Την παραπάνω εικόνα αντίκρυσα στο λιμάνι του Ληξουρίου στην Κεφαλονιά στις 18 Ιανουαρίου 2010.
Τα σκάφη μόλις είχανε φτάσει. ΔΕΝ είχαν πουλήσει τίποτα ακόμα.
Είναι εκείνοι που γεμίζουν δίχτυα τις θάλασσες σε απόσταση λίγων μέτρων από την ακτή.
Και που είσαι ακόμη?
Σε πολύ λίγο καιρό, δεν θα πιάνουν ούτε λέπι!
Ο λαός λέει, όπως στρώσεις θα κοιμηθείς.
Χρόνια τώρα συζητάμε για τον παράλογο τρόπο που ασκούνε αυτό το επάγγελμα, αλλά αυτοί πέρα βρέχει. Τώρα που τα κατέστρεψαν όλα και τα ψαράκια έχουν εξαφανιστεί, ας μην παραπονιούνται οτι δεν μπορούν να βγάλουν το ψωμί τους....
Είναι οι... να δεις πως τους λένε... α! το θυμήθηκα: ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ.
Εμένα όμως μου έκανε παρατήρηση το λιμενικό επειδή ψάρευα κοντά στα ιχθυοτροφεία.
Δεν έχω να σχολιάσω τίποτε άλλο.
Όπως έχω ξαναπεί για μένα δεν έπρεπε να υπάρχουν επαγγελματίες στο ψάρεμα.
Οι μόνοι επαγγελματίες θα έπρεπε να είναι οι ιχθυοτρόφοι, οι οποίοι θα τροφοδοτούν τις αγορές και οι υπόλοιποι θα είναι ερασιτέχνες που θα ακολουθούν τους κανόνες που ακολουθούν και οι κυνηγοί.
Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί υπάρχουν δυο μέτρα και δυο σταθμά.
Το ένα είναι κυνήγι στην ξηρά και το άλλο στη θάλασσα.