καλημερα νασο.αυτο που φοβαμαι ειναι το αγνωστο.και τι ειναι αυτο που θα γινει νασο?ξερεις,μερικες φορες σκεπτομαι οτι θα ηταν καλυτερα (ας με συγχωρησει ο θεος) και το λεω με τη καλη εννοια,να μην ειχα γνωρισει τη γυναικα μου και να μην ειχα φερει στο κοσμο τουτο αυτα τα 2 παιδακια.ισως να ηταν καλυτερα να παραμεινω εργενης εκ πεποιθησεως οπως ημουν παρα να με βλεπουν μελαγχολικο τα παιδια μου,οταν με βλεπουν πλεον γιατι εγω εχω γινει,οπως και πολλοι αλλοι σα τους ναυτικους.δουλευουμε ολη την ημερα,καθε μερα και το βραδυ γυριζουμε στη καμπινα μας (σπιτι).