Ερώτηση Αιμοδοσία και ψαράδες

Αγαπητοί φίλοι :

Με αφορμή ένα πολύ  πρόσφατο θλιβερό περιστατικό μου ξαναήρθε πάλι στο μυαλό το πως, το πόσο, και βασικά το γιατί  πρέπει ο καθένας μας  να συνεισφέρει σε προσφορά αίματος προς τους συνανθρώπους μας, Το site είναι για το ψάρεμα, όμως δεν μπορουμε να παραβλέψουμε πως είμασται - άνθρωποι ψαράδες - και θα ήταν αδιανόητο να μην μας απασχοούν τέτοια θέματα.

Την περασμένη λοιπόν Πέμπτη ο γιός ένός φίλου χτύπησε άσχημα με την μηχανή και χρειάζόταν επιγόντος 4 φιάλες αίμα, έλαβα το τηλεφώνημα απο τον φίλο μου στις 11 το βράδυ της Πέμπτης -γνωρίζοντας πως είμαι εθελοντής αιμοδότης απο 25ετίας  με παρακάλεσε αν μπορώ να προσφέρω αίμα για το παληκάρι, ασφαλώς και χωρίς δεύτερη συζήτηση του απάντησα καταφατικά, και την επόμένη μέρα πήγα στην αιμοδοσία και έδωσα μια φιάλη αίμα, δυστιχώς όμως έλειπαν ακόμα άλλες τρείς, και με όσες προσπάθειες εκανα για να μπορέσω να του εξασφαλίσω το αίμα δεν μπόρεσα να βρώ παρά ακόμα μία, το παράδοξο ήταν πως οι περισσότεροι απο τους συγγενείς για όποιους λόγους,  κανείς δεν μπορούσε να προσφέρει λίγο απο το αίμα του ώστε να καλυφθεί η απαίτηση του νοσοκομείου, έτσι αναζήτησα άλλους γνωστούς αιμοδότες και 'υποχρεώθηκα' ώστε να εξασφαλίσουμε στο παιδί το αίμα που χρειαζόταν για το χειρουργείο, τελικά τα καταφέραμε και η επέμβαση έγινε με επιτυχία, και τώρα το παληκάρι αναρρώνει και μάλλον σε λίγες μέρες θα βγεί, ο πατέρας του δε ακόμα συνεχίζει να με ευχαριστεί, όμως δεν μου αρκεί αυτό, έτσι και με αφορμή το δκό του παιδί κάναμε μια συζήτηση για την εθελοντική αιμοδοσία - κάποτε είχε διαφωνήσει μαζί μου, παρατάσοντας μου σωρό δικαιολογίες χωρίς σοβαρή αιτιολογία, και είχε την άποψη πως δεν συμφωνεί να δίνει αίμα, άποψη που είχε μέχρι πριν τον αγγίξει το πρόβλημα, και φτάσει να εκλιπαρεί γνωστούς και αγνώστους για το αίμα που είχε αναγκη το ίδιο του το παιδί, και με αυτό το περιστατικό μου είπε πως θα πάει να γίνει αιμοδότης, αν το κάνει η αν δεν το κάνει δεν με ενδειαφέρει, εκείνο που έχει σημασία για μένα είναι πως μπόρεσα να προσφέρω λίγο απο το αίμα μου, δεν μου πήρε παρά 10' και τα συναισθήματα που ένοιωσα όταν τελείωσα για μένα είναι το σημαντικότερο όλλων - η προσφορά στον συνάνθρωπο φίλοι μου - αυτό απο μόνο του είναι το πιο σπουδαίο κατά την ταπεινή μου άποψη, να μπορείς να προσφέρεις ανιδιοτελώς .

Έτσι με αφορμή το παραπάνω ίσως θα είχε ενδειαφέρον να δούμε τι κάνουμε πάνω σε αυτό το τόσο 'ζωτικής' σημασίας θέμα, χάνονται χιλιάδες  ζωές απο τα τροχαία και μη ατυχήματα λόγο έλλειψης προσφοράς και μη επαρκούς ποσότητος  ΑΙΜΑΤΟΣ.     
Θα ήθελα να σχολιάσετε με, η και χωρίς την ψήφο σας.

Υ.Γ Αν κάποιος φίλος έχει να προτείνει, να συμπηρώσει κάτι, η έστω να κάνει κάποια παρατήρηση επί του θέματος θα είναι ευπρόσδεκτη.

Φιλικά
Βασίλης

Καλησπερα.

Εξαιρετικα ενδιαφερον το ζητημα που θιγεις το οποιο απαιτει ιδιαιτερη προσεγγιση λογω της "ευθραυστης" φυσης του.
Του λογου μου ειμαι εθελοντης αιμοδοτης για παιδακια με μεσογειακη αναιμια.
Η γυναικα μου αν και θα ηθελε (εχει την σπανια ομαδα) δεν μπορει λογω φλεβων.Οσες φορες δοκιμασε υπεφερε μετα για μερες.Ετσι αποφασισαμε να δινω μονο εγω με μια συμφωνια.Να μην γνωρισουμε ποτε τα παιδακια που βοηθουμε γιατι ισως να μην ξεπεραστει (κυριως απο μερια της) η "απωλεια" ενος εξ'αυτων.
Συνεχιζω παραθετοντας μια συντομη αναδρομη στο παρελθον.
Πριν περιπου δυο χρονια ηρθε στον χωρο εργασιας μου συνεργειο αιμοληψιας.Απο το συνολο των 200 εργαζομενων εδωσαν αιμα οι 30-40.Οι υπολοιποι (πλην των οφθαλμοφανων εμπειρικα αποδειξεων) δηλωναν υπο/υπερτασικοι ή απλα απειχαν.Κοινη διαπιστωση λιγες ημερες μετα ηταν η -σχεδον- καθολικη ομολογια των "αποστατων" οτι απλα δεν γουσταραν.
Ετσι απλα,τοσο λιτα και κυνικα.Δεν μπορεις να τους το επιβαλεις η δια της βιας να τους αναγκασεις.
Τουτο απαιτει μια οικογενειακη και κατεπεκταση κοινωνικη παιδεια την οποια στερουμαστε ατυχως.
Δεν κοστιζει τιποτε ενω ταυτοχρονα βοηθα τον οργανισμο μεσω μιας διαδικασιας "αυτοκαθαρσης-αναπληρωσης" του αιματος αν δεν κανω λαθος.
(Στο σημειο αυτο επιθυμω την παρεμβαση του εκλεκτου διαδικτυακου φιλου και Ιατρου κατ'επαγγελμα κ.Κ.Γιαννακενα αν η διαθεση του το επιτρεπει)
Καταληγωντας θα ελεγα οτι ναι αν δεν συντρεχουν ιδιαιτεροι λογοι υγειας καλο θα ειναι να ειμαστε αιμοδοτες.Ποτε δεν ξερεις τι σου ξημερωνει αν και δεν συμφωνω αυστηρα και μονο με ετουτο τον κανονα-φοβια.
Ειναι μια πραξη διχως ανταλλαγμα.Ειναι μια κινηση ανθρωπιας.
Ισως και να εχουμε αποπροσανατολιστει απο εκεινη την κατευθυνση στην οποια διδασκονται οι αρετες της ανιδιοτελειας και αρκουμαστε στο να στρεφομαστε σε εκφανσεις τυπου ωχαδερφισμου και τραγικης αδιαφοριας.
Δεν πρεπει ενα τροχαιο ατυχημα να μας ταρακουνησει και επειτα να φιλοσοφισουμε τους λογους που πιθανα να μας ωθουσαν στην αιμοδοσια.
Τα ταμεια των τραπεζων χρηματων καθημερινα εχουν συναλλαγες,γιατι οχι και τα ταμεια τραπεζων αιματος.
Οι ανθρωποι εχουν αποδειξει στο παρελθον οτι χωρις το πρωτο ζεις, η ιδια η ζωη ομως εχει αποδειξει πως χωρις την συμβολη του δευτερου οχι.

καλησπέρα σας!  είμαι και εγώ εθελοντής αιμοδότης και θα ήθελα να πώ οτι πραγματικά είναι κάτι τόσο απλό για τον καθένα μας  και ανεκτίμητο για όποιον στη δύσκολη του στιγμή το χρειαστεί. μισή ώρα μαζί με την μικρή εξέταση και το δεκάλεπτο μετά την αιμοληψία που παραμένεις για προληπτικούς λόγους στο χώρο ΔΕΝ νομίζω ότι είναι τοσο πολύ για κανένα όσο πολυάσχολος και άν είναι. έχω την εντύπωση ότι οι περισσότεροι δεν το έχουν καλοσκεφτει, το παίρνουν αψήφιστα και μόνο όταν κατι τραγικό συμβεί στο στενό τους περιβαλλόν καταλαβαίνουν την αξία της πράξης αυτής. με την ευκαιρία της συζήτησης αυτής θα ήθελα να κάνω μια πρόταση.της εθελόντικής ομάδας αιμοδοσίας του psarema.  δεν θυμάμαι αν έχει ξαναγίνει  η πρόταση ή  τι χρειάζεται για την υλοποίηση της αλλά νομίζω οτι δεν θα είναι και τόσο δύσκολο. τοσους συλόγους κανουμε καθημερινά, ας κάνουμε και κάτι που είναι τόσο απλό και πολύτιμο συνάμα. Ή αν είναι δυσκολο αυτό (δεν βρεθεί κάποιος να γνωρίζει για να ηγηθεί της προσπάθειας ή της διαχείρησης ) ας οργανώσουμε τουλάχιστον  π.χ. μια εβδομάδα αιμοδοσίας  και όποιος μπορεί να δώσει ας το κάνει. πιστεύω οτι πάρα πολλοί  ξεχνίουνται και ένώ έχουν δώσει μια δυο φορές δεν το βάζουν στο πρόγραμμα.ας κάνουμε μια υπενθύμηση από εδώ μέσα. αντί να φαγωνόμαστε για αστεία πράγματα ας προσφέρουμε κάτι. και που ξέρετε μπορεί να έρθουμε και πιο κοντά.  εγώ δίνω την πρώτη φιάλη και πέιτε μου πότε να πάω!
φιλικά γιώργος.

Φίλοι μου καλημέρα 

Θα συμφνωνήσω με τον Δημήτρη σε όλλα, και ειδικά στο ότι δεν μπορείς να υποχρεώσεις εσύ κάποιον να γίνει αιμοδότης..........Δυστιχώς όμως η ίδια η ζωή μπορεί και το κάνει.

Επίσης η ιδέα του Γιώργου με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο ( στο παρά πένετε με πρόλαβες  , το επόμενο ππυ θα έγραφα θα ήταν αυτό ) είμαι κιεγώ ασφαλώς μέσα στην ιδέα της εθελοντικής αιμοδοσίας απο ομάδα που θα οργανωθεί απο το psarema.gr, και επειδή έχω κάποιες προσβάσεις σε αιμοδοτικά τμήματα θα κοιτάξω να δώ πως μπορεί να οργανωθεί, επίσης και ο Κος Γιαννάκενας θα μπορούσε να μας 'διαφωτίσει' με τις γνώσεις του αν του το επιτρέπει ο χρόνος του και η διάθεσή του.

Ελπίζω να βρεί ανταπόκρηση το θέμα και να δούμε την αμέριστη προσφορά των μελών του forum, και επειδή έχω διαπιστώσει την συμμετοχή πολλών φίλων σε συζητήσεις περί κοινωνικών θεμάτων, ευελπιστώ πως θα υπάρξει ενδειαφέρον απο μέρους τους.

Φιλικά
Βασίλης

.......Και για όσους φίλους θα ήθελαν να ξέρουν περισσότερα για την αιμοδοσία.........:

ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ, ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕΣ.

Η αιμοδοσία είναι για ευγενική πράξη, της οποίας τα αποτελέσματα σώζουν ζωές διότι το αίμα ούτε παράγεται, ούτε αντικαθίσταται. Μόνο προσφέρεται. Είναι ζήτημα ζωής. Είναι ζήτημα τιμής. Αυτό είναι το μήνυμα που θα προσπαθήσει να δώσει σ’ όλους το Portal www.Apodimos.com διότι δεν είναι μόνο η αναγκαιότητα για την προσφορά αίματος που υπάρχει για τους Ο.Α., αλλά και όλοι συνάνθρωποι μας το έχουν ανάγκη διότι όλοι μας ή συγγενείς μας ή φίλοι μας κάποια στιγμή θα βρεθούν στην ανάγκη να το επιζητήσουν . Για αυτό τον λόγο αφ’ ενός θα σας παρουσιάσουμε τις απαντήσεις στους μύθους που πραγματεύονται ορισμένοι με σκοπό να μη δώσουν αίμα , εφ’ ετέρου να συγχαρούμε την προσπάθεια που έχει κάνει η Φοιτητική Ομάδα Εθελοντικής Αιμοδοσίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων για την ενίσχυση του θεσμού της Εθελοντικής Αιμοδοσίας.

ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ για τους ΜΥΘΟΥΣ για την ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ

ΜΥΘΟΣ 1ος
«Τι πήγες κι έδωσες αίμα; Κανόνισε να σου συμβεί τίποτε καμιά μέρα. Εγώ, πάντως δεν εμπιστεύομαι κανέναν όσον αφορά την υγεία μου.»

Η ΑΛΗΘΕΙΑ
Η ασφάλεια και η υγεία του δότη είναι απόλυτα εξασφαλισμένες. Ο υποψήφιος υποβάλλεται σε πλήρη ιατρικό έλεγχο που περιλαμβάνει τη λήψη του ιστορικού, τη μέτρηση του αιματοκρίτη, της αρτηριακής πίεσης, των σφυγμών. Σε περίπτωση που για κάποιο λόγο κριθεί ακατάλληλος αποκλείεται αυτομάτως από την αιμοδοσία. Η διαδικασία αυτή έχει τεράστια σημασία, διότι εξασφαλίζει την υγεία τόσο του δότη, όσο και του λήπτη.

ΜΥΘΟΣ 2ος
«Γιατί να δώσω αίμα ; Δεν τρελάθηκα, να κολλήσω καμιά ασθένεια (AIDS, Ηπατίτιδα κλπ.). Τόσα ακούμε και βλέπουμε καθημερινά και μετά βγαίνουν στα παράθυρα της τηλεόρασης να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα».

Η ΑΛΗΘΕΙΑ
Όλα τα υλικά που χρησιμοποιούνται κατά την αιμοληψία είναι αποστειρωμένα, μιας χρήσης και ανοίγονται μπροστά στον αιμοδότη. Επομένως, κάθε φόβος για τη μετάδοση ασθένειας είναι αβάσιμος και παράλογος.

ΜΥΘΟΣ 3ος
«Καλά, πάλι έδωσες αίμα ; Εγώ πάντως δεν συμφωνώ που πας κάθε τόσο. Για να σου δώσει τόσο ο Θεός, κάτι θα ξέρει».

Η ΑΛΗΘΕΙΑ
Ο όγκος του αίματος που λαμβάνεται είναι μόνο το 1/20 του συνολικού όγκου αίματος του ανθρώπου. Η αναπλήρωση του χαμένου όγκου γίνεται σε 10 μόνο λεπτά, ενώ ο όγκος του πλάσματος αποκαθίσταται σε 12 ώρες και τα ερυθρά αιμοσφαίρια σε 1 μήνα περίπου. Εξάλλου, η αιμοδοσία είναι και ωφέλιμη για τον οργανισμό κάθε υγιούς δότη, διότι κινητοποιείται ο μυελός των οστών του, για την παραγωγή νέων κυττάρων αίματος.

ΜΥΘΟΣ 4ος
«Είναι πολύ απλό λέει, μόνο 10 λεπτά. Απλό είναι να υποβάλλεσαι σε τέτοια ταλαιπωρία, να πονάς τόση ώρα».

Η ΑΛΗΘΕΙΑ

Ο πόνος της βελόνας διαρκεί όσο διαρκεί το τσίμπημα, δηλαδή μια στιγμή. Την υπόλοιπη ώρα, ο αιμοδότης, απλώς ανοιγοκλείνει τη γροθιά του, προκειμένου να διευκολυνθεί η φλεβική επάνοδος του αίματος. Κατά συνέπεια μόνο, όχι δεν πονάει, αλλά αντίθετα νιώθει ένα μοναδικό συναίσθημα ικανοποίησης και συμπαράστασης στον άγνωστο συνάνθρωπο που υποφέρει.

ΜΥΘΟΣ 5ος
«Εμείς, στην οικογένειά μας δεν είχαμε ποτέ ανάγκη σε αίμα. Αν τύχει, θα δούμε τί θα κάνουμε».

Η ΑΛΗΘΕΙΑ
Η αδιαφορία είναι ολέθρια. Ας αφήσουμε τη νοοτροπία της ανευθυνότητας. Ας μην επαναπαυόμαστε στην ιδέα ότι δεν πρόκειται να συμβεί σε μας. Ας σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και ας δείξουμε με τον καλύτερο τρόπο την υπευθυνότητα και την ανθρωπιά μας. Αρκεί να θυμόμαστε ότι υποψήφιος αιμοδότης είναι κάθε υγιής άνθρωπος, υποψήφιοι δέκτες, είμαστε όλοι.

ΜΥΘΟΣ 6ος
«Εντάξει, θα δώσω κι εγώ κάποτε, δεν είναι ανάγκη να το κάνω τώρα».

Η ΑΛΗΘΕΙΑ
Η αναβολή μπορεί να περιμένει. Η ανάγκη για αίμα των ανθρώπων που το χρειάζονται, δεν περιμένει ποτέ. Αφορά εσένα, αφορά όλους μας. Δέκα λεπτά προσφοράς ζωής δεν σε βγάζουν από το πρόγραμμά σου, δεν πάνε πίσω τις δουλειές σου, δεν χαλούν τις διακοπές σου. Αντίθετα, η προσφορά σου αποδεικνύει τη θέλησή σου να συμμετάσχεις σε μια κοινή προσπάθεια. Δεν υπάρχουν αρμόδιοι, είμαστε όλοι υπεύθυνοι.

ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ για τις Ανάγκες σε αίμα...

Σε κάθε νοσοκομείο 2/10 ασθενείς κατά μέσο όρο χρειάζονται μετάγγιση. Έτσι, οι ετήσιες ανάγκες της χώρας μας σε αίμα, ξεπερνούν πολύ περισσότερο από τις 550.000 - 600.000 φιάλες και καλύπτονται από τις εξής πηγές:

 50 % από το συγγενικό περιβάλλον των ασθενών.

 40 % από μεμονωμένους εθελοντές αιμοδότες καθώς και συγκροτημένους συλλόγους εθελοντών αιμοδοτών .

 5 % από τις ένοπλες δυνάμεις.

Δυστυχώς, επειδή οι αυξημένες ανάγκες της χώρας μας δε καλύπτονται πλήρως βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να εισάγουμε αίμα από τον Ελβετικό Ερυθρό Σταυρό, πράγμα που δεν μας τιμά ως χώρα και είναι οικονομικά ασύμφορο. Χιλιάδες συνάνθρωποί μας βρίσκονται στη δυσάρεστη θέση να ζητούν απεγνωσμένα μια φιάλη αίματος. Ας μην αντιμετωπίσουν την αδιαφορία.

Αίμα χρειάζονται...

 Οι χιλιάδες τραυματίες των τροχαίων ατυχημάτων που έχουν ανάγκη από 10 - 40, ανάλογα με την περίπτωση.

 Τα 4.000 άτομα που πάσχουν από Μεσογειακή Αναιμία, στην πλειοψηφία τους παιδιά. Για κάθε ασθενή απαιτούνται 30 φιάλες το χρόνο.

 Όσοι πάσχουν από διάφορες αιματολογικές ασθένειες (λευχαιμία, αιμορροφιλία κα.) για την κάλυψη των οποίων απαιτούνται έως και 50 φιάλες αίματος ή παραγώγων.

 Ορισμένες έγκυες που παρουσιάζουν προβλήματα κατά τον τοκετό, καθώς και ασθενείς που πρόκειται να υποβληθούν σε κάποια επέμβαση (ορθοπεδική, καρδιοχειρουργική κα.).

 Περιστατικά βαριάς γαστρορραγίας και Χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας.

ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ

Ο υποψήφιος αιμοδότης, κατά τη λήψη του ιστορικού πρέπει να αναφέρει τυχόν συμπτώματα, ώστε να βοηθήσει το ιατρικό προσωπικό να κρίνει με ασφάλεια. Λόγω του κινδύνου μετάδοσης του AIDS αποκλείονται άτομα που ανήκουν στις λεγόμενες ομάδες υψηλού κινδύνου π.χ. ομοφυλόφιλοι, ναρκομανείς κλπ.

 Αίμα μπορούν να δώσουν... όλοι οι υγιείς άντρες και γυναίκες, ηλικίας 18 - 62 ετών, κάθε 3 - 4 μήνες.

 Αίμα δεν μπορούν να δώσουν... όσοι πάσχουν από διάφορα νοσήματα ή παθολογικές καταστάσεις που απαγορεύουν οριστικά ή πρόσκαιρα την αιμοδοσία.

Ο αποκλεισμός αυτός γίνεται:

για να μην επιβαρυνθεί η υγεία του αιμοδότη.

για να διασφαλιστεί η ποιότητα του αίματος που θα μεταγγισθεί στο λήπτη.

Τέτοιες καταστάσεις είναι:

 ασθενείς και φορείς του AIDS, οι οποίοι αποκλείονται οριστικά από την αιμοδοσία.

 Ηπατίτιδα B και C.

 Ελονοσία.

 Χρόνια νοσήματα, όπως καρδιακές παθήσεις, διαβήτης, υπέρταση, χρόνια νεφροπάθεια, ηπατοπάθεια, αναιμία.

 Χρήση ναρκωτικών, αλκοολισμός.

 Σοβαρές αλλεργικές καταστάσεις.

 Εγκυμοσύνη.

 Φορείς ετερόζυγης Μεσογειακής αναιμίας, αν το επίπεδο της αιμοσφαιρίνης είναι κάτω από 12 gr/dl.

 Λήψη ορισμένων φαρμάκων.

ΟΔΗΓΙΕΣ για τον ΑΙΜΟΔΟΤΗ και μετά την ΑΙΜΟΛΗΨΙΑ.

Για τον Αιμοδότη

 Αίμα μπορείς να δώσεις οποιασδήποτε ώρα της ημέρας μεταξύ 8πμ - 8μμ.

 Θα πρέπει να είσαι ξεκούραστος, να έχεις κοιμηθεί καλά το προηγούμενο βράδυ και να μην έχεις καταναλώσει μεγάλη ποσότητα αλκοόλ.

 Καλά είναι πριν την αιμοληψία να έχεις πάρει ένα ελαφρύ γεύμα (τυρόπιτα, σάντουιτς) όχι όμως μεσημεριανό.

Μετά την αιμοληψία...

 Πιες την πορτοκαλάδα που σου προσφέρεται και φάε κάτι ελαφρύ.

 Μην αποχωρήσεις από το σημείο της αιμοληψίας πριν σου το επιτρέψει    το υπεύθυνο προσωπικό.

 Καλό είναι να αποφύγεις την οδήγηση και το κάπνισμα για 1 ώρα.

 Συνίσταται το επόμενο γεύμα να είναι καλό.

 Η λήψη πολλών υγρών (όχι όμως αλκοόλ) είναι απαραίτητη για την αποκατάσταση του χαμένου όγκου.

 Σε περίπτωση αιμορραγίας στο σημείο της φλεβοκέντησης σήκωσε το χέρι σου ψηλά, λύγισε τον αγκώνα και πίεσε με τα δάκτυλα.

 Το αίμα ούτε παράγεται, ούτε αντικαθίσταται. Μόνο προσφέρεται.

 Είναι ζήτημα ζωής. Είναι ζήτημα τιμής.
Και να ξέρουν όλοι ότι
Αφορά εσένα τώρα, μας αφορά πάντα όλους μας.

Πηγή απο :
Της Συνεργάτιδας του    www.Apodimos.com Βασιλικής Σβίτζου.

Φίλε Τσέλιγκα(Δημήτρη) καλησπέρα σου, και καλησπέρα σε όλους

Θα κρατήσω το ' ότι χρειαστεί εδώ είμαι ' που είπες     και με αφορμή αυτό το προχωράω λίγο παραπέρα λέγοντας ότι θα είχε ενδειαφέρον να υπάρχει μια 
' άτυπη ' τράπεζα αίματος απο τα μέλη και φίλους του Psarema.gr και για τα μέλη και φίλους, αλλά και για τα μέλη των μελών του site μας που θα ανταποκριθεί σε μια κρίσημη στιγμή όταν θα υπάρξει ανάγκη για προσφορά αίματος για κάποιον απο τα μέλη  οπουδήποτε κι'αν βρίσκετε (ποτέ κανείς να μην χρειαστεί).

Κάνοντας λοιπόν την αρχή :

vasilios
Ομάδα Αίματος   : Μηδέν resus Αρνητικό ( 0 - ) 

Άν και σχετικά μικρός σε ηλικία είμα κι εγώ εθελοντής αιμοδότης απο τα 18 μου.
Πραγματικά είναι απερίγραπτο το συναίσθημα να δίνεις 10 λεπτά απο το χρόνοσου για να κερδλισει κάποιος μία ολόκληρη ζωή.Για ότι χρειαστεί είμαστε εδώ...


ΟΜΑΔΑ ΑΙΜΑΤΟΣ    0+




Ανθρώπινα Θοδωρής

Είμαι αιμοδότης εδώ και 6 χρόνια περίπου.

Δεν θα πω για το αν είναι καλό προς τον συνάνθρωπο το να δίνεις αίμα.

Αυτό, νομίζω πως πρέπει να είσαι βλάκας ή ανόητα εγωιστής για να μη το καταλάβεις.


Αυτό που έχω παρατηρήσει όλα αυτά τα χρόνια είναι πως βιάζομαι να πάω να δώσω. Πάω (σχεδόν πάντα) πριν το τρίμηνο.

Δεν ξέρω... αλλά... με ευχαριστεί πολύ η όλη διαδικασία και η κάθε σκέψη γύρω από αυτό.

Ειδικά όταν πλησιάζουν γιορτές με μεγάλες εξόδους, που δυστυχώς οι ανάγκες για αίμα φτάνουν και ξεπερνούν το "κόκκινο"

τότε αισθάνομαι πως πρέπει να πάω οπωσδήποτε.

Αχρείαστο να 'ναι...