banner psaremagr

Αν χωράει στο κασελάκι... αγόρασέ το

Ψαρευτική ιστορία μεταφορά από το παλιό ψάρεμα.

 

Καλή ανάγνωση


Αγαπητοί φίλοι...

Καλό μήνα και καλώς ορίσατε όσοι επιστρέψατε στις βάσεις σας.

Μάλλον ήλθε η σειρά μου να γράψω μια ψαρευτική ιστορία η οποία θα μπορούσε να έχει αρκετούς διαφορετικούς τίτλους.

Η κατάληξη στον αυτό τίτλο είναι και ένα είδος παραπόνου, προς τον εαυτό μου πάντα, μιας και ο «ωχ-αδερφισμός» είναι κάτι που το κατακρίνω.

Το πρωινό που ετοιμαζόμουνα για την mini-απόδρασή μου προς τα μέρη της γυναίκας μου, είχα πάει για «ψώνια» (μάνες, μονοδόλια, φαραώ και διάφορα αξεσουάρ ψαρευτικά).


Καταλήγοντας μετά από το ταξίδι στο Άστρος Κυνουρίας μάζεψα όλα τα ψαρευτικά μου μπαγκάζια και κατηφόρισα προς την μεριά μου, που πάω πάντα και στήνομαι για να κάνω το ψαρεματάκι μου.

 

Η ώρα ήτανε 11:00 το βράδυ και εφοδιασμένος με νερό, καφέ και τσιγάρα άρχισε το παιχνίδι.

Το μέρος γενικά δίνει διάφορα ψάρια όπως, τσιπούρες, φαγκριά, μουρμούρες κλπ.

Η βραδιά ήταν εκπληκτική, χωρίς υγρασία, αέρα και το φεγγάρι μας τιμούσε με το ήμισυ της παρουσίας του.

Καλάμια τον αριθμό τρία να ψαρεύουνε, με δολώματα σε άριστη κατάσταση με ένα διπλάρι και δύο μονάγκιστρα.

Οι οπτικοί ειδοποιητές «σπασμένοι» και σε ξαπλωμένοι σε κατάσταση αναμονής.

Κατά τα μεσάνυχτα άρχισε το παιχνίδι με χτυπήματα νωχελικά ή καλύτερα αρπάγματα του δολώματος και περιφρόνηση αυτού στη συνέχεια.

Από σπάρους και άλλα μικρά κανένα ίχνος σε αντίθεση με άλλες φορές που κυκλοφορούσανε μέχρι εκείνες τις ώρες. Παφλασμοί διάφοροι και περίεργοι με αποκορύφωμα την οπτική επιβεβαίωση όπου κάτι (σεβαστού μεγέθους) πήδηξε στον αφρό αφού μάλλον κάτι το κυνηγούσε.

Το μυαλό μου πήγε κατευθείαν στο άρθρο του Costasandros….δεν πάω για ψάρεμα αν...

Η βαρομετρική ούτε καν ήξερα σε τι επίπεδα ήτανε, αλλά εγώ το πολεμούσα.

Σσσσσσσσρρρρρρρττττττ (σύρσιμο του οπτικού στο έδαφος) ττταααφφφφ! Χτύπημα πάνω στο καλάμι (διπλάρι) και πριν το καταλάβω έχει φύγει από τρίποδο και είναι φαρδύ πλατύ ξαπλωμένο στο έδαφος με τάση για «μέσα».

Αντίδραση δίολου ακαριαία, το καλάμι στο χέρι και αναμονή για χτύπημα...... το μέρος σε πλήρη ησυχία.... αναμονή για τσιμπιά....... μετά από 30 δεύτερα.... τίποτα.

Απόφαση να βγάλω το καλάμι.

Κρίμα έρχεται άδειο...

Τόσο άδειο μάλιστα που έχει κόψει το διπλάρι από το στριφτάρι και κάτω.

Οι πρώτες ιδέες μου μπήκανε στο μυαλό.

Λες να είναι κανένα γοφάρι ; «Συρμάτινο παράμαλο» φώναζε η ιδέα που μου ήρθε.

«Δεν το πιστεύω πως το περιεργαζόμουνα κατά την διάρκεια των ψώνιων μου και δεν το πήρα» μονολογούσα.

Στήνω το καλάμι πάλι με μονάγκιστρο και ολόλκληρη μάνα πάνω.

Αναμονή σε εξέλιξη.

Μετά από είκοσι λεπτά περίπου το φαινόμενο επαναλαμβάνεται, ακριβώς όπως το έζησα και στην πρώτη φάση.

Αποτέλεσμα παρόμοιο, δηλαδή ούτε sissy ούτε βαρίδια.

Ξανά από την αρχή και δόλωμα ένα μεγάλο κομμάτι φαραώ.

Η επανάληψη του προαναφερόμενου σκηνικού έγινε άλλες δύο φορές μέχρι τις 4:00 το πρωί, όποτε παίρνω την απόφαση να τα μαζέψω και να φύγω.

Έλα όμως που είχα μείνει από μπαταρία στο αυτοκίνητο!

Έτσι το ψάρακι αυτό ή αυτά, που με δουλεύανε, μετατρέψανε το δούλεμα σε τιμωρία μέχρι τις 6:00 το πρωί, όπου και πήρα τον αδερφό της γυναίκας μου να έρθει να με βοηθήσει να βάλω μπροστά το αυτοκίνητο.

Δεν μπορούσα να το ξεπεράσω.

Ψαρεύω από τον Σεπτέμβριο του 2004 και μόλις βρέθηκα σε τέτοια ψαρευτική βραδιά δεν μπορούσα να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις.

Και όλα αυτά επειδή δεν αγόρασα το συρμάτινο να το βάλω στο κασελάκι μου να βρίσκεται.

Δολώματα τέλος και έτσι την τελευταία μου νύχτα αποφάσισα να δω αν δουλεύει το κοτόπουλο (βλ. Σχετικά άρθρα που έχετε κατά καιρούς γράψει).

Φιλέτο κοτόπουλο στήθος κομμένο σε λωρίδες, μονάγκιστρο και μέσα.

Νωχελικά χτυπήματα εως ανύπαρκτα με κάνανε να νομίζω πως δεν δουλεύει το συγκεκριμένο δόλωμα.

Όμως υπήρχε κάτι εκεί μέσα που άρπαξε το κοτοπουλάκι πήρε και περί τα 20 με 30 μέτρα πετονιά (λυτά φρένα)!.

Η τρίχα μου είχε σηκωθεί κάγκελο.

Έβαζα τον εαυτό μου σε δοκιμασία....ψιλοφοβόμουνα δεν το κρύβω.... ανατριχίλα σε όλο το σώμα μου....παίρνω το καλάμι στα χέρια και πριν σφίξω τα φρένα για την τελική μάχη ξαναπαίρνει πετονιά άλλα 20 μέτρα.

Ένιωσα ότι το μηχανάκι ήτανε μέρος του εαυτού μου και ξετύλιγε και εμένα μαζί η ψαρούκλα μου!

Σφίγκω και περιμένω........ το ακούω εκεί μέσα .... γκαπ! γκαπ! γκαπ! το έτρωγε..... κάρφωμα ακαριαίο και για 2 με 3 δεύτερα το έχω πάνω.... και επιτόπου το χάνω.....

Έξω το καλάμι.... κομμένο στο αγκίστρι ακριβώς.

Η πλήρης απογοήτευση στο μεγαλείο της.

Μα είναι δυνατόν να κρατάω το συρμάτινο στα χέρια μου και να μην το αγοράσω;

Αφού χωράει στο κασελάκι μου.

Συμπέρασμα : «Αν χωράει στο κασελάκι....... αγόρασέ το!»

Είχα δώσει το ραντεβού της ψαρευτικής μου ζωής και το έχασα για ένα κομμάτι σύρμα.

 

Ραντεβού το επόμενο ΣαββατοΚύριακο πλήρως εφοδιασμένος.


Περιμένω τις παρατηρήσεις μήπως και σαν άπειρος ψαράς κάνω κάποιο λάθος και δεν το έχω συνειδητοποιήσει.

 

Σας χαιρετώ όλους

ΓΙΩΡΓΟΣ.

 


Σημείωση: Τα άρθρα που δημοσιεύουν τα μέλη του psarema.gr είναι υπεύθυνα για το περιεχόμενό τους και τυχών αντιγραφή του από άλλες πηγές άγνωστες σε εμάς εφόσον δεν αναφέρονται από τον συγγραφέα του άρθρου. "Το psarema.gr ΔΕΝ ΦΕΡΕΙ ΚΑΜΙΑ ΕΥΘΥΝΗ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗΣ"

 


banner psaremagr

© 2004 - 2019 All Rights Reserved. | Φιλοξενία & Κατασκευή HostPlus LTD

hostplus 35

No Internet Connection