Πριν πολλα χρονια (1843) ο Καρολος Ντικενς εγραψε
το περιφημο "christmas carol" οπου παρουσιασε
το καταντημα του ανθρωπου οταν υποδουλωθει
στο χρημα.
Περιφημο εργο με εξαιρετικα νοηματα.
Αν τωρα στη θεση της λεξης
χρημα βαλουμε
τη λεξη
ψαρεμα προκυπτει αυτο που θα
διαβασετε. Δανειζομαι το εκπληκτικο σεναριο για να
αποδωσω καποια πραγματα. Την ειχα δημοσιευσει
στο παλιο σαιτ και την ξαναβαζω τωρα για τους νεους
φιλους.
Γιατι υπαρχουν ανθρωποι "δουλοι του ψαρεματος"
με σκληρο χαρακτηρα που και οι ιδιοι υποφερουν
αλλα και τους αλλους ταλαιπωρουν...
Ψαρο-ιστορια
Μια φορα κι ενα καιρο ηταν 2 ψαραδες αριστοι.
Ηταν πολυ καλοι στο ψαρεμα αλλα
δεν ελεγαν σε κανενα τα μυστικα τους. Τους αρεσε
να πιανουν ολα τα ψαρια μονοι
τους και καθολου δεν τους ενοιαζε που οι αλλοι
ψαραδες δεν επιαναν και οταν
τους ζητουσαν βοηθεια αυτοι παντα αρνιοταν
να την δωσουν και τους κοροιδευαν.
Οσα ψαρια και να επιαναν παντα ηταν
ανικανοποιητοι, ποτε δεν ηταν αρκετα για
αυτους, παντα ενιωθαν οτι ηθελαν κι αλλα, κι αλλα.....
Καποια στιγμη πεθανε ο ενας ψαρας και
εμεινε ο αλλος να συνεχιζει απληστα να
πιανει ψαρια εγινε δε ακομα πιο μυστικοπαθης
και κακος και εβριζε και εδιωχνε οποιον ζητουσε
λιγο βοηθεια και καμμια συμβουλη. Αποθαρρυνε
τους νεους ψαραδες,τους απελπιζε, και χαιροταν
οταν καταφερνε να τους κανει να παρατησουν
το ψαρεμα. Αν εβλεπε παρεουλες ψαραδων που
ψαρευαν και διασκεδαζαν θυμωνε πολυ.
Την παραμονη ενος σπουδαιου ψαρεματος που
ειχε οργανωσει να κανει, φευγοντας απο το
ψαρεμα που εκανε, δεν εχασε την ευκαιρεια να
βρισει ενα παιδακι που τολμησε να του ζητησει
λιγη βοηθεια,μια συμβουλη στο ψαρεμα. Το παιδακι
εφυγε πικραμενο. Αυτος ηταν τωρα μεσα στο
αποκρυφο εργαστηριο του και ετοιμαζε τα εργαλεια
και τα δολωματα , εκανε να ανοιξει ενα κουτι με
αγκιστρια, και τοτε του εμφανιστηκε σαν φαντασμα
ο πεθαμενος πρωην συνεργατης του στο ψαρεμα.
Ηταν δεμενος με χονδρες πετονιες και ειχε πολλα
μεγαλα βαριδια να σηκωνει
που τον κουραζαν τρομερα. Τρομαξε στην θεα
του φαντασματος και τον ρωτησε τι ηθελε.
Το φαντασμα του ειπε πως ηλθε να τον
προειδοποιησει να αλλαξει χαρακτηρα γιατι
κινδυνευε να χαθει για παντα στην ψαροκολαση,
ενα απαισιο μερος που δεν τσιμπαγε τιποτα,οτι
και να εκανες,οπως και να ψαρευες . Αν δεν αλλαζε
χαρακτηρα κι αν δεν βοηθαγε τους αλλους
ψαραδες θα ηταν καταδικασμενος να δεθει με
ακομα πιο χονδρες πετονιες και ακομα πιο βαρια
βαριδια για παντα και να σερνεται στην απαισια
ψαροκολαση.. Ο κακος ψαρας ζητησε απο το
φαντασμα να τον βοηθησει.Εκεινο του ειπε οτι
δεν μπορει αλλα ισως σωθει αν ακουσει τι θα του
πουν 3 πνευματα που θα τον επισκεφτουν εκεινη
την νυχτα. Το πρωτο θα ερχοταν στις 1 η ωρα το
αλλο στις 2 και το τελευταιο στις 3. Τοτε το φαντασμα
χαθηκε και ο κακος ψαρας, ειπε.... «αηδιες, της
φαντασιας μου ηταν, ας πεσω να κοιμηθω!»
Ηταν μια η ωρα οταν ξαφνικα ξυπνησε και ειδε
απεναντι του το πρωτο πνευμα.
-Ποιος εισαι εσυ? το ρωτησε
-Ειμαι το πνευμα των περασμενων ψαρεματων!
-Ποιων ψαρεματων?
-Των δικων σου ψαρεματων.
-Και τι θες?
-Ηλθα να σε παρω μια βολτα πισω στο χρονο, στα
περασμενα ψαρεματα σου....
Πραγματι τον πηρε και ξαφνικα βρεθηκαν πολλα
χρονια πριν, και ειδε ο κακος ψαρας τα μερη που
ηταν παιδι, και ψαρευε μαζι με αλλα παιδια, ολα
ηταν διαφορετικα,η θαλασσα πεντακαθαρη, ο αερας
ειχε μια φανταστικη μυρωδια, ειδε τον ευατο του
παιδι να ψαρευει μονος ενω τα αλλα παιδια ηταν
παρεουλα και ψαρευαν, γεματα χαρα, αλλα αυτος,
σαν παιδι ηταν μακρυα απο τα αλλα μονος του και
ψαρευε. Κανεις δεν βοηθαγε το μικρο παιδι. Μετα
το πνευμα τον πηρε και τον πηγε αλλου και ειδαν
τον ψαρα σε ηλικια 25 ετων. Ηταν ηδη φτασμενος
ψαρας,εγραφε αρθρα,εκανε παρουσιασεις και ειχε
σπουδαια φημη. Ειχε γνωρισει μια ομορφη κοπελα
και ηθελε να την παντρευτει. Η αρρωστημενη αγαπη
του για το ψαρεμα ηταν τοση που περιφρονουσε
και αμελουσε την γυναικα που ειχε με αποτελεσμα
αυτη να απελπιστει να τον βαρεθει και να θελει να
φυγει απο κοντα του. Και οντως εφυγε. Τοτε δεν
τον ενοιαξε γιατι ειχε τυφλωθει απο το παθος του
ψαρεματος. Στην θεα της τωρα, ο ψαρας μας,
ενιωσε πολυ ασχημα, και καθως το πνευμα του
εδειχνε που μιλουσαν αυτος και εκεινη σαν νεοι,
θελησε να φωναξει στις σκιες, να διορθωσει κατι,
αλλα δεν τον ακουγαν,ολα ηταν πια παρελθον.
Τιποτα δεν αλλαζε. Τοτε ο ψαρας μας ζητησε απο
το πνευμα να τον παει πισω στο σπιτι του,δεν
μπορουσε να βλεπει αλλο το παρελθον του, ηταν
φοβερα στεναχωρημενος με το παρελθον που ο
ιδιος ειχε φτιαξει. Πραγματι βρεθηκε ξανα στο δωματιο του.
Σε λιγο,η ωρα σημανε 2, ενα λαμπρο φως ελουσε το
δωματιο του, εκτυφλωτικο, σε λιγο καθως το φως
μετριασε μπορεσε να δει το δευτερο πνευμα.
-Εισαι το δευτερο πνευμα? Ρωτησε
-Ναι,του απαντησε το πνευμα.Ειμαι το πνευμα των
τωρινων ψαρεματων.
Τοτε το πνευμα τον πηρε και τον πηγε να δουν ψαροτοπια
και αλλους ψαραδες που ψαρευαν σε παρεες και επιαναν
ψαρια λιγοστα μεν αλλα ειχαν χαρα μεγαλη.
Ο ψαρας μας ειπε στο πνευμα,....
-γιατι χαιρονται τοσο? Τα ψαρια τους ειναι μικρα και λιγοστα!
Τοτε το πνευμα του ειπε οτι η χαρα τους ηταν απο την παρεα
και την απασχοληση με το χομπυ και οχι απο τα ψαρια.
Οτι χαιροντουσαν την ζεστασια της ατμοσφαιρας και καθολου
δεν τους ενοιαζε το αν θα επιαναν μεγαλα και πολλα ψαρια.
Γιατι ηξεραν να χαιρονται και με τα λιγα ψαρια.
Και ελεγαν ανεκδοτα,και γελαγαν και περνουσαν καλα.
Η ωρα περνουσε και ηταν πολυ ομορφη η εικονα αυτη
τοσο που ακομη και ο ψαρας μας ακουγοντας τις συνομιλιες
θελησε να συμμετασχει κι αυτος αλλα δυστυχως δεν τον
εβλεπαν και δεν τον ακουγαν. Αναμεσα στους ψαραδες
αυτους ηταν και ενα παιδακι, που ηταν ασχετο απο ψαρεμα,
αλλα οι ψαραδες οι ποιο εμπειροι το βοηθουσαν να μαθαινει
να ψαρευει κι αυτο χαιροταν πολυ παρ ολα τα λαθη του.
Τοτε ο ψαρας ρωτησε το πνευμα, αν το παιδακι θα γινοταν
ποτε καλος ψαρας. Το πνευμα του απαντησε ...
-και τι σε νοιαζει εσενα?
-να ετσι ρωταω απο περιεργεια, ειπε ο ψαρας
-αν τα πραγματα δεν αλλαξουν, αν καποιοι δεν το βοηθησουν,
δυστυχως βλεπω
οτι θα εγκαταλειψει το ψαρεματα. Κοιτα ομως με ποσο
ενδιαφερον το βοηθουν οι αλλοι.
Δεν κρατουν για τον εαυτουλη τους την γνωση αλλα το
βοηθουν. Φανταζομαι θα τους θεωρεις βλακες για αυτο....εεεε?
Ο ψαρας δεν μιλησε αλλα καταλαβε το σφαλμα του.
Τοτε το πνευμα εξαφανιστηκε και ο ψαρας βρεθηκε μονος
νυχτα σε μια παραλια. Η ωρα πηγε 3.....τοτε μεσα απο
την θαλασσα βγηκε το 3ο πνευμα, μαυροφορεμενο και
φρικιαστικο.
Ο ψαρας τρελλαθηκε απο τον φοβο του. Παρ ολα αυτα ειπε...
-Εσυ εισαι το 3ο πνευμα?
-ναι εγω ειμαι,του εγνεψε το πνευμα
-Εισαι το πνευμα των μελλοντικων ψαρεματων?
-ναι ,του εγνεψε το πνευμα
τοτε το πνευμα τον πηρε και τον πηγε σε να μερος οπου
ηταν μια συγκεντρωση αλλων ψαραδων,σε ενα παζαρι,
οπου καποιος ειχε κλεψει τα διαφορα εργαλεια ψαρικης
τα οποια ανηκαν σε καποιον μεγαλο ψαρα που ειχε πεθανει.
Τωρα τα ειχε για πουλημα και τα παζαρευε με τον κοσμο εκει.
Ειδε τα καλαμια του,τα μηχανακια του,τις πετονιες του,
ολα ηταν εκει....
Κρυος ιδρωτας τον περιελουσε...
-Πνευμα, σε παρακαλω πες μου τι θα απογινω?
Τοτε το πνευμα του μετεφερε σε ενα νεκροταφειο οπου ο ψαρας
ειδε πανω σε μια ταφοπλακα το ονομα του. Εκει λυγισε και αρχισε
να παρακαλαει το πνευμα να τον συγχωρεσει και αρχισε να
υποσχεται οτι θα αλλαξει χαρακτηρα. Το πνευμα ομως δεν
μιλουσε,μονο του εδειξε τι εγραφε κατω απο το ονομα του στην
ταφοπλακα... «ο καλυτερος ψαρας του νεκροταφειου», και μια δυνη
τον αρπαξε και τον εριξε στην ψαροκολαση....
σαν απο ονειρο, ο ψαρας ξυπνησε, Το πνευμα Χαθηκε και αυτος βρεθηκε
και παλι στο δωματιο του.
Με μεγαλη ανακουφιση ειδε οτι ηταν ακομα ζωντανος...!!!
Ο ψαρας ηλθε πλεον στα λογικα του και καταλαβε την ματαιοτητα.
Γεματος χαρα,σηκωθηκε και ετοιμαστηκε για ψαρεμα.
Σε λιγη ωρα,ηταν στο μερος που ψαρευαν κι αλλοι ψαραδες.
Με μεγαλη χαρα,αρχισε να τους βοηθαει και να χαιρεται με την
χαρα τους καθως επαναν ψαρια.
Τετοια χαρα δεν ειχε ξανανιωσει.
Απο τοτε αλλαξε και παντα βοηθουσε τους αλλους.
Εγινε ο καλυτερος συμβουλος ολων των ψαραδων.
Στις μερες μας παιδες. πνευματα κι αλλα τετοια δεν εχει, ομως
η χαρα της παρεας & προσφορας στον συναδελφο υπαρχει ειναι σπουδαια
και μας κανει πιο σωστους & δυνατους.
Αυτο το σαιτ αυτο το χαρακτηρα εχει, να μοιρασουν τα μελη την εμπειρια
και γνωση τους, οσο κι οτι μπορει ο καθενας, οχι για οικονομικο συμφερον αλλα
για την ευχαριστηση της παρεας και της προσφορας.
Μεγαλα πραγματα...