Ερώτηση Προκύριξη αγώνα...

Δεν έχεις άδικο Πασχάλη.

Αυτό άλλωστε το απέδειξα το βράδυ...
Κακόμοιρες πιτσομακαροναδοεκμεκμαχίες

Για όσους δεν γνωρίζουν ο πραγματικός αγώνας άρχισε μετά τις 1 το βράδυ, στην σκηνή του αγώνα με πρωταγωνιστές ποιούς άλλους? τον Δήμο Βελισσάρη, τον Αντώνη Λαγουταρέλη και τον Αντώνη Καλαφατά. Δολώματα: μια ζαμπονοτυρόπιτα και κάτι κρεατικό (που μου διαφεύγει το όνομα αυτή την στιγμή). Δύσκολη μάχη και με την βροχή να μας ανοίγει την όρεξη άντε να τους προλάβουμε όλοι οι τριγύρω...Νικητής τελικά δεν ξέρω ποιός βγήκε αλλά μήπως έλειπε και ένας Πασχάλης απο την όλη εκδήλωση?

Πέρα όμως απο την πλάκα, ο αγώνας αυτός, όπως έχει προαναφερθεί, ήταν ο πρώτος που διοργάνωνε ο σύλλογος αυτός και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να τον κρίνουμε αυστηρά. Όντως κάποιες ψαρεύτρες ήταν δύσκολες με πυκνή βλάστηση απο πίσω, κυρίως απο την δεξία μεριά του χώρου αλλά εν τέλη αποδείχτηκαν και οι πιο καλές.

Τα σημεία που θα ήθελα να σταθώ,
1. δεν έγινε κάποιος βασικός έλεγχος στις αρματωσιές και τα εξαρτήματα που χρησιμοποιούσε ο κάθε αθλητής προκειμένου να δούμε αν τυρούσαν τον κανονισμό
2. την δεύτερη ημέρα υπήρξε αρκετά μεγάλη καθυστέρηση μέχρι να ανακοινωθούν τα τελικά αποτελέσματα, πράγμα που δυσκόλεψε αρκετούς διαγωνιζομένους κατα την επιστροφή τους
3. λίγοι κριτές με αποτέλεσμα να ελέγχονται πολλά θηράματα που είχαν βγει ύστερα απο αρκετό χρονικό διάστημα (ο κακομοίρης ο Άκης ξελαρυγγιάστηκε)


Θετικά σημεία
1. Πάνω απο όλα καλή διάθεση απο τους διοργανωτές να βοηθήσουν τα μέγιστα για την καλύτερη διεξαγωγή
2. τα δολώματα που μας μοιράστηκαν βρίσκονταν σε άριστη κατάσταση
3. αρκετή επιείκεια στους διαγωνιζομένους που μπλέκονταν λόγο των ισχυρών ρευμάτων
4. αρκετοί δωροθέτες και πλούσια δώρα κατα την απονομή

Σαν γενικό συμπέρασμα θα μπορούσα να πω ότι ήταν ένας πρώτος καλός αγώνας του συγκεκριμένου συλλόγου που σίγουρα θα περιμένουμε ακόμα περισσότερα την επόμενη φορά!

Τα αποτελέσματα του αγώνα θα ανακοινωθούν??

1ος νικητής, 15 ψάρια, 1066 γρ που συνεπάγεται σε μέσο όρο 71γρ το ψάρι.

Μεγαλύτερο ψάρι 192 γρ

Δεν θα μείνω στο αγωνιστικό κομμάτι. Στο ποια ουσία τελικά έχουν αγώνες με αλιεύματα τέτοιου μεγέθους. Δεν θα μείνω ούτε στην διοργάνωση (διότι δεν παρακολούθησα τον «αγώνα») και στους 51 «αθλητές» που στο κάτω κάτω αυτά βρήκαν στη θάλασσα, αυτά βγάλανε.

Θα μείνω στο γεγονός ότι για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται το χάλι των Ελληνικών θαλασσών.

Ίσως πριν στεφανώσουμε και συγχαρούμε τους «νικητές» θα έπρεπε να αναθεωρήσουμε ορισμένα πράγματα και να ασχοληθούμε με το δάσος και όχι με το δέντρο.

Πασχάλη, συνονόματε, επιμένω ότι το post δεν αφορά εσένα ούτε κανένα άλλο «αγωνιζόμενο». Παρουσιάζω μόνο το δικό σου αποτέλεσμα καθότι μόνο για εσένα αναφέρεται αριθμός ψαριών. Θα με ενδιέφερε όμως να μου μεταφέρεις τα συναισθήματά σου από την ώρα της απονομής.

Το post αυτό είναι για να γίνει μια συζήτηση από καρδιάς. Εάν διαπιστώσω ότι κάποιο/κάποια μέλη προσπαθούν να το δυναμιτίσουν θα φροντίσω τα δέοντα (ενημέρωση admin κ.λ.π.).

Πασχάλη γειά σου,
το θέμα που ανοίγεις είναι πολύ δυνατό και συμφωνώ ότι πρέπει να μας προβληματίσει η εικόνα των αγώνων (πέρα από την οργάνωση που μπορεί να είναι η καλύτερη δυνατή) όσο αφορά τα αλιεύματα. Η γνώμη μου είναι ότι προσπαθούμε σε αντίξοες συνθήκες (από πλευράς θαλάσσιων συνθηκών) να πραγματοποιήσουμε αγώνες που βλέπουμε να γίνονται σε άλλες χώρες με επιτυχία. Δηλαδή να ταιρίαξουμε ασύμβατα πράγματα. Τα καλά ψάρια που κυκλοφορούν στις θάλασσες μας υπάρχουν και αναπαράγονται σε βραχώδεις βυθούς και οι συνθήκες τις ακτής για να κάνεις μια καλή ψαριά δεν προυποθέτει μια μεγάλη αμμουδερή παραλία, αλλά μικρά κολπάκια με βράχους ή καλύτερα μόνο βράχους. Εδώ να πώ ότι δεν θεωρώ απίθανο να πάρεις καλά ψάρια σε μεγάλη παραλία αλλά σίγουρα όχι με την ίδια συχνότητα που τα ψαρεύεις σε μέρη με αρκετά πιασίματα στον βυθό. Επίσης ένας αγώνας casting σε αμμουδιά για να αντισταθμίσει την έλλειψη παλλίροιας και άμποτης πρέπει να γίνει σε καθαρές συνθήκες surf και δεν ξέρω πόσοι είναι έτοιμοι να πάρουν μέρος σε αγώνα με 5+ μποφόρ για να δουν σαργούς και λαβράκια στα αγκίστρια τους. Λόγω του ότι δεν υπάρχει περίπτωση να κάνεις  αγώνα casting στα βράχια με 50-100 συμμετοχές, ούτε να εξασφαλίσεις στον κάθε αγωνιζόμενο την μίνι "ιδιωτική" του παραλία, λογικά οι αγώνες γίνονται με τέλεια ή όχι και τόσο καλή οργάνωση και τα αλιεύματα είναι μουρμούρες που δεν φτάνουν την μερίδα
και αν βγει σαργός είσαι σχεδόν σίγουρος νικητής. Τώρα για το αν πρέπει να διοργανώνονται τέτοιοι αγώνες μπορώ να πω ότι έχω διχασμένη άποψη. Από την μια πλευρά το θεωρώ σωστό, γιατί σπρώχνει το ψάρεμα σε μια άλλη κατεύθυνση (κανένας αγώνας ψαρέματος δεν βγάζει καλύτερο ψαρά) βλέπει ο ένας από τον άλλο, παραδειγματίζεται ή μαθαίνει να αποφεύγει, από τη άλλη πλευρά δεν μου αρέσει γιατί υπάρχει συστηματική προώθηση προιόντων (όλα τα σπορ εκεί αποσκοπούν) αυτοπροβολή για ιδίο όφελος ορισμένων και ψάρια μηδέν.
Θα παρακαλέσω όπως και ο Πασχάλης (δεν τον ξέρω αλλά συμφωνώ απόλυτα μαζί του) να μην υπάρξει απάντηση επί προσωπικού με σκοπό την αντιπαράθεση. Όποιος θέλει ας καταθέσει τη γνώμη του χωρίς να πατήσει αρνητικά
σε σχόλια άλλου.

Τα αλιεύματα που μετράνε στη βαθμολογία του κάθε αθλητή είναι σύμφωνα με τα όρια που έχουν καθοριστεί τόσο από τη FIPS/m όσο και από το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας με ορισμένες μικρές προσαρμογές για τα Ελληνικά δεδομένα. Στα ψάρια που έπιασα υπήρχαν δύο κακαρέλοι 21 και 22 εκ., δύο δεκαοκτάρηδες, ένα λυθρίνι 21 εκ, μια πέρκα, δύο μπαλαδάκια 12-13 εκ. και μερικοί σπάροι των 14 –15 εκ.. Αυτά τα ψάρια υπήρχαν αυτά βγήκαν όχι μόνο από εμένα αλλά και από τους συναθλητές μου. Ακόμη να πω ότι δεν ξέρω πόσα από αυτά θα τα κρατούσα σε ένα μου ψάρεμα (ίσως τους δύο κακαρέλους και το λυθρίνι) και να σημειώσω ότι απελευθέρωσα τουλάχιστον έξι ψάρια ΖΩΝΤΑΝΑ με μέγεθος μικρότερο του επιτρεπτού.
Το πώς ένοιωσα τη στιγμή της απονομής είναι προσωπικό μου θέμα και νομίζω ότι δεν απασχολεί κανένα.
Θα πω όμως πως νοιώθω κάθε φορά που πηγαίνω στον πάγκο ενός ψαρά και βλέπω ότι τα μισά και παραπάνω ψάρια είναι κάτω των επιτρεπόμενων ορίων. Όταν βλέπω ανθρώπους (και εμείς μέσα σ’ αυτούς) να αγοράζουν τα παράνομα αλιεύματα. Όταν βλέπω «ερασιτέχνες» ψαράδες να βιάζουν καθημερινά τη θάλασσα και να πουλάνε τα ψάρια τους ή να πιάνουν ότι κολυμπάει με φοβερή μανία. Όταν βλέπω πραγματικά ανθρώπους να βλέπουν από όλες τις οπτικές γωνίες το δέντρο και όχι το δάσος. ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ!
Το να ψαρεύω νόμιμα σε ένα αγώνα αλλά και στις οποιεσδήποτε αλιευτικές μου εξορμήσεις δεν θα μου το στερήσει κανένας και ούτε κανείς θα μου βάλει ηθικά διλήμματα!
Οι αγώνες δεν καταστρέφουν το θαλάσσιο πλούτο αλλά προσπαθούν όσο γίνεται να τον διαφυλάξουν και να τον προστατέψουν.
Αλλού είναι τα αίτια που δεν υπάρχουν ψάρια και σ’ αυτό έχουμε συμβάλλει όλοι μας!
Τελειώνοντας μια μικρή ερώτηση πόσοι από εμάς μαζεύουν στο τέλος τα αποτσίγαρα τους και τα σκουπίδια τους όταν πηγαίνουν για ψάρεμα;

Φιλικά
Π. Πασχαλάκης

Υ.Γ. Συνονόματε απλά μου έδωσες την ευκαιρία να πω κάποιες σκέψεις μου, τις οποίες τις κάνω εδώ και καιρό, χωρίς να υπάρχουν προσωπικές αιχμές για εσένα

Πασχάλη χαίρομαι για την τοποθέτησή σου και συμφωνώ μαζί σου 100%.

Μια διευκρίνιση μόνο. Όταν σε ρώτησα πως αισθάνθηκες δεν ζήτησα να βγάλεις τα εσώψυχά σου. Αλλά εγώ είμαι σίγουρος ότι κάποια στιγμή ένιωσες αυτή την πίκρα που νιώθουμε κάθε φορά που επιστρέφουμε μετά από μια μέτρια ψαριά είτε σε αγώνα είτε όχι. Ειδικά όταν ξέρουμε ότι έχουμε δώσει τον καλύτερό μας εαυτό.

Επίσης είμαι σίγουρος ότι κανένα από τα ψάρια που πιάστηκαν δεν ήτανε αντικανονικό. Δεν θα το δεχόσουνα ποτέ εσύ και γι’ αυτό δεν το έθεσα καθόλου μα μίλησα μόνο για βάρος.

Νίκο μια πρώτη παρατήρηση είναι ότι οι μεγάλες αμουδερές παραλίες που αναφέρεις κάποτε ΕΙΧΑΝΕ ψάρια. Και εκεί αναφερότανε το σχόλιό μου.

Φίλε Πασχάλη Σερέγκο,
έχοντας λάβει μέρος στον συγκεκριμένο αγώνα και βλέποντας απο κοντά το μέγεθος των θηραμάτων που αλιεύτικαν, η αλήθεια είναι πως προσωπικά, μου δημιουργήθηκαν τα συναισθήματα που περιγράφεις μέσα απο τα κείμενά σου. Θηράματα που υπο άλλες συνθήκες δεν θα σκεφτόμουνα κάν να τα κρατήσω (ούτε καν για την γάτα που λένε και πολλοί), τα φύλαξα διότι ήταν μέσα στα όρια του καταλόγου των αλιευμάτων. Έτσι ένας σπάρος των 12 εκ θεωρείται μετρήσιμος ακόμα και αν δεν έχει ξεπεράσει ούτε τα 60γρ σε βάρος! Με την λογική αυτή πιστεύω πως έπραξαν και οι υπόλοιποι συναγωνιζόμενοί μου, κάτω απο την ένταση του ανταγωνισμού που υπήρχε! Φυσικά και δεν κατηγορώ κανένα μας αλλά ας αναλογιστούμε τι πάμε να πετύχουμε με την λογική αυτή?!

Προσωπικά πιστεύω, ότι ο συναγωνισμός είναι καλός να υπάρχει σε βαθμό βέβαια στον οποίο δεν θα καταστρέφουμε την φύση δίπλα μας. Δεν χρειάζεται να αποδείξουμε σε κανέναν πόσα καλά ξέρουμε να ψαρεύουμε τι? Σπάρους, γύλους και πέρκες? Δεν είναι και ο σκοπός των αγώνων αυτός εξάλλου! Όμως δυστυχώς αυτό γίνεται διότι τα ψάρια έχουν λιγοστέψει σε δραματικό ρυθμό! Και αν συνεχίσουμε να κρατάμε τόσο μικρά θηράματα το μόνο σίγουρο είναι ότι σε λίγα χρόνια οι αγώνες θα επικεντρωθούν στο ψάρεμα του κοκοβιού...

Δεν ξέρω τι μπορεί να θεωρηθεί ως ιδανική λύση στο πρόβλημα αυτό όμως πιστεύω πως η διατήρηση ζωντανών των αλιευμάτων σε τέτοιες περιπτώσεις είναι άκρως αναγκαία!!! (έστω και με την χρήση αναισθητικού που πραγματοποιήθηκε επιτυχώς σε προηγούμενο αγώνα)

Καλησπερα σας!
Θα κανω μια ερωτηση μιας και γνωριζω αρκετα θα ελεγα το μερος που εγεινε η φιλοξενεια του αγωνα αυτου.
Θα μεταφερω αυτο που ειπε ο Πασχαλης Πασχαλακης.
Ποσοι απο εμας μαζευουν τα αποτσιγαρα τους και τα σκουπιδια.
Και κανω την εξεις ερωτηση.
Εγεινε ο καθαρασμος της παραλιας;
Γιατι πριν 2 μηνες περιπου που ειμουν εκει για 2 βραδυνα ψαρεματα αναγκαστηκα να αλαξω μερος απο την πολυ βρομια που ειχε ειδικα ακριβως κατω απο την στροφη που ειναι και τα πευκα.

Συνφωνο στους παραπανω συλογισμους σας και χαιρωμε που ειπαρχει ο προβληματισμος αυτος για το μελων που ακολουθει και θα το βρουμε μπροστα μας!

Φιλικα Ηλιας