Ερώτηση γκαντεμια του ψαρα και αν πιστευετε σε αυτην

γκαντεμια του ψαρα και αν πιστευετε σε αυτην

παιδια ψαρευα για 48 ωρες σε εναν καλο ψαροτοπο αλλα η γκαντεμια δεν εχει οριο απο τα νευρα μου κοντεψα να πεταξω τα  καλαμια μου στην θαλασσα λοιπον σε 48 ωρες συνεχους ψαρεματος με χτυπησαν 4 ψαρια τα οποια 2 ηταν πολυ μεγαλες τσιπουρες και τις εχασα και τις 2 την μια που ηταν πανω απο τρια κιλα την εχασα μολις δουλεψα τα φρενα γιατι αλλιως δεν ερχοταν και με βραχωσε  μετα με χτυπαει ενα γουφαρι το οποιο και αυτο το εχασα γιατι μου εκοψε το παραμαλο.Την επομενη μερα το πρωι παλι με χτυπαει παλι την ιδια ωρα παλι τσιπουρα την οποια εχασα και αυτην προτου μπει στην αποχη.Και μετα πηρα ενα ζαργο μισο κιλο αν ειναι δυνατον να μην πιστευεις την γκαντεμια.Απο την τσατιλα μου δεν μπορω να ηρεμισω,συνεχεια φερνω τα ψαρια που εχασα στο μυαλο μου αυτην την στιγμη ψαρευουν 2 μελοι του site που ειναι και φιλοι μου ο dark και ο metalic τους ενιμερωσα τι δολομα να βαλουν και ειμαι σιγουρος οτι το πρωι θα χτυπησουν παλι.Πιστευω αυτοι να μην εχουν την γκαντεμια μου κι αν κανενας φιλος εχει την ιδια εμπειρια ευχαριστως να την διαβασω για να ηρεμισω.

irema file simvenoun ke avta to psarema teli iremia an sou po posa psaria exo xasi ta eprepe na petakso ke to amaksi sti talasa xa xa!

εγω φιλε antonio  kαι εγω εχω χασει πολλα ψαρια αλλα σε 48 ωρες να σε χτυπισον 4 ψαρια και να χασεις τα 3 δεν ειναι γκαντεμια μετα εγω φιλε ειμαι απο τους τυχερους ψαραδες οπως λενε οι φιλοι μου και σε πιγαδι να ριξω θα βγαλω ψαρια

Καλημέρα φίλοι 

Τι να πεί κανείς τώρα για'αυτό το θέμα, φίλε babiko αν μετρούσαμε τα ψάρια που έχουμε χάσει σίγουρα θα ήταν πολλά περισσότερα απο αυτά που έχουμε πιάσει, η θάλασσα ότι είναι να σου δώσει θα σου δώσει, βέβαια κάποιες φορές φταίνε και τα λάθη που κάνουμε εμείς, αλλά και πάλι και αυτά τα λάθη έπρεπε να γίνουν σκέπτομαι εγώ, σίγουρα όταν είσαι στην θάλασσα για 48 ώρες και χάνεις το ένα καλό ψάρι πίσω απο το άλλο σου την 'δίνει', αλλα μην φανταστείς πως είσαι ο μόνος, εγώ ας πούμε δεν έχω χρόνο να πάω για ψάρεμα για πολλές ώρες, και σχεδόν κάθε τετάρτη απόγευμα πετάγομαι μέχρι την Χαλκίδα και κάνω κανένα ψαρεματάκι στα γρήγορα για 4-5 ώρες, τις τελευταίες δυο φορές έχασα και τα δυό καλά ψάρια που χτύπησαν το δόλωμα, υπολογίζω Τσιπούρες πάνω απο κιλό, αλλά έφταιγα κι'εγώ αφού ήξερα πως σε τέτοια μέρη δεν ψαρεύεις με 35αρες πετονιές και 30αρια παράμαλλα, χρειάζετε πιο δυνατός εξοπλισμός για να καταφέρεις να πάρεις έξω το ψάρι, όπως όμως και να έχει μου την έδωσε που τα έχασα, αλλά έτσι είναι το ψάρεμα φίλοι μου, απροσδόκητο, και γι'αυτό μας αρέσει, αυτή είναι η μαγεία του.

Εμείς δεν το βάζουμε κάτω όσα ψάρια και να χάσουμε, εμείς εκεί, στην άκρη του κύματος, με ήλιο, με βροχές με χιόνια, νύχτες και μέρες θα προσμένουμε να δούμε τις μύτες των καλαμιών μας να σκύβουν προς την αγαπημένη μας θάλασσα, κι αυτό το μοναδικό σιναίσθημα που νοιώθουμε εκείνη την στιγμή, και γεμίζει την ψυχή μας, και μας διαπερνά σαν ηλεκτικό ρεύμα απο την κορφή μέχρι τα νύχια, δεν ανταλλάσεται με τίποτα στον κόσμο, ακόμα και όταν το ψαράκι μας φύγει λίγο πρίν το απόχιασμα, ακόμα κι'αυτό το συναίσθημα είναι μοναδικό - εγώ λέω πάντα : στο καλό ψαράκι, την άλλη φορά - .

Καλά να περνάτε
Φιλικά
Βασίλης
 

Σίγουρα κάποιες φορές που πάμε για ψάρεμα δε μας πηγαίνει τίποτα καλά και υπάρχουν και κάποιοι άλλοι παράγοντες που κάνουν τα πράγματα χειρότερα, όπως αυτάπου είπαν οι φίλοι. Μάλλον χρειάζεται υπομονή και θετική ενέργεια για να ξεπεράσουμε τη δύσκολη στιγμή. Στα χρόνια που ψαρεύω μου έχουν τύχει ανάλογες και χειρότερες στιγμές στις οποίες έδωσα τόπο στην οργή και συνέχισα.
Προχθεσινό παράδειγμα, ψάρευα καλαμάρια όταν ένας ηλίθιος έριξε δίχτυα ξεκινώντας από την παραλία. Του είπα μερικά γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά και μερικές άλλες γλώσσες και επειδή ήμουν ήδη μακριά και βαριόμουν να αλλάξω μέρος έδωσα μισή ώρα ψαρέματος μέχρι την επιστοφή, ξέροντας ότι οι ελπίδες ήταν μηδενικές. Ηρέμησα σκέφτηκα που θα πήγαινα την άλλη ημέρα και έπιασ τελικά 7 καλαμαράκια.

παιδια σας ευχαριστω πολλη ηρεμισα καπως  θα την κοπανισω  και μεσοβδομαδα για ενα ολονυκτιο δεν ξερω τι καναν odark  kai ο metalik  aυτι  την εποχη παιζουν πολλη  μεγαλες τσιπουρες τις ψαρευουν με διπλαρι  και γαυρο εμενα με χτυπησαν συρματινο πολυαγκιστρο μεφρισσα

Σιγά babiko, Από τα 4 ψάρια πήρες 1! κάπου στο 1990 στον Σταυρό Θεσσαλονίκης. Με "χτύπησαν" πάνω από 20 γοφάρια, πόσα πήρα...ΚΑΝΕΝΑ!!!
Υ.Γ.
Ο Dark (Χρήστος) θα κάνει θραύση...

Πέμπτη βράδυ μετά απο μια πολύ καλή ημέρα απο άποψη δουλειάς , ξεκινάω για νυχερινό ψάρεμα στο Ριο , αποτέλεσμα ......... οικολογική καταστροφή  1,5 Kgr μολύβι στο βυθό  σπασμένο δαχυλίδι απο πτώση και στην επιστροφή για σπίτι κομμένη βάση μηχανής στο αυτοκίνητο................



ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΓΚΑΝΤΕΜΙΑ;;;;;;;;;;;;;;;;


Στάθη έσενα είδα τη ΠΕΜΠΤΗ;;;;;;;;;;;;;    ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!

"Aν θες να μαθεις ψαρεμα πρεπει να χασεις πολλα ψαρια"  
(Αναδημοσιευση αποσπασματος ενος αρθρου μου απο το παλιο σαιτ)


-s_head:



Λοιπον οταν πρωτοακουσα πιτσιρικας στην Ανδρο αυτη την κουβεντα
απο ενα εμπειρο επαγγελματια ψαρα  ομολογω οτι ταχασα. Δηλαδη η
εμπειρια θα επρεπε να περασει απο ενα σωρο απωλειες ? Αυτο με
στεναχωρησε και βιαστηκα σαν παιδι να διαφωνησω μαζι του. Τι λεει
μωρε σκεφτηκα ο γερος?
Και γιατι να μην μαθω ψαρεμα μονο με επιτυχιες ? Ετσι θα δυναμωσω
και την αυτοπεποιθηση μου σκεφτηκα και ειπα με περισση αυθαδεια.
Παει περασε η σκηνη, εσβησε...

Ψαρευα σχεδον καθημερινα και επιανα διαφορα ψαρακια ενω αλλα
εφευγαν μεσα η εξω απο το νερο. Το απεδιδα στην τυχη. Ετυχε
ελεγα κι εκει τελειωνε το θεμα.
Μετα συζητοντας με αλλα φιλαρακια θυμαμαι οτι
ψαχνοντας τα σεναρια και τις πιθανες αιτιες ακρη δεν βγαζαμε.
Ανταλλασοντας τις εμπειριες μας, μαλωσαμε γελασαμε ειρωνευτηκαμε
ο ενας τον αλλο για την δεινοτητα του ως ψαρα κτλ. Αρες μαρες
κουκουναρες. Ολα εδειχνε οτι τα οδηγουσε η τυχη. Ηταν νωρις
ακομα για συμπερασματα και ιδεες...
Δεν ξερω πως, αλλα καποια στιγμη ειδα οτι καποια απο τα ψαρια που
καθημερινα ψαρευα εφευγαν κατω απο μια ορισμενη συμπεριφορα.
Τι εννοω.
Ψαρια που τελικα ερχονταν πανω τραβαγαν με ενα ορισμενο στυλ
ενω οι δραπετες
δεν ακολουθουσαν το ιδιο μοντελο. Περιεργο αυτο....ειναι δυνατον
ψαρι που θα ξαγκιστρωθει τελικα να τραβαει διαφορετικα απο ενα
αλλο που δεν θα ξαγκιστρωθει?
Το ξερει απο πριν ?  Τρελλα πραγματα.....
Η φυση του καρφωματος συνδεεται με την ενταση/μορφη της παλης
που θα δωσει το ψαρι? Συνδεεται επισης με την αποδραση ο χειρισμος
μας? Σε ποιο βαθμο ? Ακομα και ο τελειοτερος χειρισμος /εξοπλισμος
μας οδηγει σε απωλεια αν ειναι να συμβει?
Απαντησεις δεν ειχα. Απο την αλλη ομως με τον καιρο αρχισα να εχω
προαισθηματα καθε φορα που επροκειτο να ξαγκιστρωθει το ψαρι.
Κατι μεσα μου ελεγε, να τωρα θα φυγει........η το εχω δεν φευγει.......κι
οντως ετσι γινοταν. Προαισθημα τυλιγμενο με αισθησεις αφης ορασης κτλ.
Τα ψαρια παλευαν για την ζωη τους ενω εγω παλευα να διασκεδασω.
Μυαλο δεν ειχαν η τουλαχιστον δεν νομιζω οτι ειχαν. Το αισθημα της
αυτοσυντηρησης ναι. Δυνατο πολυ.Αλλα μυαλο? Εξυπναδα? Αν παταγαν
πανω στα λαθη μου και τα εκμεταλευονταν για αποδραση αλλη ιστορια αυτη.
Κι ολο αλλαζα τα τρικς και τις συμπεριφορες μου. Αυτα ηταν το κινητρο. 
Οι απωλειες εγιναν δαιμονας δημιουργιας.
Και για να τελειωνω, με τον καιρο και τα ψαρεματα η κουβεντα  του
(συγχωρεμενου τωρα)  ψαρα βγηκε αληθινη. Μονο που επρεπε να περασω
απο πολυ χασουρα για να παρω ειδηση του ποσο αληθινη ηταν.
Η συμπεριφορα μας συνδεεται με την συμπεριφορα του ψαριου. Χερι χερι πανε.
Αν απο ελαφροτητα χασεις την επαφη εχασες και το ψαρι. Επαφη δεν
σημαινει μονο τεζαρισμενη πετονια.  Πρωτα θα δεις την συλληψη με το
μυαλο και μετα στην πραγματικοτητα. Αν στα λογια αυτο φαινεται απλο
τοτε καλως ορισες στον κοσμο των παραισθησεων της ελαφροτητας  και
της αυταπατης.  Κοστισε πολυ αυτη η ιστορια κι ακομη κοστιζει.
Χτιστηκε αργα αργα...
Η επιτυχια θα ελθει μονο με τον αποκλεισμο της αποτυχιας.
Πιο πολυ με νοιαζει το γιατι ξεφυγε ενα μικροτερο ψαρι παρα το γιατι πιαστηκε
τελικα ενα μεγαλυτερο. 
Την ιδια στατηγικη  εφαρμοσα και σε δυσκολους τοπους. Και μαλιστα καταφερα να
χαρω εκεινη την χαρα να πιανεις ενα ψαρι σε κρανιου τοπο και οχι σε εκλεκτο
ψαροτοπο που δρυος πεσουσης πας ανηρ ξυλευεται. Οταν βαριεμαι να σκεφτω
παω σε πεπατημενα ευφορα μονοπατια. Οταν θελω να ξυπνησω παω σε δυσκολα μερη.
Εκει θελει πολλα να εχεις στο σακο της καρδια σου.
Δεν συστηνω σε κανεναν να ψαχτει ουτε να ταλαιπωρηθει......αν ελθει καλως να ελθει
απο μονο του.
Αλλωστε το ταξιδι μετραει και οχι ο προορισμος.
Ειναι σπουδαιο να εχεις δασκαλους την θαλασσα και τα ζωντανα της. Κι ας σε τιμωρουν
αδιακοπα για την επιπολαιοτητα σου. Οσο συνδεεσαι μαζι της τοσο πιο λιγο επιζητεις
τον ανθρωπο....δεν εισαι πια το κεντρο, αυτο ειναι θαυμασιο πραγμα, ανακουφιση.
Χανεσαι μεσα της....και ανθρωπινα βραβεια δεν θα παρεις αλλα δεν τα θες κιολας.
Σημασια πια εχουν τα βραβεια της θαλασσας τα ανειπωτα....


Εισαι αλλου ρε παιδι μου...........ΑΛΛΟΥ !!!!!!!!   

Το προηγουμενο σαββατοκυριακο ειπα σε ενα παιδακι που εχανε συνεχεια ψαρακια
στο καλαμιδι του και παραπονιοταν.........

«Aν θες να μαθεις ψαρεμα πρεπει να χασεις πολλα ψαρια» 

Κι εκεινα τα ματακια που με κοιταξαν με πηγαν πολυ πισω στο χρονο . 

φιλικα
κωστας