Ερώτηση Για συνειδητοποιημένους ψαράδες

Σε ένα ψάρεμα με τον αδερφό μου πιάσαμε 3 ροφάκια περίπου 200 γρ. έκαστο. Τα ξαναεπιστρέψαμε στη θάλασσα.  Μετά από μέρες στο ίδιο σημείο

τα ξαναπιάσαμε !!!  Τα στείλαμε πίσω στη  "γαλανή"  και από τότε δεν ξανακρατήσαμε μικρόψαρο.

Θα μας πείτε προληπτικούς αλλά συνήθως μετά από κάθε τέτοια ενέργεια πάντα ανταμειβόμαστε με κάποιο καλό θήραμα, ίσως είναι και θέμα ψυχολογίας...

Καλησπερα σε ολους . Κι εγω μαζι σας.Ομως δεν μπορω να καταλαβω γιατι σ αυτη την χωρα πρεπει να εξηγουνται τα αυτονοητα παντα.Ομως πρεπει να ομολογησω οτι μεσα στην τελευταια 10ετια εχει γινει  καποια προοδος κι αυτο το βλεπουμε στις διαφορες παραλιες.Κι οσο παει ο καιρος υπαρχουν λιγοτεροι να αναρωτιουνται εαν πρεπει να αφηνουμε τα μικρα!!! Φιλικα ,Ηλιας.

Το να κρατας τα μικρα ψαρια τα οποια εχουν μελλον μπροστα τους και κατι να προσφερουν στην οικολογικη αλυσιδα της θαλασσας ειναι αυτονοητο.Να κανω μια αλλου ειδους ερωτηση τςρα ομως οταν βλεπεις καποιον να ψαρευει με καρουλα διπλαρακι και μικρα αγκιστρια ωστε να πιανει μικροψαρα και οταν τον ρωτας γιατι τα κρατας απανταει για να δολωσω παραγαδι τι κανεις?τον αγνοεις η του λες οτι κανει κακο?

Βαγγέλη,

Προφανώς εννοείς:

"Το να μην κρατας τα μικρα ψαρια τα οποια εχουν μελλον μπροστα τους και κατι να προσφερουν στην οικολογικη αλυσιδα της θαλασσας ειναι αυτονοητο"

Σε ένα ψάρεμα με τον αδερφό μου πιάσαμε 3 ροφάκια περίπου 200 γρ. έκαστο. Τα ξαναεπιστρέψαμε στη θάλασσα.  Μετά από μέρες στο ίδιο σημείο
τα ξαναπιάσαμε !!!  Τα στείλαμε πίσω στη  "γαλανή"  και από τότε δεν ξανακρατήσαμε μικρόψαρο.
Θα μας πείτε προληπτικούς αλλά συνήθως μετά από κάθε τέτοια ενέργεια πάντα ανταμειβόμαστε με κάποιο καλό θήραμα, ίσως είναι και θέμα ψυχολογίας...

Σου αξίζει ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ gmegani γι' αυτή την κίνηση. 
Δεν το λέω για να σε κολακέψω. Έτσι νοιώθω πραγματικά.
Μακάρι να σκεπτόντουσαν όλοι έτσι και θα βλέπαμε τα αποτελέσμα τα πολύ σύντομα.
Σήμερα πήρα ένα σήμα αισιοδοξίας. 

....και οταν τον ρωτας γιατι τα κρατας απανταει για να δολωσω παραγαδι τι κανεις?τον αγνοεις η του λες οτι κανει κακο?

Ότι και να του πεις Βαγγέλη μου, δεν πρόκειται να αλλάξεις τίποτε. Αυτός έχει γαλουχηθεί με αυτήν την νοοτροπία και δεν πρόκειται να αλλάξει τώρα που μεγάλωσε. Η αγωγή πρέπει να ξεκινάει πολύ πιο νωρίς, από τα νήπια. 

Περιληπτικά θα τοποθετηθώ στον τίτλο του άρθρου, (περι συνείδησης) και σε πολλούς άλλους φίλους ερασιτέχνες ψαράδες.
Αλήθεια, υπάρχει στην Ελλάδα κάποια ολοκληρωμένη πολιτική υπέρ της προστασίας και διατήρησης του θαλάσσιου πλούτου ? Πιστεύω όχι. Εγώ προσωπικά δεν έχω ακούσει κάποια τέτοια πολιτική. Επίσης δεν έχω δει στην Ελλάδα να έχουν δημιουργηθεί θαλάσσια καταφύγια. Αντίθετα υπάρχουν αρκετά τέτοια στους κυνηγετικούς συλλόγους.  Χιλιάδες τόνοι ψαριών επιστρέφουν στη θάλασσα αμέσως μετά το ψάρεμά τους από τα αλιευτικά σκάφη γιατί δεν έχουν καμιά εμπορική αξία. (Φυσικά από αυτά κανένα δεν ξαναζεί.)
Η εντατική γεωργία, τα λιπάσματα και η ρύπανση από τα λύματα είναι ή όχι μερικοί από τους λόγους που μπορεί να ελέγξει ο καθένας μας ? Ποιος όμως από τους φίλους που ψαρεύουν είδε τον γεωργό να λιπαίνει αλόγιστα το χωράφι του, τον κήπο του και να του πει ότι κάνει κακό ?
Ποιος φίλος ερασιτέχνης ψαράς, είδε στα διάφορα μικρονήσια μας την γυναικούλα που καθαρίζει την αυλή της χρησιμοποιώντας απορρυπαντικά, χλώρια και ότι άλλο και της είπε – (Κερά Κατίνα, τι κάνεις εκεί, το νερό της αυλής σου ή του νεροχύτη σου πάει στο λιμανάκι και καταστρέφει τα ψαράκια .) Αντίθετα όλοι της λέμε, - (Μπράβο Κερά Κατίνα, τι καθαρή που έχεις την αυλή σου). Στο ίδιο όμως  το λιμανάκι ψαρεύουμε και πιάνοντας το ψαράκι, το πετάμε πίσω να πάει λέει στην μαμά του. Και καμαρώνουμε γι΄αυτό.  Ότι τάχα κάναμε το καθήκον μας.
Πόσοι ξέρουμε για δυναμίτες, πόσοι γνωρίζουμε για απαγόρευση ψαρέματος με προβολείς τη νύχτα και τόσα άλλα είδη. Αυτά δεν μας απασχολούν. Γιατί είναι δύσκολο να ασχοληθούμε. Θέλουμε να καθόμαστε μπροστά στον υπολογιστή και να κρίνουμε, να σχολιάζουμε, να κατακρίνουμε την συνείδηση του κάθε ένα, που τον είδαμε να κρατά ένα μικρό χταποδάκι, ένα μικρό ψαράκι κλπ κλπ.
Από τα παραπάνω, εξαίρεση αποτελεί το θέμα της σωτηρίας των υπο εξαφάνιση ειδών.
Ας γίνουμε λοιπόν συνειδητοποιημένοι, αλλά εκεί που πρέπει.

Ψαρευοντας περσυ στο Ριο διπλα στη γεφυρα επιασα ενα σαργουδακι 200γρ.
Ενας συναδελφος ψαρας μου ειπε :"Μπραβο σου (ηταν το μοναδικο ψαρι που ειχε βγει μεχρι τοτε),αλλά θα το κρατήσεις;"
Δυστυχως το κρατησα...
Το δυστυχως ομως το ειπα οταν ειχα φτασει σπιτι.Απο τοτε καθε μικρο ψαρι που πιανω το ριχνω παλι πισω.
Η κουβεντα αυτου του αγνωστου ανθρωπου με αλλαξε
ΔΕ ΧΑΝΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΜΕ ΤΟ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΝΑ ΤΟ ΡΙΞΕΙ ΠΑΛΙ ΜΕΣΑ
Αλλα κακα τα ψεμματα δεν ξερω τι θα εκανα αν επιανα ενα ψαρι για πρωτη φορα (συναγριδα 500γρ,ροφο 1κιλο,σφυριδα 1κιλο)
Μαλλον θα τα κρατουσα επειδη θα ηταν τα πρωτα και δεν ξερω αν θα ξαναεπιανα...
Φιλικα,Αργυρης

Από τα παραπάνω, εξαίρεση αποτελεί το θέμα της σωτηρίας των υπο εξαφάνιση ειδών.

Εννοείς,ότι μόνο τα υπό εξαφάνιση(πρός το παρόν) είδη,αξίζουν την προστασία μας?
Για όλα τα υπόλοιπα έχουμε χρόνο μωρέ....δεν πειράζει,κράτα και κανα μικρό...
Τα υπό εξαφάνιση,πως λές να έφτασαν σε αυτή την κατηγορία?

Βαγγέλη,

Προφανώς εννοείς:

"Το να μην κρατας τα μικρα ψαρια τα οποια εχουν μελλον μπροστα τους και κατι να προσφερουν στην οικολογικη αλυσιδα της θαλασσας ειναι αυτονοητο"

Χαρη εχεις δικιο το να μη κρατας ηθελα να γραψω