Ερώτηση ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΑΛΙΕΙΑ 1ος ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΑΓΩΝΑΣ "ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ" ΑΛΙΕΙΑΣ

Απευθύνομαι σε σένα τον  Άλλο Γιάννη όχι στον  Γιάννης Παπαθανασίου που γνώρισα μέσα από τις σελίδες του περιοδικού και μέσα από τις πραγματικά συγκινησιακές αφηγήσεις του, αυτουνού  μόνο κολακευτικά λόγια του πρέπουν και πολλές πολλές ευχαριστίες που με ταξίδευε, που με συνέπαιρνε που με παρότρυνε να πάω για ψάρεμα που με έκανε να ψάχνω όλο αγωνία  δολώματα για να φύγω να νοιώσω αυτά που ένοιωθε.
Σε σένα λοιπόν Άλλε Γιάννη σου λέω με ταπεινότητα ότι οι απανταχού ψαράδες δεν είναι αρνιά για να μπούνε σε μαντριά, οι ψαράδες ψαράδες άλλε Γιάννη είναι από τη φύση τους ανήσυχα πνεύματα είναι άνθρωποι που δεν τους αρέσει η πραγματικότητα έτσι όπως την διαμόρφωσαν κάποιοι και προσπαθούν να την ξεπεράσουν ξεκλέβοντας  λίγες ώρες από τον πολύτιμο χρόνο τους, για να βρεθούν κοντά σε αυτό που τους ηρεμεί. Είναι άνθρωποι που προσπαθούν να χαλαρώσουν χωρίς να παίρνουν φάρμακα , είναι παιδιά που τους αρέσει να παίζουν με το κύμα και όχι με τις συνειδήσεις των άλλων, είναι χαρακτήρες που αντί να σπαταλούν το χρόνο τους σε ανούσιες καθημερινές διασκεδάσεις προτιμούν να βρίσκονται κοντά στη φύση κοντά στη θάλασσα κοιτώντας τον ήλιο κατάματα.
Αυτοί οι άνθρωποι Ψαρά μου Ψαρά μου δεν χρειάζονται καθοδήγηση ούτε υποδείξεις ξέρουν πως θα διασκεδάσουν ξέρουν πως θα χαλαρώσουν και γνωρίζουν πως θα το πραγματοποιήσουν.
Με ταπεινότητα και σεβασμό στο πρόσωπο σου, σου λέω τούτο μόνο, ο καθένας ψαράς – ψαράς ξέρει τι είναι αυτό που θα του προσφέρει χαλάρωση – ηρεμία και το βρίσκει είτε ψαρεύοντας μόνος, είτε με παρέα, είτε αγωνιζόμενος. Είναι δικαίωμα του να μπει σε ομοσπονδίες σε συλλόγους , είναι δικό του θέμα αν θα ψαρεύει με ακριβά ή με φτηνά καλάμια και είναι προσωπική επιλογή  αν θα τρώει τα ψάρια ο ίδιος ή θα τα δίνει στον γείτονά του.
Για τα περί συμφερόντων και άλλων ιδιοτελών πράξεων δεν θέλω να επεκταθώ γιατί θα πυροδοτήσω το «ψαρευτικό κλίμα» εν όψει Σαββατοκύριακου.

Φιλικά
Αχιλλέας     

Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όλους.
Θα ήθελα αν είναι εύκολο από όποιον φίλο αθλητή έλαβε μέρος
στον Πανελλήνιο Αγώνα Αθλητικής Αλιείας, μερικές διευκρινήσεις
για να αποφασίσω αν θα ασχοληθώ Αθλητικά με το ψάρεμα.

Γίνεται έλεγχος ντόπινγκ στους Αθλητές Αλιείας ?
Μετά το τέλος κάθε αγώνα γίνεται στους 3 πρώτους ντοπινγκ κοντρόλ ?
Πρέπει να ενημερώνουν την WADA για το που είναι, για να τους βρεί σε πιθανό εκτακτο έλεγχο ?
Το τσίπουρο ή το ούζο ανήκουν στις απογορευμένες ουσίες ?
Οι μεταγραφές υπόκεινται στους κανόνες που διέπουν τα ερασιτεχνικά αθλητικά σωματεία ?

Θα εκτιμήσω την απάντησή σας.

Απευθύνομαι σε σένα τον  Άλλο Γιάννη όχι στον  Γιάννης Παπαθανασίου που γνώρισα μέσα από τις σελίδες του περιοδικού και μέσα από τις πραγματικά συγκινησιακές αφηγήσεις του, αυτουνού   μόνο κολακευτικά λόγια του πρέπουν και πολλές πολλές ευχαριστίες που με ταξίδευε, που με συνέπαιρνε που με παρότρυνε να πάω για ψάρεμα που με έκανε να ψάχνω όλο αγωνία  δολώματα για να φύγω να νοιώσω αυτά που ένοιωθε.
Σε σένα λοιπόν Άλλε Γιάννη σου λέω με ταπεινότητα ότι οι απανταχού ψαράδες δεν είναι αρνιά για να μπούνε σε μαντριά, οι ψαράδες ψαράδες άλλε Γιάννη είναι από τη φύση τους ανήσυχα πνεύματα είναι άνθρωποι που δεν τους αρέσει η πραγματικότητα έτσι όπως την διαμόρφωσαν κάποιοι και προσπαθούν να την ξεπεράσουν ξεκλέβοντας  λίγες ώρες από τον πολύτιμο χρόνο τους, για να βρεθούν κοντά σε αυτό που τους ηρεμεί. Είναι άνθρωποι που προσπαθούν να χαλαρώσουν χωρίς να παίρνουν φάρμακα , είναι παιδιά που τους αρέσει να παίζουν με το κύμα και όχι με τις συνειδήσεις των άλλων, είναι χαρακτήρες που αντί να σπαταλούν το χρόνο τους σε ανούσιες καθημερινές διασκεδάσεις προτιμούν να βρίσκονται κοντά στη φύση κοντά στη θάλασσα κοιτώντας τον ήλιο κατάματα.
Αυτοί οι άνθρωποι Ψαρά μου Ψαρά μου δεν χρειάζονται καθοδήγηση ούτε υποδείξεις ξέρουν πως θα διασκεδάσουν ξέρουν πως θα χαλαρώσουν και γνωρίζουν πως θα το πραγματοποιήσουν.
Με ταπεινότητα και σεβασμό στο πρόσωπο σου, σου λέω τούτο μόνο, ο καθένας ψαράς – ψαράς ξέρει τι είναι αυτό που θα του προσφέρει χαλάρωση – ηρεμία και το βρίσκει είτε ψαρεύοντας μόνος, είτε με παρέα, είτε αγωνιζόμενος. Είναι δικαίωμα του να μπει σε ομοσπονδίες σε συλλόγους , είναι δικό του θέμα αν θα ψαρεύει με ακριβά ή με φτηνά καλάμια και είναι προσωπική επιλογή  αν θα τρώει τα ψάρια ο ίδιος ή θα τα δίνει στον γείτονά του.
Για τα περί συμφερόντων και άλλων ιδιοτελών πράξεων δεν θέλω να επεκταθώ γιατί θα πυροδοτήσω το «ψαρευτικό κλίμα» εν όψει Σαββατοκύριακου.

Φιλικά
Αχιλλέας      

Ψαρά Αχιλλέα πρόφτασε το γράμμα σου την μακρόσυρτη απάντήσή μου προς όλους την οποία έστειλα στο mail που μου υπέδειξε ο διαχειρηστης. Διάβασέ την όταν ανέβει και αν πάλι δεν σε καλύψω τα ξαναλέμε...
Φιλικά Γιάννης.

Γιαννη, πρωτου γραψω τις οποιες σκεψεις μου θα ηθελα απλα να σου φερω στην προσοχη σου τα εξης ρητα:

Απο τα αγρια θηρια το χειροτερο δαγκωμα το κανει ο συκοφαντης, απο τα ημερα ο κολακας.
Ειναι προτιμοτερο να αντιμετωπιζεις κορακες παρα κολακες. Οι πρωτοι σε τρωνε νεκρο και οι δευτεροι ζωντανο.
Οι κολακες μοιαζουν με φιλους, οπως οι λυκοι μοιαζουν με τα σκυλια.

Θα μπορουσα να γραφω για τους κολακες σειρες ολοκληρες...εχω ιδιαιτερη εμμονη με αυτα τα ορνια...τα σιχαινομε και τα θεωρω ανδρικελα και αυλικους.

Σε περασα για αλλον...
Ο γραπτος λογος, ειναι γενικα δυσκολος. Ειναι αρκετα δυσκολος για μενα ειδικα και οταν τον χειριζομε για να πω καποια πραγματα, αλλα και οταν τον διαβαζω.
Ειλικρινα, με μπερδεψες στην αρχη...δεν σε ξερω...
Σε θεωρησα απλα εναν ακομα εκ των περιοδικων που...με το πλεοναζων “εκτοπισμα” προσπαθουν να μας αφαιρεσουν το δικαιωμα κριτικης, αλλα και να εφαρμοσουν την τεχνικη της  επισκιασης.

Εκανα λαθος...απο οτι βλεπω.
Και το λαθος μου παντα το παραδεχομε...και δημοσια και μπροστα σε 9000 ατομα.

Ηθελα να απαντησω και στον αλλον τον φιλο, τον Ψυλακη τον Νικο, αλλα επεσαν τα ποστ το ενα πισω απο το αλλο και μιας και ειμαι υπ ατμον, για μπαρκο, εχω και πολλα να τακτοποιησω χαθηκε λοιπον η σειρα.
Απαντω λιγο στον Νικο και επανερχομε...

προς τι η τόση αναστάτωση για την αθλητική αλιεία; Τι συμβαίνει πίσω από την πλάτη μας και δεν μας το λέτε; Ποιός μας εκμεταλεύεται και δεν το παίρνουμε χαμπάρι; Ποιοί μας έχουν στρατιωτάκια ακούνητα, αμίλητα και αγέλαστα; Όλο κάτι ξέρουμε και δεν το λέμε.

Νικολα, για να μπορεις να μιλησεις πρεπει να εχεις αποδειξεις, και οταν λέμε αποδειξεις, εννοουμε αυτες που στεκοντε σε δικαστικες αιθουσες...και επειδη ουτε οι μαγνητοφωνημενες συνομιλιες δεν μπορουσαν να σταθουν ως αποδεικτικο υλικο, καταλαβαινεις οτι κανεις δεν εχει την ορεξη να τρεχει στα δικαστηρια ως κατηγορουμενος...για συκοφαντικη δυσφημηση και ενας θεος ξερει τι αλλο...

Συνεπως, ο καθε ενας μας αναλογα με αυτα που ξερει και που μπορει να κατανοησει ας πραξει.
Απο ηρωισμους και θαραλεες προτασεις εχουν ακουστει κατα καιρους πολλες, ξαφνικα ομως καθως ανεβαινεις τα σκαλια, γυρνας πισω και βλεπεις οτι εμεινες μονος, ολοι οι υπολοιποι εξαφανιστηκαν ως δια μαγειας.
Επειδη καποιοι για να βγαλουν το ψωμακι τους θαλασσοδερνοντε στα τεσσερα σημεια του οριζοντα μιλια και μιλια μακρυα, δεν εχουν το ψωμακι αυτο διαθεσιμο για δικηγορους.

Και να επανελθω...

Πριν καιρο λοιπον εγινε ενας χαμος με ενα ευστοχο, εξωφυλλο το οποιο καποιοι ανθρωποι (τους οποιους προσωπικα δεν γνωριζω αλλα εκτιμω ως ψαραδες) εξεφραζαν ενα ερωτημα...

Οι μπραβοι των ακτων, ποιοι κανουν κουμαντο στις ακτες μας;

Ειλικρινα δεν ξερω πως τους ηρθε και το κοτσαραν αυτο, αλλα οταν το ειδα, εμεινα εμβροντητος...

Εμεινα, λιγη ωρα σκεπτικος, μιας και πριν λιγα λεπτα, ειχα στειλει και το τελευταιο προσωπικο μυνημα στον Δ. Κοκοζηλα, ο οποιος με ρωτουσε να του αποκαλυψω τον συλλογο που εκβιαζε και απειλουσε αμεσα με μαφιοζικο τροπο εμενα, την οικογενεια μου, αλλα και μερικων αλλων ανθρωπων, τοσο αυτους οσο και τις οικογενειες τους (συνεργατων σε ναυτιλιακη εταιρεια).
Φυσικα δεν ειπα ποτε τετοια στοιχεια μιας γιατι δεν ηξερα τον Δ.Κοκοζηλα, αλλα και δεν υπηρχε λογος, μιας και δεν θα αλλαζε τιποτε απολυτος.
Ο διαλογος μεταξυ εμου και του Κοκοζηλα ξεκινησε οταν παλι εγινε μια αναφορα για ανθρωπους, με “burberrys” πουκαμισακια, και Louis Vuitton πορτοφολια...σε καποιο παλαιωτερο ποστ που θα πω παρακατω.

Ως πρωην αθλητης, καταλαβαινω τι σημαινει να αισθανεσε αθλητης. Τους αθλητες που θεωρουν αυτο που κανουν ως αθλημα, που διεκδηκουν μια θεση στο βαρθρο, τους νιωθω. Τους συμπονω, για τους κοπους και τον μοχθο, για τα ονειρα, για τους στοχους τους και για πολλα αλλα.

Εαν ενας ψαρας νιωθει οτι ειναι αθλητης και συναγωνιζεται εναν αλλον μονον και μονον για μια ευγενικη αμυλα, στο ποιος θα βγαλει τον μεγαλυτερο σπαρο, ηλικρινα τον αποδεχομε και με περισση συμπαθεια μαλλιστα.
Ο αθλητης αυτος, ο ανθρωπος λοιπον αυτος που νομιζει οτι κανει εναν αθλο, ασκει μια εντονη προσπαθεια, εστω με το μυαλο του, αυτο ας του το αναγνωρισουμε γιατι πιστευει πραγματικα σε αυτο που κανει. 

Εμεις ως αθλητες ετσι ειμασταν, προσπαθουσαμε για τα μεγιστα, μεχρι που σιγα σιγα απο το πυγμαχικο ρινγκ αρχισαμε να πυγμαχουμε μεσα σε μπαρακια, σε κλαμπακια, ωστε να βγαζουν καποιοι αλλοι χρημα. Καταλαβαινετε τι εννοω...

Ουτε εμεις βλεπαμε “καθαρα” καποια  πραγματα. Οταν τα ειδαμε απλα αποχωρησαμε, καποιοι ομορφα καποιοι δυσκολα, καποιοι με ομαλους τροπους, καποιοι με ανωμαλους. Πολυ ευκολα και εντεχνα μετατραπηκαμε απο πυγμαχοι σε νταβατζηδες, και μαλλιστα χωρις να το θελουμε.

Ξεκινησα το ψαρεμα, και την επαφη μου με το φορουμ αυτο περσι, με αφορμη λοιπον εναν ευαισθητο ποιημενο ανθρωπο, τον Χρηστο τον Κονταξακη, ο οποιος εκανε ενα ποστ περι παρανομης αλιειας, ξεκινησε μια σειρα απο πινγκ-πονγκ ποστς, οπου παλι και εκει, ειπα για τις γνωστες φιγουρες που βοσκουν μεταξυ αυτων των αγνων, (οι περισσοτεροι ετσι ειναι) αθλητικα σκεπτομενων ανθρωπων, και απλα καραδοκουν για τις αναλογες περιστασεις...για να δω τι περιπου σκεφτεται το ακρως επιθετικα και αγωνιστικο περιβαλλον...που προβαλει με μανια τα πιστευω του...μιας γνωριζα ηδη καποια πραγματα. 

Απαντηση...δεν γνωριζω κανεναν τετοιον...δεν απαντω...δεν εχω αποψη...

Πέστα γιατί όταν τα λέω εγώ...

Επειδη λοιπον Γιαννη, ευκολα μπορει καποιος να βγει και συκοφαντης (το δευτερο εκ των θηριων που προανεφερα)...και επειδη μεταξυ πολλων ρητων, υπαρχει και το περιφημο...”δυο λαλουν, εναν κρεμουν”...(νομιζες οτι θα ελεγα το ...και τρεις χωρευουν ; α ρε τυχη και χαρα που θα ειχα ) αισθανομε την αναγκη να σου πω οτι η δυσοσμια και η σηψη ειναι περαν απο καθε απλου ανθρωπου νους.
Τελος θα ηθελα να σε ρωτησω...ΕΣΥ ο Παπαθανασιου ο Γιαννης και μου λες οτι...”οταν τα λεω εγω”, και οταν λεω ΕΣΥ εννοω τον ανθρωπο με τις τοσες γνωριμιες, με τα τοσα χρονια στο χωρο, με το υψος-πλατος-μηκος ρε αδερφε που εχεις μεσα στο ολο συστημα...εγω λοιπον Γιαννη ποσα λεπτα με κοβεις να αντεχω στο ρινγκ;
Και εχε υποψην οτι εγω εμαθα να βαραω απο τη μεση και πανω...ενω οι αλλοι;
Για να μην σκοτιζεις το μυαλο σου...θα σου απαντησω εγω. Μια μπουκια με εχουνε.

Ειπες μια σποντα μεσα στο μυνημα, που εστειλες στον Αρχι-Διαχειριστη, μια λεξη κλειδι...δεν θα φωτογραφησω μιας και δεν θελω να μπω σε τετοια διαδικασια...αλλα εχω να σου πω ενα τελευταιο, και να κλεισω.
Υπαρχουν επιπεδα και επιπεδα πριν φτασεις στα σπλαχνα....εσυ εδειξες την επιδερμιδα με την λεξη σου.

Συγνωμη για αλλον σε περασα... 

Υγεια, καλες θαλασσες, καλα ξενυχτια, πολλα και καλα δωρα να σου δινει παντα...

Ψαρά Δημήτρη, εσύ τις έχεις περισσότερη ανάγκη τις καλές θάλασσες από μένα του "γλυκού νερού". Καλές θάλασσες το λοιπόν νάχεις σου εύχομαι. Γνωρίζω καλά αυτή την ευχή και τον καημό της, μιας και προέρχομαι από ναυτικούς και ψαράδες.
Φιλικά Γιάννης.

Ψαρά Δημήτρη, εσύ τις έχεις περισσότερη ανάγκη τις καλές θάλασσες από μένα του "γλυκού νερού". Καλές θάλασσες το λοιπόν νάχεις σου εύχομαι. Γνωρίζω καλά αυτή την ευχή και τον καημό της, μιας και προέρχομαι από ναυτικούς και ψαράδες.
Φιλικά Γιάννης.

Σε ευχαριστω πολυ Γιαννη.