Ερώτηση Προσοχή! Μεταλλαγμένα στη διατροφή μας!

Ήρθε το Codex Alimentarius στην Ελλάδα ;

Απαγορεύεται η φύτευση ,εξαιτίας του ότι η "ράτσα" της πατάτας ανήκει μαζί με τα δικαιώματά της σε κάποια εταιρεία ή οποία απαγορεύει την αναπαραγωγή της, κάτι σαν ΑCTA διατροφική, το λεγόμενο "Codex Alimentarius",βάσει του οποίου θα απαγορεύεται μελλοντικά η αναπαραγωγή "τέτοιου τύπου" με κατοχυρωμένη πατέντα αγροτικών προϊόντων.
Προσέξτε αυτό είναι το σχέδιο , ο έλεγχος των τροφίμων, ήδη μόνο υβρίδια κυκλοφορούν που ανήκουν σε εταιρείες κι επειδή χωρίς λεφτά ζεις αλλά χωρίς φαγητό όχι, φυλάξτε παλιούς σπόρους που ξαναφύονται και δεν ανήκουν σε εταιρείες,γιατί τα υβρίδια είναι μονοετή και μολύνουν το έδαφος.Είναι σημαντικό να ενισχυθούν όσοι κρατάνε παλιούς σπόρους και να προσπαθήσουμε κι οι ίδιοι να τους αναπαράγουμε.
Ο έλεγχος του φαγητού θα βοηθήσει την Nέα Tάξη να εδραιωθεί ! Π.χ να φανταστείτε ότι τις πατάτες Νάξου τις έχει κατοχυρώσει Ολλανδική εταιρεία, οπότε για να σπείρει κάποιος πατάτες Νάξου θα πρέπει να αγοράσει σπόρο από τους Ολλανδούς!!! Και τι άλλο θα δούμε..
Το έχουμε βροντοφωνάξει πολλές φορές δεν ενδιαφέρουν την Νέα Τάξη τα λεφτά, γιατί απλούστατα έχουν όλα τα λεφτά. Αυτό που τους νοιάζει είναι ο πλήρης έλεγχος υπαρκτών πραγμάτων όπως η τροφή, η ενέργεια , το μυαλό μας, η σκέψη μας . (defencenet, pentapostagma)

Σπόρος Terminator η αλλιώς κατάσταση «βιολογικής σκλαβιάς»

Tι είναι η Τεχνολογία Εξολόθρευσης (Terminator Technology, T.T.) ;

Η Τ. Τ. (Terminator Technology) – αναφέρεται και ως Σύστημα Τεχνολογικής Προστασίας (Technology Protection System, T.P.S.) ή Τεχνολογίες Περιορισμού Γενετικής Χρήσης (Genetic Use Restriction
Technologies, G.U.R.Ts) – αφορά σε φυτά που τροποποιούνται γενετικά ώστε να παρέχουν στείρους σπόρους.

Εάν εισαχθεί στο εμπόριο θα αφαιρέσει τη δυνατότητα των αγροτών να συλλέγουν σπόρους από τη σοδειά τους και να τους σπέρνουν την επόμενη χρονιά.

Αυτοί οι «σπόροι αυτοκτονίας» (suicide seeds) θα εξαναγκάσουν τους παραγωγούς να προστρέχουν κάθε χρόνο στις εταιρίες σπόρων, και θα εξαφανίσουν μια παράδοση συλλογής 12.000 ετών, προσαρμογής και ανταλλαγής σπόρων η οποία ενισχύει τη βιοποικιλότητα και αυξάνει την διατροφική ασφάλεια.

Οι σπόροι της Τ. Τ. διαφέρουν απ’ αυτούς των υβριδίων. Τα υβρίδια, θεωρητικά τουλάχιστον, (και με την προσθήκη λιπασμάτων, εκτεταμένη χρήση βιοκτόνων και με αυξημένη άρδευση) προσφέρουν στον παραγωγό βελτιωμένα αγρονομικά χαρακτηριστικά και ΔΕΝ είναι στείρα. Παρότι οι σπόροι της δεύτερης υβριδικής γενιάς δεν εμφανίζουν τα ίδια βελτιωμένα χαρακτηριστικά με τους γονικούς σπόρους, μπορούν να επανασπαρούν. Σε αντίθεση, η Τ. Τ. δεν προσφέρει κανένα αγρονομικό πλεονέκτημα. Στόχος της παραγωγής στείρων σπόρων με γενετική διαφοροποίηση, είναι να αυξηθούν τα κέρδη των σποροπαραγωγικών εταιριών, καταπατώντας το δικαίωμα των αγροτών να διατηρούν τους δικούς τους σπόρους και να αναπτύσσουν τις δικές τους καλλιέργειες.

Τι είναι η Τεχνολογία Προδοσίας (Traitor Technology, Tr T);

Η Τεχνολογία Προδοσίας (Tr T) επιτρέπει σε κάποιο γενετικό χαρακτηριστικό ενός φυτού να εμφανίζεται και να εξαφανίζεται όταν κάποια χημική ουσία εφαρμόζεται στο φυτό ή στο σπόρο. (Η Τ. Τ. είναι κάποιου είδους Tr T στην οποία η στειρότητα προκαλείται με χημικά μέσα). Η βιομηχανία ισχυρίζεται ότι οι αγρότες θα μπορούν να ενεργοποιήσουν γενετικά χαρακτηριστικά, όπως η αντίσταση στις ασθένειες, εφαρμόζοντας κάποιο προκαθορισμένο (και αποκλειστικής εκμετάλλευσης από κάποια εταιρεία) χημικό στα φυτά ή στους σπόρους τους. Όμως, η Tr T έχει και άλλες, πολύ πιο ύπουλες διαστάσεις. Μαζί με τους σπόρους της Τ. Τ. έχουν αναπτυχθεί ιδιαιτέρως ανησυχητικές πατέντες που αφορούν σε γενετικά τροποποιημένα φυτά με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, η επανάκτηση της φυσικής αντίστασης των οποίων, σε ζιζάνια και ασθένειες, εξαρτάται από την εφαρμογή κάποιου χημικού. Οι μακροχρόνιες επιπτώσεις για τους αγρότες και τη διατροφική αυτονομία είναι δυσοίωνες. Η παραγωγή μιας χώρας μπορεί να γίνει πλήρως εξαρτώμενη από τις εισαγωγές κρίσιμων χημικών ουσιών οι οποίες θα διατιμώνται ανάλογα με τα εμπορικά συμφέροντα της εξάγουσας χώρας ή δεν θα εξάγονται καν όταν αυτή το αποφασίζει.

Οι σπόροι της Τ. Τ. και της Tr T οδηγούν σε καταστάσεις «βιολογικής σκλαβιάς» (bioserfdom) Είναι τεχνολογίες που απειλούν να καταστήσουν τους αγρότες ομήρους των υπερεθνικών αγροχημικών εταιριών, είτε μέσω στείρων σπόρων είτε μέσω χημικοεξαρτημένων φυτών.

Ποιοι αναπτύσσουν την Terminator Technology;

Η έρευνα για την Τ. Τ. δε γίνεται από μια ή δυο εταιρίες. Ο γενετικός έλεγχος των χαρακτηριστικών αποτελεί στόχο διαφόρων τομέων της βιομηχανίας, εκτείνεται και συνδέει διάφορα τμήματά της.

Το 1999 δύο μεγάλες αγροχημικές εταιρίες, Monsanto & ή Astra Zeneca, βεβαίωναν δημόσια για τη μη εμπορική χρήση των σπόρων της Τ. Τ. Αρκετοί πίστεψαν πως η κρίση είχε περάσει. Δυστυχώς, δεν ήταν έτσι. Τον Αύγουστο του 2001, το Υπουργείο Γεωργίας των Η.Π.Α ανακοίνωσε ότι κατοχύρωσε την αποκλειστική χρήση της Τ. Τ. στη Delta & Pine Land, τη μεγαλύτερη εταιρία παραγωγής βαμβακόσπορου στον κόσμο. Η Delta & Pine Land δημοσίως εκδήλωσε τη πρόθεση της να εμπορευτεί τους σπόρους της Τ. Τ.

Ο πρόεδρος της Delta & Pine Land, Murray Robinson, δήλωσε ότι η Τ. Τ. θα μπορούσε κάποια μέρα να χρησιμοποιηθεί σε περισσότερα από 400.000.000 εκτάρια παγκοσμίως (όσο η νότια Ασία) και ότι η τεχνολογία αυτή θα προσφέρει έναν «ασφαλή δρόμο» για την εισαγωγή προϊόντων αποκλειστικής εκμετάλλευσης σε γιγαντιαίες, ανεκμετάλλευτες αγορές σπόρων όπως η Κίνα, η Ινδία και το Πακιστάν.
Η Delta & Pine Land έχει κοινοπραξίες ή θυγατρικές εταιρίες στην Τουρκία, την Κίνα, τη Βραζιλία, την Αργεντινή, το Μεξικό, την Παραγουάη, τη Νότια Αφρική και την Αυστραλία.

Δεν μπορούμε, τελικά να στηριζόμαστε στην καλή θέληση υπερεθνικών εταιριών για την αποτροπή της εισαγωγής στο εμπόριο των σπόρων της Τ. Τ.

Η T.T.αποτελεί παγκόσμια απειλή για τη διατροφική ασφάλεια, την επιβίωση των αγροτών και τη βιοποικιλότητα.

Περισσότεροι από 1,4 δις άνθρωποι – κυρίως οι φτωχοί της περιφέρειας – εξαρτώνται από τη συλλογή σπόρων στο χωράφι ως κύρια πηγή νέου πολλαπλασιαστικού υλικού. Εάν μία αγρότισσα χάσει αυτή τη δυνατότητα, θα σταματήσει και να επιλέγει φυτά που προσαρμόζονται καλύτερα στις τοπικές συνθήκες και ανάγκες. Οι τοπικές κοινότητες που χάνουν τον έλεγχο των σπόρων τους κινδυνεύουν να χάσουν και τον έλεγχο των καλλιεργητικών τους μεθόδων και να γίνουν έρμαια εξωτερικών πηγών για την εξασφάλιση τόσο των σπόρων όσο και των νέων απαιτούμενων εισροών.

Δίχως ένα αγροτικό σύστημα καλλιέργειας προσαρμοσμένο σε μια κοινότητα και στο οικοσύστημά της, η διατροφική ασφάλεια μιας χώρας είναι αδύνατη. Είναι ξεκάθαρο ιστορικά, πως οι φτωχές χώρες δεν μπορούν να βασίζονται στις πλούσιες για να εξασφαλίζουν τα διατροφικά τους αποθέματα. Η χρησιμοποίηση της τροφής ως πολιτικό όπλο – μια μορφή οικονομικής βιολογικής απειλής – συνεχίζεται ακόμη και σήμερα. Η Τ. Τ. αποτελεί μια πολύ επικίνδυνη προσθήκη σ’ αυτό το οπλοστάσιο.

Η Τ. Τ. δεν αποτελεί λύση για τη γενετική επιμόλυνση από τις γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες.

Η βιομηχανία της βιοτεχνολογίας, η κυβέρνηση των ΗΠΑ και κάποια επιστημονικά ιδρύματα, προωθούν την Τ. Τ. ως εργαλείο για τον περιορισμό της γενετικής επιμόλυνσης από γενετικά τροποποιημένα φυτά. Ισχυρίζονται ότι η γενετικά κατασκευασμένη στειρότητα προσφέρει ένα ενσωματωμένο χαρακτηριστικό στα γενετικά τροποποιημένα φυτά, το οποίο μας προστατεύει από τη γενετική επιμόλυνση, καθώς εάν γονίδια από μια Τ. Τ. καλλιέργεια «διασταυρωθούν» με γειτονικά σχετικά είδη οι σπόροι που θα παραχθούν θα είναι στείροι, οπότε και δε θα φυτρώσουν.

Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι γονίδια από γενετικά τροποποιημένα φυτά προκαλούν ήδη γενετική επιμόλυνση σ’ ολόκληρο τον κόσμο, ακόμη και σε Θύλακες Γενετικής Ποικιλότητας στον 3ο κόσμο (περιοχές των τροπικών και υποτροπικών απ’ όπου προέρχεται το μεγαλύτερο μέρος των βασικών καλλιεργειών τροφής ή όπου η γενετική ποικιλότητα είναι η μέγιστη.)

Η παραδοχή ότι η Τ. Τ. είναι ευεργετική ως εργαλείο βιοασφάλειας, το οποίο θα αποτρέψει την εξάπλωση γενετικά τροποποιημένων γονιδίων, αποτελεί μια σιωπηρή παραδοχή ότι οι γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες δεν είναι περιβαλλοντικά ασφαλείς. Η διατροφική ασφάλεια των φτωχών δε μπορεί να θυσιαστεί για να λύσει τα προβλήματα γενετικής επιμόλυνσης που προκαλεί η βιομηχανία. Αποτελεί ειρωνεία και ανευθυνότητα να προτείνεται η εξάρτηση της γεωργίας από γενετικά στείρους σπόρους ως μέθοδος ελέγχου ανεπιθύμητων διασταυρώσεων από γενετικά τροποποιημένα φυτά. Είναι σαν να φέρνεις στο σπίτι σου μια τίγρη για να σου διώξει τα ποντίκια. Προωθώντας την Τ. Τ. ως «πράσινη» λύση για τη γενετική επιμόλυνση, η βιομηχανία επιτίθεται με την πιο μονοπωλιακή και κερδοφόρα επιλογή της. Ξεφορτώνει ολόκληρο το γενετικά τροποποιημένο φορτίο της στους αγρότες, ενώ ταυτοχρόνως αυξάνει τον εταιρικό έλεγχο. Αν οι γενετικά τροποποιημένοι σπόροι δεν είναι ασφαλείς, δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται. Εάν επιμολύνουν, το κόστος αποκατάστασης πρέπει να βαρύνει τις εταιρίες. (Αντιεξουσιαστική Ομάδα Μυτιλήνης "Το(υ) Παϊβάν(ι)", peramatozoa)

Η ΕΕ προκαλεί - Συντάσσεται με την Μονσάντο και τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς αντί με το γενικό αίσθημα των Ευρωπαίων πολιτών Η πρόσφατη δημοσίευση της έρευνας του καθηγητή Σεραλίνι στη Γαλλία (καρκίνος σε αρουραίους που τράφηκαν με το γενετικά τροποποιημένο καλαμπόκι της Μονσάντο) είναι μόνο η τελευταία από μια σειρά ανεξάρτητων ερευνών που αποκαλύπτουν όχι μόνο τους κινδύνους αλλά και το νοσηρό σκεπτικό πίσω από τους Γ Τ Ο (γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς).

Και μόνο η εικόνα από τους φρικτά παραμορφωμένους αρουραίους (λόγω των τεράστιων καρκινικών όγκων που ανέπτυξαν από τροφή της οποίας έχει αλλοιωθεί γενετικά το DNA και είναι γεμάτη με δηλητηριώδες ζιζανιοκτόνο και άλλα τοξικά κατάλοιπα) μιλάει από μόνη της και επιβάλει την μια και μόνη απάντηση: απαγόρευση των μεταλλαγμένων.

Το έκανε άμεσα η Ρωσία και θα το κάνουν και άλλες χώρες.


Όμως η ΕΕ, η οποία ύπουλα και συνεχώς διαβρώνει την αντίδραση των Ευρωπαίων πολιτών στο συγκεκριμένο κυριολεκτικά ζωτικής σημασίας ζήτημα και στην πλέον κρίσιμη συγκυρία όπου η διατροφή έχει εξελιχθεί σε απειλή για την υγεία των ανθρώπων και πάλι τους προδίδει και απορρίπτει την συγκεκριμένη έρευνα.

Δια στόματος της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (European Food Safety Authority), στα χνάρια της αμαρτωλής και πρώτης διδάξασας την διαπλοκή με τα κατεστημένα συμφέροντα αμερικανικής Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), όχι μόνο αμφισβητεί την έρευνα αλλά την απαξιώνει πλήρως δηλώνοντας πως είναι για τα σκουπίδια.

Έτσι λοιπόν το ψευδεπίγραφο, ολοκληρωτικό μόρφωμα που παραπλανητικά λέγεται ΕΕ αποκαλύπτει κατάμουτρα και ξεδιάντροπα για μια ακόμα φορά με ποιους είναι, ποιους υπολογίζει και για ποιους δουλεύει αλλά και για ποιους αδιαφορεί εντελώς.

Με έναν απροκάλυπτα αντιδημοκρατικό τρόπο όπου οι αποφάσεις παίρνονται όχι από εκλεγμένους αντιπροσώπους αλλά από μη εκλεγμένους γραφειοκράτες οι οποίοι έχουν διοριστεί σε όλες τις θέσεις κλειδιά, και στις πάμπολλες αρχές, επιτροπές και οργανώσεις καρικατούρες με τους ψευδεπίγραφους, οργουελικούς τίτλους (όπως η παραπάνω «αρχή ασφάλειας») η ΕΕ παίζει το παιχνίδι της βρώμικης προπαγάνδας και της εξαπάτησης των Ευρωπαίων πολιτών με το να αναμασά τα μεροληπτικά στερεότυπα του λόμπι της «βιοτεχνολογίας».

Φυσικά μια τέτοια τακτική δεν προξενεί έκπληξη αφού είναι η ίδια ακριβώς τακτική σε κάθε ζήτημα που αφορά τους Ευρωπαϊκούς λαούς και τους Ευρωπαίους πολίτες όπου επιβάλλεται ο μονόδρομος προαποφασισμένων σχεδίων στη βάση των έντεχνα κατασκευασμένων απειλών και του φόβου (με αποκορύφωμα την ψευδο-οικονομική κρίση), των παραποιημένων και ψευδών στοιχείων, και της υποκριτικής ρητορικής για την δήθεν «σωτηρία» μας (διατροφική, οικονομική, και ούτω καθεξής).

Όμως το ποτήρι έχει ξεχειλίσει και η οργή απέναντι σε αυτούς που εμπαίζουν την νοημοσύνη μας και μας αντιμετωπίζουν σαν ανίδεα και προγραμματιζόμενα πιόνια και πειραματόζωα τους, φουντώνει. Οι εγκάθετοι «φωστήρες» και «σωτήρες» μας όσο επιμένουν στην αδιέξοδη, καταστροφική ατζέντα τους τόσο περισσότερο βρίσκονται διαμετρικά αντίθετοι με την κοινή λογική και το γενικότερο αίσθημα των ανθρώπων.

Μιλώντας για την Ευρώπη, έχει πλέον βουίξει ο τόπος και ακόμα και οι πέτρες έχουν κατανοήσει τι είναι τα μεταλλαγμένα και ποιων το σχέδιο εξυπηρετούν, και αυτοί απτόητοι αναμασούν την ίδια, διάτρητη, γκεμπελική προπαγάνδα. Σε ένα ζήτημα που εξ ορισμού δεν χωράει καμία συζήτηση, πόσο μάλλον αντίρρηση και αμφισβήτηση, τολμούν να μας εμπαίζουν και να μας προκαλούν εξαναγκάζοντας μας να δεχθούμε ως τροφή την ασθένεια και την παράνοια των μεταλλαγμένων.

Θα πρέπει επιτέλους να αποφανθεί η κοινωνία μέσα από ένα δημοψήφισμα για τα μεταλλαγμένα για να τελειώνουμε μια για πάντα με αυτό το ζήτημα στην Ευρώπη και να κλείσουν όλες οι κερκόπορτες που τώρα είναι διάπλατα ανοικτές και έχουν έμμεσα και εν αγνοία του Ευρωπαίου καταναλωτή γεμίσει το πιάτο του με μεταλλαγμένα τα τελευταία δέκα χρόνια. Γιατί η δέσμια της ΕΕ Ευρώπη ακολουθεί έναν επικίνδυνο κατήφορο πολύ πιο ύπουλο και αυταρχικό από αυτόν των ΗΠΑ. Εκεί ευθέως το λόμπι της βιοτεχνολογίας έχει την δύναμη να επιβάλει την μη σήμανση των μεταλλαγμένων τροφίμων και αυτά ανενόχλητα έχουν αλώσει την τροφή των αμερικανών (αν και τώρα πλέον ξυπνάει κι εκεί το κύμα της αντίδρασης που απαιτεί την σήμανση, κάτι που οι εταιρίες το πολεμούν λυσσαλέα). Εδώ επειδή κάτι τέτοιο σκοντάφτει στην θέληση των Ευρωπαίων πολιτών, όλη η εκστρατεία επιβολής των μεταλλαγμένων γίνεται στο παρασκήνιο (με πρόσφατη απόφαση της ΕΕ αφαιρείται το δικαίωμα να γνωρίζουν τι καταναλώνουν οι Ευρωπαίοι).

Είναι φανερό ότι έχουμε φτάσει πλέον στο σημείο όπου η τροφή αντιμετωπίζει την πιο κρίσιμη απειλή όλων των εποχών. Και αφού η τροφή είναι η πιο βασική ανάγκη του ανθρώπου, είναι και το κεντρικό ζήτημα που καθορίζει όλα τα άλλα. Αυτό που τελικά θα οριστεί και θα θεωρείται τροφή του ανθρώπου έχει την δύναμη να μεταμορφώνει δραματικά την εικόνα του κόσμου που ζούμε αφού οδηγεί σε ένα συγκεκριμένο μοντέλο παραγωγής και σε μια συγκεκριμένη διαχείριση των φυσικών πόρων αλλά και σε τεράστιες συνέπειες σε ανθρώπους, ζώα και στο ευρύτερο οικοσύστημα της Γης.

Ο έλεγχος της τροφής σημαίνει τελικά τον έλεγχο των ανθρώπων και επομένως η τροφή θα πρέπει να πάψει θεωρείται ένα ουδέτερο, απολιτικό και αθώο ζήτημα που έχει να κάνει με το προσωπικό γούστο και την «ελευθερία επιλογής» μέσα στην «αγορά» του τρέχοντος συστήματος.

Αντίθετα είναι το κυρίαρχο πολιτικό ζήτημα και μια βασικότατη πολιτική πράξη, αφού συμβαίνει σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό περιβάλλον και στηρίζει ή αποδοκιμάζει συγκεκριμένες πολιτικές, δημιουργεί ή αποτρέπει συγκεκριμένες συνέπειες σε άλλους ανθρώπους, στα ζώα και στο περιβάλλον, μας συνδέει με πολύ βασικούς νόμους του οικοσυστήματος και μπορεί τελικά να οδηγεί τον κόσμο προς την κατεύθυνση της δικαιοσύνης, της αειφορίας και της διατροφικής σταθερότητας ή στην κατεύθυνση της καταπίεσης, του διατροφικού χάους και του γενικευμένου ολέθρου για την ίδια τη ζωή.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να δούμε την μανία επιβολής των μεταλλαγμένων που δυστυχώς μας έρχεται ως συνέπεια της αποδοχής και της μη έγκαιρης αντίδρασης στην χημική γεωργία των τελευταίων δεκαετιών που ευφημιστικά ονομάστηκε «πράσινη επανάσταση» και της οποίας οι τραγικές συνέπειες και τα τραγικά αδιέξοδα αξιοποιούνται τώρα για την καθιέρωση ενός ασύγκριτα μεγαλύτερου κακού ασύλληπτων διαστάσεων και ανυπολόγιστων συνεπειών.

Το απόλυτα σημαντικό όμως είναι δούμε το ζήτημα συνολικά και με ψυχραιμία και όχι κάτω από το κλίμα πανικού και υστερίας που καλλιεργείται και κάτω από το οποίο μας καλούν να συμβιβαστούμε με το νοσηρό τους σχέδιο. Οφείλουμε με σύνεση και νηφαλιότητα να λάβουμε υπόψη μας την εμπειρία και την σοφία της ανθρωπότητας, αλλά και τις αξίες και την ηθική με τα οποία προσεγγίζουμε την επίλυση των προβλημάτων ως έλλογα όντα και να μην οδηγηθούμε σε αποφάσεις υπό μια ψυχολογία τρομοκρατημένου κοπαδιού και των δήθεν μονόδρομων που επιδιώκουν κάποιοι.

Τότε θα δούμε τα πραγματικά δεδομένα:
- την τρέχουσα σπατάλη της παραγόμενης τροφής στο κόσμο,
- τις εναλλακτικές μορφές παραγωγής οι οποίες είναι αειφόρες, με καλύτερη απόδοση και παράγουν πραγματική τροφή,
- ότι αυτοί οι οποίοι δραστηριοποιούνται παγκόσμια στην βιοτεχνολογία έχουν βεβαρημένο «βιογραφικό» (agent orange, DDT, διοξίνη, PCB, ασπαρτάμη, κλπ) και αυτό τα λεει όλα για τις πραγματικές προθέσεις τους,
- και τελικά το γιατί αυτοί θέλουν να πάρουν τον έλεγχο της τροφής και ποιος θα έπρεπε να έχει αυτόν τον έλεγχο, δηλαδή η κοινωνία.

Μέσα από μια τέτοια διεργασία καταρρέει το νοσηρό σχέδιο των μεταλλαγμένων και αποκαθίσταται η μοναδική ρεαλιστική προοπτική: απαιτούμε να ξέρουμε τι τρώμε και απαιτούμε να τρώμε αυτό που πραγματικά θεωρείται τροφή.

Απαιτούμε τελικά τον έλεγχο σε αυτό που είναι δικαίωμά μας και που κανείς δεν εξουσιοδοτείται να διαχειρίζεται ερήμην μας και εν ονόματι της «σωτηρίας» μας. (live-sustainably).

Aρνητική απόφαση του Ευρωπαϊκού δικαστηρίου για την ελεύθερη διακίνηση των παλιών ποικιλιών σπόρων

Το Κοκοπελί (γαλλική μη κερδοσκοπική οργάνωση που προστατεύει και πουλά παραδοσιακούς σπόρους), είχε μηνυθεί to 2005 από την σποροεταιρία Graines Baumaux, ως αθέμιτος ανταγωνιστής επειδή πουλά παραδοσιακούς σπόρους που δεν είναι γραμμένοι στον επίσημο κατάλογο.

Το Κοκοπελί καταδικάστηκε το 2008 από γαλλικό δικαστήριο. Πριν την εκδίκαση της έφεσης που άσκησε, αποφάσισε να προσφύγει στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσβάλλοντας την ισχύ των ευρωπαϊκών οδηγιών για τους σπόρους ως μη συμβατές με αρχές της Ευρ. Ένωσης.

Δυστυχώς υπάρχουν ευρωπαϊκές οδηγίες που περιορίζουν την εμπορία παραδοσιακών ποικιλιών με τους ακόλουθους τρόπους
1. Ο σπόρος για να πουληθεί πρέπει υποχρεωτικά να περιλαμβάνεται σε επίσημο κατάλογο στον οποίον εγγράφεται μετά από αίτηση του ενδιαφερόμενου η οποία έχει και κόστος. Για τις παλιές ποικιλίες που αποτελούν Κοινό Αγαθό είναι πολύ δύσκολο για έναν αγρότη να αναλάβει το κόστος και τη γραφειοκρατία της αίτησης. Αντίθετα, οι πολυεθνικές που κατοχυρώνουν πνευματικά δικαιώματα για τα υβρίδια τους, έχουν ιδιαίτερο κίνητρο να τα εγγράψουν στον κατάλογο.
2. Επιπλέον οι σπόροι για να συμπεριληφθούν στον κατάλογο πρέπει να παρουσιάζουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά στα οποία ανταποκρίνονται κυρίως τα βιομηχανικά υβρίδια αλλά όχι απαραίτητα και οι παλιές ποικιλίες. Τα χαρακτηριστικά αυτά είναι η Διακριτότητα, η Σταθερότητα και η Ομοιομορφία.
3. Πέρα από το θέμα του καταλόγου, η εμπορία των παλιών ποικιλιών δεν είναι ελεύθερη καθώς υπόκειται σε στενούς γεωγραφικούς και ποσοτικούς περιορισμούς.

Η υπόθεση εκδικάσθηκε τον Γενάρη 2012 και η εισήγηση της Γενικής Εισαγγελέως ήταν συγκλονιστική. Υιοθετεί όλα τα βασικά επιχειρήματα του Κοκοπελί προωθεί την έννοια της γεωργικής βιοποικιλότητας και θεωρεί ότι οι ευρωπαϊκές οδηγίες για τους σπόρους είναι αντίθετες προς τις αρχές της ΕΕ όπως πχ η ελεύθερη κυκλοφορία των αγαθών, και η αρχή της αναλογικότητας. Η εισαγγελέας αναφέρει, ότι η υποχρεωτική αναγραφή των προς εμπορία σπόρων σε επίσημο κατάλογο είναι δυσανάλογη προς τους στόχους του νομοθέτη. Στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι εισηγήσεις του εισαγγελέα υιοθετούνται στις 80% των περιπτώσεων. Δυστυχώς, στην περίπτωση των παλιών ποικιλιών έγινε το αντίθετο:

Τον Ιούλιο 2012, βγήκε η απόφαση που "δικαιώνει" την υφιστάμενη ευρωπαϊκή νομοθεσία με κύριο επιχείρημα ότι στόχος είναι η υψηλή παραγωγικότητα. Την μηνύτρια εταιρία υποστήριξαν με δικά τους επιχειρήματα και οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και Ισπανίας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο.

Αμέσως μετά την έκδοση της απόφασης, άρχισε να κυκλοφορεί στα ευρωπαϊκά ΜΜΕ, ότι δήθεν "δικαιώθηκε η διατήρηση της βιοποικιλότητας" και διάφορα τέτοια φαιδρά που προφανώς προωθούνται από τα λόμπυ των πολυεθνικών προκειμένου να προλάβουν τις αντιδράσεις του κόσμου όταν γίνει κατανοητό ότι έγινε ακριβώς το αντίθετο. Λόγω δε της πολυπλοκότητας του θέματος όλοι ξέρουμε ότι δεν είναι εύκολη η σε βάθος κατανόηση. Μετά από αυτή την εξέλιξη, η δίκη του Κοκοπελί για αθέμιτο ανταγωνισμό, θα διεξαχθεί σε Γαλλικό δικαστήριο (περιοχή Nancy) και αναμένεται η οργάνωση θα καταδικασθεί και πάλι. Η Graines Baumaux, ζητά 100.000 ευρώ αποζημίωση και παύση των δραστηριοτήτων του Κοκοπελί. Σημειωτέον ότι η εταιρία αυτή, είχε ετήσιο τζίρο 14 εκ. ευρώ το 2011, από τα οποία τα 2 εκατομμύρια είναι κέρδος. Το Κοκοπελί σε δελτίο τύπου αναφέρει ότι «θυσιάζεται η βιοποικιλότητα στο βωμό της παραγωγικότητας».

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ (FAO), έχουμε ήδη χάσει το 75% της αγροτικής της βιοποικιλότητας. Ήλθε λοιπόν η ώρα για την Κοινωνία των Πολιτών να συσπειρωθεί για να απελευθερώσει τις πολύτιμες παλιές ποικιλίες από τις απαγορεύσεις. Είναι οι μόνες που εγγυώνται στην ανθρωπότητα ότι θα συνεχίσει να απολαμβάνει τα δώρα της γεωργικής βιοποικιλότητας μέσα στα οποία μακροπρόθεσμα περιλαμβάνεται και η υψηλή παραγωγικότητα.

---

Σημειώσεις
Η ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2012
(curia.europa.eu/juris/document/document....st&part=1&cid=120580

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ, ΙΟΥΛΙΟΣ 2012 curia.europa.eu/juris/document/document....rst&part=1&cid=36859

(peliti.gr)

ΣΧΟΛΙΟ -

Εδώ βλέπουμε την εφαρμογή του CODEX ALIMENTARIUS σε όλο του το μεγαλείο. Η ανάγκη για βιοποικιλότητα την οποία διαφημίζει η ΑΤΖΕΝΤΑ 21, έρχεται σε σύγκρουση με τον CODEX ALIMENTARIUS.

Η παγκόσμια διοίκηση, που υπάρχει, μη γελιόμαστε, χρησιμοποιεί όλα της τα όργανα για να δίνει λύσεις σε τέτοιες αντιφάσεις

Γιγαντιαία εταιρεία υγειονομικής περίθαλψης βγαίνει ενάντια στα μεταλλαγμένα !

Έχει υποπέσει στην προσοχή μας ότι η Kaiser Permanente, η μεγαλύτερη διοικούμενη οργάνωση υγειονομικής περίθαλψης στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχει συμβουλεψει τα μέλη της ενάντια στούς ΓΤΟ (γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς) στα τρόφιμα. Στο ενημερωτικό δελτίο του 2012, η Kaiser πρότεινε συμμετοχή που θα περιορίζει την έκθεση σε γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς.

«Οι ΓΤΟ έχουν προστεθεί στη προσφορά των τροφίμων μας από το 1994, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το γνωρίζουν επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν απαιτούν την επισήμανση των ΓΤΟ," σύμφωνα με το ενημερωτικό δελτίο.

Η τεράστια εταιρεία Kaiser συνέχισε: «Παρά τα όσα η βιομηχανία της βιοτεχνολογίας θα μπορούσε να πει, υπάρχει μικρή έρευνα σχετικά με τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις των ΓΤΟ στην ανθρώπινη υγεία."

Ανεξάρτητες μελέτες έχουν δείξει ότι οι ΓΤΟ έχουν προκαλέσει οργανικές βλάβες σε αρουραίους και αδυναμία να αναπαραχθούν. (atheatignosi)

Το Περού απαγορεύει τα μεταλλαγμένα

To Περού έχει περάσει επίσημα ένα νόμο που απαγορεύει τα γενετικά τροποποιημένα συστατικά οπουδήποτε στο εσωτερικό της χώρας για τα επόμενα δέκα χρόνια.
Ενα τεράστιο πλήγμα για τις πολυεθνικές εταιρείες όπως η Monsanto, Bayer, και Dow, το Περού έχει περάσει επίσημα ένα νόμο που απαγορεύει τα γενετικά τροποποιημένα συστατικά οπουδήποτε στο εσωτερικό της χώρας για μια ολόκληρη δεκαετία μέχρι να εμφανιστεί μια άλλη αναθεώρηση.

Η ολομέλεια του Περού από το Κογκρέσο έλαβε την 3 έτη απόφαση αφότου γράφτηκε το διάταγμα παρά τις προηγούμενες κυβερνητικές πιέσεις για νομιμοποίηση της GM που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην πίεση από τους αγρότες που αποτελούνται από κοινού στο Parque de la Papa στο Κούσκο, μια αγροτική κοινότητα 6.000 ανθρώπων που αντιπροσωπεύουν έξι κοινότητες.

Ανησυχούν για την εισαγωγή των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών (ΓΤΟ) επειδή θα θέσουν σε κίνδυνο τα ενδημικά είδη του Περού, όπως το γιγάντιο λευκό καλαμπόκι, το μοβ καλαμπόκι και, φυσικά, τα περίφημα είδη πατάτας του Περού. Ο Anibal Huerta, ο Πρόεδρος της Αγροτικής Επιτροπής του Περού, δήλωσε ότι η απαγόρευση ήταν αναγκαία για να αποφευχθεί ο "κίνδυνος που μπορεί να προκύψει από τη χρήση της βιοτεχνολογίας. (atheatignosi)

Κρέας Χαλάλ... και στη Βαρβάκειο

Προχθές αποκαλύφθηκε ότι για πολλά χρόνια κυκλοφορούσαν στην αγορά κοτόπουλα «χαλάλ», και είναι άγνωστο πόσα φάγαμε, αφού θεωρείται αδύνατο ο καταναλωτής να καταλάβαινε αγοράζοντάς το, τι σημαίνει «χαλάλ», αν το πρόσεχε στη συσκευασία.

Άγνωστο είναι επίσης αν τρώμε και τρόφιμα «kosher», αφού στην Ελλάδα δεν υπάρχουν ειδικά καταστήματα (όπως στο Παρίσι, φερ’ ειπείν» που να πωλούν αποκλειστικά κοσέρ).

Να σημειώσουμε, ότι τα τρόφιμα «χαλάλ» είναι αυτά που σφάζονται με πρωτόγονο τρόπο (χωρίς καμιά από τις δήθεν ευαίσθητες οργανώσεις να διαμαρτυρηθεί, ενώ όταν πρόκειται να κατηγορήσει κάθε τι ελληνικό, είναι περισσότερο από πρόθυμες) και που ευλογείται από ιμάμη. Το «κοσέρ» αντίστοιχα ευλογείται από ραββίνο.

Στην Βαρβάκειο Αγορά άρχισε η πώληση κρέατος «χαλάλ», δηλαδή από αρνί ή μοσχάρι, συνήθως, του οποίου η σφαγή έχει γίνει τελετουργικά με τις ευλογίες του ιμάμη. Δεν θα αργήσει η εποχή που ενώ θα πουλάνε κανονικά τα "χαλάλ", θα απαγορεύεται η πώληση χοιρινών και άλλων "μη ευλογημένων" τροφών, για να μην "προσβληθούν" οι μουσουλμάνοι ή οι ιουδαίοι!

Στην Αγγλία, εδώ και καιρό, το χοιρινό αποσύρεται από νοσοκομεία και βρεφικούς σταθμούς.

ΗΠΑ - Στο δρόμο προς τα supermarket γεννετικά μεταλλαγμένος σολομός.

Γενετικά μεταλλαγμένος σολομός ενδέχεται σύντομα να πωλείται στα σούπερ μάρκετ των Ηνωμένων Πολιτειών μετά την έγκριση από την αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) και την απόφασή της ότι το συγκεκριμένο προϊόν δεν προκαλεί περιβαλλοντικούς κινδύνους.

Στην απόφαση αντιτάχθηκε η αντιπροσωπεία των βουλευτών και γερουσιαστών της Πολιτείας της Αλάσκα καθώς και ενώσεις καταναλωτών, περιβαλλοντικές οργανώσεις και αλιείς.

Ο σολομός AquAdvantage είναι ένα γενετικά τροποποιημένο ψάρι το οποίο αναπτύσσεται καθ’ όλο το έτος σε ρυθμό κατά πολύ ταχύτερο του φυσικού σολομού.

Η κατανάλωσή του έχει επιτραπεί εδώ και αρκετά χρόνια στις ΗΠΑ, ωστόσο με την απόφαση της FDA αίρονται οι περιβαλλοντικές ενστάσεις που εμπόδιζαν τη διάθεση του επονομαζόμενου “FrankenFish” στα ράφια των σούπερ μάρκετ.

Η αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) ανακοίνωσε ότι δεν μπορεί να βρει καμία επιστημονική αιτιολογία για να απαγορεύσει την παραγωγή του σολομού. Συνεπώς, όπως όλα δείχνουν, το ψάρι που περιέχει επιπλέον γονίδια από άλλα δύο είδη ψαριών, θα γίνει το πρώτο μέλος του ζωικού βασιλείου που κρίνεται ασφαλές προς κατανάλωση.

Η τελική απόφαση θα ανακοινωθεί σε διάστημα δύο μηνών, κατά το οποίο η υπηρεσία θα δέχεται σχόλια από το κοινό.

Οικολογικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις υποστηρίζουν πως ο σολομός της AquAdvantage απαιτεί πολύ μεγαλύτερες ποσότητες τροφής από τον φυσικό σολομό και η ανάπτυξή του θα μπορούσε να εξαντλήσει τις πηγές της τροφής αυτής από τους βιότοπους του είδους. Παράλληλα, η κριτική επικεντρώνεται στο γεγονός ότι μόνο 95% των σολομών έχει στειρωθεί με το 5% να θέτει κίνδυνο διασταυρώσεων με το φυσικό είδος.

Επιπλέον, οι επικριτές επισημαίνουν ότι δεν προβλέπεται ειδική σήμανση για το σολομό AquAdvantage όπως συμβαίνει για λαχανικά και ζωοτροφές στις ΗΠΑ, ενώ αυξάνεται η αλεργιογόνος επίδραση του προϊόντος. (apocalypsejohn)

Νόμος για απαγόρευση ελεύθερων καλλιεργειών ! Οι πολυεθνικές, με τις ευλογίες της κυβέρνησης των ΗΠΑ, περνούν νόμο απαγόρευσης και ωθούν στην πείνα μικροκαλλιεργητές και ιδιώτες, απαγορεύοντας τη διατήρηση και φύτευση σπόρων σε λαχανόκηπους στα σπίτια.

Αν κρίνουμε από τη στροφή που έκαναν χιλιάδες νοικοκυριά και εδώ στην Ελλάδα, που λόγω της κρίσης άρχισαν να φυτεύουν είδη πρώτης ανάγκης και λαχανικά ώστε να μπορούν να επιβιώσουν, κατανοούμε και το μέγεθος της απανθρωπιάς των πολυεθνικών που προκειμένου να ελέγξουν την ανθρωπότητα μέσω του ελέγχου της τροφής, προωθούν τέτοιες απαγορευτικές νομοθεσίες...

Ο νόμος S510 είναι μόνο ένα μέρος από την προώθηση του λεγόμενου κώδικα Aλιμεντάριους...

Σχετικά κείμενα:

(1) Υπερψηφίστηκε ο αμφιλεγόμενος νόμος S510 για τα τρόφιμα στις ΗΠΑ

Ύστερα από καθυστέρηση ενός έτους η γερουσία ψήφισε σήμερα το αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο «S 510» για την προστασία του καταναλωτικού κοινού και που αφορά στη βιομηχανία τροφίμων στις ΗΠΑ. Το νομοσχέδιο υπερψηφίστηκε με ψήφους 73 ψήφους έναντι 25 και συγκέντρωσε τις θετικές ψήφους τόσο των δημοκρατικών όσο και των ρεπουμπλικάνων.

Αν και το νομοσχέδιο πρέπει να συνδιαμορφωθεί με το αντίστοιχο που ψηφίστηκε από τη βουλή των αντιπροσώπων τον Ιούλιο του 2009 –καθώς στο τελευταίο περιλαμβάνονται αρκετές τελικές διαφοροποιήσεις- εντούτοις η βουλή των αντιπροσώπων πρόκειται μάλλον να δεχθεί το κείμενο του Κογκρέσου. Ο νέος νόμος ουσιαστικά παρέχει πλήρη εξουσία στην αμερικανική υπηρεσία φαρμάκων και τροφίμων (FDA) στις διαδικασίες παραγωγής και διάθεσης τροφίμων στις ΗΠΑ στο περίπου 80% της παραγωγής. Ο νέος νόμος πρόκειται να εστιάσει στην πρόληψη πάσης φύσεως επιδημιών που μπορεί να προκύπτουν στην διαδικασία παραγωγής τροφίμων, στον εντοπισμό τους και την αντιμετώπισή τους.

Κάτω από τις ίδιες προδιαγραφές πρόκειται να ελέγχονται και τα εισαγόμενα τρόφιμα και η FDA θα αποφασίζει εάν αυτά ανταποκρίνονται στις διαδικασίες ασφαλείας παραγωγής που υπόκεινται και τα τρόφιμα που παράγονται στις ΗΠΑ αναγκάζοντας τον οποιοδήποτε προμηθευτή εξωτερικού να υιοθετεί τις ίδιες αυτές προδιαγραφές ασφαλείας. Ο προϋπολογισμός του νέου νόμου πρόκειται να ανέλθει στα 1,4 δις. $.

Οι αντιδράσεις που προκάλεσε το νομοσχέδιο αφορούσαν στα τρόφιμα που παράγονται από μικρούς παραγωγούς τόσο για εμπόριο όσο και για ιδία κατανάλωση, μιλώντας για σενάρια όπου αποσπάσματα της FDA θα συλλάμβαναν τον οποιοδήποτε επιχειρούσε να καλλιεργήσει τα δικά του λαχανικά στον κήπo του. Στο τροποποιημένο κείμενο που ψηφίστηκε από το Κογκρέσο εξαιρέθηκαν από τους νέους κανονισμούς οι παραγωγοί που παράγουν προϊόντα τα οποία τους αποφέρουν μέχρι 500.000 $ ετησίως και τα διαθέτουν σε αποστάσεις όχι μεγαλύτερες των 275 μιλίων από τον τόπο παραγωγής τους.

Παρόλα αυτά στο νόμο περιέχονται συγκεκριμένες δικλείδες ασφαλείας ακόμη και για τους μικρούς παραγωγούς κάτι που ουσιαστικά οδηγεί σε αναίρεση της εξαίρεσης... Αυτό γιατί όσοι θέλουν να εξαιρεθούν πρέπει να εγγραφούν στα μητρώα της FDA, -αλλιώς θα υποστούν νομικές κυρώσεις- ενώ –και κυριότερα- οι μικροί παραγωγοί θα πρέπει ανά πάσα στιγμή να δέχονται τον έλεγχο της FDA εάν η υπηρεσία διαπιστώσει πως κατά τη διάρκεια παραγωγής των τροφίμων δεν τηρούνται οι διατάξεις του S-510 από τον οποίο υποτίθεται έχουν εξαιρεθεί!

Η FDA έτσι εκτός του ότι καθίσταται το κύριο όργανο στην παραγωγή τροφίμων μπορεί να υπαγορεύει οποιαδήποτε στιγμή το πως παράγονται τα τρόφιμα με ποιες διαδικασίες και με ποια φάρμακα πιθανόν κρίνει ότι πρέπει να εντάσσονται στην διαδικασία της παραγωγής. Ένας νόμος αναμφισβήτητα που αξίζει ιδιαίτερης προσοχής, καθώς είναι πολύ πιθανό να δούμε σύντομα και την ευρωπαϊκή εκδοχή του.

(2) Παγκόσμια Διατροφική Συνωμοσία: Σχέδιο Monsanto - Νόμος S510

Πρόκειται για μία Παγκόσμια Διατροφική Συνωμοσία που έχει βαθειά τις ρίζες της μέσα στην ιστορία δημιουργώντας -με πρόσχημα την καλύτερη υγεία και τη μείωση του κόστους γεωργικής παραγωγής- ένα αποκύημα οικονομικών συμφερόντων με απώτερο σκοπό τον αποδεκατισμό του παγκόσμιου πληθυσμού.

Η πολυεθνική εταιρία γεωργικής βιοτεχνολογίας Monsanto με έδρα στο Creve Coeur στο Missouri της Αμερικής είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός του ζιζανιοκτόνου "glyphosate" γνωστό κι ως "Roundup" και ο μεγαλύτερος παραγωγός γενετικά τροποποιημένων σπόρων στον κόσμο. Η συγκεκριμένη εταιρία παρέχει στο 90% του παγκόσμιου χάρτη την τεχνολογία των γενετικά τροποποιημένων σπόρων προς σπορά δηλαδή των μεταλλαγμένων μετέπειτα τροφών που καταλήγουν στο τραπέζι μας.

Μέχρι το 1999 η περί ου ο λόγος εταιρία χρησιμοποιούσε την ονομαζόμενη "Τεχνολογία Εξολοθρευτής" (δηλαδή φυτά που τροποποιούνται γενετικά για να παράγουν στείρους σπόρους) όπου και... υποσχέθηκε δημόσια να μην την ξαναχρησιμοποιήσει για εμπορικούς σκοπούς. Μετά από αυτό όμως η Mosanto προώθησε ένα νέο ισχυρισμό όπου τώρα πλέον υποστηρίζει πως μπορεί να αναπτύξει με σκοπό να χρησιμοποιήσει τους ονομαζόμενους "αυτοκαταστροφικούς σπόρους". ( gewponoi, kykeon.ning, afipnisoy, defencenet .)

Yπέρ της βιοποικιλότητας και των αγροτών ή για τις Eταιρείες ; Εντός του 2013 αναμένεται η αναθεώρηση τoυ Ευρωπαϊκού κανονισμού για την εμπορία σπόρων και το νομικό πλαίσιο για τις τοπικές ποικιλίες. Καθώς τους τελευταίους μήνες η δημοσιοποίηση προσχεδίων έχει δώσει μια πρώτη γεύση των γραμμών που θα διέπουν την νομοθεσία, οι οργανώσεις και τα δίκτυα διατήρησης σπόρων επισημαίνουν τον εμφανή κίνδυνο για τη Βιοποικιλότητα και Διατροφική Ασφάλεια, μέσω των περιορισμών που θα εντείνονται από γραφειοκρατικές και οικονομικές αγκυλώσεις, ως προσαρμογή στις απαιτήσεις της βιομηχανίας σπόρων. Με ενδιαφέρον αναμένεται και η θέση της Ελληνικής πλευράς για την διαμόρφωση των Ευρωπαϊκών αποφάσεων.

Από τους ελεύθερους σπόρους στους εξαρτημένους αγρότες
Η αναμενόμενη νέα νομοθεσία της Ε.Ε. για τους σπόρους έρχεται να προσγειωθεί σε μια αγορά η οποία έχει μεταβληθεί ραγδαία τις τελευταίες δεκαετίες. Η εμπορία φυτογενετικού υλικού, από μια υπόθεση μικρών εταιριών και δημόσιων προγραμμάτων που ήταν, έχει μεταλλαχθεί σε ένα βιομηχανοποιημένο κλάδο που κυριαρχείται από πολυεθνικές. Σήμερα 10 μόνο εταιρείες ελέγχουν σχεδόν τα 2/3 παγκόσμιας αγοράς, με ονόματα όπως η Monsanto, Syngenta και Dupont να κυριαρχούν. Οι περισσότερες από αυτές, προέρχονται από τον τομέα παραγωγής φυτοφαρμάκων ενώ έχουν πρωτοστατήσει στην ανάπτυξη των γενετικά τροποποιημένων (γ.τ.) καλλιεργειών, που υποστηρίζουν την εντατική, βιομηχανικού τύπου γεωργίας και ευνοούν τον έλεγχο των φυτογενετικών πόρων μέσω της προώθησης των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και των πατεντών.
Οι δέκα μεγαλύτερες πολυεθνικές μοιράζονται αναμεταξύ τους την παγκόσμια αγορά σπόρων

Οι προθέσεις των εταιρειών για τον έλεγχο της αγοράς σπόρων εκφράζονται με το να ασκούν ευρεία επιρροή στις εθνικές νομοθεσίες και διεθνείς συνθήκες ενώ συχνά είναι τα φαινόμενα του να τοποθετούνται άνθρωποι τους σε κατάλληλες θέσεις εντός των διεθνών οργανώσεων που επεξεργάζονται τους νόμους. Από αυτά δεν λείπουν και οι διώξεις της εμπορίας μη εγγεγραμμένων σε επίσημους καταλόγους ποικιλιών, με τοπρόσφατο παράδειγμα της δίωξης της Γαλλικής οργάνωσης διατήρησης σπόρων Kokopelli, ανάγοντας την εμπορία ακόμα και των παραδοσιακών, μη ανταγωνιστικών σπόρων, σε μια υπόθεση που διέπεται από αυστηρή νομοθεσία και περιορισμούς.
Με μια σύντομη σκιαγράφηση, ο ιδεατός κόσμος για τις μεγάλες σποροπαραγωγικές εταιρείες δείχνει να είναι αυτός όπου ή αγορά θα μονοπωλείται αποκλειστικά από ιδιωτικοποιημένους σπόρους, προσαρμοσμένους σε υψηλές ποσότητες λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων και που θα διέπονται από καθεστώς πνευματικής ιδιοκτησίας (όπως οι γενετικά τροποποιημένοι). Ο αγρότης να μην μπορεί να τους χρησιμοποιεί για να αναπτύξει δικές του ποικιλίες και θα απαιτείται να πληρώνει για να κρατήσει σπόρο για την επόμενη χρονιά - ή δεν θα μπορεί να το πράττει καθόλου. Οι τοπικές, παραδοσιακές ποικιλίες να πρέπει να είναι αυστηρώς περιορισμένες με την εμπορική ύπαρξη τους να θεσμοθετείται από γραφειοκρατικά κριτήρια.

Σαφώς, πέρα από την κατάφωρη αφαίρεση των θεμελιωδών δικαιωμάτων της διατήρησης και ιδιοπαραγωγής σπόρων από τους αγρότες καθώς και την τεράστια μεταφορά αξίας προς τις εταιρείες που διεκδικούν βασικές γεωργικές διαδικασίες, αποτέλεσμα τέτοιων τάσεων μπορεί να είναι μόνο η περαιτέρω ραγδαία μείωση της αγροτικής βιοποικιλότητας με απρόβλεπτες συνέπειες για την διατροφική αυτάρκεια. Ήδη τις τελευταίες δεκαετίες ένα τεράστιο κομμάτι της παγκόσμιας κληρονομιάς των σπόρων έχει χαθεί ανεπίστρεπτα. Αυτή τη στιγμή, ουσιαστικά μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό των σπόρων που υπήρχαν πριν μόλις 100 χρόνια χρησιμοποιείται ακόμα από τους αγρότες, ιδιαίτερα στον ανεπτυγμένο Δυτικό κόσμο. Αυτό οφείλεται κυρίως στην επικράτηση της μοντέρνας βιομηχανικής γεωργίας, όπως εκφράστηκε μέσα από την Πράσινη Επανάσταση και συνεχίζεται με την επικράτηση του μονοπωλίου και την αυστηρή νομοθεσία για την εμπορία των σπόρων.

Σχεδόν το μισό της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων προέρχεται μικρής κλίμακας αγρότες

Παρόλο που τα παραπάνω ακούγονται ζοφερά, δεν πρέπει να αγνοείται ωστόσο πως μικρής κλίμακας αγρότες με ήπιες μορφής γεωργίας και τη χρήση τοπικών και ιδιοπαραγώμενων σπόρων, προμηθεύουν ακόμα με τροφή το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη, χωρίς να τους παρέχεται σχεδόν καμία υποστήριξη από κυβερνήσεις, οι οποίες, αντιθέτως, συνεχώς τους περιορίζουν, έως και ποινικοποιούν. Απρόσμενα, ακόμα και σε ανεπτυγμένες χώρες, εντός της Ε.Ε., ένα μεγάλο κομμάτι του αγροτικού κόσμου διατηρεί και παράγει σπόρο για την επόμενη χρονιά, καταδείχνωντας ότι τέτοιες πρακτικές δεν είναι ένα περιθωριακό κομμάτι της γεωργικής παραγωγής αλλά μια ζωντανή πρακτική που μπορεί και συνιστά βιώσιμη λύση για την διατροφική αυτάρκεια και την αυτονομία των αγροτών.

Οι νέες εξελίξεις
Η ευρωπαϊκή νομοθεσία σχετικά με την εμπορία των σπόρων άρχισε να ισχύει από τη δεκαετία του '60. Το νομικό πλαίσιο για τους εμπορικούς σπόρους καθορίζεται από 12 οδηγίες που τα κράτη μέλη έχουν υποχρεωτικά ενσωματώσει προσαρμόζοντας τες στην εθνική τους νομοθεσία. Εντός αυτού του πλαισίου, τα τελευταία 3 χρόνια υιοθετήθηκαν οδηγίες προκειμένου να καλύψουν το νομικό κενό σχετικά με την εμπορία των παραδοσιακών και διατηρητέων ποικιλιών οι οποίες έδωσαν μια πρώτη γεύση των προθέσεων της Ε.Ε. Η γενικότερη αίσθηση από αυτές τις οδηγίες ήταν ότι η περιβαλλοντική βιωσιμότητά είχε ευρέως αγνοηθεί, δίνοντας βάρος αυστηρά στην παραγωγικότητα και ομοιομορφία, κλείνοντας το μάτι στην βιομηχανία σπόρων και την εντατικής μορφής γεωργία. Επιπρόσθετα έδειξε πως η Ε.Ε. αγνοεί την σοβαρή δουλειά οργανώσεων και αγροτών για την διατήρηση των τοπικών ποικιλιών - οι οποίες αν μη τι άλλο έχουν υπάρξει η δεξαμενή μέσα από τις οποίες ξεπήδησαν οι μοντέρνες, βελτιωμένες ποικιλίες - με το να υπόκεινται σε γραφειοκρατικούς περιορισμούς και αγκυλώσεις,
Αγρότες, κινήματα για τα δικαιώματα των σπόρων καθώς και τις εταιρείες ανέμεναν μια αναθεώρησης της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας για το νομικό πλαίσιο της εμπορία των σπόρων και φυτογενετικού υλικού αναμένονταν ήδη από το 2008. Στις αρχές του περασμένου Νοεμβρίου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έδωσε τελικά στην δημοσιότητα μη-επίσημα έγγραφα (non-paper) σηματοδοτώντας την αντίστροφη μέτρηση για την κατάθεση προς έγκριση και την εφαρμογή ενός επίσημου κανονισμού της Ε.Ε. ο οποίος οποία θα αντικαταστήσει τις προηγούμενες οδηγίες.

Με την δημοσιοποίηση των non-paper, περιβαλλοντικές οργανώσεις για τα δικαιώματα των σπόρων και διατήρησης τοπικών ποικιλιών επισήμαναν ότι το προσχέδιο νόμου διέπεται από τις ίδιες αδυναμίες που καθιστούν και τις προηγούμενες οδηγίες εχθρικές προς την διατήρηση της αγροτικής βιοποικιλότητας και τα δικαιώματα των αγροτών. Παρόλο που έχουν εντοπιστεί ορισμένες βελτιώσεις, ιδιαίτερα με την εξαίρεση από το νομοθετικό πλαίσιο της απλής ανταλλαγής σπόρων, καθώς και σε κάποιες από τις διαδικασίες ένταξης παραδοσιακών ποικιλιών σε επίσημους καταλόγους, οι προτάσεις διέπονται από το ίδιο πνεύμα με τις προηγούμενες οδηγίες ενώ περιέχει πολλά δυσερμήνευτα σημεία. Κάποια προαπαιτούμενα, όπως η μη δυνατότητα παρέκκλισης από την κεντρική νομοθεσία, η υποχρεωτική εγγραφή σε καταλόγους και η (ακριβή) πιστοποίηση μέσω ελέγχων των ποικιλιών πριν εγγραφούν σε καταλόγους και βγουν στην αγορά θεωρούνται ότι θα αποτελέσουν τροχοπέδη για την χρήση της αγροτικής βιοποικιλότητας, με το ίδιο τρόπο που συνέβη και στην Γερμανία προ του β' π.π., όπου η αναγκαστική εισαγωγή των ποικιλιών σε καταλόγους οδήγησε στην εξαφάνιση του 72% όσων ήταν μέχρι τότε διαθέσιμοι στους αγρότες.

Οργανώσεις και δίκτυα ήδη κινητοποιούνται σε Ευρωπαϊκό επίπεδο και καταθέτουν τις δικές τους προτάσεις στοχεύοντας στην ελαχιστοποίηση των συνεπειών που μπορεί να έχει η αναθεώρηση της νέας νομοθεσίας πάνω στην διατήρηση ιδιοπαραγωγή και εμπορία σπόρων και παραδοσιακών ποικιλιών. Από Ελληνικής πλευράς έχει ήδη υπάρξει η πρώτη κρούση προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης από δίκτυα διατήρησης σπόρων, οργανώσεις και ομάδες βιοκαλλιεργητών, καλώντας το να δώσει δείγματα γραφής για την πρόθεση του να θέσει το ζήτημα σε δημόσια διαβούλευση μαζί με τις ενδιαφερόμενες πλευρές. Προφανώς, οι χιλιάδες καλλιεργητών και διατηρητών σπόρων, οι οποίοι διεκδικούν ενεργά μια άλλη μορφής γεωργίας και διατροφικής αυτάρκειας καθώς και το δικαίωμα του να παραμείνει η παραγωγή σπόρων στα χέρια των αγροτών αναμένουν με ενδιαφέρον τις εξελίξεις. (pentapostagma)