Ερώτηση Ψάρεμα Τσιπούρας

Ερώτηση: Το ψάρεμα της Τσιπούρας ενδείκνυται με δεμένα τα φρένα και σταθερό μολύβι ή ελεύθερα τα φρένα και συρόμενο μολύβι; Έχουμε δοκιμάσει και τις δυο περιπτώσεις αλλά …. Όσα ψάρια πήραμε τα πήραμε μόνο με το καλάμι στο χέρι και άμεσο κάρφωμα κάτι ιδιαίτερα κουραστικό για πολύωρο και παγωμένο ψάρεμα. Οι Τσιπούρες είναι άγριες.

DOLPHIN έγραψε: Ερώτηση: Το ψάρεμα της Τσιπούρας ενδείκνυται με δεμένα τα φρένα και σταθερό μολύβι ή ελεύθερα τα φρένα και συρόμενο μολύβι; Έχουμε δοκιμάσει και τις δυο περιπτώσεις αλλά …. Όσα ψάρια πήραμε τα πήραμε μόνο με το καλάμι στο χέρι και άμεσο κάρφωμα κάτι ιδιαίτερα κουραστικό για πολύωρο και παγωμένο ψάρεμα. Οι Τσιπούρες είναι άγριες.

Kαι βεβαια ειναι κουραστικο να εχεις το καλαμι στο χερι συνεχεια :!: Εγω ξερω οτι το σωστο ψαρεμα της τσιπουρας γινεται με μοναγκιστρο,περαστο συρομενο μολυβι και λιγο λασκα την πετονια...και το/τα καλαμια σε βαση για να μην κουραζομαστε..Βεβαια μπορεις να πιασεις τσιπουρα και με το καλαμι στο χερι ομως ειδες ποσο κουραστικο ειναι...αν το δωλομα σου ειναι καλοδωλομενο αστο να ψαρευει..η τσιπουρα θα το τραβηξει λιγο και αν δεν βρει αντισταση η κατι που θα την πονηρεψει θα το φαει λαιμαργα..

ναι και αυτη την εποχη ιδικα θα γουρουνιάσει αμα βρει κανενα καλο κοματι απο σαρδελα η μανα.......

Σύμφωνο και με τους δύο σας. Τα κομμάτια που βγάλαμε χτες πέσανε σε μάνα και Γαύρο. Τα καλάμια ήταν στην βάση και το τσίμπημα πολύ - πολύ μικρό. Απλά καρφώναμε με το δεύτερο γιατί ήμασταν υποψιασμένοι. Όμως είναι επίσης κουραστικό κυρίως για τα μάτια να ελέγχεις τα καλάμια για το απειροελάχιστο κούνημα τις μύτης αφήστε που άλλες φορές περνάνε το δόλωμα και δεν καταλάβαινες τίποτα. Και άλλες φορές κατεβάζανε ολόκληρο το καλάμι και δεν καρφωνότανε.

Είναι τελείως δοαφορετικό ψάρεμα αυτό της αλανιάρας με αυτό της σκαστής. Στην περίπτωση της σκαστής δεν χρειάζεται να κάνουμε τίποτα απολύτως. Στην περίπτωση της αλανιάρας χρειάζονται πολλά. Τα πράγματα είναι πιο εύκολα όταν τα μποφώρ είναι αρκετά (4-5). Το ανακάτεμα του βυθού σε συνδιασμό με το δόλωμα που παίζει από το ανακάτωμα την κάνει να βαράει χωρίς δεύτερη σκέψη. Και ερχόμαστε στην πιο δύσκολη περίπτωση. ¶πνοια με πονηρεμένες τσιπούρες. Δεν μπορώ να το απαντήσω αν και έχω δοκιμάσει τα πάντα. Στα συρώμενα παράμαλα αν κάνει γωνία το παράμαλο, φρενάρει οπότε την πονηρεύει (σκέφτομαι την περίπτωση που το παράμαλο θα είναι με θηλεία πάνω στην μισινέζα σαν πιο αποτελεσματική). Τα σφιχτά φρένα πάλι την πονηρεύουν. Η τεντωμένη μισινέζα πάλι την πονηρεύει. Η μόνη περίπτωση είναι να έχουμε δώσει κάποια μέτρα χαλαρώματος της μισινέζας σε συνδιασμό μεγάλου παράμαλου. Δεύτερη περίπτωση είναι αν υποπτευθούμε το πρώτο χτύπημα ότι είναι τσιπουρίσιο, να τραβήξουμε την μισινέζα από το μηχανισμό και να της δώσουμε αρκετά μέτρα αέρα. Τρίτη περίπτωση για τα πολύ πονηρεμένα είναι τεχνική κυπρίνου. Βαρίδι με ειδικό κλιπ (ή υδατοδιαλυτό) το οποίο θα φύγει στο τράβηγμα του ψαριού. Όπως και να έχει πάντως θα πρέπει να πάρει αρκετά μέτρα προτού φάει στα οποία δεν πρέπει να υποπτευθεί τίποτα. Και σημαντικό βαράει στη μέση του δολώματος. Βοηθητικός παράγοντας όπου έχουμε χρόνο στρατηγικής είναι ότι δοκιμάζει (μερικά μικρά ανεπαίσθητα κουνήματα της μύτης) προτού βαρέσει, συνήθως.

Μετά από πολυετή πείρα και αρκετά καλά αποτελέσματα.....με λίγα λόγια η δική μου άποψη είναι:

Συρώμενο μολύβι, χάντρα, στριφτάρι βαρελάκι, 30cm παράμαλο και αγκίστρι Νο 1 ή 2 παπαγαλέ (κυκλικό).

Σε ότι αφορά τα φρένα πρέπει να είναι λιτά τόσο ώστε η πετονία να έχει τάση (στο άρπαγμα να χαλαρώσει). Για να καταλάβετε την ρύθμιση των φρένων ένα παράδειγμα είναι όταν η πετονιά τεντώσει "ελάφρά" χωρίς να γονατίσει ή μύτη μόλις κάνουμε να μαζέψουμε να ακούμε τα φρένα.

Με αυτόν τον τρόπο και χωρίς κανένα ίχνος υπερβολής έχω εξαιρετικά αποτελέσματα με τις τσιπούρες αλανίαρες ή όχι.

Μία ακόμη συμβουλή είναι το πότε τραβάμε. Αυτό εξαρτάται από το τί αγκίστρι έχουμε. Εγώ κατά την διάρκεια των τσιμπημάτων πάντα δίνω καμία 50cm πετονία και άν συνεχίζει να χτυπάει τότε το παίρνω το καλάμι στα χέρια και συνεχίζω (κάρφωμα, μάζεμα και απόχιασμα)

Φιλικά,

Αλέξης,

Παράμαλλο 2 μέτρα..., από 0.18 ως 0.35 ... αρκετά βαρύ μολύβι αλλά όχι το γνωστό συρόμενο ..αλλά εκείνο με το στριφτάρι .....
Το καλάμι στην βάση του και δεν το πειράζουμε !!! ελέγχουμε βέβαια από πιο πριν αν υπάρχει λιάνωμα στην περιοχή .... για να ξέρουμε πόσο συχνά χρειάζεται να ελέγχουμε τα δολώματα μας ....

Τα φρένα του μοτέρ περίπου στο μισό με ένα κιλό ...όχι λιγότερο όχι παραπάνω ...

Βέβαια τώρα παίζει ρόλο ....

Το πολύ μεγάλο αγκίστρι με σκληρό και πολύ πλούσιο δόλωμα συνδυάζεται με σκληρό καλάμι με πιο χοντρά εργαλεία και ίσως πιο σφικτά φρένα ... (1.5 κιλά ΟΧΙ παραπάνω ....), σε αυτή την περίπτωση προσπαθούμε να καρφώσουμε την τσιπούρα από το στόμα.

Το μικρό αγκίστρι με λεπτά παράμαλλα συνδυάζεται με λεπτό καλάμι και πολύ μεγάλο παράμαλλο (2 μέτρα .....) και λάσκα πετονιά, τα φρένα του μοτέρ ως μισό κιλό, σε αυτή την περίπτωση προσπαθούμε να πιάσουμε την τσιπούρα από το στομάχι ...

Όταν οι τσιπούρες είναι αβγόμένες δεν τσιμπάνε σε σκληρά δολώματα ...κάτι που κάνουν με λαιμαργία αφού γεννήσουν ...

Σε κάθε περίπτωση το ψάρεμα μιας μεγάλης τσιπούρας είναι τρομερά υπομονετικό ψάρεμα !!!! άρα αφήνουμε το καλάμι στην βάση του ...

Υποσημείωση....
Τις πολύ μεγάλες τσιπούρες ...εννοώ από 3 κιλά και πάνω ..... έχουμε πιθανότητα να τις βγάλουμε (μιλάω για παράμαλλο από πετονιά ....και όχι κάτι άλλο ...) από το στόμα και με πολύ μεγάλο αγκίστρι .......... αν μία τρίκιλη καταπιεί το παράμαλό μας που θα είναι 0.22 ή 0.25 mm τότε μάλλον την ξεχνάμε ...... :wink:

Αυτά,
Φιλικά NGOU.

Εγω με τη σειρα μου θελω να κανω μια ερωτηση...Αν δολωσουμε φιλετο σαρδελλας γυρισμενο το μεσα εξω,και πανω στο παραμαλλο τοποθετησουμε σωληνακι πλαστικο,για 5εκ πριν το αγγιστρι,περιοριζουμε την πιθανοτητα κοψιματος?αν ναι,υπαρχουν αλλα μειονεκτηματα?

angler έγραψε: Εγω με τη σειρα μου θελω να κανω μια ερωτηση...Αν δολωσουμε φιλετο σαρδελλας γυρισμενο το μεσα εξω,και πανω στο παραμαλλο τοποθετησουμε σωληνακι πλαστικο,για 5εκ πριν το αγγιστρι,περιοριζουμε την πιθανοτητα κοψιματος?αν ναι,υπαρχουν αλλα μειονεκτηματα?

Το θέμα με την τσιπούρα … όπως και με άλλα ψάρια, είναι η επιφυλακτικότητα τους με τα παράμαλλά …
Φοβάμαι πως αν έχει ενδοιασμούς για να φαει το δόλωμα η χρησιμοποίηση κάποιου ελαστικού θα λειτουργήσει ανασταλτικά, με αποτέλεσμα να μην δοκιμάσει το δόλωμα….
Αν τώρα μιλάμε για βραδινό ψάρεμα τα πράγματα είναι πιο εύκολα από πλευράς ορατότητας, τότε πιστεύω πως μπορούμε να την ψαρέψουμε με νήμα, βέβαια το νήμα έχει το μειονέκτημα να μπερδεύεται στο λεβαρισμα … αλλά ένας συνδυασμός από πετονιά με νήμα θα έλυνε το πρόβλημα (εννοώ πως σε 1.5 μέτρο παράμαλλο δένουμε ένα κομμάτι 15 πόντων νήμα …).

Προτιμώ να τις ψαρεύω με ένα πολύ μεγάλο κομμάτι Φαραώ ή ένα μεγάλο μονοδόλι,
αν τώρα είμαι σίγουρος πως το μέρος βαστάει (έστω και περαστικές …) μεγάλες τσιπούρες … και δεν είναι η εποχή που γεννάνε τότε χρησιμοποιώ δαγκάνα καβουριού ή καβουράκι ή μύδι, δεν θα χτυπήσει εύκολα κάτι άλλο σε αυτά τα δολώματα …αλλά άμα σου κάτσει …….

Το πρόβλημα με τις μεγάλες τσιπούρες …(όπως με όλα τα μεγάλα ψάρια …) είναι πως χρειάζεσαι μεγάλη υπομονή … ώρες ατελείωτες ….. και συνήθως όταν δεν τσιμπάει τίποτα ….(έχει και αυτό την εξήγηση του ……).

¶ρα το φιλετάκι σαρδέλας …που δεν αντέχει σε τσιμπήματα …(καλά μην μου πείτε για σιλικονούχα νήματα …) δεν νομίζω πως κάνει για το ψάρεμα μιας μεγάλης τσιπούρας …. Όχι από θέμα δολώματος …αλλά από θέμα χρόνου που πρέπει να μείνει στο βυθό ακίνητο …

Το έχω σαν απορία, αν θα μπορούσε να έχει εφαρμογή ο παρακάτω τρόπος, σε περίπτωση που το ψάρι το σκάει με το δόλωμα:

Στην μάνα βάζουμε ένα στοπερ και μετά βαρίδι, στριφτάρι, παράμαλλο.
Το στόπερ το ρυθμίζουμε ανάλογα με το μήκος που θέλουμε να παίζει το βαρίδι ελεύθερο, πχ 100cm.
Στήνουμε το καλάμι με αρκετή λάσκα πετονιά.
Όταν το ψάρι πάρει το δόλωμα και φύγει, θα μπορεί να πάρει ελεύθερα όσο είναι το μήκος ανάμεσα σε στόπερ-στριφτάρι.
Η ερώτηση είναι: Μόλις το βαρίδι φτάσει στο στόπερ και το ψάρι εξακολουθεί να παίρνει, τότε λογικά θα αγκιστρωθεί αυτόματα από το βάρος του βαριδιού?
η ιδέα του να μπορεί να κινηθεί το ψαρι με το δόλωμα στο στόμα για κάμποσο ελεύθερα και μετά να του ‘ρχεται το βάρος του βαριδιού και να αγκιστρώνεται αυτόματα, μου φαίνεται ελκυστική, αλλά δεν ξέρω κατά πόσο είναι καλή στην εφαρμογή….

Τι λέει η ψαροπαρέα?