Φίλε Γρηγοράκη, επέτρεψέ μου σαν μεγαλύτερο ηλικιακά να έχω άλλη άποψη.
Λες για την δυναμική των ελληνικών ομάδων. Θα συμφωνήσω μαζί σου.
Αλλά εδώ δεν τίθεται θέμα δυναμικής ούτε αν μια ομάδα σαν την ΑΕΚ, αξίζει να βγει πρωταθλητής.
Εδώ τίθεται καθαρά θέμα αντιμετώπισης από την διαιτησία με δυο μέτρα και δυο σταθμά.
Εδώ τίθεται θέμα αμφισβήτησης της νοημοσύνης μας σαν θεατές-φίλαθλοι και σαν πρώην ποδοσφαιριστές.
Και αυτό γίνεται εδώ και παάααρα πολλά χρόνια. Έχουν πονέσει τα μάτια μας. Δεν μπορούμε άλλο να βλέπουμε αυτό το θέατρο του παραλόγου.
Δηλαδή εγώ πρέπει να πιστέψω τον 'αντικειμενικό' ρεπόρτερ ο οποίος σχολιάζει την φάση με την πάσα του Μέλμπεργκ προς τον Νικοπολίδη ως μη εσκεμμένη?
Δηλαδή ο αμυντικός άθελα πάει στην μπάλα μέσα στην περιοχή, ήταν περαστικός και την ακούμπησε.....
Αυτά φίλε μου με εκνευρίζουν, όχι το γεγονός πως έχασε η ΑΕΚ, ο ΠΑΟΚ, κλπ.
Με εκνευρίζει ότι πάνε να μας πείσουν πως το άσπρο είναι μαύρο.
Μπράβο στον Ολυμπιακό αν έχει ομαδάρα όπως λες και παίρνει άξια τα πρωταθλήματα.
Θα έβγαινα να τον χειροκροτήσω όπως αρμόζει στο γνήσιο αθλητικό πνέυμα.
Πως όμως να νοιώσω, όταν βλέπω ολοφάνερα την αδικία? Όταν βλέπω παίκτες οι οποίοι πριν να πάνε στον Πειραιά είχαν φλομώσει στις κίτρινες και κόκκινες κάρτες, και τώρα κλαδεύουν όποιον βρουν μπροστά τους χωρίς να σφυριχτεί καν τίποτα.
Όταν βλέπω παιδάκια από την επαρχία που δεν τά 'ξερε η ίδια η μάνα τους, ξαφνικά να αποκτούν το 'τουπέ' του πρωταθλητή και να μοιράζουν αγκωνιές και ύπουλα χτυπήματα στους αντιπάλους τους. Πίστεψέ με φίλε, όσο μεγάλη ποδοσφαιρική αξία και να έχουν αυτοί, στα μάτια μου είναι πλήρως αποτυχημένοι και 'τζάμπα μάγκες'.
Πόνεσαν τα μάτια μας φίλε τόσα χρόνια, σαν τον τυφλό με την πινακίδα:
'Δεν είμαι τυφλός, απλά έχουν δει πολλά τα μάτια μου'.