banner psaremagr

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ...

Ήταν μια μέρα σαν αυτές που η κούραση και οι δυσκολίες της ζωής σε κάνουν να νοιώθεις ότι λυγίζεις σαν κλαδάκι..
Όλη η εβδομάδα γεμάτη φόρτιση με διαφόρων ειδών προβλήματα να με βαραίνουν σαν αβάσταχτο φορτίο.
Σάββατο, ημέρα που θα πήγαινα στο ψάρεμα, ημέρα της λύτρωσης από όλα τα τετριμμένα της καθημερινότητας.
Ξεκίνησα με βαριά κάρδια φορτώνοντας τα καλάμια μου στο αυτοκίνητο και με καιρικές συνθήκες παρόμοιες με αυτές που λυσσομανούσαν μέσα μου.

Ο ουρανός φορτωμένος με μαύρα σύννεφα, ένδειξη ότι πλησίαζε καταιγίδα ,δυνατός αέρας που έφερνε την μυρωδιά της βροχής και της αλμύρας από την πλευρά της θάλασσας..
Μοναδικός οδηγός εκείνη τη στιγμή η επιθυμία της φυγής από την καθημερινότητα κι από τον υπόλοιπο κόσμο.
Έφτασα επιτέλους στο σημείο που θα ψάρευα..ετοίμασα τα καλάμια μου σαν υπνωτισμένη και μαγεμένη από την αγριότητα του τοπιού και της αγριεμένης θάλασσας..
Ένοιωθα να είμαι κομμάτι εκείνης της αγριότητας, ήμουν το κατάλληλο άτομο ,στο κατάλληλο σημείο ,την κατάλληλη στιγμή...ένα σώμα μια, ψυχή ΟΛΑ ενωμένα με την φύση...
Δεν με ένοιαζε πλέον το ψάρεμα ,δεν με ένοιαζε αν θα τσιμπήσει ψάρι ,δεν με ένοιαζε αν θα κουνηθούν τα καλάμια..
Κοίταξα κατάματα την θυμωμένη "Κυρά" και άρχισα να μιλαω μαζί της.
-Και τώρα ΚΥΡΙΑ ΜΟΥ οι δυο μας ...
Άκουσα τα παράπονα της και της είπα κι εγώ τα δικά μου..
Ήξερα ότι με άκουγε ,κατάλαβα ότι με άκουγε κι εκείνη..γιατί μου απαντούσε με κάθε της κύμα που έσκαγε με ορμή πάνω στα βράχια ,ένοιωσα τα δάκρυα της που χτυπούσαν απαλά το πρόσωπο μου και συνειδητοποίησα ότι είχαν την ίδια αλμυρή γεύση με τα δικά μου.

Και ξαφνικά , εκεί που τα λέγαμε με την Κυρά μου, ήρθαν γλύκες σταγόνες από ψηλά , ζήλεψε ο Ουρανός και ήθελε να πάρει μέρος στη κουβέντα μας, μάλιστα άρχισε να τα λέει όλα μαζεμένα και χωρίς σταματημό.
Για αρκετή ώρα γλύκες κι αλμυρές σταγόνες έπαιζαν σε ένα απίστευτο ζευγάρωμα και έμεινα σιωπηλά να παρακολουθώ αυτό το απίστευτο σμίξιμο του γλυκού νερού με το αλμυρό που χόρευαν πάνω στην επιφάνεια της Κυράς μου ένα πρωτόγονο χορό παρασυρμένα από τον δυνατό αέρα.

Όλος μου ο θύμος απογοήτευση πίκρα κι η κούραση που μάζευα μέρες παρασυρθήκαν στον ξέφρενο ρυθμό γεμίζοντας με απίστευτα συναισθήματα γαληνής ,ανακούφισης και ηρεμίας θαρρείς και όλο αυτό το ξέσπασμα ήταν η λύτρωση μου..!
Άρχισα να γελώ , ένοιωθα τα πάντα γύρω μου ζωντανά ,με ψυχή και με φωνή .
Φωνές μέσα από τα βάθη της θάλασσας και φωνές από την απεραντοσύνη του Ουρανού ανακατεμένες με τις δίκες μου φωνές.

Και ξαφνικά ανάμεσα στα μαύρα σύννεφα μια ηλιαχτίδα, ο αέρας σιγά-σιγά να χαμηλώνει, μέχρι που όλα γύρω ηρέμησαν ακόμα και τα κύματα έσκαζαν πιο απαλά στα βράχια χωρίς ορμή χαϊδεύοντας όλη την ακτή.
Κατάλαβα ότι είχαν περάσει παρά πολλές ώρες και τα σημάδια της κούρασης έκαναν την εμφάνιση τους.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχα δώσει σημασία στα δυο καλάμια που είχα στημένα πάνω στον τρίποδα.
Ήταν ώρα να τα μαζέψω ,ότι ήταν να κάνω εκεί ,το έκανα.
Δεν τα είχα ακουμπήσει καθόλου όλες αυτές τις ώρες που είχα ξεχαστεί απολαμβάνοντας όλον αυτό το "διάλογο" με τη Φύση.
Άρχισα να μαζεύω τα καλάμια μου και το δεύτερο και τελευταίο μου έδωσε δείγματα ότι η Κυρά μου δεν θα με άφηνε έτσι για τις λίγες ώρες που πέρασα μαζί της.

Ένας ταλαιπωρημένος από την σύλληψη, αλλά κατά τα αλλά τρισχαριτωμένος σαργός ήταν η πιο αναπάντεχη ανταμοιβή μου από την Μεγάλη Κυρία.
Φεύγοντας, την αποχαιρέτησα λέγοντας.
Σε Ευχαριστώ ΚΥΡΑ ΜΟΥ,
Εγώ το μόνο που μπορώ να σου προσφέρω είναι μόνο μια υπόσχεση.
ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΠΡΟΔΩΣΩ ΠΟΤΕ...ΧΙΛΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ...

ΥΓ. Είναι μια πραγματική ιστορία που ήθελα να μοιραστώ έστω και με έναν

άνθρωπο που μπορεί να έχει ζήσει κάτι παρόμοιο ........άγγιγμα ψυχής ίσως......

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ


banner psaremagr

© 2004 - 2019 All Rights Reserved. | Φιλοξενία & Κατασκευή HostPlus LTD

hostplus 35

No Internet Connection