Ερώτηση "Χειροβομβίδαααα"

αυτα δεν τα λεμε φιλε  δημητρακη

Πές μου σε παρακαλώ, έχω 2 γιούς βάζελους ! 

αυτα δεν τα λεμε φιλε  δημητρακη

Πές μου σε παρακαλώ, έχω 2 γιούς βάζελους ! 
[/quote
Ευτυχώς είναι τυχερά είναι τα παιδιά

Έπρεπε να το φανταστώ 
Μόνο στην 'Νότια Ελλάδα' δεν ψαρεύετε 

Πάμε όπου έχει ψάρια 

Πάμε όπου έχει ψάρια 

Μήπως είσαστε οι......Fish-busters

Η "Χειροβομβίδα" ξαναχτυπά...
Παρά το τρέξιμο της τελευταίας στιγμής, το ραντεβού δόθηκε. Ξεκινήσαμε περιμένοντας 3άρι και σταμάτημα της βροχής. Βρήκαμε 5άρι (τουλάχιστον) που δε σταμάτησε καθόλου, και βροχή με τους κουβάδες. Σαν να μην έφτανε αυτό, ο διπλανός χείμαρρος αποφάσισε να ξεχειλίσει, αναγκάζοντας μας να  τρέχουμε να μετακινήσουμε όλο τον εξοπλισμό μας. Από τη μια το κανονικό ποτάμι πλέον, από την άλλη η θάλασσα που έφτανε σχεδόν ως τη σκηνή. Στο τσακ γλίτωσα τα καλάμια μου... Απτόητος, τα έστησα από την άλλη μεριά. Ομως, τα ζόρια δε σταμάτησαν σ' αυτό. Η φωτιά που είχαμε ανάψει, λόγω του αέρα μας κάπνιζε τόσο πολύ μέσα στη σκηνή που αναγκαστήκαμε να την σβήσουμε. Κάπου εκεί άρχισα να κλείνω τα μάτια στην καρέκλα, εξουθενωμένος, αλλά και χωρίς τσιμπιά. Ως που κάτι εδέησε να φάει στο multi (που δεν μπορεί να χειριστεί ο Νίκος), αναγκάζοντάς με να σηκωθώ, και ο πρώτος σαργός της βραδιάς έγινε ιστορία. Μέσα σε όλη αυτή την πανδαισία βροχής (πολύ νερό ρε παιδιά), αέρα και κρύου, το κοντέρ στο τέλος έγραψε 4 τσιπούρες , 4 μουρμούρες και 3 χαρακωτούς...
Να 'ναι καλά η τρέλα μας να το ξανακάνουμε...

Φύγαμε σκασμένοι από την καθημερινότητα. Αλλά, ρε παιδί μου, κάθε φορά που περνάμε τη γέφυρα της Χαλκίδας όλα αρχίζουν  ως δια μαγείας να εξαφανίζονται. Κι όταν φτάνεις σε τέτοια μέρη δεν έχει μείνει τίποτε να σε απασχολεί...

Κι άμα ο βυθός είναι άγριος...

... έχει και άγρια ψάρια!

Χρωστούμενες...
Ευτυχώς, αλλάξαμε μέρος, αν και γυρίσαμε κάτασπροι από το αλάτι.

Και η τελευταία εξόρμηση (ξυλιάσαμε, μπρρρρ  )