Πέστροφα Ραβδωτή.
Αυτή η πέστροφα ήταν κάποτε αρκετά κοινή στα δικά μας νερά, καθώς και σ' όλα τα Βαλκάνια. Είναι κοινή και σε ορισμένα νερά της Γιουγκοσλαβίας. Ξεχωρίζει από τις άλλες πέστροφες από το γκριζωπό χρώμα της (λίγο ή πολύ σκούρο στην ράχη, με σχέδιο ζιγκ - ζαγκ και κηλίδες καστανό πρασινωπές με επίμηκες σχήμα στα πλευρά), από το κεφάλι με το λεπτό σχήμα, από το πιο μεγάλο στόμα σε σχέση με τις άλλες πέστροφες και το πιο λεπτό σχήμα του σώματος. Αυτή η πέστροφα έχει γίνει σπάνια σε πολλά νερά για διάφορες αιτίες: η προοδευτική μόλυνση των νερών, η αλόγιστη άσκηση του ψαρέματος,
ο εντατικός εμπλουτισμός με ποικιλίες πέστροφας διαφορετικής προέλευσης, με συνέπεια τον σχηματισμό υβριδίων, μερικά από τα οποία παρουσιάζουν επικρατέστερα χαρακτηριστικά από την ραβδωτή, χωρίς όμως να μπορούν να θεωρηθούν καθαρόαιμες ραβδωτές.
Είναι ενδιαφέρουσα για τις διαστάσεις που φτάνει, και τελευταία έγινε γνωστό ότι πιάστηκε μια ραβδωτή στην Ιταλία περισσότερο από 10 κιλά. Πέστροφες τέτοιων διαστάσεων δεν είναι σπάνιες, αν και δεν είναι κοινές. Είναι όμως αρκετά κοινές σε μερικούς παραπόταμους του Δούναβη. Η ραβδωτή πέστροφα είναι εξαιρετικά άγρια, απρόθυμη να παρουσιαστεί κατά την διάρκεια της ημέρας και κάθε μικρή κίνηση ή αναταραχή του περιβάλλοντος, την κάνουν να γυρίσει στην φωλιά της. Γι' αυτό το πιάσιμο της, περισσότερο από κάθε άλλη πέστροφα, είναι δύσκολο, εκτός από ιδιαίτερες συνθήκες του νερού, όπως νερά σε αύξηση, θολά από βροχές κ.λπ.
Πέστροφα Ρυακιών.
Λέγεται επίσης και πέστροφα fario, είναι μια μορφή της κοινής πέστροφας, η πιο διαδομένη στα νερά των ποινών και των οροσειρών μας και ακόμη στα νερά των πεδιάδων. όταν φυσικά είναι κατάλληλα για την παρουσία της. Η όψη της είναι χαρακτηριστική. Το σώμα της είναι λίγο συμπιεσμένο, σκεπασμένο με λεπτά λέπια και λίγο πολύ γεμάτο μαύρα και κόκκινα στίγματα στα πλευρά. Δεν υπάρχουν κηλίδες στο ραχιαίο πτερύγιο.
Αυτή η όψη διακρίνει την πέστροφα του ρυακιού από την ραβδωτή πέστροφα, που είναι χωρίς κόκκινα στίγματα και με το δέρμα γεμάτο πράσινο καστανές ραβδώσεις, καθώς ακόμη κι από την πέστροφα της Σαρδηνίας, που αντίθετα χαρακτηρίζεται από μεγάλους καστανούς λεκέδες, σχεδόν μαύρους, και μερικές φορές και κόκκινους. Παρά την πολύ μεγάλη διαφορά της όψης μεταξύ μιας πέστροφας και μιας άλλης, όσον αφορά την πυκνότητα του κηλιδώματος, των κόκκινων κηλίδων και της διανομής τους, είναι εύκολο να καθορίσουμε αν ανήκει σ' αυτό το είδος πέστροφας.
εδω μπορεις να διαβασεις ολο το κειμενο για την πεστροφα.
www.psarema.gr/index.php?option=com_smf&Itemid=115&topic=310.15
σε γενικες γραμμες η αμερικανικη πεστροφα (ιχθυοτροφειου) που λεμε εχει κηλιδες στην ουρα.
η fario εχει κοκκινες κηλιδες.
η ραβδωτη...μπλα μπλα
και οι διασταυρωσεις που ειναι οτι λαχει.