Από τα πρώτα μαθήματα που κάναμε όταν πήγαμε σχολείο ήταν η αρχαία μυθολογία ήταν το μάθημα πώς να λέμε ψέματα. Το εφαρμόζουμε κάθε μέρα στην προσωπική μας ζωή και στην επικοινωνία με τους άλλους. Όταν δούμε κάποιον να ρυπαίνει το περιβάλλον γινόμαστε έξαλλοι και την επόμενη ώρα εμείς οι ίδιοι που δώσαμε την μάχη για το περιβάλλον όταν δεν μας βλέπει κάνεις ρυπαίνουμε το περιβάλλον με τον χειρότερο τρόπο. Αν εκείνη την ώρα μας έρθει κάποιος και μας πει ποιος έριξε τα σκουπίδια θα κάνουμε τον ανήξερο και ακόμα για να πείσουμε τον άλλον ότι δεν τα ρίξαμε εμείς θα αρχίσουμε να βρίζουμε τον υποτιθέμενο ρυπαντή. Και αυτό συμβαίνει γιατί δεν έχουμε μάθει να είμαστε υπεύθυνοι για τις πράξεις μας. Πάντα κάποιος άλλος φταίει. Το παιδί ρίχνει το βάζο με το γλυκό αλλά όταν το ρωτήσεις ποιος έκανε την ζημία θα σου δείξει την γάτα!!!! Πρέπει κάποια στιγμή να μάθουμε να πληρώνουμε για τα τυχόν λάθη μας τις δικαιολογίες που παρουσιάζουμε ότι κάποιος άλλος φταίει συνεχώς π.χ. μας ψεκάζουν οι αρειανοι πρέπει να τις σταματήσουμε και να γίνουμε υπόλογοι των πράξεων μας
Απ' ότι βλέπω Γιάννη μου, έχεις κάποιες τύψεις για να τα γράφεις αυτά (πλάκα κάνω)
Πολύ σωστά το διατύπωσες και πρέπει επιτέλους να γίνουμε πιο ειλικρινείς με τους άλλους αλλά και με τον εαυτόν μας, για να έχουμε τη συνείδησή μας ήσυχη.
Τα λεφτά είναι χρήσιμα, αλλά δυστυχώς από μόνα τους δεν φέρνουν την ευτυχία