Γεια και χαρά σε όλους!!
Οι εποχές που διανύουμε είναι, από όλες τις απόψεις , δύσκολες. Δεν υπάρχει άνθρωπος στην χώρα μας που δεν έχει επηρεαστεί, είτε λίγο, είτε πολύ, από την οικονομική κρίση .
Έτσι πολλοί είναι και οι ερασιτέχνες ψαράδες που δύσκολα πλέον βγαίνουν για ψάρεμα διότι τα δολώματα έχουν πάρει κι’ αυτά την ανιούσα και δεν έχουν την δυνατότητα να τα προμηθευτούν.
Έτσι καταφεύγουν στην προμήθεια φτηνών δολωμάτων όπως κατεψυγμένα (καλαμάρι, σουπιά κτλ) ή στην εύρεση ζωντανού από τον ίδιο τον ψαρά κάνοντας ακόμα ποιο δύσκολο το ψάρεμα του.
Με άλλη ψυχολογία πηγαίνεις για ψάρεμα όταν έχεις χρήμα και αγοράζεις ότι σου χρειάζεται και με άλλη ψυχολογία όταν δεν έχεις «μία» Στην τελευταία περίπτωση δεν πάς και καθόλου.
Πολλές είναι οι φορές που λόγο του ενθουσιασμού μας και λόγο και της σκέψης ότι, «ποτέ το δόλωμα δεν είναι αρκετό» προμηθευόμαστε πολλά δολώματα και μετά το τέλος του ψαρέματος μας περισσεύουν, πολλές φορές πιο πολλά από τα μισά, και καταλήγουν στα σκουπίδια.
Αυτό που έχω να προτείνω σε όλους εμάς τους ερασιτέχνες ψαράδες είναι ότι, θα ήταν καλύτερο να δείξουμε, για άλλη μια φορά, ότι σεβόμαστε τον συνάνθρωπο μας και αυτό που κάνουμε, και καθώς φεύγουμε από τον τόπο που έχουμε επιλέξει να ψαρέψουμε να δωρίσουμε τα δολώματα μας σε κάποιους άλλους ψαράδες που ίσως ψαρεύουν εκεί κοντά και δεν είχαν την δυνατότητα να τα αγοράσουν και όχι να τα «χαρίσουμε» σε κάποιον κάδο απορριμμάτων.
Με αυτόν τον τρόπο, εκτός του ότι δείχνουμε το επίπεδό μας, προσθέτουμε ίσως ακόμα έναν φίλο στην ζωή μας που την επόμενη φορά που θα ξεμείνουμε εμείς από δόλωμα ή βρεθούμε σε κάποια δυσκολία να μας το ανταποδώσει .
Έχω δωρίσει πολλές φορές τα δολώματα μου καθώς τελειώνω το ψάρεμα μου και πιστέψτε με μπορεί να μην έχω πιάσει ούτε ένα ψάρι αλλά το «ευχαριστώ ρε φίλε με έσωσες» με ξεπληρώνει για όλα.
Ευχαριστώ.