Ερώτηση οι πλουσιοι πλουσιοτεροι και οι φτωχοι φτωχοτεροι

Κάτω απ' το όριο της φτώχειας ζει στην Ελλάδα, πάνω απ' το 22% του πληθυσμού.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, το 20% του ελληνικού πληθυσμού βιώνει τη φτώχεια, ζώντας με λιγότερα από 850 ευρώ τον μήνα.
Μάλιστα, το 40% των φτωχών κατοικεί στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, με τη πλειονότητα να απαρτίζεται από ηλικιωμένους, ανέργους, νέους και γυναίκες.
Ο μέσος όρος του πληθυσμού της Ευρωπαϊκής Ενωσης που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας ανέρχεται σε 16% με αυξητικές τάσεις.
Τα χαμηλότερα ποσοστά φτώχειας στην Ευρώπη των 25 καταγράφονται κυρίως στη Σουηδία (μόλις 9%), την Ισλανδία (10%), τη Νορβηγία (11%).
Ακόμα και οι χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ, όπως η Λεττονία και η Εσθονία έχουν μικρότερα ποσοστά φτώχειας από την Ελλάδα, η οποία βρίσκεται στα ίδια ποσοστά φτωχών με την Ισπανία, τη Λιθουανία, την Πολωνία και την Πορτογαλία.

Το πλουσιότερο 1% του παγκόσμιου πληθυσμού -κάτοικοι της Ευρώπης και των ΗΠΑ- κατέχει περισσότερο από το 40% του παγκόσμιου πλούτου, ενώ το πλουσιότερο 10% κατέχει το 85% αυτού του πλούτου.

Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του ΟΗΕ, 30.000 παιδιά πεθαίνουν κάθε μέρα, επειδή ζουν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας, ενώ 1 δισ. άνθρωποι ζουν με λιγότερο από 1 δολάριο την ημέρα.

Και κάποια ακόμα στοιχεία.


Σύμφωνα με την έκθεση του ΟΗΕ

* 800 εκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν από την πείνα.
* Κάθε 3,6 δευτερόλεπτα ένας άνθρωπος πεθαίνει από την πείνα και συνήθως είναι παιδί κάτω των πέντε ετών.
* Η πείνα απειλεί καθημερινά τις ζωές 60.000 παιδιών σ' όλον τον κόσμο.
* Μόνο ένα στα τρία παιδιά πηγαίνει σχολείο σε κανονική βάση και 250 εκατομμύρια εξαναγκάζονται να δουλεύουν μέσα στις χειρότερες συνθήκες.

Στις ΗΠΑ, 50 εκατομμύρια ανθρώπων κάτω των 65 δεν έχουν καθόλου κοινωνική ασφάλιση, ενώ τα κέρδη των λίγων μεγαλώνουν περισσότερο.
Τετρακόσιοι Αμερικανοί πολίτες έχουν ετήσιο εισόδημα μεγαλύτερο από το εισόδημα 33 εκατομμυρίων εργατών στην ίδια χώρα»
Μάλιστα, «για να γίνει αντιληπτή ολόκληρη η εικόνα, πρέπει να λάβουμε υπόψιν ότι 1,37 δισ. άνθρωποι σ' όλον τον κόσμο έχουν κάποιο είδος δουλιάς, αλλά είναι παγιδευμένοι στη φτώχεια επειδή κερδίζουν λιγότερο από ένα δολάριο τη μέρα.
Το ποσοστό της παγκόσμιας ανεργίας έχει φτάσει τώρα το 6,3% των διαθέσιμων ανθρώπινων πόρων και ο αριθμός των ανέργων έχει φτάσει στο ρεκόρ των 195,2 δισ., ελαφρώς πιο ψηλά από ό,τι το 1996...».

Τα νουμερα επιβεβαιώνουν αυτο που συμβαινει γυρω μας εδω και καιρο 

Δυστυχως εκτος απο αναφορες ουδεις νοιαζεται

Οσο για τις ΗΠΑ εχει πολυ ενδιαφερον ενα ντοκυμαντερ του Michael Moore  Sicko   www.imdb.com/title/tt0386032/ οπου μολις το ειδα καταλαβα ποσο πισω ειναι η κοινωνικη προνοια στην Ελλαδα


Υ.Γ.Βαλε το τοπικ σε αυτη την ενοτητα που εχει ανοιχτει για αυτα τα θεματα.... www.psarema.gr/forum/index.php/topic,233.0.html

τα πρωτα 100 χρονια ειναι δυσκολα μετα συνηθιζεις

Σταματήστε την ΓΗ να κατέβω γιατί ζαλίζομαι 

Σταματήστε την ΓΗ να κατέβω γιατί ζαλίζομαι 

Οι πλούσιοι ένα πράγμα ξέρουν να κάνουν. Να τρώνε συναγριδούλες και ορφουδάκια. Αν λοιπόν όλοι οι φτωχοί πήγαιναν για .... ψάρεμα και τα πούλαγαν πανάκριβα στους πλούσιους, τότε οι φτωχοί θα γινόταν πλούσιοι και οι πλούσιοι φτωχοί. Αλλά οι φτωχοί δεν το κάνουν αυτό γιατί τους αρέσει να τεμπελιάζουν.

Και να βγάζουν τα μάτια ο ένας του άλλου οπότε η πλούσιοι θα συνεχίσουν να είναι πλούσιοι και η φτωχοί φτωχότεροι. 

Αυτό και κάτι άλλα. Ας μην κατηγορούμε αόριστα τους πλούσιους. (Εξαιρούνται τα βουτυρόπαιδα που δεν δούλεψαν ποτέ τους και τα βρήκαν έτοιμα, από τον μπαμπά τους). Οχι πως είμαι πλούσιος, μα και οι φτωχοί ή θα κλαίνε τη μοίρα τους, ή θα δικαιολογούνται ότι δεν υπάρχουν δουλειές. Η Ελλάδα θα μπορούσε να παράγει πάρα πολλά πράγματα. Προγράμματα υπάρχουν, επιδοτήσεις δίνονται, Θάλασσες δόξα τον Θεό έχουμε. Και τι κάνουμε ;;; Τι παράγουμε  ;;;;  Ολα τα χωράφια χέρσα είναι.
Η μόνη τους δικαιολογία θα μπορούσε να είναι ότι υπάρχει φτώχεια επειδή ορισμένοι θέλουν τον πλανήτη να είναι σ΄αυτή τη κατάσταση.
Αυτοί όμως τι κάνουν για να ανατρέψουν αυτούς που το επιθυμούν;;;; Εγώ πάντως ζητιάνος δεν θα γινόμουνα. Θα ψάρευα και θα έτρωγα ψάρια και θάμουνα ευτυχισμένος.

John,πραγματικά ωραιο θέμα και εχω να γράψω καμια 20ρια σελιδες πάνω σε αυτό αλλα επειδη θα λογοκριθώ(για αλλη μια φορά)αν  τύχει και τα πουμε απο κόντα θυμησε μου να σου δώσω ενα βιβλίο πάνω σε αυτό το θέμα.

Όταν η περιουσία 3 πολυεκατομμυριούχων ξεπερνάει το Α.Ε.Π. 48 κρατών και όταν κάθε τέσσερα δευτερόλεπτα ένας άνθρωπος της περιφέρειας πεθαίνει από πείνα, είναι πολύ δύσκολο να κρυφτεί το γεγονός ότι το χάσμα μεταξύ των αναπτυγμένων και των υπανάπτυκτων χωρών αυξάνεται υπακούοντας στις σχέσεις καταπίεσης. Σήμερα, είναι αναμφισβήτητο ότι αυτή η ασυμμετρία δεν είναι ένα "περαστικό" φαινόμενο, το οποίο θα διορθωθεί από την "κάθαρση" που θα επιφέρουν τα ευεργετήματα της παγκοσμιοποίησης. Τα κράτη της περιφέρειας όχι μόνο είναι οι "χαμένοι" της παγκοσμιοποίησης, αλλά υφίστανται και μια εντατικοποίηση της διαφυγής των εσόδων τους, η οποία ιστορικά είναι η αιτία του φρεναρίσματος της ανάπτυξής τους.
www.politikokafeneio.com/oplostasio/imperialismos147.htm    (Λογικά θα σβηστει αφου θα πιαστει για πολιτικό μηνυμα,τουλάχιστον όποιος προλάβει να το δεί πρόλαβε)