Ερώτηση SOS - ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΣΤΟ ΨΑΡΕΜΑ!

Εδώ λοιπόν δεν κολάει ότι ο ...ψαράς θέλει τον γερμανό του!
Να που εμείς οι ανύποπτοι ψαράδες των γλυκών νερών που τώρα το καλοκαίρι επί τη ευκαιρία των διακοπών ψαρεύουμε στη θάλασσα, έχουμε να αντιμετωπίσουμε διάφορα επικίνδυνα ψάρια και όχι μόνο, για τα οποία έχουμε - κοινώς - μαύρα μεσάνυχτα. :cry:

Θα ήθελα να επισημάνω ότι το topic ανοίχτηκε για να αναδειχθούν κι άλλου είδους κίνδυνοι που υπάρχουν όταν ψαρεύεις και τους οποίους η εμπειρία του καθενός θα αναδείξουν προς γνώση και συμμόρφωση όλων μας.

Αγαπητοί φίλοι,
Καταρχάς θα μου επιτρέψεται να καταθέσω την άποψή μου για το ψάρι Γερμανός,που στα μέρη μας υπάρχει σε μεγάλες ποσότητες.

Συμφωνώ με τις απόψεις περί επώδυνου τσιμπήματος (το οποίο έχω υποστεί στο παρελθόν), αλλά δεν χρειάζεται και πανικός.Δεν είναι σε καμμία περίπτωση επιθετικό και δεν υπάρχει περίπτωση να το πατήσει κανείς σαν τη δράκαινα,διότι δεν σέρνεται στο βυθό.
Αν κάτσει στο αγκίστρι μας,προσπαθούμε να το ξαγκιστρώσουμε προσεκτικά,ή κόβουμε το παράμαλλο.
Είναι νοστιμότατο και πολύ γουστόζικο στο ψάρεμά του.

Θα ήθελα να αναφερθώ και σε έναν άλλο κίνδυνο,που κόντεψε να μου στοιχίσει τη ζωή 2 φορές.Την καταραμένη σφήκα.
Ειδικά τώρα το καλοκαίρι,που ο μικροσκοπικός αυτός σατανάς απαντάτε σε μεγάλες ποσότητες,θέλει μεγάλη προσοχή σε αυτούς που κάνουν ημερήσια ψαρέματα.Οι σφήκες δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση στα δολώματα και βέβαια ο ψαράς που τα πιάνει να τα δολώσει διατρέχει κίνδυνο να τσιμπηθεί.Αν δε είναι αλλεργικός,πραγματικά διατρέχει κίνδυνο η ζωή του.
Καλό θα είναι,ακόμα κι αν δεν γνωρίζουμε ότι είμαστε αλλεργικοί,να έχουμε πάντα μαζί μας 2 "μαγικά" φάρμακα, την κορτιζόνη και την αδρεναλίνη σε ενέσιμη μορφή.
Τις 2 φορές που τσιμπήθηκα,την γλύτωσα κυριολεκτικά στο τσακ και αυτό γιατί με πρόλαβαν και με μετέφεραν έγκαιρα στο νοσοκομείο.Η πίεση είχε κατέβει στο 4 και κάθε ανάσα που έπαιρνα,νόμιζα ότι θα ήταν η τελευταία.

Κινδύνων συνέχεια.
Προσοχή στα μπλόκια που ρίχνουν για την κατασκευή των κυμματοθραυστών.Είναι ιδιαίτερα γλυστερά και αν πέσεις ανάμεσα σε αυτά,δεν μπορείς να πιαστείς από πουθενά για να ξανανέβεις.
Ποτέ σε μπλόκια χωρίς παρέα.

Προσοχή στα λιμάνια με φουρτούνα.
Μερικές φορές, υπερεκτιμώντας τις δυνατότητές μας,ή υποτιμώντας τις δυνάμεις που κρύβει η μεγάλη αγαπημένη μας,κυνηγάμε τα θηράματά μας σε λιμάνια ή κάβους,όπου η οπτική μας δεν βλέπει όλους τους κινδύνους.
Εκεί που το κύμα γλύφει την προβλήτα,εκεί μπορεί να την καβατζάρει και να μας απειλήσει.Ειδικά στα ανεβάσματα καιρού,το πρώτο μεγάλο κύμα μπορεί να έλθει απρόβλεπτα.
Εύχομε, ο Σάββας Γεραβέλης και ο Χρήστος Ιωαννίδης,αξέχαστοι φίλοι,να είναι οι τελευταίοι που χάθηκαν με αυτόν τον τρόπο στην προβλήτα της Ακαντιάς στη Ρόδο.

Μεγάλη προσοχή στο ταξίδι της επιστροφής.
Συνήθως - και αυτό συμβαίνει κυρίως με τους στεριανούς - τα χιλιόμετρα που διανύουμε για να φτάσουμε στον ψαρότοπο είναι αρκετά.Φτάνουμε εκεί χωρίς να το καταλάβουμε,η αγωνία βλεπεται για να ψαρέψουμε διεγείρει τις αισθήσεις και ακόμα κι αν δεν έχουμε κοιμηθεί καθόλου,φτάνουμε συνήθως με ασφάλεια.
Τι γίνεται όμως στην επιστροφή??Μετά από ξενύχτι,αψαρειά,ταλαιπωρία
πάνω σε βράχια,έλειψη ύπνου,καφέ και άλλες κακουχίες που συνήθως ο ψαράς περνά??
Μάτια κόκκινα,ύφος ζόμπι και οδήγημα στο δρόμο της επιστροφής.
Πόσο ασφαλές είναι??
Εμπεριέχεται στους μεγάλους κινδύνους της διαδικασίας του ψαρέματος?
Ισως ο μεγαλύτερος!!

Και τέλος προσοχή στα παιδιά.
Είναι μέγα λάθος να παίρνουμε μικρά παιδιά μαζί μας κυρίως για νυχτερινό ψάρεμα,αν δεν γνωρίζουν κολύμπι.
Η αφοσίωσή μας στο χόμπυ μας,μερικές φορές μας αποροφά τόσο,όσο είναι υπεραρκετό σε ένα μικρό παιδί να κάνει τη διαολιά του και να βρεθεί στη θάλασσα.

Αν και τελικά το χόμπυ μας δεν είναι τόσο επικίνδυνο, όσο φαίνεται από τα παραπάνω γραφόμενα όλων μας,ήταν θετικότατο που ανοίχτηκε αυτό το θέμα για να έχουμε το νού μας.

Γιωργη πολυ καλη η παρεμβαση σου,και πολυ σωστη η τοποθετηση περι οδηγησης μετα απο νυχτερι...Ποσες φορες δεν παω στο σπιτι μισοκοιμισμενος...
Εγω με τη σειρα μου να επισημανω τον ηλιο...Προσφατα χασαμε φιλο απο μελανωμα,το οποιο οπως ειχαν πει οι γιατροι προηλθε απο τις ατελειωτες ωρες ψαρεματος με ψαροντουφεκο,καταμεσημερο και χωρις στολη...
Εγω εχω ως αρχη να μην πιανω δολωματα με χερια που εχουν αντηλιακο,αλλα πριν παω για ημερησιο ζηταω απο τη μητερα μου η την κοπελια μου να με αλειψουν με γενναιες ποσοτητες πρωτης ποιοτητας αντηλιακο,αδιαβροχο,και με δεικτη ανω του 40...
Χωρις αυτο το λιγοτερο που μπορουμε να παθουμε ειναι ηλιαση και εγκαυματα...Προσφατα αγορασα και ενα σκιαστρο σε στυλ σκηνουλας που χωραει μεσα δυο καρεκλες και παραλληλα προσφερει αψογη ορατοτητα στα καλαμια μου...
Αυτα και απο εμενα,ευχομαι γεματες θαλασσες και ασφαλη ψαρεματα!!

sargomania έγραψε:
Θα ήθελα να αναφερθώ και σε έναν άλλο κίνδυνο,που κόντεψε να μου στοιχίσει τη ζωή 2 φορές.Την καταραμένη σφήκα.
Ειδικά τώρα το καλοκαίρι,που ο μικροσκοπικός αυτός σατανάς απαντάτε σε μεγάλες ποσότητες,θέλει μεγάλη προσοχή σε αυτούς που κάνουν ημερήσια ψαρέματα.Οι σφήκες δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση στα δολώματα και βέβαια ο ψαράς που τα πιάνει να τα δολώσει διατρέχει κίνδυνο να τσιμπηθεί.Αν δε είναι αλλεργικός,πραγματικά διατρέχει κίνδυνο η ζωή του.
Καλό θα είναι,ακόμα κι αν δεν γνωρίζουμε ότι είμαστε αλλεργικοί,να έχουμε πάντα μαζί μας 2 "μαγικά" φάρμακα, την κορτιζόνη και την αδρεναλίνη σε ενέσιμη μορφή.
Τις 2 φορές που τσιμπήθηκα,την γλύτωσα κυριολεκτικά στο τσακ και αυτό γιατί με πρόλαβαν και με μετέφεραν έγκαιρα στο νοσοκομείο.Η πίεση είχε κατέβει στο 4 και κάθε ανάσα που έπαιρνα,νόμιζα ότι θα ήταν η τελευταία.

Κινδύνων συνέχεια.
Προσοχή στα μπλόκια που ρίχνουν για την κατασκευή των κυμματοθραυστών.Είναι ιδιαίτερα γλυστερά και αν πέσεις ανάμεσα σε αυτά,δεν μπορείς να πιαστείς από πουθενά για να ξανανέβεις.
Ποτέ σε μπλόκια χωρίς παρέα.



Μεγάλη προσοχή στο ταξίδι της επιστροφής.
Συνήθως - και αυτό συμβαίνει κυρίως με τους στεριανούς - τα χιλιόμετρα που διανύουμε για να φτάσουμε στον ψαρότοπο είναι αρκετά.Φτάνουμε εκεί χωρίς να το καταλάβουμε,η αγωνία βλεπεται για να ψαρέψουμε διεγείρει τις αισθήσεις και ακόμα κι αν δεν έχουμε κοιμηθεί καθόλου,φτάνουμε συνήθως με ασφάλεια.
Τι γίνεται όμως στην επιστροφή??Μετά από ξενύχτι,αψαρειά,ταλαιπωρία
πάνω σε βράχια,έλειψη ύπνου,καφέ και άλλες κακουχίες που συνήθως ο ψαράς περνά??
Μάτια κόκκινα,ύφος ζόμπι και οδήγημα στο δρόμο της επιστροφής.
Πόσο ασφαλές είναι??
Εμπεριέχεται στους μεγάλους κινδύνους της διαδικασίας του ψαρέματος?
Ισως ο μεγαλύτερος!!

Κατι μου θυμιζουν...............κατι μου θυμιζουν....... :?
Δεν φανταζομαι να μιλας με υπονοουμενα..............αν υποπτευθω οτι ...........την ...$%^ φιλε :lol:
Φιλικα Ηλιας.

Σημερα πηγα για μπανιο.Την ωρα που λιαζομουνα,βλεπω ενα κοματι μπετονιας,διπλα μου.Το τραβαω και πιανω στα χερια μου ενα χοντρο παραμαλο 35mm και πανω ενα αγκιστρι 2αρι σκουριασμενο!!!!!δηλαδη 20 ποντους πιο αριστερα να καθομουνα,θα μου εμπαινε στον κ.... :lol: 8O :oops: :evil:
Λιγο προσοχη με τα συνεργα,και τα αγκιστρια,μην τα πεταμε οπου ναναι.
Παιζουν και παιδακια,γυρω μας,κριμα ειναι.
Το συγκεκριμενο,το πηρα,το εδεσα πανω σε ενα βοτσαλο,και το πεταξα στο λοφο,πισω μου.Ενταξει το οτι δεν μπηκε στον δικο μου κ.... δεν σημαινει οτι θα επρεπε να το παρατησω να μπει σε κανενος αλλου.
Προσοχη λοιπον. :wink:
Τωρα να μας μπει κανενα αγκιστρι στο δακτυλο η καπου αλλου.. :oops:
το σπρωχνουμε ωστε να βγει η ακιδα στην επιφανεια,την κοβουμε με ενα κοφτη,η νυχοκοπτη,αν ειναι μικρο ταγκιστρακι,και αφου κοψουμε την ακιδα,το βγαζουμε τραβωντας το αναποδα.Αν δεν αντεχουμε την διαδικασια,και ο πονος ειναι μεγαλος,παμε σε ενα κεντρο υγειας,μας κανουνε ακριβως το ιδιο,αλλα με τοπικο αναισθητικο.

ngou έγραψε: Τέλος, υπάρχει και ένα σκουλίκι που δε θυμάμαι το όνομά του αυτή την στιγμή, έχει τύχει να ποιαστεί στα αγκίστρια μας και μοιάζει πολύ με το φαραώ, έχει πολλές και μικρές τρίχες που καλύπτουν το σώμα του, αυτές οι τρίχες κολλάνε στα δάκτυλα μας και δύσκολα καθαρίζουν [ όσοι ξέρουν.... σου προκαλεί κάτι σαν το φραγκόσυκο..... :lol: ]

Το σκουλίκι που λές Νίκο είναι γνωστό σε κάποιους τόπους ώς "πετροσκούλικο".Υπάρχει κατά εκατοντάδες στη Σύρο που ήμουν και δείχνει μεγάλη προτίμιση στο φαράω. Κυκλοφορεί σε βρ΄χώδεις βυθούς και δραστηριοποιείται έντονα όταν έχει φεγγάρι.Όσο μεγάλο και να είναι το δόλωμα ανοίγει το στόμα και το ρουφάει όλο. Αν δε θέλουμε να σκοτώσουμε το πετροσκούλικο, το πιάνουμε από την ουρά με ένα μυτοτσίμπιδο για παράδειγμα και το τραβάμε σιγά-σιγά μέχρι να αφήσει το δόλωμα. Οι τρίχες ή ποδαράκια αυτές είναι μικρές και άσπρες.

Πέρυσι στις διακοπές μου στο Πήλιο ψάρευα κι έριχνα και μια χταποδιέρα την οποία έλεγχα κάπου-κάπου. Σε κάποια φάση την αισθάνθηκα βαριά καθώς την τραβούσα. Με τα πολλά και τραβώντας την προς τα έξω - δυστυχώς με αργό ρυθμό... - βλέπω 8O 8O 8O πάνω της ένα τεράστιο - έτσι μου φάνηκε τουλάχιστον - χταπόδι! Κοκκάλωσα κι έμεινα να το κοιτάζω όπως η αγελάδα το τρένο 8O, οπότε αυτό βεντουζώνει μπροστά μου σε έναν βράχο σε μορφή πλάκας. Κυριολεκτικά κάτω από τα πόδια μου σε βάθος 3μ. Σκέφτηκα να βουτήξω να το βγάλω με τα χέρια αλλά σαν γνήσιος βουνίσιος και ανίδεος φοβήθηκα γιατί είχα ακούσει κάτι ιστορίες ότι μπορεί να κολλήσει τις βεντούζες του πάνω σου κλπ.
Ερώτημα : είναι επικίνδυνα τα χταπόδια και όταν τα πιάνουμε τι κάνουμε;

paramythos έγραψε: Ερώτημα : είναι επικίνδυνα τα χταπόδια και όταν τα πιάνουμε τι κάνουμε;

Αν ειναι λεει, καλα εκανες και το αφησες,λοιπον το πρωτο πραγμα που κανεις ειναι να το αναποδογυρησεις την κουκουλα κεφαλι,αν δεν μπορεις
καρφωσετο με ενα μαχαιρι στο καφαλι αναμεσα στα ματια και το ποιο αποτελεσματικο ειναι να το δακγασεις στα ματια,εκει το τσακησες τεζα,ΑΛΛΑ παιζει ρολο και τι μεγεθος θα ειναι γ'ιαυτο προσοχη...

paramythos έγραψε: Ερώτημα : είναι επικίνδυνα τα χταπόδια και όταν τα πιάνουμε τι κάνουμε;

Τι εννοεις αν ειναι επικυνδινα?
Εχουνε δοντια τα οποια αν τα πονεσεις την ωρα που το εχεις πιασει,μπορει να σε δαγκωσει.Οι μασελες του εχουν πολλα κοινα,με τα υπολοιπα μαλακια.Για να καταλαβεις,ειναι σαν ραμφος.
Το χταποδι μπορει να ασκησει δυναμη 40 φορες οσο ειναι το βαρος του.
Αυτο ισχυει τις καλοκαιρινες μερες,το χειμωνα λογω του ψυχους,η δυναμη του αυτη εξασθενει.
Οσο για τις βεντουζες του δεν προκαλουν τιποτα.Αν ειναι μεγαλο το χταποδι,ισως σου αφισει μερικες πιπιλιες,οι οποιες θα φυγουν μεσα σε 3-4 μερες.Απλα κοιτα να βρεις καλη δικαιλογια για την κοπελα σου :lol:
Οταν το πιασεις,αναποδογυριζεις την σακουλα του.Συνηθως ηρεμει.Αν βιαζεσαι,του μπηγεις μια μαχαιρια,στο χωρο αναμεσα στα ματια,οπου βρισκονται τα νευρα του,και το αποτελειωνεις πιο γρηγορα.

Εμεις οι παλιοι, τα δαγκωνουμε στα ματια και ψοφανε αμεσως.

Φιλικα
Νικος