Ερώτηση Περι αλιευτικών αποτελεσμάτων ο λόγος

Καλημέρα Μιχάλη!!!ο μόνος τρόπος που πιάνω ψάρια (ελάχιστα)είναι το τσαπαρί.έχω φτιάξει αρκετά δικά μου για δοκιμές.ήθελα να ανοιξω ένα θέμα να τα παρουσιάσω αλλά δε βλέπω να υπάρχει και πολύ ζήτηση.
Για δώσε τα φώτα σου μπας και δούμε καμια άσπρη μέρα γιατι βλέπω το λουκέτο είναι κοντά.....
το μόνο που μπορώ να πω με σιγουριά είναι πως το αγκίστρι θα πρέπει να είναι χρυσό και το συνολο να είναι μικρό χωρίς πολλά μπιχλιμπίδια και μεγάλα φτερά.....

Λουκά το συγκεκριμένο τσαπαρί έχει 40αρα μάνα και 37 παράμμαλο seaguar fluorocarbon και είναι βράχος.
'επιασα στα πρώτα ψαρέματα 3 κολέους του 1,5 κιλού μαζί και δεν κατάλαβε τίποτα.

επίσης μια μικρή παραλλαγή που εχω δοκιμάσει και θα το καθιερόσω είναι αντί για βαρίδι βάζω πλανάκι.

Ωραια συζητηση, και θα πω και το δικο μου "τσαπαρι"
Αρκετα πισω στα χρονια, καναμε πρωινη συρτη, με ενα φιλο. Προς βραχονησιδες Τσελεβινια. (ξερει ο Μιχαλης)
Στοχος μας οι κυνηγοι, η οτι αλλο πεσει στο αγκιστρι. Ομως, δεν βρηκαμε τιποτα, και δοκιμασαμε για τσαπαρι.
Πεσαμε σε μεγαλες γοπες, και κολιους. Ειχα μικρα τσαπαρι, και γρηγορα μας κοπηκαν.
Σταματας το ψαρεμα? Φυσικα και οχι. Πηρα μια μανα 35αρα λοιπον, και εδεσα καμια 10ρια αγκιστρια, παπαγαλε, Νο 4.
Δεν ειχα και τιποτα καλυτερο. Για φουντες, εκοψα αλουμινοχαρτο απο τα τσιγαρα μου. (Καρελια καπνιζω χαχαχαχα)
Οχι μονο δεν κοπηκε ξανα αρματωσια, απλα, γεμισαμε κουβαδες ψαρια.
Τυχαιο? Μπορει, αλλα μου δουλεψε και αλλες φορες.
Δεν αγοραζω ετοιμα τσαπαρι πλεον, ουτε ετοιμα παραγαδια. Τις περισοτερες των περιπτωσεων, εχω κλαψει πικρα.

ΥΓ. Μιχαλη, περιμενουμε περιγραφη.

Τζαβαρας Δημητρης έγραψε: ΥΓ. Μιχαλη, περιμενουμε περιγραφη!

Δημήτρη το υποσχέθηκα και αυτό δεν αλλάζει, γιατί είμαι ερασιτέχνης ψαράς και όχι ... πολιτικός. (Χαχαχαχα!)
Λίγο υπομονή και ο «υπομένων ανταμειφθήσεται» στο τέλος πλουσιοπάροχα.
Υ.Γ.: Σήμερα βρίσκομαι στην Παλλήνη και ... «τακτοποιώ» τα κουνέλια μου. Έχω μια γενιά που έπρεπε να ... μετακομίσει από το κλουβί στον καταψύκτη. Φαντάζομαι πως όλοι θα καταλάβατε τι εννοώ γιατί δεν μου αρέσουν οι ... λεπτομερείς περιγραφές αυτών των διαδικασιών.
Την Τετάρτη θα ... επανακάμψω στο Πόρτο Χέλι οπότε λογικά οι σχετικές ανακοινώσεις για τα εξελιγμένα τσαπαρί του ... παρελθόντος λογικά θα προκύψουν προς το τέλος της εβδομάδας ή το πολύ τις αρχές της επομένης.
Ως τότε βολευτείτε με ότι ... ξέρετε μέχρι σήμερα! (Χαχαχα!).

ΧΡΗΣΤΟΣ έγραψε: Καλημέρα Μιχάλη!!!
. . . . . . . . . .
... γιατι βλέπω το λουκέτο είναι κοντά.....
. . . . . . . . . . .

Χρήστο,
Στο θαλασσινό λεξιλόγιο η λέξη λουκέτο δεν υφίσταται!
Εδώ η ζωή διαρκώς συνεχίζεται και τίποτα, μα εντελώς τίποτα, δεν μπορεί με ... τίποτα να την σταματήσει!

Μιχάλης έγραψε:

ΧΡΗΣΤΟΣ έγραψε: Καλημέρα Μιχάλη!!!
. . . . . . . . . .
... γιατι βλέπω το λουκέτο είναι κοντά.....
. . . . . . . . . . .

Χρήστο,
Στο θαλασσινό λεξιλόγιο η λέξη λουκέτο δεν υφίσταται!
Εδώ η ζωή διαρκώς συνεχίζεται και τίποτα, μα εντελώς τίποτα, δεν μπορεί με ... τίποτα να την σταματήσει!

μερικά πράγματα όταν τα αγαπάς και δεν πέρνεις πίσω πράγματα που τουλάχιστον περιμένεις για να ανταμηφθείς αρχίζουν και σε στενοχωρούν και σου χαλάνε τι μέρα.
σε χαλάνε γενικά οπότε αναγκαστηκά και δυσκολα προσπαθείς να τα κάνεις στην ακρη για να μην σε ρίχνουν .ελπίζεις ότι την επόμενη φορά κατι θα αλλάξει αλλά πάλι νεκρα.2,5 χρόνια τώρα η ίδια ισατορία.....

Ας ανοίξουμε ένα θέμα για τσαπαρί να παρουσιάσουμε όλοι εκεί τα δικά μας

Τζαβαρας Δημητρης έγραψε: . . . . . . . . . . . . . . . . .
Δεν αγοραζω ετοιμα τσαπαρι πλεον, ουτε ετοιμα παραγαδια. Τις περισοτερες των περιπτωσεων, εχω κλαψει πικρα.
. . . . . . . . . . .

Δημήτρη,
Αυτά που γράφεις εδώ ανοίγουν πολύ μεγάλο και σοβαρό θέμα.
Θα καταθέσω εδώ τη γνώμη μου την οποία όμως θα την χωρίσω σε δυο ενότητες, ως εξής;:
- Η γνώμη μου για τα έτοιμα τσαπαρί:
Το κλασικό τσαπαρί κατασκευαζόταν από «ξεμασχαλισμένα» φτερά γλάρου, μικρά τεμάχια των οποίων δένονταν με ψαρόκομπο μαζί με το αγκίστρι σε παράμαλλα, τα οποία στη συνέχεια δένονταν σε μάνα περίπου με την ίδια μέθοδο που δένονταν τα παράμαλλα της καθετής. Ο λόγος που χρησιμοποιούσαν φτερά γλάρου είναι γιατί τα υδρόβια πτηνά αλείφουν τα φτερά τους με μια ουσία που τα καθιστά αδιάβροχα ώστε να μπορούν να βρέχονται χωρίς να μουλιάζουν. Ένας βρεγμένος γλάρος δεν έχει την ίδια εικόνα με μια βρεγμένη ... κότα. Η διαφορά οφείλεται σε αυτή την ουσία. Αν τα φτερά του γλάρου διαβρέχονταν με τον ίδιο τρόπο με αυτά της κότας, όταν ο γλάρος έπεφτε στη θάλασσα δεν θα μπορούσε να ... ξαναπετάξει.
Ο αριθμός των αγκιστριών ενός τσαπαρί ήταν συνήθως περί τα 10 και οι λόγοι που τον καθόριζαν ήσαν οι εξής:
Η προσπάθεια του ψαρά ήταν να ρίξει όσο το δυνατό περισσότερα αγκίστρια στη θάλασσα την ώρα που το κοπάδι βρίσκονταν κάτω από τη βάρκα του, πράγμα το οποίο συνήθως δεν διαρκούσε για πολύ. Άρα όλα έπρεπε να γίνουν γρήγορα και σωστά. Έτσι κατάφερνε να σηκώσει τον μεγαλύτερο αριθμό ψαριών, πριν το κοπάδι εξαφανιστεί.
Στην πορεία όμως διαπιστωνόταν κάτι άλλο που δεν άφηνε τον αριθμό των αγκιστριών να αυξηθεί ακόμη περισσότερο, όπως εκ πρώτης όψεως θα ήταν το λογικό. Τα «δυνατά» ψάρια στα οποία απευθύνεται το τσαπαρί (κυρίως κολιοί και σαβρίδια), ιδιαίτερα όταν ήταν σεβαστού μεγέθους, γρήγορα μπέρδευαν το πολυάγκιστρο τσαπαρί σε τέτοιο βαθμό που να το αχρηστεύουν. Έτσι προέκυπτε μια ανάγκη περιορισμού του αριθμού των αγκιστριών ώστε να μην αχρηστευθούν σύντομα οι πετονιές και ο ψαράς να τεθεί πρόωρα «εκτός μάχης».
Αυτές οι διαπιστωμένες «ανάγκες» διαμόρφωσαν την πεποίθηση ότι ένας αριθμός αγκιστριών γύρω στα 10, με παράμαλλα μήκους περίπου 15-20 εκ. που δένονταν στη μάνα σε αποστάσεις ανά 25 περίπου εκ. ήταν η «χρυσή τομή» που θα μπορούσε να εξυπηρετήσει τα παραπάνω. Επειδή δε δεν είναι και πολύ εύκολο να ... ξεπουπουλιάζεις γλάρους, τα φτερά τους αντικαταστάθηκαν με διαφόρων εμπνεύσεων πλαστικές στη πλειοψηφία τους απομιμήσεις, που κάνουν τη δουλειά με την ίδια ή και καλύτερη επιτυχία.
Επειδή το δέσιμο με επιτυχία αγκιστριού με φτερό ταυτόχρονα είναι μια πραγματικά πολύ δύσκολη δουλειά.
Επειδή οι πλαστικές απομιμήσεις των φτερών του γλάρου είναι πολύ πετυχημένες και μερικές φορές και πολύ πιο ανθεκτικές.
Επειδή η μαζική βιομηχανοποιημένη παραγωγή έχει καταστήσει το κόστος αγοράς ενός τσαπαρί πολύ προσιτό.
Εγώ ψηφίζω ανεπιφύλακτα την αγορά έτοιμων τσαπαρί ως την συμφερότερη λύση. Όμως ο «ψαγμένος» ερασιτέχνης πάντα πρέπει να έχει τις κεραίες του ανεβασμένες και να προσπαθεί να προσαρμόσει τις προτάσεις της αγοράς στις δικές του ιδιαίτερες ανάγκες.
- Η γνώμη μου για τα έτοιμα παραγάδια:
Είμαι κάθετα αντίθετος για πολλούς λόγους, τους σοβαρότερους των οποίων σημειώνω ευθύς αμέσως:
Για να πιάσεις σήμερα ψάρια με παραγάδι πρέπει να το καλάρεις σε δύσκολες περιοχές (ξέρες, πάγκους κ.λ.π.) από τις οποίες θα είναι πολύ δύσκολο έως εντελώς απίθανο να το λεβάρεις σωό και ... αρτιμελές. Επομένως κάθε ψάρεμα με αυτό το εργαλείο θα απαιτεί την ανακατασκευή του ώστε αυτό να ξαναγίνει ετοιμοπόλεμο για το επόμενο ψάρεμα. Το να αναθέσεις το νετάρισμά του στον έμπορο που σου το πούλησε θα είναι ένα κόστος σαν να το ξανααγοράζεις κάθε φορά πράγμα το οποίο στη δική μου τουλάχιστον φιλοσοφία περί της οικονομίας στη θάλασσα φαντάζει ως απαράδεκτο. Άλλωστε, όπως σημειώνω και στο βιβλίο μου, ψάρεμα δεν είν αι μόνο η στιγμή που βγάζεις το ψάρι αλλά και όλες οι υπόλοιπες που απαρτίζουν την προετοιμασία μέχρι να φτάσεις εκεί. Αφού λοιπόν κάθε φορά θα χρειάζεται να ξαναφτιάχνεις το παραγάδι σου σχεδόν από την αρχή, το λογικό δεν είναι αντί να το αγοράσεις έτοιμο να κάτσεις να φτιάξεις έτσι όπως ακριβώς σου ταιριάζει;

Υ.Γ.: Όποιος θέλει να διαβάσει περισσότερα πάνω σε αυτές τις έννοιες μπορεί να μου διαβιβάσει το email του για να του στείλω τα βιβλία μου «Η Τέχνη του Παραγαδιού» και «Η Τέχνη της Συρτής» όπου τα θέματα αυτά αναλύονται με περισσότερες λεπτομέρειες.

Για το τσαπαρι, εχεις απολυτο δικιο Μιχαλη.
Τα περι ετοιμου παραγαδιου, δυο φορες την πατησα, και τριτη δεν εγενει.
Θα επανελθω αυριο, με περισοτερες λεπτομερειες επ"αυτου.
Εκατσαν λιγο οι ανεμοι τωρα, και φευγω για ενα ψαρεματακι.
Καλο βραδυ..

Τζαβαρας Δημητρης έγραψε: Για το τσαπαρι, εχεις απολυτο δικιο Μιχαλη.
Τα περι ετοιμου παραγαδιου, δυο φορες την πατησα, και τριτη δεν εγενει.
Θα επανελθω αυριο, με περισοτερες λεπτομερειες επ"αυτου.
Εκατσαν λιγο οι ανεμοι τωρα, και φευγω για ενα ψαρεματακι.
Καλο βραδυ..

Παραγαδιάρης που να μην κατασκευάζει / νετάρει / δολώνει ο ίδιος τα παραγάδια του δεν νοείται. Εκτός αν μιλάμε για ανθρώπους που καλάρουν μια φορά στο τόσο.
Όσοι λειτουργούν έτσι, είναι περιστασιακοί επισκέπτες της θάλασσας, πράγμα καθόλου κακό, αλλά που διαφέρει σημαντικά από αυτόν που κατέχει πραγματικά και σε βάθος την τέχνη του παραγαδιού.
Προσωπικά θέλω να σημειώσω ότι όσες φορές επεχείρησα να καλάρω παραγάδι φτιαγμένο από άλλον δεν τα κατάφερα να λειτουργήσω όπως πρέπει. Οι λεπτομέρειες που παίζουν σε αυτό το ψάρεμα είναι τόσο πολλές που είναι αδύνατο να περιγραφούν ... γραπτώς. Μόνο «διά ζώσης».
Στο βιβλίο μου «Η Τέχνη του Παραγαδιού» αυτό το περιγράφω με την εξής παράγραφο:
. . . . . . . . . . . .
«Με λίγα λόγια, για να μπορέσει κανείς να ψαρέψει με παραγάδι, πρέπει να ξέρει σχεδόν όλα όσα γνωρίζει ένας επαγγελματίας ψαράς, δηλαδή σχεδόν ... «τα πάντα», σχετικά με τις διαδικασίες του ψαρέματος στη θάλασσα, αλλιώς ... άστο καλύτερα.
Στις επόμενες σελίδες, εγώ θα προσπαθήσω να σου μάθω τα περισσότερα από αυτά που χρειάζονται, σε ... θεωρητικό όμως επίπεδο. Και λέω σε θεωρητικό επίπεδο, γιατί στη θάλασσα, η πράξη και μόνο αυτή, είναι που μετράει στο τέλος.
Αυτό σημαίνει ότι όσο κι αν προσπαθήσω, η βοήθειά μου θα αποδειχθεί στο τέλος ελάχιστη, γιατί τα περισσότερα θα τα μάθεις στην πράξη και μόνος σου και αυτό δυστυχώς δεν μπορώ να το αλλάξω.
Η καλύτερη ευχή που θα μπορούσα να σου δώσω, είναι να βρεθείς δίπλα σε κανέναν «εξπέρ» του είδους, για όσο μεγαλύτερο διάστημα μπορείς. Αυτό είναι το άριστο. Δυστυχώς, όμως, ελάχιστοι από αυτούς έχουν τη διάθεση να μοιραστούν με τον καθένα, αυτά που έμαθαν με πολλή δουλειά, επιμονή και κόπο».
. . . . . . . . .

Καλό ψάρεμα Δημήτρη!

Ερασιτεχνης ψαρας, (παραγαδιαρης δηλαδη) που να μην ξερει τα απαραιτητα για αυτο το ψαρεμα, καλυτερα να μην ασχολειται.
Αν τον ενδιαφερει σοβαρα το παραγαδι, πρεπει να γινει εξπερ. Διαφορετικα, στο καφενειο για πρεφα.
Εμαθα καμποσα μυστικα, απο φιλο του πατερα μου. Ειχε μια βαρκουλα ο συχωρεμενος, στο Λαγονησι. Παλιος, νησιωτης ψαρας.
Περιεργος τυπος ο παππους, δυσκολα ελεγε κουβεντες, και ακομα περισοτερα ψαρευτικα μυστικα.
Κολλητος με τον πατερα μου ομως, απο τα χρονια της κατοχης. Πιτσιρικος τοτε εγω, πηγαινα στην παρεα τους, με τα χιλια παρακαλια.
Παντελως ασχετος ο πατερας μου, με το ψαρεμα του παραγαδιου. Του εδειχνε ο φιλος του τα σχετικα, εγω μαθαινα ομως.
Ψαρακια βγαζανε τοτε, πολλα. Ηξερε να δολωσει ο γεροντας, να το ριξει, να το μαζεψει. Περασαν τα χρονια, ο παππους εδωσε την βαρκα, και ταξιδεψε.
Θυμαμαι ομως, τα λογια του. Το παραγαδι, θελει δυο ατομα. Ο ενας ειναι λιγοι, οι τρεις ειναι πολλοι.
Μην πω περισοτερα, αγορασα μια βαρκουλα, γυρω στο 90. Την εχω ακομα. Εριξα πολλα παραγαδια με το βαρκακι, ψιλα ομως.
Μεντζα, και σκαθαρωτα, δεν με ενδιεφεραν.
Με 3,5 HP μηχανη, τι αλλο να ριξεις? Ειχα μια περιπετεια στον Κορινθιακο, και αναθεωρησα πολυ, το απομακρυσμενο ψαρεμα.
Απο τοτε, κοστα-κοστα.
Φορτωνα το βαρκακι στο τρειλερ λοιπον, και γυρναγα την χωρα. Με δυο φιλαρακια παρεα, ψαρευαμε τα ΣΚ.
Ελευθερος τοτε, καθε ΣΚ στο ψαρεμα. Μια χρονια λοιπον, πηγαμε για ψαρεμα στο Λεωνιδιο. (Πλακα)
Δεν ειχα ετοιμασει τα παραγαδια μου, και αγορασαμε δυο ετοιμα. (150αρια) με 14 αγκιστρι. Δολωναμε μαννα, σε ροδελες.
Πεσαμε σε καλο τοπο, με τσιπουρες. Το παραγαδι γεμισε ψαρια, ανεβασαμε ομως μονο δυο στην βαρκα. Σαπια τα παραμαλα, κοπηκαν ολα.
Δευτερο σκηνικο, ταξιδι στα Κυθηρα. Εδω παλι, ετοιματζιδικο το παραγαδι, μας ελυναν ομως τα αγκιστρια.
Εκτοτε, δεν ξαναπηρα ποτε παραγαδι ετοιμο. Απο το 2000 και μετα, σταματησα εντελως τα παραγαδια. Δεν αξιζε ο κοπος, πενιχρα τα αποτελεσματα.
Τωρα πλεον, δεν βλεπουμε και καλα, ποναει και η μεση, το ριξαμε στον εγγλεζο.
Λοιπον, φιλε Μιχαλη, βρηκα εναν καλο φιλο χθες το βραδυ, ψαρεψαμε εγγλεζικο παρεα, πιασαμε κατι γεροντοσπαρους, και φαγαμε κατι πιτογυρα.
Μας πεθανε ομως ο αερας, εκοψε βεβαια τα μεσανυχτα, μαζι και οι τσιμπιες.
Καλα περασαμε, και δωσαμε ραντεβου για σημερα. Λεμε να βγουμε στον Πορο, να χαζεψουμε κατα κει μερια.
(χαμος απο κοσμο βεβαια)

Την καλημερα μου σε ολους..

Τζαβαρας Δημητρης έγραψε: Ερασιτεχνης ψαρας, (παραγαδιαρης δηλαδη) που να μην ξερει τα απαραιτητα για αυτο το ψαρεμα, καλυτερα να μην ασχολειται.
Αν τον ενδιαφερει σοβαρα το παραγαδι, πρεπει να γινει εξπερ. Διαφορετικα, στο καφενειο για πρεφα.
Εμαθα καμποσα μυστικα, απο φιλο του πατερα μου. Ειχε μια βαρκουλα ο συχωρεμενος, στο Λαγονησι. Παλιος, νησιωτης ψαρας.
Περιεργος τυπος ο παππους, δυσκολα ελεγε κουβεντες, και ακομα περισοτερα ψαρευτικα μυστικα.
Κολλητος με τον πατερα μου ομως, απο τα χρονια της κατοχης. Πιτσιρικος τοτε εγω, πηγαινα στην παρεα τους, με τα χιλια παρακαλια.
Παντελως ασχετος ο πατερας μου, με το ψαρεμα του παραγαδιου. Του εδειχνε ο φιλος του τα σχετικα, εγω μαθαινα ομως.
Ψαρακια βγαζανε τοτε, πολλα. Ηξερε να δολωσει ο γεροντας, να το ριξει, να το μαζεψει. Περασαν τα χρονια, ο παππους εδωσε την βαρκα, και ταξιδεψε.
Θυμαμαι ομως, τα λογια του. Το παραγαδι, θελει δυο ατομα. Ο ενας ειναι λιγοι, οι τρεις ειναι πολλοι.
Μην πω περισοτερα, αγορασα μια βαρκουλα, γυρω στο 90. Την εχω ακομα. Εριξα πολλα παραγαδια με το βαρκακι, ψιλα ομως.
Μεντζα, και σκαθαρωτα, δεν με ενδιεφεραν.
Με 3,5 HP μηχανη, τι αλλο να ριξεις? Ειχα μια περιπετεια στον Κορινθιακο, και αναθεωρησα πολυ, το απομακρυσμενο ψαρεμα.
Απο τοτε, κοστα-κοστα.
Φορτωνα το βαρκακι στο τρειλερ λοιπον, και γυρναγα την χωρα. Με δυο φιλαρακια παρεα, ψαρευαμε τα ΣΚ.
Ελευθερος τοτε, καθε ΣΚ στο ψαρεμα. Μια χρονια λοιπον, πηγαμε για ψαρεμα στο Λεωνιδιο. (Πλακα)
Δεν ειχα ετοιμασει τα παραγαδια μου, και αγορασαμε δυο ετοιμα. (150αρια) με 14 αγκιστρι. Δολωναμε μαννα, σε ροδελες.
Πεσαμε σε καλο τοπο, με τσιπουρες. Το παραγαδι γεμισε ψαρια, ανεβασαμε ομως μονο δυο στην βαρκα. Σαπια τα παραμαλα, κοπηκαν ολα.
Δευτερο σκηνικο, ταξιδι στα Κυθηρα. Εδω παλι, ετοιματζιδικο το παραγαδι, μας ελυναν ομως τα αγκιστρια.
Εκτοτε, δεν ξαναπηρα ποτε παραγαδι ετοιμο. Απο το 2000 και μετα, σταματησα εντελως τα παραγαδια. Δεν αξιζε ο κοπος, πενιχρα τα αποτελεσματα.
Τωρα πλεον, δεν βλεπουμε και καλα, ποναει και η μεση, το ριξαμε στον εγγλεζο.
Λοιπον, φιλε Μιχαλη, βρηκα εναν καλο φιλο χθες το βραδυ, ψαρεψαμε εγγλεζικο παρεα, πιασαμε κατι γεροντοσπαρους, και φαγαμε κατι πιτογυρα.
Μας πεθανε ομως ο αερας, εκοψε βεβαια τα μεσανυχτα, μαζι και οι τσιμπιες.
Καλα περασαμε, και δωσαμε ραντεβου για σημερα. Λεμε να βγουμε στον Πορο, να χαζεψουμε κατα κει μερια.
(χαμος απο κοσμο βεβαια)

Την καλημερα μου σε ολους..

Είδες που γκρινιάζεις; Γιατί άσχημοι είναι οι γεροντόσπαροι;

Υ.Γ.: Δεν ξέρω αν το πρόσεξες ήδη. Σχεδόν τέλειωσα με την χθεσινή υπόσχεσή μου για το τσαπαρί. Την ώρα που εσύ ψάρευες εγώ έφτιαξα το σχετικό κείμενο κια το έχω αναρτήσει σε νέο θέμα. Αν υπάρξουν απορίες εδώ είμαστε.