Φίλοι ψαράδες καλημέρα
Παρασκευή βραδάκι κατά τις εννιά ρίχνω τα 3 καλαμάκια με σαρδέλες πολυάγκιστρο και θραψαλάκι μικρό. Στόχος λαβράκια. Μα λαβράκια καλοκαιριάτικα θα μου πείτε. Ναι γιατί όχι. Αφορμή του ψαρέματος αυτού ήταν 2 καλούτσικα λαβράκια που είχα πάρει με spinning την προηγούμενη Παρασκευή στο ίδιο μέρος αφού μετά απο 5ωρο αψαρίας στο casting είπα να ριξω λίγο να ξεμουδιάσω. Τα ψάρια είχαν εντοπιστεί λοιπόν και ξανά στο ίδιο μέρος για να δούμε αν τυχαία βρέθηκαν εκεί ή ήταν στέκι τους.
Ψαρευτικό μου ζευγάρι ο πιο μικρός ξαδερφος μου ο Κωστάκης 16 χρονών (ο μόνος απο την οικογένεια που έχει κολήσει το μικρόβιο του ψαρά και κυνηγού) και με συντροφεύει ειδικά τα καλοκαίρια. Όμως για πρώτη φορά την Παρασκευή ο Κώστας έχει το πρώτο δικό του καλάμι να ψαρεύει ένα shimano forcemaster 2.40 3-15gr με ένα nexave 1000. Θεωρώντας το forcemaster καλύτερο απο το δικό μου catana τον πείραζα λέγοντας του οτι αφού έχει καλύτερο καλάμι θα έβγαζε και μεγαλύτερα ψάρια. Απο νωρίς μια τσιπουρίτσα έχαψε το θραψαλάκι με το 3/0 aberdeen αγκίστρι

και μετά απο λίγο μας έκανε παρέα. Τίποτα άλλο όμως έως την ώρα που το φεγγάρι έδυσε κατά τις 01:00. Tότε πήρα το πρώτο λαβράκι στο spinning ίδιο σε μέγεθος με τα ψάρια της προηγούμενης Παρασκευής. Εκείνη τη στιγμή θεώρησα σωστό να ανανεώσω τις σαρδέλες αφού φάνηκαν τα ψάρια. Δολώνοντας ένα πολυάγκιστρο ακούω τον πιτσιρικά να μου φωνάζει 'Μιχάλη τρέξε κάτι τσιμπησε και τραβάει'. Φτάνοντας δίπλα του αυτός μου προτείνει το καλάμι του αλλά εγώ του λέω δικό σου Κώστα το καλάμι εσύ θα το βγάλεις το ψάρι. Μα αυτό τραβάει πολύ μου λέει θα το χάσω. Δεν πειράζει του λέω έτσι θα μάθεις και χαλαρώνοντας του λίγο ακόμα τα φρένα προσπαθώ να τον ηρεμήσω και δίνοντας του συμβουλές για το τι να κάνει. Η αλήθεια είναι ότι βλέποντας τη μάχη που εξελισόταν και τις αντιδράσεις του ψαριού το θεώρησα μικρό και εύκολο. Όταν όμως το ψάρι πλησίασε τελικά στην ακτή μπήκα στο νερό και το έβγαλα με τα χέρια έξω αφού ήταν αρκετά μεγάλο 1.5Kg τουλάχιστον το υπολόγισα(δυστηχώς η θεία μου πρωι πρωι το καθάρισε και δεν ζυγίστηκε). Ο μικρός μεσα στην τρελή χαρά για το πρώτο του ψάρι και τι ψάρι όμως ε? Συνεχίσαμε το spinning για καμιά ώρα ακόμη χωρίς αποτέλεσμα και καθισα για ένα τσιγάρο. Σκέφτηκα ότι καλά τα έχουμε πάει και να μαζεύουμε σιγά σιγά. Μάζεψα τα καλάμια και λέω του μικρού ένα τεταρτάκι spinning ακόμα Κώστα και πάμε για ύπνο. Το επόμενο ψάρι χτύπησε στο δικό μου καλάμι και η μάχη που ακολούθησε θα τη θυμάμε καιρό αφου διήρκησε τουλάχιστον 15λεπτά δίνοντας μου την εντύπωση ότι το ψάρι ήταν τεράστιο. Τελικά το ψάρι έφτασε εντελως σκασμένο μπροστά μας και ο μικρός το έβγαλε με τα χέρια έξω. Το περίεργο και τυχερό ήταν το πως ήταν πιασμένο. Το ψάρι είχε καρφώμενο στην κοιλιά του ένα μεγάλο παραγαδίσιο αγκίστρι στο κεφάλι του οποίου είχαν μπλεχτεί πετονιές και πάρα πολλά μικρά σχοινάκια και είχαν δημιουργήσει μια τούφα σαν στουπί. Ε λοιπόν εκεί είχαν καρφωθεί οι σαλαγκιές του τεχνητού μου

. Το κοίταζα και δεν το πίστευα. Τέλοσπάντων αυτό το ψάρι βάρους 2.6Kg ήταν πλέον δικό μου.
Sorry αν σας κούρασα με την μακροσκελή περιγραφή μου αλλά σ' αυτό το ψάρεμα είχα πολλούς λόγους για να χαρώ και ήθελα να τους μοιραστώ μαζί σας