Ερώτηση Ψαροτράγουδα

Παραθέτω τους στίχοι (....) από ένα τραγούδι του Μάλαμα. Όποιος έχει και άλλα ψαροτράγουδα ας τα παραθέσει να κάνουμε καμιά ψαρευτική συλλογή. Το κομμάτι λέγεται Στου Δουράμπεη.

Ο σαργός κι ο σπάρος
Θεέ μου κοίτα θάρρος
βγήκανε στα Φάληρα
ασημένια τάλιρα
κάνουν τις τσιπούρες
κι άρχισαν φιγούρες.

Στου Δουράμπεη τραπέζι
κλείσαν και καθήσαν
και να πίνουν αρχινίσαν.

Αγαπάνε στην Καστέλλα
μια πεντάμορφη κοπέλα
αγαπάν μια συναγρίδα
κι έχουν χάσει κάθε ελπίδα

Κι ο Δουράμπεης που ξέρει
το γιαλό και το μουράγιο
τους κερνά, τους λέει «κουράγιο».

Φιλικά Πασχάλης
 

ΤΑ ΚΑΒΟΥΡΑΚΙΑ

Ερμηνεία       ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ (ΑΤΑΜΙΑΝ) ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ
Συνθέτης    ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
Στιχουργός  ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Στου γιαλού τα βοτσαλάκια κάθονται δυο καβουράκια
έρμα, παραπονεμένα, κι όλο κλαίνε τα καημένα
Κι η μαμά τους, η κυρία καβουρίνα
πάει τσάρκα με το σπάρο στη Ραφήνα
Κι όλο κλαίνε τα καβουράκια
στου γιαλού, στου γιαλού τα βοτσαλάκια

Πάει ο κάβουρας το βράδυ, βρίσκει το τσαρδί ρημάδι
Ψάχνει για τη φαμελιά του και τραβάει τα μαλλιά του
Βάζει πλώρη κούτσα-κούτσα στη Ραφήνα
να πετύχει την κυρία καβουρίνα
Κι όλο κλαίνε τα καβουράκια
στου γιαλού, στου γιαλού τα βοτσαλάκια

Το ξημέρωμα ροδίζει και ο κάβουρας γυρίζει
δίχως τη συμβία πάλι, κούτσα-κούτσα στ’ ακρογιάλι
Με το σπάρο τον ξενύχτη στη Ραφήνα
παίζει τώρα στα ρηχά η καβουρίνα
Κι όλο κλαίνε τα καβουράκια
στου γιαλού, στου γιαλού τα βοτσαλάκια

Ο ΨΑΡΑΣ

Ερμηνευτής    ΠΑΓΙΟΥΜΤΖΗΣ ΣΤΡΑΤΟΣ
Συνθέτης    ΜΗΤΣΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Στιχουργός  ΜΗΤΣΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ


Γιατί δε με θες κυρά μου
επειδή είμαι ψαράς
Κι είμαι λίγο αλανιάρης
σαν ψαράς και σαν βαρκάρης
και θαρρείς ότι με μένα
δεν θα την περνάς καλά

Έχω μια μικρούλα βάρκα
με κουπιά και με πανί
και ψαρεύω κάθε βράδυ
μόνος με το παραγάδι
και τα ψάρια που θα πιάσω
τα πουλώ στην αγορά

Κι αν ξυπόλητος γυρίζω
μη με βλέπεις και γελάς
Τη γυναίκα που θα έχω
ξέρω να την επροσέχω
και τα κέφια της να κάνω
μην κοιτάς που είμαι ψαράς

ΕΜΠΕΡΔΕΥΤΗΚΑ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ

Ερμηνευτής  ΠΙΠΕΡΑΚΗΣ ΧΑΡΙΛΑΟΣ

Εμπερδεύτηκα 'να βράδι, βρε εμπερδεύτηκα 'να βράδι,
εμπερδεύτηκα 'να βράδι, σα σουπιά στο παραγάδι.

Εμπερδεύτηκα μια νύχτα, βρε εμπερδεύτηκα μια νύχτα,
αχ εμπερδεύτηκα μια νύχτα, σα ρουφάς μέσα στα δίχτυα.

Εμπερδεύτηκα στο βάτο, βρε εμπερδεύτηκα στο βάτο,
εμπερδεύτηκα στο βάτο, ούτε απάνω ούτε κάτω.


Σχόλια Στίχου:
Παραδοσιακό ρεμπέτικο της περιόδου της ανώνυμης δημιουργίας και ταυτόχρονα επανεμφάνιση στη δισκογραφία της Αμερικής στις αρχές της δεκαετίας του '50, του περίφημου λυράρη και τραγουδιστή της Κρήτης Χαρίλαου Πιπεράκη (Κρητικού). Οι στίχοι του τραγουδιού σε διάφορες παραλλαγές εμφανίζονται σε διάφορα ρεμπέτικα της εποχής του μεσοπολέμου. Ο Χαρίλαος Κρητικός εμφανίστηκε στη δισκογραφία της Αμερικής γύρω στο 1925 με την εταιρεία PHAROS που ίδρυσε ο ίδιος.

Πηγή: www.rebetiko.gr

δεν θυμαμαι ενα παλιο ρεμπετικο τραγουδι ολοκληρο που λεει σουχει λαχει σουχει λαχι να την φας απο σαλαχι...! θα ψαξω να το βρω και θα το γραψω ολοκληρο!

Στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Πρώτη εκτέλεση: Στράτος Παγιουμτζής, Τεμπέλης

Έμαθα κυρά πως έχεις βάρκα γιαλό
Έμαθα κυρά πως έχεις
ψαροπούλα και ψαρεύεις
τζουμτριαλαριλαρό βάρκα γιαλό

Θα' ρθω να σου την γυρέψω βάρκα γιαλό
Θα 'ρθω να σου την γυρέψω
και θα πάω να ψαρέψω
τζουμτριαλαριλαρό βάρκα γιαλό

Ρίχνω το γυαλί στον πάτο βάρκα γιαλό
Ρίχνω το γυαλί στον πάτο
βρίσκω τη δασκάλα κάτω
τζουμτριαλαριλαρό βάρκα γιαλό

Έχω βάρκα για σιργιάνι βάρκα γιαλό
Έχω βάρκα για σιργιάνι
που για ψάρεμα δεν κάνει
τζουμτριαλαριλαρό βάρκα γιαλό

Στίχοι: Γιώργος Χατζηπιερής
Μουσική: Γιώργος Χατζηπιερής
Πρώτη εκτέλεση: Δώρος Δημοσθένους

Δέκα καβουράκια
βρήκαν δέκα καραμέλες
και καθίσανε στο βράχο να τις φάνε
Μα ήρθαν τα χταπόδια τα τραβήξαν απ' τα πόδια
και τους πήραν τα γλυκά, και στο φινάλε
έμειναν μονάχα να κοιτάν το κύμα
αχ τα καβουράκια είναι κρίμα
κι έμειναν μονάχα να κοιτάν το κύμα
αχ τα καβουράκια είναι κρίμα !!

(R)
Τρια λα ρι λα ρι λα ρι λα λοοο
τρια λα ρι λα λεο
Τρια λα ρι λα ρι λα ρι λα λοοο
τρια λα ρι λα ρι λα λοοο

Να και μια χελώνα
που τα βλέπει να' ναι μόνα
και τα παίρνει στη σπηλιά μες στη φωλιά της
Βγάζει απ΄τις ντουλάπες γλειφιτζούρια σοκολάτες
παγωτά γρανίτες φράουλες και τάρτες
και τα καβουράκια μας θα κάνουν πάρτι
κάτω απ' το σπασμένο το κατάρτι
και τα καβουράκια μας θα κάνουν πάρτι
κάτω απ' το σπασμένο το κατάρτι !!

το ΖΕΠΠΟ ρε παιδια.γραψτε τα λογια και μ'αρεσει

Στο φιλντισένιο μου μαρκούτσι
γαλέρες έρχονται και πάνε
ρεσάλτα κάνουνε οι μούτσοι
κι οι πειρατές μεθοκοπάνε
στο καπηλειό το λιμανίσιο

Θάλασσα! Aχ πικροθάλασσα!
Γιατί να σ' αγαπήσω;

Σαρακηνοί και Bενετσιάνοι
πιάνουν και δένουν στο κατάρτι
ελόγου μου τον Kαπτά-Γιάννη
το παλικάρι τον αντάρτη
τον άντρακλα τον πελαΐσιο

Θάλασσα! Aχ πικροθάλασσα!
Γιατί να σ' αγαπήσω;

Kαι μες στου μακελειού την άψη
δαγκώνω τα σχοινιά τα λύνω
και μα τον Aγιο Κωνσταντίνο
όλους τους ρίχνω μες στη κάψη
δεμένους με τα χέρια πίσω

Θάλασσα! Aχ πικροθάλασσα!
Πως να μη σ' αγαπήσω;

Mάνος Λοΐζος

Και ένα όχι ακριβώς ψαροτράγουδο αλλά άκρως καλοκαιρινό από τον

Διονύση Σαββόπουλο


Καλοκαίρι
η γαλάζια προκυμαία θα σε φέρει
καλοκαίρι
καρεκλάκια, πετονιές μέσ’ το πανέρι
μες τη βόλτα αυτού του κόσμου που μας ξέρει
καλοκαίρι
πλάι στα μέγαρα, στις τέντες με τ’ αγέρι
καλοκαίρι
με χρυσούς ανεμιστήρες μεταφέρει
την βανίλια με το δίσκο του στο χέρι
την κοψιά μιας προτομής μέσ’ το παρτέρι
καλοκαίρι
μ’ ανοιχτό πουκαμισάκι στα ίδια μέρη



Καλοκαίρι
με μισόκλειστες τις γρίλιες μεσημέρι
καλοκαίρι
καθρεφτάκια και μια θάλασσα που τρέμει
στο ταβάνι και τους γύψους μεσημέρι
καλοκαίρι
με τον κούκο μέσ’ τα πεύκα και στ’ αμπέλι
καλοκαίρι
στόμα υγρό, μικροί λαγώνες, καλοκαίρι
με τη φέτα το καρπούζι στο ‘να χέρι
με φιλιά μισολιωμένα, καλοκαίρι
καλοκαίρι
λίγες φλούδες στης κουζίνας το μαχαίρι

Καλοκαίρι
του σκυμμένου θεριστή του τυφλοχέρη
καλοκαίρι
με βαριά μοτοσικλέτα μες τα σκέλη
τους φακούς του ανάβει μέρα μεσημέρι
καλοκαίρι
όλο πίσσα και κατράμι καλοκαίρι
καλοκαίρι
με τον ρόγχο του air condition μεσημέρι
φαλακροί μέσ’ τις σακούλες μας σαν γέροι
εκεινού με τ’ άσπρο κράνος που μας ξέρει
καλοκαίρι
μια οσμή νεκροθαλάμου, καλοκαίρι

Καλοκαίρι
στην αρχή σαν έγχρωμο έργο στην Ταγγέρη
αλλά εν τέλει
με του κάτω κόσμου το έγκαυμα στο χέρι
την λαχτάρα του στον κόσμο περιφέρει
καλοκαίρι
στον χαμό του οδηγημένο και το ξέρει
καλοκαίρι
τόσο ώριμο που πέφτοντας προσφέρει
μια πλημμύρα των καρπών, στάρι και μέλι
στον σπασμό του το απόλυτο το αστέρι
καλοκαίρι
μες τα κόκκινα της δύσης του ανατέλλει
καλοκαίρι