Πριν από αρκετά χρόνια με πλησίασε
κάποιος νεαρός ψαρας. Με πολλή
διστακτικότητα, αλλά και με την
ένταση του απαιτητικού αναζητητή ,
μου δήλωσε ότι είναι ΑΣΧΕΤΟΣ, που
όμως θα ήθελε πολύ να μαθει, αλλά
δεν μπορούσε. Χρόνια προσπαθούσε
και αναζητούσε, χωρίς όμως αποτέλεσμα.
Συνομίλησε με ειδικους σπεσιαλιστες
και ψαρο μορφωμένους, αλλά δεν
ικανοποιήθηκε η δίψα του για κάτι
σοβαρό. Άκουσε απο κοινους γνωστους
για μένα και αποφάσισε να μοιρασθεί
μαζί μου την ψαρευτικη ανάγκη του.
Μου ζήτησε μια «επιστημονική απόδειξη»
περί υπάρξεως της τελειας ψαρο γνωσης
και του τελειου ψαρα....
«Ξέρεις ολοκληρώματα ή διαφορικές εξισώσεις;»,
τον ρώτησα.
«Δυστυχώς όχι», μου απαντά, «είμαι της
Φιλοσοφικής».
«Κρίμα, διότι ήξερα μια τέτοια απόδειξη»,
είπα εμφανώς αστειευόμενος.
Ένιωσε αμήχανα και κάπως σιώπησε για
λίγο.
«Κοίταξε»,του λέω, «συγνώμη που σε πείραξα
λιγάκι. Αλλά το ψαρεμα δεν είναι εξίσωση ούτε
μαθηματική απόδειξη. Αν ήταν κάτι τέτοιο,
τότε όλοι οι ψαρο μορφωμένοι θα ηταν και
τελειοι ψαραδες. Να ξέρεις, αλλιώς προσεγγίζεται
το ψαρεμα. Έχεις πάει ποτέ σε ερημικες παραλιες;
Έχεις ποτέ συναντήσει κανένα τελειο ψαρα;».
«Όχι Κωστα, αλλά σκέπτομαι να πάω, έχω ακούσει
τόσα πολλά! Αν μου πείτε, μπορώ να πάω και αύριο.
Ξέρετε κανένα ψαρο μορφωμένο να πάω να τον
συναντήσω;».
«Τί προτιμάς; Ψαρο Μορφωμένο που μπορεί να σε
ζαλίσει ή νετο ψαρα που μπορεί να σε ξυπνήσει;».
«Προτιμώ τον μορφωμένο. Τους φοβάμαι τους νετους».
«το ψαρεμα είναι υπόθεση της καρδιάς. Για δοκίμασε
με κανέναν νετο. Πώς σε λένε ;»,ρωτώ.
«Γαβριήλ»,μου απαντά.
Τον έστειλα σε έναν γερο νετο. Του περιέγραψα τον
τρόπο πρόσβασης και του έδωσα τις δέουσες οδηγίες.
Κάναμε κι ένα σχεδιάγραμμα.
«Θα πας»,του είπα,«και θα ρωτήσεις το ίδιο πράγμα:
Είμαι ΑΣΧΕΤΟΣ, θα του πεις, και θέλω να μαθω. Θέλω
μια απόδειξη περί τελειας ψαρο γνωσης και υπάρξεως
του τελειου ψαρα».
«Φοβάμαι, ντρέπομαι». μου απαντά.
«Γιατί ντρέπεσαι και φοβάσαι τον γερο νετο και
δεν ντρέπεσαι και φοβάσαι έμενα;», ρωτώ. «Πήγαινε
απλά και ζήτα το ίδιο πράγμα».
Σε λίγες μέρες, πήγε και βρήκε τον γερο νετο να
συζητάει με κάποιο νέο στην ψαρευτρα του.
Στην απέναντι μεριά περίμεναν άλλοι τέσσερις
καθισμένοι σε κάτι βραχακια. Ανάμεσα σε αυτούς
και ο Γαβριήλ βρήκε δειλά τη θέση του. Δεν πέρασαν
περισσότερα από δέκα λεπτά και η συνομιλία του
γερο νετου με τον νεαρό τελείωσε.
«Τί γίνεστε παιδιά;», ρωτάει. «Έχετε πάρει κανένα
ψαρακι; Έχετε καταλαβει κανα τραβηγματακι;».
«Κατι εχουμε παρει, γέροντα», απάντησαν με
συμβατική ευγένεια.
«Έλα εδώ», λέγει απευθυνόμενος στον Γαβριήλ και
ξεχωρίζοντάς τον από τους υπόλοιπους.
Ο φίλος μας του εξηγησε οτι ειναι ΑΣΧΕΤΟΣ, που όμως
θα ήθελε πολύ να μαθει, αλλά δεν μπορούσε.........
Ο Γεροντας τον κοιταξε απο την κορφη εως τα νυχια
και εκανε ενα μορφασμο θαυμασμου.Μια χαρα παληκαρι,
λεβεντια εισαι, γιατι φοβασαι να μαθεις?
«πως να μαθω γεροντα?»
Ενας τροπος υπαρχει, κι αυτος ειναι να ανοιξεις την
καρδια σου και να ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ πρωτα και μετα να
εξηγησεις ολα οσα νταλαβεριζουν με το ψαρεμα και
τα ψαρια. Να «μαθεις» τον αντιπαλο σου....Να ξηγας
τα πραματα οχι με το «νιονιο» που κουβαλας αλλα με
αγαπη στα δικο τους «νιονιο»....Γιατι αναζητας την
ψαρογνωση αναμεσα στους ανθρωπους ....Αυτη
βρισκεται στα ψαρια!!!
«Γεροντα, μπορώ να σας μιλήσω λίγο;», μόλις που
μπόρεσε να ψελλίσει.
«Κοίταξε, τώρα σουρουπώνει· πάρε το καλαμι σου ,
παρε και την αγαπη σου για το ψαρεμα και πήγαινε
στη πιο κοντινη παραλια να διανυκτερεύσεις».
«Γεροντα, θέλω να μιλήσουμε, δεν γίνεται;».
«Τί να πούμε, ρε παλικάρι; Αυτα που ζητας δεν τα
βρισκεις απο τους ανθρωπους...».
«Στη τοποθετηση αυτη ένιωσα αμέσως να ανοίγει
η αναπνοή μου», αφηγείται, «η καρδιά μου να
πλημμυρίζει
από σιγουρια, ο μέσα μου κόσμος να θερμαίνεται· οι απορίες
να λύνονται χωρίς κανένα λογικό επιχείρημα, δίχως καμία
συζήτηση, χωρίς την ύπαρξη μιας ξεκάθαρης απάντησης.
Γκρεμίσθηκαν μέσα μου αυτομάτως όλα τα αν, τα γιατί,
τα μήπως και έμεινε μόνο το πώς και το τί από δω κι εμπρός».
Ό,τι δεν του έδωσε η σκέψη των ψαρο μορφωμένων, του
το χάρισε ο ευγενικός υπαινιγμός ενός γερο νετου , αποφοίτου
μόλις της τέταρτης τάξης του δημοτικού. Οι νετοι είναι πολύ
διακριτικοί. Σου κάνουν την εγχείρηση χωρίς αναισθησία
και δεν πονάς. Σου κάνουν τη μεταμόσχευση χωρίς να
σου ανοίξουν την κοιλιά. Σε ανεβάζουν σε δυσπρόσιτες
κορυφές δίχως τις σκάλες της βιομηχανικης λογικής. Σου
φυτεύουν την γνωση στη καρδιά, χωρίς να σου κουράσουν
το μυαλό.
καλο μεσημερι