Ερώτηση Πεθύμισα το απίκο...

Και τα δύο ωραία είναι Νότιε Απικατζή με τα πολλά 'μποφώρια'
Απλά σου ρίχνω ολίγα μικροδευτερόλεπτα στο κάρφωμα

Δημήτρη, δεν το παράτησα χωρίς λόγο. Τα αποτελέσματα με έκαναν να το παρατήσω 
Τα ψάρια που έχω πάρει με το εγγλέζικο, δεν τα είχα δει ούτε στον ύπνο μου με το απίκο! 
Πέραν όμως αυτού, είπαμε, το αίμα νερό δεν γίνεται...εξού και ο τίτλος .

Πέραν όμως αυτού, είπαμε, το αίμα νερό δεν γίνεται...

Έτσι μπράβο!
Τώρα έστρωσε!

Το απικο με καρτελάκι είναι και να με συγχωράτε πολύ σταμπουκαλεμένο ψάρεμα σε έχει στην τσίτα . 
Πάνω σε βράχο με κοφτά νερά από κάτω στο σπάσιμο του καιρού ξημέρωμα Κυριακής και να σκάει το κύμα και να τρίζουν τα κόκαλα του βράχου. 
Μου αρέσει όμως και το μπολονεζ στης ίδιες συνθήκες ειδικά όταν κάνει ¨"σβιννννν "  το μηχανάκι και ψαρεύω με 14 παράμαλλο  λέω τα πατερημα μου, τάζω λαμπάδες κλπ κλπ. 
Και κάτι άλλο όταν ψαρεύω δεν μιλάω με κανένα " κωφάλαλος ", δεν καταλαβένω τίποτα τελείως αντικοινωνικός. ( τα λέω με τον μήτσο και αυτό φτάνει ). 

Και κάτι άλλο όταν ψαρεύω δεν μιλάω με κανένα " κωφάλαλος ", δεν καταλαβένω τίποτα τελείως αντικοινωνικός. ( τα λέω με τον μήτσο και αυτό φτάνει ). 

Εισηγούμαι τη πρόσληψη κοινωνικού λειτουργού - ψυχιάτρου για να καλύψει τις ανάγκες των μελών της σελίδας.
Παρακαλώ τους υπευθύνους να προβούν στις απαραίτητες ενέργειες

τώρα που το είδα πραγματικά το πεθύμισα!!!!   
και αμέσως το αποφάσισα. την κυριακή έχει απίκο σε βράχο για κεφαλοσαργόσκαρους!!!
μακάρι να κάνει καιρόοοοο     
παω να κάνω σερβις στα απίκο μου και να δέσω παράμαλα

Αυτή η φράση σου με έβαλε σε σκέψεις. Δεν είναι λίγο άχαρο να κοιτάς τη μύτη ενός καλαμιού σε σχέση με ενα φελλό που κολυμπάει στην άγρια αφρισμένη θάλασσα ;
Τσιμπάει ένα καλό ψάρι και βλέπεις τον φελλό να βυθίζεται απότομα στην άβυσσο και να χάνεται από τα μάτια σου...δεν είναι πιο ατμοσφαιρικό από το να δεις τη μύτη να λυγίζει (κάτι το οποίο το βλεπεις κατά τη διάρκεια της μάχης έτσι και αλλιώς...) ;

Μπα το καλο ψαρι τωρα ξερει οτι δεν ειναι τοσο απλα τα πραγματα και αυτο δεν κανει γερα πατηματα στο φελο αλλα τσιμπαει πολυ μιζερα σχεδον παντα εκτος τι να πω και εγω αν εχει να βρει φαγητο καμια βδομαδα. Τελευταια φορα σε εγγλεζικο αφου εχω παρει ενα κεφαλοπουλακι και ενα σαργουδακι μαλαγρωνοντας βλεπω το ματι μου να παιζει ο φελος κανει ενα μικρο πατημα μεχρι την επιφανεια (ηταν cralusso rocket light 5+1 stickακι δηλαδη. Εγω λογω του οτι λεω μεσα μου μπα δεν το χει παρει καλλα ακομα το αφηνω να συνεχισει, περνα κανα 15λεπτο και αφου εχω αρχισει να κουραζομαι ξαναμαλαγρωνω μια σφεντονια. Επειτα απο κανα 5 λεπτο παλι συμβαινει το ιδιο.

Καρφωμα.......το μηχανακι σφυριζει το καλαμι σε καθετη θεση σε τσακ η μεγαλη σαλπα (λογω δυναμης στα φρενα που τα χω σχετικα κλειστα) κοβει το 0,165 ποαραμαλλο. Τι μου λετε και εχω ψαρεψει κιολας με ανθρωπους που βαζουν 0,10 και ψαχνουν στην αγορα και για 0,08?

τι θα κρατησει το 0,08?? εδω το 0,16 δεν κραταει τις παντουφλες.

0,10 δεν εχω βαλει ποτε μεχρι τωρα και δεν νομιζω να το κανω. καλλα ειμαι και το 0,16 μια χαρα μου φαινεται εμενα.

Σαφως δεν αναφερομαι ουτε υποδεικνυω κατι αλλα με ευκαιρια μια παλια απαντηση του Δημητρη, που εγω τοτε δεν ειχα ακομα καλαμι εγγλεζικου ουτε ηξερα και πολλα για το σπορ, βγαζω μια παρατηρηση-αγανκτηση. Αυτα. 

αυγουστος.απογευματακι μετα τη δουλεια. εχω ολα τα εργαλεια και τα καλαμια στο χωριό και ειναι ακομα τεταρτη και εγω στην αθηνα τρελαμενος να παω για ψαρεμα αλλα οχι και να κλαψω και τη μοιρα μου.

μπαινω σε καταστημα αλιειας και τσιμπαω καλαμι απικο 6μετρο, μια μανα 25αρα, μια fluorocarbon 14αρα, αγγιστρακια, 2 φελους μπολο (εναν στρογγυλο, εναν στικ), σιαλουμ για τους φελους, ενα τεταρτο μπιγκατινι, και μια μαλαγρα, δινω ενα 35αρι ευρα, βαραω και το κουδουνι φιλου και αρπαζω την αποχη του μπροστα στα εντρομα και παραξενεμενα ματια της γυναικας του και βουρ για γαλανα νερα.

η χαρα του παιδιου!

1 κακαρελος 450γρ, μια λιγδα 300γρ που της εδωσα μια ευκαιρια ακομα, 4 βαρβατοι κεφαλοι και 5 καλα μελανουρια, χωρια τα σπαρακια και λοιπα ακια, σε ενα 4ωρακι.


ειναι αλλη φαση το απικο, δεν παιζεται, αλλο αισθημα, εσυ και το ψαρι, εσυ και η θαλασσα.

ο φελος που κατεβαινει με μαγικο τροπο, η μυτη που λυγιζει κλεινοντας σου πονηρα το ματι οτι κατι καλο θα ανεβασεις πανω και ο τσιμπος που τον νιωθεις σαν δονηση στο καλαμι (και οχι σε τριχες κατσαρες φλουοροκοατεντ)να τρανταζει την καρδια σου. ο αγωνας του ψαριου στην αλλη ακρη του χεριου σου.

που να τα βρεις αυτα σε αλλο ψαρεμα; δεω λεω ψαρουκλες βγαζουμε με το εγγλεζικο πχ, αλλα οσο λεπτα και αν ειναι τα εργαλεια σου δεν παυει να ειναι μεσιτης αναμεσα σε σενα και το ψαρι ενα μηχανακι. και τι βολες και τριχες κατσαρες; τα ψαρια τρωνε κατω απο τα ποδια μας παντα. φετος το καλοκαιρι εφαγα απιστευτες εγγλεζικες ξενερες αναμονης για να ερθει καλο ψαρι (και ηρθαν αλλα δεν τα χαρηκα εν τελει), μεχρι να δω το φως και παλι. και μια και δεν ειχα προχειρο τον ιουλιο το απικο μου, το εριξα στο απικαλεζικο για να βρω την υγεια μου. τα απικαλεματα με το εγγλεζοκαλαμο στα 2-4 μετρα απο τον ντοκο με εβαλαν παλι στον σωστο δρομο, και γεμισαν και το ψυγειο μου κεφαλους σαργους και ουγενες.

και ηρθε αυτο το απογευμα του αυγουστου να επιβεβαιωσει την μεγαλυτερη ψαραδικη παραδοχη, την ανικητη γοητεια του απικο.

ολα τα αλλα κομμενα, 2 μηνες τωρα καθε σκ φορτωνω βαση και καλαμια και δεν ασχολουμαι με αλλο ψαρεμα. ζυμαρια με σαρδελιτσα το σαββατο και απικο με καρτελακι, μπιγκατινι και απικο με φελο την κυριακη.

ευτυχως ειδα το φως το αληθινο, του σιαλουμ βυθιζομενου, και μπηκα παλι στον ισιο δρομο.