Ερώτηση Προκύριξη αγώνα...

Καλησπέρα σε όλους,
Θα ήθελα απλά να ενημερώσω ότι στην τελευταία Γ.Σ, της FIPSm που έγινε τον περασμένο Απρίλιο, μπήκε ζήτημα από κάποιες χώρες που ζήτησαν να αυξηθούν τα ελάχιστα επιτρεπόμενα μεγέθη των ψαριών στους αθλητικούς αγώνες.
Η απάντηση του Προέδρου ήταν ότι τα ελάχιστα επιτρεπόμενα μεγέθη, η FIPSm τα καθορίζει σύμφωνα με τις εθνικές απαγορεύσεις και επί πλέον προσθέτουν κάποια εκατοστά.
Π.Χ. αν στην Ιταλία ο Νόμος επιτρέπει να αλιεύσεις μουγγρί 40 εκ. στους αγώνες της FIPSm πρέπει να είναι 60 εκ. κ.ο.κ.
Η προσπάθεια μας πρέπει να επικεντρωθεί ώστε να επιτρέπει η FIPSm σε κάθε χώρα, ανάλογα με τους πληθυσμούς των αλιευμάτων και τις ιδιαιτερότητες να καθορίζει από μόνη της (η κάθε Εθνική Ομοσπονδία) τα ελάχιστα επιτρεπόμενα μεγέθη και όχι ένας κατάλογος να ισχύει για όλο τον κόσμο.
Πάντως, να γνωρίζετε, ότι οι κρατικοί Νόμοι σχετικά με τα μεγέθη, σε κάθε χώρα συνήθως "υπακούουν" στα ζητούμενα των επαγγελματιών........(μεγάλα συμφέροντα) και σχεδόν καθόλου δεν λαμβάνουν υπόψη την προστασία της θαλάσσιας ζωής, δυστυχώς!
Το παρήγορο είναι ότι υπάρχουν τώρα πια κάποιες φωνές.....άρχισε συντονισμός μεταξύ των χωρών μελών της FIPSm και παρ' όλο που είμαστε στην αρχή, θέλω να είμαι αισιόδοξη.
Μια σκέψη που πιστεύουμε, που δουλεύουμε, που ελπίζουμε είναι ο εμπλουτισμός των νερών μας.
Πρέπει να ζητήσουμε την βοήθεια της ΕΟΥΔΑΤΚ αλλά και της FIPSm!
Πρέπει να πολεμήσουμε για πολλά.

κ. Σερέγκο
Όταν ένας ψαράς, ψαρεύει μαζί με άλλους 50 φίλους ψαράδες, την ίδια ώρα, στο ίδιο μέρος, με τον ίδιο Κανονισμό, με το ίδιο δόλωμα και βγάζει 15 ψαράκια, ενώ ο διπλανός του κανένα.......πως μπορεί να νοιώθει;;;;
Εγώ πιστεύω οτι θα νοιώθει χαρά που χρησιμοποίησε αυτό το αλιευτικό εργαλείο και όχι το άλλο, που εφάρμοσε αυτή την τεχνική και όχι την άλλη, που τα έψαξε ρηχά, βαθειά που, που που, .....πολλά!!
Ο νικητής ενός αγώνα αθλητικής αλιείας, νοιώθει ακριβώς όπως και ο κάθε ερασιτέχνης που βγάζει περισσότερα ψάρια από τον φίλο του που ψαρεύει δίπλα του. Γίνεται ακριβώς το ίδιο καλαμπούρι, ακριβώς οι ίδιες αναλύσεις τεχνικών κ.λ.π. κ.λ.π.
Και φυσικά υπάρχει η ίδια πίκρα της μέτριας ψαριάς!

Και κάτι τελευταίο
Στους αγώνες αθλητικής παράκτιας αλιείας είναι υποχρεωτικό να καθαρίζουμε τις ψαρεύτρες μας πριν και μετά τον αγώνα!!!!!! Και τελικά μάθαμε, μας έγινε συνήθεια, το νοιώθουμε απαραίτητο και το κάνουμε και στα μοναχικά μας ψαρέματα, το λέμε στον διπλανό μας, το διδάσκουμε στα παιδιά μας....
Είμαστε γραφικοί;;;; Μπορεί!! Στην Ελλάδα ζούμε!!!!

Πάσχάλη,
πολλοί οι ψαράδες πλέον στις αμμούδερες παραλίες και ψαρεύονται και από άλλα μέσα χωρίς ντροπή. (τράτες, παραγάδια, παράνομα ερασιτεχνικά δίχτύα κτλ) Οπότε τα ψαράκια τα τίναξαν και αυτά που μένουν πάνε για άλλα μέρη. Το "κάποτε" διστυχώς δεν θα γυρίσει με ευχολόγιο αλλά με πράξεις και μου αρέσει που κάποιοι εδώ το συζητούν. Κάτι γίνεται, αν ο καθένας αλλάξει λίγο το πως βλέπει τη θάλασσα.  

κ. Σερέγκο
Όταν ένας ψαράς, ψαρεύει μαζί με άλλους 50 φίλους ψαράδες, την ίδια ώρα, στο ίδιο μέρος, με τον ίδιο Κανονισμό, με το ίδιο δόλωμα και βγάζει 15 ψαράκια, ενώ ο διπλανός του κανένα.......πως μπορεί να νοιώθει;;;;
Εγώ πιστεύω οτι θα νοιώθει χαρά που χρησιμοποίησε αυτό το αλιευτικό εργαλείο και όχι το άλλο, που εφάρμοσε αυτή την τεχνική και όχι την άλλη, που τα έψαξε ρηχά, βαθειά που, που που, .....πολλά!!
Ο νικητής ενός αγώνα αθλητικής αλιείας, νοιώθει ακριβώς όπως και ο κάθε ερασιτέχνης που βγάζει περισσότερα ψάρια από τον φίλο του που ψαρεύει δίπλα του. Γίνεται ακριβώς το ίδιο καλαμπούρι, ακριβώς οι ίδιες αναλύσεις τεχνικών κ.λ.π. κ.λ.π.
Και φυσικά υπάρχει η ίδια πίκρα της μέτριας ψαριάς!

Κυρία Παπάζογλου

Προσωπικά, και επαναλαμβάνω προσωπικά δεν θα ένοιωθα καμία χαρά και καμία ικανοποίηση και ακόμα και τα συχαρίκια θα τα αντιμετώπιζα με πολύ ειρωνική διάθεση και σίγουρα με χαμηλά το κεφάλι. Για μια ακόμη φορά προσωπικά αυτά.

Είμαι βέβαιος ότι και εγώ και ο Πασχάλης σε αντίστοιχη περίπτωση που θα ψαρεύαμε για εμάς, θα είχαμε γυρίσει άψαροι σπίτι.

Και μια ερώτηση. Υπάρχει κανένας κανονισμός για το μέγεθος του αγκιστριού στους αγώνες? Μπορώ να κατέβω με 8αράκια και στα πλαίσια του ανταγωνισμού να "γαζώσω" ότι κινείται στο βυθό ελπίζοντας σε κάποιο μετρήσιμο αλίευμα?

Και μια ακόμα ερώτηση τώρα που το πρόσεξα. Η επιλογή δολώματος σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα εργαλεία και τεχνικές δεν είναι από τους πιο σοβαρούς παράγοντες για την επίτευξη μιας καλής ψαριάς? Γιατί το ίδιο δόλωμα? Γιατί όχι τα ίδια καλάμια, μηχανάκια, πετονιές, αρματωσιές?

κ. Σερέγκο
Όταν ένας ψαράς, ψαρεύει μαζί με άλλους 50 φίλους ψαράδες, την ίδια ώρα, στο ίδιο μέρος, με τον ίδιο Κανονισμό, με το ίδιο δόλωμα και βγάζει 15 ψαράκια, ενώ ο διπλανός του κανένα.......πως μπορεί να νοιώθει;;;;
Εγώ πιστεύω οτι θα νοιώθει χαρά που χρησιμοποίησε αυτό το αλιευτικό εργαλείο και όχι το άλλο, που εφάρμοσε αυτή την τεχνική και όχι την άλλη, που τα έψαξε ρηχά, βαθειά που, που που, .....πολλά!!
Ο νικητής ενός αγώνα αθλητικής αλιείας, νοιώθει ακριβώς όπως και ο κάθε ερασιτέχνης που βγάζει περισσότερα ψάρια από τον φίλο του που ψαρεύει δίπλα του. Γίνεται ακριβώς το ίδιο καλαμπούρι, ακριβώς οι ίδιες αναλύσεις τεχνικών κ.λ.π. κ.λ.π.
Και φυσικά υπάρχει η ίδια πίκρα της μέτριας ψαριάς!

Κυρία Παπάζογλου

Προσωπικά, και επαναλαμβάνω προσωπικά δεν θα ένοιωθα καμία χαρά και καμία ικανοποίηση και ακόμα και τα συχαρίκια θα τα αντιμετώπιζα με πολύ ειρωνική διάθεση και σίγουρα με χαμηλά το κεφάλι. Για μια ακόμη φορά προσωπικά αυτά.

Κύριε Σερέγκο, εγώ δεν μίλησα πουθενά ούτε για συχαρίκια, ούτε βεβαίως και για ικανοποίηση. Φυσικά δεν μίλησα και για χαμηλά το κεφάλι. Μίλησα για μια απλή χαρά που "κέρδισα" βγάζοντας αυτά τα λίγα ψαράκια. Δεν μίλησα για καμάρι αλλά το να ντρέπομαι κιόλας και να κατεβάζω το κεφάλι το θεωρώ υπερβολή εκτός αν μέσα από την υπερβολή θέλετε να δείξετε ότι πράγματι δεν είναι και κανένας θρίαμβος τελικά, οπότε και συμφωνώ.

Είμαι βέβαιος ότι και εγώ και ο Πασχάλης σε αντίστοιχη περίπτωση που θα ψαρεύαμε για εμάς, θα είχαμε γυρίσει άψαροι σπίτι.

Συμφωνώ απολύτως μαζί σας! Και όχι μόνο εσείς και ο Πασχάλης αλλά και πολλοί πολλοί άλλοι!! Στο σπίτι θα γυρίζαμε άψαροι, στον αγώνα έχουμε τουλάχιστον την ικανοποίηση ότι τα ψάρια μας τα τρώνε αναξιοπαθούντες συμπολίτες μας, γιατί δεν τα κρατάμε, απαγορεύεται από την Νομοθεσία περί αθλητικής αλαιείας, τα δίνουμε σε κάποιο ίδρυμα που ορίζει ο κατά τόπους Νομάρχης στην άδεια τέλεσης αγώνα.

Και μια ερώτηση. Υπάρχει κανένας κανονισμός για το μέγεθος του αγκιστριού στους αγώνες? Μπορώ να κατέβω με 8αράκια και στα πλαίσια του ανταγωνισμού να "γαζώσω" ότι κινείται στο βυθό ελπίζοντας σε κάποιο μετρήσιμο αλίευμα?

Δεν υπάρχει περιορισμός για το μέγεθος του αγκιστριού. Πράγματι έχει συμβεί σε αγώνα να κατεβάζει κάποιος 8αράκι....αλλά πολύ γρήγορα κατάλαβε ότι όλο το βράδυ θα απελευθερώνει.......γιατί τα μη μετρήσιμα γυρίζουν ζωντανά στην  θάλασσα....και άκουσε και τα σχολειανά του!!!!
Οι σοβαροί ερασιτέχνες ψαράδες που επιλέγουν να ψαρεύουν και κάποιες φορές αθλητικά, βασίζονται στην τεχνική τους, στην μελέτη του βυθού και στα κατάλληλα αλιευτικά τους εργαλεία, δεν "γαζώνουν", σας διαβεβαιώ γι αυτό!

Και μια ακόμα ερώτηση τώρα που το πρόσεξα. Η επιλογή δολώματος σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα εργαλεία και τεχνικές δεν είναι από τους πιο σοβαρούς παράγοντες για την επίτευξη μιας καλής ψαριάς? Γιατί το ίδιο δόλωμα? Γιατί όχι τα ίδια καλάμια, μηχανάκια, πετονιές, αρματωσιές?

Το δόλωμα είναι ίδιο για όλους και το παρέχει ο διοργανωτής στους συμμετέχοντες σε ίδια ποσότητα και καλή ποιότητα. Επίσης όταν τελειώσει σε κάποιον το δόλωμα σταματάει να ψαρεύει. Ο Κανονισμός δεν επιτρέπει να δοθεί επι πλέον δόλωμα.
Κατά την γνώμη μου, πάντα, το ερμηνεύω ως εξής : Το παρέχει ο διοργανωτής γιατί ξέρει τι δουλεύει στην παραλία του, την έχει ψαρεψει θεωρητικά πολλές φορές και σε διάφορες ώρες. Ο διοργανωτής δίνει απαραιτήτως δύο τουλάχιστον είδη δολωμάτων.
Γιατί δεν λέει φέρτε ότι δόλωμα θέλετε;;; ή το ίδιο όλοι αλλά φέρτε το μόνοι σας;;;; Γιατί είναι δύσκολο να ελεγχθεί το δόλωμα ως προς τα ενισχυτικά οσμής κ.λ.π. που ρητά απαγορεύονται.
Γιατί αν σου τελειώσει το δόλωμα σταματάς να ψαρεύεις;;; Γιατί πρέπει να ξέρεις να διαχειριστείς σωστά την επαρκή ποσότητα σου, όπως όλοι, και όχι να πηγαίνεις...για το όνειρο!!
Ο Κανονισμός δεν επιβάλλει κάτι σχετικά με καλάμια, μηχανάκια ή πετονιές γιατί εκεί φαίνεται και η μελέτη και γνώση του καθενός με τι θα ψαρέψει στην κάθε παραλία, στον κάθε βυθό!  Άλλωστε η αθλητική αλιεία δεν προάγει εμπορευσιμότητες...γενικώς. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ.
Στις αρματωσιές υπάρχει περιορισμός. Πρέπει το μήκος του παράμαλλου να είναι έως 1 μέτρο και όχι περισσότερο. Εκεί ο καθένας διαλέγει και εφαρμόζει την τεχνική του.
Επίσης πρέπει να γνωρίζετε ότι ο Κανονισμός απαγορεύει να σύρεις και να καρφώσεις!!!!!!!
Αλήθεια δεν το βρίσκετε καθόλου συναρπαστικό;;;;

Νομίζω ότι το σύρσιμο και το κάρφωμα, και η σωστή χρήση τους, είναι από τα στοιχεία του ψαρέματος που ανάλογα με τη "διαχείρισή" τους μπορούν να κάνουν τη διαφορά από έναν που ξέρει να ψαρεύει ("μάστορας"), κι από έναν που απλά περιμένει να πιαστεί το ψάρι μόνο του (τυχερός). Αν και οι αγώνες δε μου "ταιριάζουν", μήπως θα έπρεπε να γίνει τροποποίηση του κανονισμού;

Για να μην επιβαρύνω το topic ενός συλλόγου με γενικότητες περί "αθλητικής" αλιείας μεταφέρω τη συζήτηση εδώ:

www.psarema.eu/component/option,com_smf/...721/topicseen,1/#new

psarema.gr - Συζητήσεις > Αγώνες αλιείας > Αγώνες απο παραλία > Ποια η σκοπιμότητα ?