Ερώτηση Συνάντηση γερόλυκων και όχι μόνον.

Σαββάτο... ξημερώνει Κυριακή.... οοππππςςςς λάθος 

Σαββάτο μεσημέρι ήταν κανονισμένο να βρεθούμε με τον παππού Μιλτιάδη και να κατηφορίσουμε προς τον Άγιο Κωνσταντίνο όπου και θα βρισκόμασταν και με τους υπόλοιπους γερόλυκους του psarema.gr
Ξεκινήσαμε μέσα στη ζέστη και στο λιοπύρι του Αυγουστιάτικου ήλιου με ανάμεικτα συναισθήματα αλλά και με μια παράξενη σιγουριά.
Ποιοι θα είναι? Πώς θα είναι? Θα περάσουμε καλά? Θα παρεξηγιούνται? Θα, θα, θα .....αμέτρητα αλλά και η σιγουριά ότι όλα θα πάνε καλά, έτσι απλά χωρίς να γνωρίζω κάτι.
Οταν με το καλό φτάσαμε στον Άγιο ψάξαμε, βρήκαμε και καθίσαμε σε ένα κεντρικό τραπεζάκι από την καφετέρια όπου είχαμε δώσει το ραντεβού μας με τους υπόλοιπους.
Η ώρα περνούσε και κανείς δεν φαινόταν στον ορίζοντα οπότε τηλέφωνο στον Δημήτρη Ρέρα για να δούμε που είναι τι κάνουν μιας και αυτός είχε φτάσει πολύ ποιο νωρίς.
Ελάτε στην θέση μου όταν μου είπε ότι ήταν στο σημείο της συνάντησης και μας περιμένει.
Εμείς που είμασταν δηλαδή? Στην Αθήνα?
Με λίγο ψάξιμο τελικά βρεθήκαμε ( το καφέ ήταν γωνιακό και είχαμε πιάσει σχεδόν τις άκριες  )
Αγκαλιές φιλιά, χειραψίες λες και είχαμε να βρεθούμε κάνα μήνα, λες και γνωριζόμασταν.
Αυτή την εντύπωση είχα.
Εντυπώσεις?
Πολύ καλύτεροι από ότι περίμενα, και οι γερόλυκοι και οι κυρίες τους.
Αψογοι σε όλα τους, χιούμορ, γνώσεις, ευγένεια, μιλάμε ΕΠΑΘΑ 
Απο που να αρχίσω και που να συνεχίσω γιατί για να τελειώσω λίγο δύσκολο.
Ο πρόεδρος, Χρήστος.
Κορμοστασία και ζωντάνια που θα την ζήλευαν πολλοί πενηντάρηδες.
Ο επιστήμονας Σωτήρης.
Απλά ΑΠΑΙΧΤΟΣ σε όλα του με την κυρία Δήμητρα να του συμπαραστέκεται παντού.
Ο ψήστης μας ο Δημήτρης και η κυρία Ρέρα
ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΙ και πραγματικά λυπήθηκα που φύγατε τόσο νωρίς.
Να φάτε λουκάνικο και πανσέτα από τον Δημήτρη άλλο πράγμα. 
Ο γαμπρός Αχιλλέας μια από τα ίδια.
ΑΨΟΓΟΣ στο ψήσιμο και στην παρέα.
Βασίλης Μοσχουντής και οι Ρωσίδες του...
Φανταστικός ( αλλά καλύτερες οι Ρωσίδες  ) όλο χιούμορ, ( όταν δεν έτρωγε τα λουκάνικα και τις πανσέτες ).
Ο μικρός της παρέας ο Σάκης με την Έφη ( σωστά το θυμάμαι? ) ήταν μέσα σε όλα.
Δεν θα γράψω για τον αγαπητό Μιλτιάδη και την Έυη μιας και όποιος δεν τον έχει γνωρίσει από κοντά δεν μπορεί να καταλάβει.

Στην συνέχεια και μετά τον απαραίτητο καφέ μεταφερθήκαμε στο "Κτήμα Αλέτρι" όπου ο φιλόξενος ιδιοκτήτης μας εξηπηρέτησε δινοντάς μας ένα μεγάλο τραπέζι και δύο παγκάκια ώστε να στηθεί σωστά το σκηνικό και να είμαστε άνετα.

Ο Χρήστος ανέλαβε το πλύσιμο του τραπεζιού, εγώ και ο Σάκης αναλάβαμε το στήσιμο της ψησταριάς και τα κάρβουνα, ο Αχιλλέας και ο Δημήτρης το ψήσιμο, ο Βασίλης το ΨΑΡΕΜΑ  , ο Σωτήρης την διευθέτηση των πραγμάτων μας και ο Μιλτιάδης το φάγωμα των πανσετών και των λουκάνικων σε χρόνο DT 


Ειλικρινά δεν ήθελα να τελειώσει αυτό το Σαββατοκύριακο και φαντάζομαι και οι υπόλοιποι της παρέας το ίδιο θα ήθελαν.

Ελπίζω την επόμενη φορά να είμαστε περισσότεροι όχι γιατί πρέπει αλλά γιατί μέχρι στιγμής σε ΚΑΜΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ δεν βρήκα στραβό άνθρωπο.

Φίλοι μου σας ευχαριστώ όλους από τα βάθη καρδιάς μου για τις υπέροχες στιγμές που περάσαμε μαζί.

Φωτογραφίες...
1_ Ο Χρήστος εν δράσει....

2_ Μια μικρή άποψη του πως είμασταν

3_ Οι κυρίες της συνάντησης

4_ Ξανά κυρίες της συνάντησης

5_ Το ζεύγος Ρέρα


Κατά σύμπτωση είναι το ποστ Νο 31000 για το Psarema.gr

συνεχίζω....

1_ Αχιλλέας και Δημήτρης. Άξιοι ψήστες.

2_ Αναμονή για το τέρας μετά από ένα καλό τσίμπημα

3_ Ο Βασίλης και το ΤΕΡΑΣ των 100 γραμμαρίων 

4_ Μάθημα απο τον Βασίλη του στύλ ... Αυτό είναι ένα καλάμι... This is a kalami....   

5_ Εδώ δώθηκε η μάχη του Αγίου Κωνσταντίνου από τους Γερόλυκους 

6_ συνέχεια ....