Ερώτηση Ανακύκλωση Η.Υ. (και όχι μόνο)

Κι άλλη επιβάρυνση ( και αδιαφορία ( ) για το περιβάλλον.

Φίλε Γιώργο

"This is Greece"

Τίποτα άλλο δεν έχω να πώ

Κι άλλη επιβάρυνση ( και αδιαφορία ( ) για το περιβάλλον.

Φιλε Γιωργο καλησπερα, υπαρχει η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΩΝ ΣΥΣΚΕΥΩΝ ΑΕ απο τριετιας,το προβλημα ξεκινα απο εμας που ανευθυνα πεταμε τους Η/Υ ,τηλεορασεις ,κλπ στο δρομο και οχι στους μπλε η" πρασινους καδους ανακυκλωσης.

από εφημερίδα " ΤΑ ΝΕΑ" χθές 15/4/2008 πραγματικά απογοητεύτηκα

«Η εταιρεία λέει ότι ανακυκλώνει 200 τόνους την ημέρα. Όμως απλώς τα δεματοποιεί. Καμία ανακύκλωση δεν κάνει. Όλα τελικά φτάνουν εδώ», καταγγέλλει στα «ΝΕΑ» ο κ. Ν. Χρήστου, αντιπρόεδρος των εργαζομένων στον ΧΥΤΑ Φυλής.
Όταν το «ειδικό όχημα» της ανακύκλωσης αρχίζει να αδειάζει το περιεχόμενό του, επιβεβαιώνεται η καταγγελία: παλιοσίδερα, χαρτιά, κουτάκια αναψυκτικών δεμένα σε έναν κύβο μαζί με ρούχα και οικιακά απόβλητα πετιούνται στη χωματερή. Καθημερινά «πάνω από 10 τέτοια οχήματα εταιρειών ανακύκλωσης φτάνουν στον ΧΥΤΑ Φυλής με ανάλογο φορτίο», όπως ανέφερε χθες στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος των εργαζομένων Γιώργος Χάρδας.
Σημειώνει ότι οι εταιρείες αυτές επιδοτούνται με 5 έως και 100 ευρώ ανά τόνο ανάλογα με τις ποσότητες υλικών προς ανακύκλωση που συγκεντρώνουν από τους δρόμους. Έτσι, υποστηρίζει ο κ. Χάρδας, «πληρώνουμε την ανακύκλωση δύο φορές- μία στις εταιρείες και μία στη χωματερή. Ωστόσο ο όγκος των απορριμμάτων δεν μειώνεται αλλά αυξάνεται».
Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος, οι ποσότητες απορριμμάτων που οδηγούνται στις ελληνικές χωματερές αυξήθηκαν κατά 140% στην οκταετία 1995- 2003. Το 1997 η παραγωγή αποβλήτων συσκευασιών ήταν 68 τόνοι τον χρόνο ανά κάτοικο και το 2002 έφτασε στους 94 τόνους. Αύξηση δηλαδή πάνω από 27%!
Μόνο ό,τι συμφέρει
Οι εργαζόμενοι στον ΧΥΤΑ της Φυλής είναι ξεκάθαροι. Αναφέρουν ότι κάποιες από τις εταιρείες ανακύκλωσης, αφού πάρουν την επιδότηση της ανακύκλωσης με τη συγκέντρωση των απορριμμάτων, στη συνέχεια ανακυκλώνουν μόνο τις ποσότητες που θεωρούν εμπορικά εκμεταλλεύσιμες. Έτσι, μεγάλες ποσότητες ανακυκλώσιμων υλικών καταλήγουν στον ΧΥΤΑ.
Μάλιστα ο κ. Χάρδας τονίζει ότι με τον τρόπο αυτό αυξάνονται πλασματικά τα ποσοστά της ανακύκλωσης: «Τους τόνους σκουπιδιών που μαζεύουν τούς βάζουν στα επίσημα ποσοστά ανάκτησης των απορριμμάτων μέσω ανακύκλωσης».
Ούτε οι πρακτικές αυτές όμως «σώζουν» τη χώρα στον τομέα της ανακύκλωσης: τα ελληνικά ποσοστά είναι τα χαμηλότερα στην Ε.Ε. των 15, ενώ ακόμη και στην Ε.Ε. των 25 βρίσκεται στην προτελευταία θέση.
Έτσι, ενώ έως το 2011 θα πρέπει να γίνεται ανάκτηση- ανακύκλωση του 60% των συσκευασιών, αυτή τη στιγμή η Ελλάδα δεν... πιάνει ούτε καν τη βάση. Με τον μέσο όρο ανακύκλωσης συσκευασιών στην Ε.Ε. των 25 να κυμαίνεται στο 54%, η χώρα μας βάσει των ευρωπαϊκών στοιχείων φτάνει μόλις στο 33%!
Λιγότεροι από τους μισούς δήμους της χώρας- μόνο 446 σε σύνολο 1.030 δήμων- έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα των μπλε κάδων σύμφωνα με τον απολογισμό της Ελληνικής Εταιρείας Αξιοποίησης Ανακύκλωσης για το 2007.
Όλα στην τύχη τους
Ενδεικτικό εξάλλου είναι πως για το άδειασμα των 51.602 μπλε κάδων σε όλη τη χώρα χρησιμοποιούνται μόλις 140 οχήματα: «Υπάρχουν μπλε κάδοι γεμάτοι από διάφορα σκουπίδια που κάθε άλλο παρά ανακυκλώσιμα είναι. Κανείς δεν γνωρίζει κάθε πότε μαζεύονται τα σκουπίδια και από ποιους», σχολιάζει ο περιβαλλοντολόγος Φίλιππος Κυρκίτσος.
Από τους 6.000 μπλε κάδους που απαιτούνται για την εξυπηρέτηση των κατοίκων της πρωτεύουσας έχουν τοποθετηθεί μόλις 2.500.

Ελλάδα..., μια από τα ίδια...

Η κατάσταση με τα απορρίμματα είναι τραγική. Υπαρχουν Ευρωπαικες Οδηγίες που επιβάλλουν σταδιακά την κατάργηση των ΧΥΤΑ και εμείς έχουμε περί τις 700 ακόμα ενεργές χωματερές (όπου πετιέται οτιδήποτε, από νοσοκομειακά μέχρι βιομηχανικά απόβλητα) και θεωρούμε τους ΧΥΤΑ τη λύση του μέλλοντος !

Η προσπαθεια για ανακύκλωση είναι πολύ μικρή, δεν υπάρχει σοβαρή υποστήριξη από φορείς. Δεν φτάνει να βάλεις στον πολίτη ένα κάδο ανακύκλωσης δίπλα στο σπίτι του, θέλει συνεχη ενημέρωση και προσπάθεια το πράγμα. Επιπλέον η ανακύκλωση κοστίζει και δεν είναι πάντα η λύση σε όλα τα αστικά απόβλητα.
Η γενικότερη τάση που επικρατεί στην Ευρώπη είναι διαχωρισμός αποβλήτων στην πηγή, δηλαδή στο νοικοκυριό και στη γειτονιά του καθενός, σε μέταλλα, πλαστικά, χαρτικά και βιοδιασπάσιμα κλάσματα. Τα βιοδιασπάσιμα πανε για λιπασματοποιηση όπου παράγεται κομποστ πολύ καλής ποιότητας, κάποια μέταλλα και χαρτικά για ανακύκλωση, και πλαστικά, βιομηχανικά και τα πολύ ζορικα ιατρικά απόβλητα (μολυσματικά και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε) πανε για καυση σε αποτεφρωτηρες.

Είναι ένας τομέας που είμαστε έτη φωτός πίσω από τις περισσότερες Ευρωπαικές χώρες και δυστυχώς οι επιπτώσεις φαίνονται και θα φανούν στην υγεία μας και στο περιβάλλον.

φιλικά
Δ.