείτε το παιχνίδι της). Συνήθως κάνει ένα και μοναδικό γονάτισμα στο καλάμι και εκεί είναι ο χρόνος dt που μπορεί να καρφωθεί. Για να καρφωθεί μόνη της στα παιχνιδίσματα της τραβάμε από το μοτέρ προσεχτικά πετονιά και της δίνουμε αρκετά μέτρα αέρα (θέλει πολύ ψυχραιμία, συνήθως εκεί την πατάω). Μεγάλο αγκίστρι 3/0 στρογγυλό για να μειώσουμε την περίπτωση να καταπιεί. Σίγουρα το χείλι είναι μεγάλο αβαντάζ. Σε χείλι νομίζω ότι μπορούμε να την πάρουμε και με ψιλά εργαλεία φτάνει να δουλέψουν σωστά τα φρένα. Η ελιά είναι μεγάλο αβαντάζ γιατί δύσκολα θα φρενάρει πάνω στην πετονιά και θα υποψιάσει το ψάρι. Στα μείων για συρώμενα το sissy το οποίο φρενάρει, σε ελάχιστες μοίρες γωνίας της πετονιάς (δουλεύει σωστά μόνο αν η πετονιά είναι τεντωμένη). Στα μείων και τα μεγάλα αεροδυναμικά βαρίδια που έχουν μεγαλύτερη επιφάνεια πάνω στη μισινέζα, μεγάλο βάρος και μπορεί να φρενάρουν πιο εύκολα. Στα μείων και η χρήση Slider Swivel στο παράμαλλο γιατί πάλι χάνει την ολίσθηση του υπό γωνία. Στα συν το συρώμενο παράμαλλο να έχει μεγάλο μάτι για να μην φρενάρει. Το μεγάλο παράμαλλο δεν παίζει ρόλο σε περιπτώσεις ολίσθησης (μάλλον δυσκολεύει τα πράγματα, γιατί δίνει μεγαλύτερη ευκολία στο να κάνει γωνία το παράμαλλο με την πετονιά). Νομίζω ότι ξεκαθάρισα λίγο τα πράγματα για να κάνουμε μια συζήτηση σοβαρή χωρίς να βγαίνουν ποστ του στυλ εγώ πιάνω πολλές τσιπούρες, εγώ είμαι ο άρχοντας της τσιπούρας, εγώ τις παίζω για πλάκα, 40 χρόνια ψαράς έχω βγάλει... Αυτές είναι μάλλον ατάκες περιοδικών και ανθρώπων που είναι της παλιάς σχολής που δεν τους αρέσει να ακούνε για καινούρια πράγματα και θεωρούν ότι το ψάρεμα είναι υπόθεση όσων τους ακούνε και τους έχουν σαν πρότυπα.

Yiannis έγραψε: Το έχω σαν απορία, αν θα μπορούσε να έχει εφαρμογή ο παρακάτω τρόπος, σε περίπτωση που το ψάρι το σκάει με το δόλωμα:

Στην μάνα βάζουμε ένα στοπερ και μετά βαρίδι, στριφτάρι, παράμαλλο.
Το στόπερ το ρυθμίζουμε ανάλογα με το μήκος που θέλουμε να παίζει το βαρίδι ελεύθερο, πχ 100cm.
Στήνουμε το καλάμι με αρκετή λάσκα πετονιά.
Όταν το ψάρι πάρει το δόλωμα και φύγει, θα μπορεί να πάρει ελεύθερα όσο είναι το μήκος ανάμεσα σε στόπερ-στριφτάρι.
Η ερώτηση είναι: Μόλις το βαρίδι φτάσει στο στόπερ και το ψάρι εξακολουθεί να παίρνει, τότε λογικά θα αγκιστρωθεί αυτόματα από το βάρος του βαριδιού?
η ιδέα του να μπορεί να κινηθεί το ψαρι με το δόλωμα στο στόμα για κάμποσο ελεύθερα και μετά να του ‘ρχεται το βάρος του βαριδιού και να αγκιστρώνεται αυτόματα, μου φαίνεται ελκυστική, αλλά δεν ξέρω κατά πόσο είναι καλή στην εφαρμογή….

Τι λέει η ψαροπαρέα?

Φιλε Γιαννη,ναι ειναι λογικη η λυση με το stoper...ομως την ιδια δουλεια δεν κανουν και τα φρενα μας?? την ιδια αντισταση θα προβαλει το φρενο σαν το βαριδιο(και καλυτερα αφου μπορεις να το ρυθμισεις)και γλυτωνεις την κατασκευη stoper το οποιο μπορει και να σου φρεναρει την πετονια στο πεταγμα χτυποντας στα δαχτυλιδια του καλαμιου σου...

Αγαπητοι φίλοι δεν θα αναφερθώ ούτε σε παράμαλα ούτε σε βαρίδια γιατί αυτό εξαρτάται από τον χρόνο που τις ψαρεύουμε νύχτα ή μέρα και έχετε αναφέρει λίγο πολύ τους τρόπους. Επίσης έχει να κάνει με τον τόπο που κρατά τσιπούρες, αν αυτές είναι περαστικές ή το πόσο ψαρεμένος είναι ο τόπος.
Θα αναφέρω όμως την λάσκα πετονιά. Είτε δουλεύουμε καλάμι είτε ρόδα με τα πρώτα σημάδια ότι το ψάρι έχει το δόλομα στο στόμα πέρνουμε την πετονιά στο χέρι. Αν η τσιπούρα πάρει στο στόμα το δόλομα το θέλει ελεύθερο χωρίς αντίσταση. Αυτό θέλει βέβαια τεράστια υπομονή και ψυχραιμία γιατί υπάρχει περίπτωση να παίζει το ψάρι. Παρατηρούμε την πετονιά και αφού έχει αρχίσει να φεύγει σιγά σιγά γύρω στα 1-2 μέτρα από το χέρι τότε καρφώνουμε.

Θελω να ρωτησω για κατι που εχω παρατηρησει. Ψαρευα τσιπουρες σε μπουκα λιμανιου με συρομενο βαριδι και αγγιστρι Ν8 δολωμα γαριδα αυτο που παρατηρησα ηταν το εξης
Μετα που εφευγε καποια βαρκα η πλοιο τα ψαρια τσιμπουσαν σαν τρελλα ενω οταν εμπαιναν μεσα σταματουσαν παντελως.Τη συγκεκριμενη νυχτα σταματησα να ψαρευω γιατι πλησιαζε ενα μεγαλο εμπορικο και εκανε πολλη ωρα μεχρι να μπει.
Μηπως οφειλετε καπου αυτο το γεγονος η ηταν τυχαιο?
Ευχαριστω εκ των προτερων για τις απαντησεις σας...

Το πρόβλημα με τις μεγάλες τσιπούρες …(όπως με όλα τα μεγάλα ψάρια …) είναι πως χρειάζεσαι μεγάλη υπομονή … ώρες ατελείωτες ….. και συνήθως όταν δεν τσιμπάει τίποτα ….(έχει και αυτό την εξήγηση του ……).


NGOU: Όλες αυτές τις καταστάσεις τις έχουμε βιώσει. Τι εννοείς όμως με το παραπάνω; Εγώ την μόνη εξήγηση που δίνω είναι ότι υπάρχουν μεγάλα μέσα και κυνηγούν. Εσύ;

ΕLPER: Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, ότι γράφεις τα έχουμε αντιμετωπίσει ειδικά το "ξεχειλωμένο" δόλωμα. Όσο για το μολύβι χρησιμοποιώ ελιά ή με στριφτάρι το οποίο το μετατρέπω σε συρόμενο με στριφτοπαραμάνα για συρόμενο φελό.

ODEON: O τρόπος που περιγράφεις ποσοστιαία μας δίνεις τις περισσότερες Τσιπούρες, απλά το μειονέκτημα είναι ότι πρέπει να είσαι συνέχεια απίκο. Και τώρα τον Χειμώνα δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα.

Υ.Γ. Σας ευχαριστώ όλους για τις απαντήσεις σας, ήταν αρκετά διαφωτιστικές.

Εννοώ πως όταν κυκλοφορούν τα κυνηγιάρικα τα μικρόψαρα δεν τσιμπούν ...με αποτέλεσμα να μένει το δόλωμα μας περισσότερο στο αγκίστρι .....
Το έχω διαπιστώσει σε μέρη με γοφάρια .... όταν υπάρχει λιάνωμα δεν υπάρχει περίπτωση να πάρεις κάποιο γοφάρι, θες διότι τρωνε το δόλωμα (σαρδέλα ...), θες γιατί δεν υπάρχουν γοφάρια εκείνη την στιγμή και σουλατσάρουν τα μικρόψαρα και μας τρωνε το δόλωμα ? όπως και να ‘χει πάντως όταν έχει λιάνωμα δεν παίρνω μεγάλο ψάρι ...(σπάνια .....) αλλά μόλις σταματήσει το λιάνωμα ...τότε ...αρχίζει το γλέντι ....
Για την τσιπούρα ισχύει κάτι παρόμοιο .... επειδή το δόλωμα μας θα πρέπει να βρίσκεται για αρκετό χρονικό διάστημα στο βυθό χωρίς να έχει κουνηθεί καθόλου ....θα πρέπει να μην έχει λιάνωμα ώστε να αναγκαζόμαστε να ξαναδολώνουμε και να κάνουμε θόρυβο με τα βαρίδια που πέφτουν στη θάλασσα....

Λογικο αυτο που λεει ο νικολας για το λιανωμα γιατι πολυ απλα οταν λοιπει ο γατος χορευουν τα ποντικια...οταν ομως εμφανιστει ο γατος (γοφαρος) τα ποντικια.... :wink:

elper εγραψε :

Η ελιά είναι μεγάλο αβαντάζ γιατί δύσκολα θα φρενάρει πάνω στην πετονιά και θα υποψιάσει το ψάρι. Στα μείων για συρώμενα το sissy το οποίο φρενάρει, σε ελάχιστες μοίρες γωνίας της πετονιάς (δουλεύει σωστά μόνο αν η πετονιά είναι τεντωμένη). Στα μείων και τα μεγάλα αεροδυναμικά βαρίδια που έχουν μεγαλύτερη επιφάνεια πάνω στη μισινέζα, μεγάλο βάρος και μπορεί να φρενάρουν πιο εύκολα.

Φίλε Ηλια....
Η αρματωσιά που χρησιμοποιώ στα μοναγγιστρα εχει ως εξης....
Περναω στην μάνα στριφταροπαραμανα, κατοπιν χαντρα και δενω με απλο στριφταρι (βαρελακι). Στο στριφταρι δενω οτι παραμαλο βλεπω χρησιμο αναλογα την ωρα και τα ψαρια (που παιζουν η οχι).
Πανω στην στριφταροπαραμανα βαζω αεροδυναμικο βαρυδι με μεταλικο κρικο στο τελειωμα (συνηθως 75-100 roccobomb).
Τι κερδίζω; -Μηδενικη αντισταση στα οποια τραβηγματα. Η πετονια περνα εντελως ελευθερα απο το στριφταρι σε αντιθεση με τις μεγαλες επιφανειες τριβης στα περαστα βαρύδια.

Τι χάνω; -Μετα απο καθε 5-7 δυνατα πεταγματα ανανεωση του δεσιματος (γιατι η στριφταροπαραμανα με το βαρύδι στο πεταγμα εφαρμοζει ΟΛΗ την δυναμη απευθειας πανω στην μανα )
-Σε περιοχες με πολλα ρευματα 1 στις 4 φορες κατα το λεβαρισμα το παραμαλο ερχεται εχοντας στριψει 3-4 φορες πανω στην μάνα...(αλλα αυτο ειναι ρισκο που το παίρνω εν γνώση μου)

Κατα τα άλλα ...
Το καλάμι -ια πανω σε βάση παντα, τα φρενα σχεδον λυτά 0,5-1 κιλο που λέει και ο Νικος και η πετονια λίγο λάσκα.
Πάντα κάρφωμα - λεβαρισμα ΜΕΤΑ το 2ο τραβηγμα. (στο 1ο δινω πάντα λάσκα 0,5-1 μετρο)

Οι λιμνήσιοι το λύσανε το πρόβλημα τους με τους κυπρίνους. Τοποθέτησαν τα καλάμια τους οριζόντια στην λίμνη. Γιατί να μην κάνουμε και εμείς το ίδιο με τις τσιπούρες;