Ερώτηση Η Λαχταρα στο ψαρεμα

                      Λαχτάρα

      Iσως να είναι η αγάπη για τη φύση.
      Iσως να είναι η αφρισμένη θάλασσα.
      Iσως να είναι το ιώδιο κι' η αλμήρα.
      Iσως τα χρόνια που κοντά της χάλασα.

      Mπορεί να είναι το καλάμι που λυγίζει
      Mπορεί να είν' το κουδουνάκι που χτυπά.
      Mπορεί να είναι το αγέρι στα μαλλιά μου.
      Mπορεί να είναι το αγγίστρι που τρυπά.

      Πρέπει να είναι  ολ'αυτά και  άλλα τόσα,
      που τις αισθήσεις κυριεύουν του ψαρά,
      κάθε φορά που θα τσιμπήσει κάποιο ψάρι
      και δείνει μάχη να το βγάλει στη στεριά.

    Λαχτάρα μου'παν πως σε λεν κι αδρεναλίνη
    που ξεχειλίζεις στου κορμιού τα σωθικά
    και ανεβάζεις τους ψαράδες στα ουράνια
    κάθε φωρά που θα συκώσουν την ψαριά.

    Λαχτάρα αίσθημα γλυκό  κι αγαπημένο.
    Λαχτάρα δυνατή σαν τη φωτιά.
    Σαν τη λαμπάδα πάντα καις μεσ'την καρδυά μου,
    παιδί με κάνεις που προσμένει  μποναμά.
   


        Kώστας.

   
 
   

Το ταλέντο δεν υπάρχει. Ταλέντο είναι να έχεις τη λαχτάρα να κάνεις κάτι.



καλημερα σε ολους.

                  Η Λαχτάρα




Στον ύπνο σου ψάρι αν δεις
  λένε πως ειν' λαχτάρα.
στο τελευταίο ψάρεμα
   τα κάναμε μαντάρα,

μαλάγρες ετοιμάσαμε δολώματα
       σωρό
και την ευχή μας έδωσαν, γυναίκα
και μωρό

μετά από οδήγημα ώρων;
                                   Μερών;
                                         Μηνών;
φτάσαμε στο μέρος, στ'ανοιχτά
                                δύο στενών

να κατέβει επειγόντως ο κουβάς
                    με την μαλάγρα
βρε τι άρωμα είναι τούτο;
          μας χτυπάει μια λολάγρα

ρίχνω τα καλάμια μου, κάθομαι
                          περιμένω
το χτύπημα του βομβητή
            στην βάση αναμένω

γρήγορα πέρναγαν οι ώρες
μα γω δεν αγχωνόμουνα,
  σαν τον Φερνάντο Τόρες
καρτέρω μια ευκαιρία

Να, χτυπάει μια κυρία,
  μια τσιπούρα 3 οκάδες
σας έπερνα τηλέφωνο
  μα τελειώσαν οι μονάδες
Και σίγουρο το'χα τώρα πια
      θα κλάψουνε μανάδες

το παράμαλλο σφυρίζει
και με τρώει η αγωνία
πάει πρώτα αριστερά, μετά δεξιά
                        γυρίζει
και γω σαν ματατζής την περιμένω
              στην  γωνία 

χίλιες σκέψεις το μυαλό μου
  τέτοιες ώρες βασανίζουν,
θα την φάω με σαλάτα
τα κάρβουνα ήδη μυρίζουν

  και για συνοδεία ζύθος,
μία παγωμένη μπύρα
  να ναι άμστελ; όχι Μύθος
  αχ η μαύρη μου η μοίρα

την ώρα που ετοίμαζα να βάλω
                    την απόχη
γυρίζει η τσιπούρα και μου λ'εει
              φίλε ΟΧΙ.

Το παράμαλλο τα φτύνει,
    ήταν νούμερο εικοσιπέντε
και η χαρά τέλειωσε
      σχεδόν στο παρά πέντε

και ένα μόνο κατάλαβα.

Στο ψάρεμα το ψάρι
      είναι χοντρή λαχτάρα
το περιμένω για να μπει
  φαρδύ-πλατύ στη σχάρα
μα έρχονται πολλές φορές
  που τρώω και παπάρα......



Νίκος ο ποιητής Λαχτάρας-Φανφάρας-παπάρας