Παλι καλά που μια φορά έστω εσείς οι γαύροι παραδέχεστε τα όσα γελοια έγιναν σημερα και τις αδικίες εις βαρος του Παναθηναικού...το δικαιότερο αποτέλεσμα η ισοπαλία...
Ενα πρωτάθλημα που έχετε εξασφαλίσει από καιρό, καταφέρατε να το κάνετε που****...
Εάν η ομάδα σας και περισσότερο ο πρόεδρος σας ήταν λίγο πιο έξυπνοι, θα κρατουσαν χαμηλούς τόνους, θα άφηναν να τσουλήσει το ματς στο ήρεμο και θα παίρνατε το πρωτάθλημα...εξάλλου η ομάδα μου δεν εδειξε οτι μπορούσε ουσιαστικά τη νίκη και το ματς πηγαινε για Χ...στο +7 τι είχατε να φοβηθείτε ; τίποτα απολύτως.
Εμενα δεν με πειράζει η ισοπαλια ή η ήττα στο Καραισκάκη, εξάλλου τι +7 τι + 10, τα είπαμε. Αλλα επιτέλους πρεπει να ξεβρωμίσει το ποδόσφαιρο από καφρους προέδρους, παίκτες και φιλάθλους, οποιουδηποτε χρώματος.
Παραθέτω 2 απόψεις από το γαυρικο Σπορ ΦΜ, και ειδικά αυτή του δηλωμένου γαυρου Χελάκη, που νομίζω ότι μας καλύπτουν όλους απόλυτα...
'''''''''''''''''''''''''''''''''''''
Γ. Χελάκης - Σπορ ΦΜ
Καλό είναι να αρχίσουμε συζήτηση με όσα έχουμε ως δεδομένα. Ο Ολυμπιακός με τη νίκη καθάρισε το πρωτάθλημα από το μήνα Φεβρουάριο.
Πολύ νωρίς κι αυτό δεν είναι καλό για τη διοργάνωση.
Ο Παναθηναϊκός που έχασε το ματς και το πρωτάθλημα πρέπει να έφυγε από το γήπεδο με ψηλά το κεφάλι. Η ομάδα που έχει δεν είναι είναι γερασμένη δεν είναι τελειωμένη δεν είναι για γενική επισκευή και πέταμα όπως έχει γραφτεί κατά κόρον πριν από δύο μήνες.
Οι υποδείξεις των βοηθών του Καλόπουλου καταδίκασαν τον Παναθηναϊκό στην ήττα που δεν την άξιζε με βάση τη συνολική εικόνα του ματς.
Αναφέρομαι στο γκολ του Κατσουράνη που δεν μέτρησε αλλά και στο νικητήριο γκολ του Τζεμπούρ.
Τα ματς ως γνωστόν δεν τελειώνουν στο πρώτο ημίχρονο και πολύ περισσότερο στο πρώτο ημίωρο. Αν ήταν έτσι τώρα θα μιλούσαμε για απόλυτη κυριαρχία των ερυθρολεύκων που δεν επέτρεψαν στους αντιπάλους τους να βγουν με αξιώσεις στην επίθεση και άφησαν τον Σισέ απλή αναφορά στο φύλλο αγώνα.
Στη συνέχεια και ενώ οι περισσότεροι θα περίμεναν ο Ολυμπιακός να συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό, άρχισε να εμφανίζει τις γνωστές αρρυθμίες που συνήθως εμφανίζει στα ντέρμπι. Ο Καραγκούνης με τον Κατσουράνη πήραν την πρωτοβουλία των κινήσεων και ο Λέτο άρχισε να αναστατώνει συνεχώς την άμυνα των ερυθρολεύκων.
Ο Φουστέρ ήταν αόρατος και ο Μπράβο επιδόθηκε σε ένα ρεσιτάλ λαθών με αποκορύφωμα το φάουλ που κάνει στον Νίνη και "φέρνει" το γκολ της ισοφάρισης. Αν στον Ολυμπιακό μείνουν στη νίκη και τη διαφαινόμενη κατάκτηση του πρωταθλήματος μάλλον θα κάνουν λάθος.
Αγωνιστικά δεν επιβεβαίωσαν την ανωτερότητά τους από τον ανταγωνιστή τους Παναθηναϊκό. Κατά τη γνώμη μου κρίνοντας συνολικά δεν ήταν κατώτερος του αντιπάλου του αλλά σε καμιά περίπτωση δεν έδειξε ότι είναι ανώτερος. Ισα - ίσα ο Παναθηναϊκός που πήγε με ελλείψεις στο "Καραϊσκάκη" "πάτησε" καλά στο γήπεδο και έφυγε αδικημένος.
Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, εκείνοι που έκαναν ό,τι έκαναν μίκρυναν την ομάδα τους.
Φαντάζομαι ότι είναι οι ίδιοι που διαβεβαίωναν τον κ. Μαρινάκη ότι θα είναι φρόνιμοι. Θέλω να πιστεύω ότι πρώτος από όλους θα αισθάνεται προδομένος και εξοργισμένος από αυτούς τους αφιονισμένους, ο ίδιος ο πρόεδρος του Ολυμπιακού.
''''''''''''''''''''''''''''''
Αν τυχόν υποστηρίξουμε ότι: «ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ... ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ», γνωρίζουμε πολύ καλά τι θα συμβεί: θα πλακώσουν οι Ολυμπιακοί, θα μας κατηγορήσουν ότι είμαστε γραφικοί και θα μας βρίζουν με τον αέρα του νικητή - πρωταθλητή και θα διατηρούν στα χείλη τους το χαμόγελο της επιτυχίας που η ομάδα τους επανέρχεται στους τίτλους.
Του Γιώργου Ζαχαριάδη
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Και ξέρετε κάτι, το αξίζουν αυτό το χαμόγελο της ικανοποίησης. Πρωταθλητής είναι ο Ολυμπιακός και είναι εδώ και καιρό. Μόνο που με τον αγώνα κόνβτρα στον ΠΑΟ, ο Ολυμπιακός έκανε το λάθος να θέσει εν αμφιβόλω τον τίτλο που κατέκτησε.
Δεν του ζήτησε κανείς να δώσει εξετάσεις. Φταίνει οι δημοσιογράφοι και τα πρωτοσέλιδα που απαίτησαν επιτακτικά τη νίκη του Ολυμπιακού και ίσως ο Μαρινάκης.
Ο Ολυμπιακός έπεσε σε μια παγίδα.
Διαχειρίστηκε ένα παιχνίδι στο οποίο, ενώ θα μπορούσε να το υποβαθμίσει εξαρχής και να το τοποθετήσει στην ίδια βάση με όλα τα προηγούμενα, φρόντισε να του δώσει διαστάσεις πολύ μεγαλύτερες από αυτές που πραγματικά του αξίζουν.
Να πάρω τα πράγματα από την αρχή, όπως θα έπρεπε να κάνω, βλέποντας τον αγώνα του Καραϊσκάκη. Και να ξεκινήσω με το σκεπτικό του περήφανου οπαδού του Ολυμπιακού, που νοιώθει ανώτερος των υπολοίπων, πρώτα από όλα λόγω της διαφοράς του από τον δεύτερο:
Δεν θέλεις να υπάρχει ούτε καν υπόνοια ότι ο ΠΑΟ θα μπορούσε να φτάσει στη νίκη. Δεν θέλεις να σε αμφισβητήσει κανείς, σε κανένα σημείο του αγώνα.
Θέλεις επίσης να είσαι πολύ καλύτερος σε όλη τη διάρκεια και να αποδείξεις ότι αυτό το πρωτάθλημα, κακώς το απομονώσαμε σε μια αναμέτρηση, σαν αυτή του Καραϊσκάκη.
Όμως, κακώς υπολογίζουμε ότι ακόμη κι αν χάσει ο Ολυμπιακός, δεν θα φτάσει στο πρωτάθλημα και... δήθεν θα υπάρχει νέα τροπή στην κούρσα του τίτλου.
Κουραφέξαλα.
Θέλεις πολύ να είσαι ο πρωταθλητής που θα σαρώσεις τους πάντες, συνεχώς και αδιαλήπτως. Και εκείνοι οι... κομπλεξικοί (σαν και εμένα) δεν θα ανοίξουν το στόμα τους για να μιλήσουν για διαιτησία, για «επόπτες», για μαριονέτες και το συρφετό της κερκίδας που θα μας αναγκάσει να ζητούμε επιτακτικά (μείς οι κομπλεξικοί) την τιμωρία της έδρας.
Αγωνιστικά:
Δεν υπάρχει ΠΑΟ στο ξεκίνημα. Μέχρι το πρώτο ημίωρο.
Στη συνέχεια, υπάρχει Λέτο, Γκοβού, Σίλβα, Νίνης. Και δεν είχε τέτοιους ο Ολυμπιακός. Αντίθετα είχε μερικούς τσαμπουκάδες και ένα Ζαϊρί να μπαίνει στο τέλςο για να σώσει τα προσχήματα. Αυτός ο πρωταθλητής δεν έπεισε. Αντίθετα, προβλημάτισε ακόμη και τους οπαδούς του Ολυμπιακού.
Επαναλαμβάνω, γιατί θα πρέπει σώνει και καλά να δίνει εξετάσεις σε ένα 90λεπτο, λες και ήταν ο τελικός του πρωταθλήματος;. Πριν την σέντρα ο Ολυμπιακός είχε επτά βαθμούς διαφορά από τον ΠΑΟ και τεράστια διαφορά από τους υπόλοιπους που ίσα ίσα συμπληρώνουν την κατάταξη.
Αν τυχόν το παιχνίδι τέλειωνε με νίκη του ΠΑΟ και βέβαια δεν θα γνωρίζαμε τι ακριβώς θα μπορούσε να συμβεί μέχρι το τέλος. Μόνο που με δεδομένο ότι ο Ολυμπιακός έδειξε ότι έχει δυνάμεις για να το... τελειώσει αυτό το πρωτάθλημα, επιτρέψτε μου να μην αμφιβάλλω για την οριστική του επιτυχία με την κατάκτηση του τίτλου.
Εφόσον ο Ολυμπιακός, νίκησε με τον τρόπο που γνωρίζει πολύ κασλά να κερδίζει ορισμένα παιχνίδια και ιδιαιτερα αυτά τα παιχνίδια που γίνονται στην έδρα του, έχουμε μεν το δικαίωμα να το συζητούμε, αλλά, δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε το τελικό αποτέλεσμα.
Συμπερασματικά, δεν θα ξεχάσω ότι:
-Ο Ολυμπιακός δεν ήταν η καλύτερη ομάδα της κρίσιμης αναμέτρησης με τον ΠΑΟ.
-Ο ΠΑΟ έδειξε ότι δεν υποχωρεί, ότι έχει το σθένος να κοιτάξει τον Ολυμπιακό που, έφτασε στο +7, αλλά, δεν το επιβεβαίωσε με όσα έδειξε στο γήπεδο.
-Δεν θα πάψουν να υπάρχουν οι έντεκα ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού που βρίσκονται μέσα στον αγωνιστικό χώρο και όσοι διευθύνουν το παιχνίδι που να εργάζονται για κάτι διαφορετικό από την επιτυχία του γηπεδούχου.
-Να συζητήσουμε για το χέρι του Τοροσίδη; Τι να πεις για το κανονικό γκολ του Κατσουράνη;
-Δεν μου αρέσει το γκολ του Τζεμπούρ. Ίσως να είναι οφ-σάιντ γιατί ο Πάντελιτς επηρεάζει τη φάση.
-Ο Καλόπουλος ήταν ανεχτικός, αλλά, έχασε τον έλεγχο και τον άφησε στον γηπεδούχο. Πως να μην φωνάζει ο ΠΑΟ;
-Η ατμόσφαιρα στο Καραϊσκάκη δεν είναι ατμόσφαιρα πρωταθλητή. Είναι ατμόσφαιρα πολιορκίας από Τσετσένους αυτονονμιστές.
Δεν είναι αυτό το πρωτάθλημα που θέλουμε, όταν την περικλείουμε στην εικόνα ενός τόσο σημαντικού αγώνα, ανάμεσα στις καλύτερες ομάδες.
-Δεν είναι ποδόσφαιρο οι... τσαμπουκάδες. Δεν είναι ποδόσφαιρο σε όσα πρωταγωνιστεί ο Τοροσίδης ή ο Λέτο. Δεν μου αρέσουν πλέον αυτοί οι ποδοσφαιριστές. Κι αν τυχόν ο πρώτος επιδίωξε τους τσαμπουκάδες με τον Λέτο για να τον βγάλει εκτός ρυθμού, αηδιάζω με τη σκέψη ότι υπάρχει τέτοιο ποδόσφαιρο. Αν υπάρχει, περαστικά μας. Μην πάτε στο γήπεδο. Μην βλέπετε τηλεόραση.
Το ελληνικό ποδόσφαιρο βλάπτει σοβαρά την υγεία. Προκαλεί σοβαρές γαστρεντερικές επιπλοκές.
Και να φανταστείτε ότι δεν τα έχουμε δει ακόμη όλα...
ΣΥΓΓΝΩΜΗ που σας κούρασα με το μακροσκελές μου άρθρο.