Ερώτηση 'Ακαρπο...χειμερινό εγγλέζικο!

Καλησπέρα σε όλους,
σχετικά νέος στην τεχνική του match fishing (γνωστό και ως εγγλέζικο), είπα να δοκιμάσω την τύχη μου σε πολλαπλά ψαρέματα μέσα στον χειμώνα... Κατέληξα στο εξής συμπέρασμα, αν υπήρχε όσκαρ αψαροσύνης θα ήταν δικαιωματικά δικό μου! Ξεκίνησα το κολοκαίρι με κάποια υποσχόμενα αποτελέσματα αλλά όπως φένεται με τον καιρό αντί να βελτιώνομαι μάλλον χαντακόνομαι... Το θέμα το έχω ψάξει εξονυχιστικά μπορώ να πω, έχω αγοράσει όλο τον κατάλληλο εξοπλισμό και τα παρελκόμενα (στο τέλος θα κάνω συλλογή με τόσα που έχω πάρει), και πάντα είμαι εφοδισμένος με μαλάγρες εμπορίου. Επίσης έχω διαβάσει ότι άρθρο/συζήτηση κυκλοφορεί στο internet ή σε περιοδικά αλλά παρά όλα αυτά το αποτέλεσμα πάντα ίδιο...Ή τελικά το έχει η μοίρα μου να έιμαι άψαρος, ή τα μέρη που ψαρεύω δεν κρατάνε λέπι ή τον χειμώνα απλά δεν τρώνε τόσο καλά τα ψάρια (γιατί τους πιο ζεστούς μήνες κάτι έβγαινε). Δεν ξεκίνησα το θέμα με σκοπό να ακούσω τις γνωστές ερωτήσεις τι παράμαλλο χρησιμοποιείς, τι δόλωμα κτλ κτλ (πράγματα που έχουν υπεραναλυθεί πιστεύω πολλές φορές μέσα στο forum) αλλά να ακούσω και τις δικές σας εμπειρίες σχετικά με την συγκεκριμένη τεχνική στην χειμερινή περίοδο που διανύουμε.

Κωνσταντίνε καλησπέρα,

Ψαρεύω σχεδόν αποκλειστικά με την εγγλέζικη τεχνική, εκτός από τον φετεινό χειμώνα που ψάρεψα και με την τεχνική του eging για καλαμάρια.
Από την εμπειρία μου έχω να σου πω ότι τον χειμώνα τα ψάρια που ψαρεύω είναι μεγαλύτερα και αρκετές φορές και περισσότερα από το καλοκαίρι. Τώρα αν θα πιάσεις ψάρια εξαρτάται από τον τόπο που ψαρεύεις, καιρό, σελήνη, βαρομετρική πίεση κλπ. Είναι τόσο πολλές οι παράμετροι και τόσο απρόβλεπτοι οι συνδυασμοί τους που θέλεις σελίδες επί σελίδων για να τις αναλύσεις και πάλι δεν θα βγάλεις άκρη. Σε αυτό το φόρουμ έχουν γραφτεί πολλά άρθρα γι' αυτά.
Το κυριότερο όμως είναι ο τόπος που θα ψαρέψεις. Ακόμη και στην Αττική έχω βγάλει καλούς σαργούς. Ψαρεύω κυρίως στην Επίδαυρο, όπου νοικιάζω εξοχικό και σε όλη την γύρω περιοχή, Μέθανα, Γαλατά, Πόρο, Ερμιόνη, Κοιλάδα κλπ, και σε λιμάνια και σε βράχια. Ένα έχω να πω, ψάρια υπάρχουν και μάλιστα αρκετά. Για την περιοχή της Αττικής, επειδή έχω επισκέφθεί αρκετά λιμάνια και μαρίνες, ομολογώ ότι είχα απογοητευθεί, μέχρι που αποφάσισα ότι για να πιάσω ψάρια πρέπει να βρώ τους δικούς μου τόπους και μάλιστα να έχουν τουλάχιστον ένα εικοσάλεπτο περπάτημα από εκεί που θα αφήσω το αυτοκίνητο. Αυτοί οι τόποι είναι βράχια βέβαια, αλλά δεν με απογοήτευσαν, δεν έφυγα ποτά άψαρος, πότε ένα κάλό κομμάτι, πότε δύο ή τρία, πάντα κάτι θα σου δώσουν. Και βέβαια θέλουν ξεκούραση, ποτέ δεν ψαρεύω το ίδιο κομμάτι σε λιγότερο από μήνα. Θέλει δοκιμές και υπομονή.
Από εργαλεία, απλά πράγματα, τις περισσότερες φορές μόνο μπιγκατίνι, χωρίς μαλάγρα. Σε αυτό ακολουθώ συμβουλές δύο γκουρού του είδους, του Γιάννη Γιατράκου και του Αντώνη Στέλιου. Αρματωσιά απλή, τις περισσότερες φορές σταθερή και παρουσίαση, παρουσίαση, παρουσίαση. Βάζω πάντα μακρύ παράμαλο (δεν έχω πέσει ποτέ κάτω από 1,80μ) και ένα μολυβάκι στην θηλιά, τα υπόλοιπα κάτω από τον φελλό. Αφήνω την αρματωσιά να πλανάται σύμφωνα με το ρεύμα. Αν τα μπιγκατίνι δεν κάνουν δουλειά, τότε δοκιμάζω να ρίξω και μαλάγρα. Μέχρι στιγμής δεν έχω παράπονο από τον φετεινό χειμώνα.
Ελπίζω να βοήθησα λίγο.

Θοδωρής

Θοδωρή σε ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές σου και κυρίως για τον χρόνο που αφιέρωσες για να μου απαντήσεις. Η αλήθεια είναι ότι ως επί το πλείστον ψαρεύω Αττική γιατί βολεύει. Όσον αφορά τα βράχια, συνήθως χειμώνα υπάρχουν πολλά ρεύματα με αποτέλεσμα να γίνεται δύσκολη υπόθεση το ψάρεμα με τη match τεχνική και κυρίως το μαλάγρωμα με bigattini. Πόσο μάλλον αν υπάρχει ένα σεβαστό βάθος, όπου εκεί αλλού μαλαγρώνεις και αλλού ταξιδεύουν τα σκουλήκια. Ακόμα δε μπορώ να κατανοήσω πως γίνεται να μαλαγρώνει κανείς μόνο με bigattini χωρίς αρχικά να έχει ρίξει κάποιο άλλο είδος μαλάγρας. Μου φαίνεται ότι στηρίζεσαι στην τυχαιότητα του να υπάρχουν ήδη ψάρια στο συγκεκριμένο σημείο. Εγώ αρχικά ρίχνω κάποιες μπάλες (όχι πολλές) ώστε να μυρίσει και να σχηματιστεί κάποιο νέφος ώστε να μαζευτούν κάποια ψάρια (και από τις γειτονικές περιοχές) και στη συνέχεια μαλαγρώνω ανά τακτά διαστήματα με bigattini για να κρατήσω τα ψάρια (που δε βγάζω). Στο παράμαλλο θα συμφωνήσω γιατί και εγώ περίπου ίδιου μήκους χρησιμοποιώ και μεγαλύτερο. Τι να πω, ίσως πρέπει να βγω παραέξω από την Αττική ή να ψάξω αυτά τα οδοιπορικά μέρη που λίγοι έχουν πρόσβαση και μπορεί να κάνουν τη διαφορά.

σημαντικο κομματι της εγγλεζικης τεχνικης ειναι οι δοκιμες, τα κολπα και γενικα διαφορες λεπτομεριες που κανουν τη διαφορα ΠΟΤΕ ΔΕ ΞΕΡΕΙΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ
το κομματι των ρευματων ειναι μεγαλο θεμα -μπελας,ελαχιστα πριν μαλαγρωθει το μερος και αφου εχουμε αρματωσει τ ελεγχουμαι το ρευμα χρησιμοποιοντας στικ φελο(στριφταροπαραμανα απαραιτητη), ωστε να χουμε πληρη γνωση της δυναμης του ρευματος. Βλεπουμε ολες τις περιοχες κοντα προς τα που παει το ρευμα και ειτε διαλεγουμε το πιο ηρεμο ,οπου ο φελος σχεδον παραμενει ακινητος
Ή πεταμε μπιγκα -μαλαγρα καπου και σχεσιαζουμε την επιθεση τοποθετοντας το φελο εκει που πιστευουμε οτι πηγε η μαλαγρα (οι δοκιμες και η πειρα ειναι συμμαχοι αυτης της προσπαθειας) καθως ψαρεμα με το ψαρεμα συνηθιζεις .
ΠΡΟΣΟΧΗ στα διαφορα ρευματα και τις αλλαγες κατευθυνσης τους
Τωρα σε περιπτωση πολυ δυσκολου καιρου(πχ 7-8 μποφορ κοντρα) τη λυση θα στη δωσει ενα μπολωνεζ καλαμι 5-6μμε το οποιο θα πας σε νερα κρεμαστα και θα ψαρεψεις κοντα με εγγλεζικες αρματωσιες βαριες με φελους τυπου μποντιεντ ή σταγονας και θα μαλαγρωνεις κατω απο τα ποδια σου και θα ψαρευεις σαν απικο περιπου μονο που θα χεις τη πολυτελεια του μηχανισμου -φρενων (το μετρο της πετονιας δικια σου υποθεση)
ΕΝΩ σε δυνατους ψαροτοπους με δυνατα ρευματα μπορεις να κανεις ή κατι απο τα παραπανω
ή να εντοπισεις(υποβρυχιως-με το ματι οταν εχει απνεια και φαινεται ο βυθος)σημεια καλα που θα σου δωσουν το ψαρι που θες
εκει παρουσιαζοντας σωστα το δολωμα σου που πρεπει να ελκυει τα ψαρια και να μαλαγρωνει για παρτη του πχ σκουλικια με αιμα,ψαροδολια ζωντανα ψαρακια-γαριδες κτλ μπορεις να εχεις επιτυχιες
προσπαθησε να πηγαινεις νυχτα!!!
ΥΓ ο χειμωνας πολυ δυσκολη εποχη για εγγλεζικο τα ψαρια δεν ειναι παντα γυαλωμενα για αυτο προτιμησε και μακρυνες ριψεις οπου γινετε
ομως τωρα οπου να ναι μετα το πασχα εως αρχες ιουνη πιστευω οτι θα ξαναευχαριστηθεις ψαρεμα

Φίλε Κωνσταντίνε,
Τα ρεύματα είναι ένα απαραίτητο κακό, ειδικά στα βράχια. Δεν έχω ψαρέψει ποτέ χωρίς ρεύμα. Μέχρι μιά λογική ταχύτητα ρεύματος (πχ να μεταφέρει τον φελλό σου 1 μέτρο το λεπτό) μπορείς να εκμεταλευτείς το ρεύμα και να ψαρέψεις σε μια πιο εκτεταμένη περιοχή λόγω της μετακίνησης του φελλού, τον οποίο θα ακολουθούν οι σφεντονιές με το μπιγκατίνι. Σε πιο δυνατά ρεύματα χρησιμοποιώ μπολονεζ καλάμι με εγγλέζικη αρματωσιά και ψαρεύω στην εμβέλεια του καλαμιού.
Το μαλάγρωμα με μπιγκατίνι έχει την εξής λογική, είναι μια άκρως πρωτεϊνούχος τροφή και τα ψάρια ξέρουν να ξεχωρίζουν τις τόσο αναγκαίες για τον οργανισμό τους τέτοιες τροφές. Το μπιγκατίνι δεν μυρίζει, προκαλεί μόνο με την κίνηση του τα ψάρια. Πρώτα θα φάνε τα μικρόψαρα που είναι από κάτω. Στην προσπάθειά τους να κυνηγήσουν τα σκουληκάκια προκαλείται μία αναταραχή και προκαλεί την προσοχή των ψαριών, μικρών ή μεγάλων που βρίσκονται πιο μακριά και θα πλησιάσουν να δουν τι γίνεται. Όλο και πιο πολλά ψάρια θα κυνηγάνε τσ σκουληκάκια γύρω γύρω και πιθανόν να έχουν και αψιμαχίες για την τροφή τους. Μετά έρχεται η σειρά των μεγαλύτερων ψαριών και φυσικά και των σαργών για να πλησιάσουν και να λάβουν μέρος στο φαγοπότι. Η προκαλούμενη αναταραχή καταλαμβάνει όλο και μεγαλύτερη έκταση και μπορεί να προκαλέσει ψάρια όλο και από πιο μακρυά. Κάπου εκεί βρίσκεται και το δόλωμά μας που μέσα στην τροφική φρενίτιδα θα το κυνηγήσουν τα ψάρια.
Υπάρχουν δύο σχολές για το μαλάγρωμα με μπιγκατίνι. Η μία είναι της άποψης ότι ρίχνεις αμέσως μετά την ρίψη του φελλού μία σφεντονιά μπιγκατίνι και μετά σε τακτά διαστήματα λίγα μπιγκατίνι γύρω από τον φελλό για να μην χορταίνουν και τα ψάρια. Η δεύτερη είναι της άποψης ότι ρίχνεις συχνά αρκετή ποσότητα μπιγκατίνι με την σφεντόνα θεωρώντας ότι τα ψάρια όσο και να φάνε δεν χορταίνουν, θα θελήσουν να φάνε κι άλλο. Εγώ είμαι της δεύτερης άποψης.
Δεν με απασχολεί το να πάει το μπιγκατίνι δίπλα ακριβώς στην δολωσιά μου, όταν ρίξω θα το διασκορπίσουν τα ρεύματα και τα ψάρια ψάχνοντας γύρω γύρω για σκουληκάκια θα φτάσουν και στο δόλωμα. Δεν λέω ότι ρίχνω στον γάμο του καραγκιόζη, υπολογίζω περίπου το ρεύμα και ρίχνω λίγο πιο πέρα από τον φελλό, για να το φέρει το ρεύμα προς τον φελλό. Αλλά όλο αυτό στο περίπου.
Αν υπάρχουν ψάρια σε μια λογική απόσταση για να δουν το μπιγκατίνι έρθουν για να φάνε. Αν δεν υπάρχουν, τότε ρίχνω μαλάγρα για να τα τα τραβήξω από πιο μακριά. Αν και τότε δεν γίνει τίποτα, αφου πρώτα έχω αλλάξει δολωσιές, βάθη και αρματωσιές, σημαίνει ότι δεν έχει ψάρια, ή ότι δεν είναι κινητικά και με όρεξη, ή κατι δεν έχω κάνει σωστά και δεν μπόρεσα να τα προσελκύσω στο δόλωμα. Αν περάσει ένα δίωρο χωρίς τσιμπήματα σηκώνομαι και φεύγω και αρχίζω το διάβασμα στα διάφορα άρθρα για να σκεφτώ τι δεν έκανα σωστά.
Στις περιπτώσεις που τσιμπάνε μικρά, δεν φεύγω συνεχίζω το ψάρεμα πειραματιζόμενος απελευθερώνοντάς τα και τις περισσότερες φορές
μετά από αρκετή ώρα έρχεται και το μεγάλο/λα..

Θοδωρής

Γεια σας και πάλι φίλοι μου,
μιας και το έφερε η κουβέντα περί ρευμάτων έχω μια απορία.. Όπως είπες Θοδωρή αφήνεις την αρματωσιά σου να ταξιδέψει μαζί με το ρεύμα. Εγώ έχω προσέξει ότι ύστερα από μία ρίψη, αρχικά μαζεύεις τα μπόσικα, οπότε κατά κάποιο τρόπο τεντώνει η πετονιά. Αν όμως υπάρχουν ρεύματα αντί η αρματωσιά να ακολουθεί την πορεία των ρευμάτων (μπορεί να το κάνει μέχρι κάποιο σημείο) αρχίζει και σχηματίζει μια πορεία κυκλική μέχρι σιγά σιγά να την φέρει προς τα έξω, από τη μεριά που έχουν κατεύθυνση τα ρεύματα. Μια λύση που σκέφτηκα είναι να αφήνω ανοικτό το pick up, και αν πάρω κάποια τσιμπιά να καρφώσω με το χέρι. Από την άλλη όμως, αυτή η μέθοδος μάλλον επηρεάζει την ευαισθησία του φελού (γιατί προφανώς δημιουργούνται τόξα). Βέβαια μπορείτε να μου πείτε να παρατηρήσω αρχικά την κατεύθυνση τως ρευμάτων όπως προανέφερε ο φίλος Mike παραπάνω, και αναλόγως να πάρω την καταλλήλη τοποθέτηση για να βγαίνω όσο το δυνατόν περισσότερο ευνοϊμένος. Αλλά και πάλι, τις περισσότερες φορές έχω παρατηρήσει ότι οι αλλαγές των ρευμάτων είναι πολύ συχνές με αποτέλεσμα να μην έχεις την εχεύρεια να βρίσκεσαι πάντα σε ευνοϊκή θέση. Πόσο μάλλον όταν ψαρεύεις από βράχια όπου έχεις πολύ περιορισμένο χώρο. Αναμένω τις συμβουλές σας.

Καλησπέρα,

Κωνσταντίνε, σε περίπτωση ρευμάτων γίνεται ακριβώς όπως το είπες, μαζεύεις μπόσικα και όχι μόνο στην αρχή και σιγά σιγά ο φελλός έρχεται προς τα έξω. Αυτό σε περίπτωση πλαϊνών ρευμάτων, όταν το ρεύμα είναι προς τα έξω (από την πλάτη σου) ο φελλός τείνει να ξανοίγεται στην θάλασσα. Όταν έρθει πολύ προς τα έξω, απλά μαζεύεις και ξαναρίχνεις, γι' αυτό μίλησα και για ρεύματα μέχρι μια ταχύτητα. Ούτως ή άλλως σε αυτό το χρονικό διάστημα και να μην έχει ρεύμα, θα μαζέψεις για να ελέγξεις αρματωσιά και δόλωμα.
Όταν το ρεύμα είναι αρκετά δυνατό και μου παρασέρνει το φελλό γρήγορα, ή είναι κόντρα μου, το γυρίζω σε μπολονέζ και κοντράρω το φελλό εκεί που θέλω.
Τα μπόσικα, τα μαζεύεις πάντα και κατά την διάρκεια του ταξιδιού του φελλου, διαφορετικά θα αποκτήσει κοιλλιά η μάνα και δεν θα μπορέσεις να καρφώσεις σε περίπτωση τσιμπήματος. Αυτό βέβαια συντομεύει το ταξίδι του φελλού, αλλά θα πρέπει να το υποστείς. Το pick up δεν το αφήνεις ανοιχτό γιατί το μόνο που θα καταφέρεις είναι να κάνει μεγάλη κοιλιά η μάνα.

Θοδωρής