Ερώτηση Αλμπουμ ψαριων-αλμυρο νερο

Τσιπουρα,

μαχητικη,δυναμικη,

εκνευριστικα καχυποπτη,

χτυπιεται δυσκολα με το ψαροτουφεκο.

Φρισσα η' σαρδελομανα,

ειναι μεγαλυτερη απο την σαρδελα,

αλλα δεν εχει την ιδια υπεροχη γευση της σαρδελας.

Χειλου η' αλλιως λαπινα,

πολυχρωμη και παρδαλη,

αποτελει το βαπτισμα του πυρος

ολων των ψαροτουφεκαδων.

Χελιδονόψαρο

«Σχεδόν εξωγήινοι» οργανισμοί στα πιο αφιλόξενα σημεία των ωκεανών







To «μαλλιαρό» καβούρι Kiwa hirsuta ανακαλύφθηκε έξω από το Νησί του Πάσχα

Ουάσινγκτον

Ακόμα και τα πιο ακραία και αφιλόξενα περιβάλλοντα στους ωκεανούς, στην πραγματικότητα βρίθουν από παράξενες μορφές ζωής, δείχνουν τα φετινά ευρήματα της Απογραφής της Θαλάσσσιας Ζωής, ένα ερευνητικό πρόγραμμα με τη συμμετοχή 70 χωρών.

Από τα υδροθερμικά φρεάτια στον πυθμένα του Ατλαντικού, όπου το νερό αναβλύζει σε θερμοκρασία 407 βαθμών Κελσίου, μέχρι τις υπόγειες λίμνες της Ανταρκτικής, φαίνεται ότι «δεν υπάρχει μέρος όπου δεν μπορούμε να ανακαλύψουμε κάτι νέο» σχολιάζει ο Ρον Ο' Ντορ, μέλος της αποστολής.

Στη διάρκεια του 2006 ανακαλύφθηκαν περίπου 150 νέα είδη ψαριών και 500 νέα θαλάσσια είδη, ανακοίνωσαν οι ερευνητές. Και το πρόγραμμα δεν αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2010.

«Η εποχή της ανακάλυψης δεν έχει τελειώσει» δήλωσε στο Reuters ο Τζέσι Ασούμπελ του Ιδρύματος Sloan στις ΗΠΑ. Τα ευρήματα «είναι προκλητικά για τη NASA και για τους επιστήμονες που ενδιαφέρονται για τη ζωή σε μέρη εκτός της Γης», είπε.

Μεταξύ των νέων ευρημάτων:

*Στον πυθμένα του Ατλαντικού βόρεια του νησιού της Αναλήψεως, σε βάθος 2 χλμ, βακτήρια, οστρακοειδή και γαρίδες ζουν γύρω από το θερμότερο υδροθερμικό φρεάτιο που έχει ανακαλυφθεί ποτέ, το οποίο εκτοξεύει νερό σε θερμοκρασία 407 βαθμών Κελσίου. Παραμένει αίνιγμα πώς τα είδη αυτά ανέχονται θερμοκρασίες άνω των 8ο βαθμών, ενώ το νερό λίγο πιο πέρα δεν ξεπερνά τους δύο βαθμούς.

* Στη Θάλασσα των Κοραλιών, εντοπίστηκε να ζει και να βασιλεύει η γαρίδα Neoglyphea neocaledonica, για την οποία οι επιστήμονες νόμιζαν ότιείχε εξαφανιστεί πριν από 50 εκατ. Χρόνια. Βαφτίστηκε η «ιουράσσια γαρίδα».

* Στη θάλασσα γύρω από την Ανταρκτική, ένα οικοσύστημα επιζεί βυθισμένο στο σκοτάδι κάτω από 500 μέτρα πάγου. Η δειγματοληψία αποκάλυψε περισσότερα άγνωστα είδη παρά γνωστά.

* Μια άλλη αποστολή εντόπισε καρκινοειδή, μέδουσες και μονοκύτταρους οργανισμούς σε μια υπόγεια λίμνη της Ανταρκτικής, θαμμένη κάτω από 700μ. πάγου, 200 χλμ από την ανοιχτή θάλασσα. Τα περισσότερα είδη ήταν νέα στην επιστήμη.

* Το μεγαλύτερο νέο είδος ήταν πιθανότατα ένας αστακός των βράχων έξω από τη Μαδαγασκάρη, με βάρος 1,8 κιλά.

* Τέλος, στο μεγαλύτερο ταξίδι ζώου που έχει ποτέ καταγραφεί, οι ερευνητές παρακολούθησαν το θαλασσοπούλι θυελλοπόρο να καλύπτει 70.000χλμ. πετώντας σε σχήμα «8» γύρω από τον Ατλαντικό, περίπου 350χλμ. την ημέρα κατά μέσο όρο.

πηγη:news.in.gr

Φεγγαροψαρο!

Eίχα δει πριν μερικά χρόνια ένα παράξενο ψάρι που είχαν βγάλει επαγγελματίες δε θυμάμαι όνομα , ούτε το είχα φωτογραφίσει, ήταν περίπου μισό μέτρο και τα 3/4 ήταν ένα τεράστιο κεφάλι με δόντια και ουρά - σώμα μόλις το υπόλοιπο , ήταν παράξενο σαν αρχαίο αλλά μου είπαν ότι τόχουνε ξαναδεί, ξερει κανείς κάτι σχετικό ή έχει καμιά σχετική φωτογραφία;

ρίνα

Λαγοκέφαλος ή κουνέλι




Λαγοκέφαλος ή κουνέλι(Lagocephalus sp.) Tetraοdontidae Το συγκεκριμένο είδος ψαριού είναι της οικογένειας Tetraοdontidae, κοινώς γνωστό και ως λαγοκέφαλος ή κουνέλι (Lagocephalus sp.) εξαιτίας των τεσσάρων μπροστινών του δοντιών που μοιάζουν με αυτά του κουνελιού. Έχει σχήμα τορπίλης, γκρι χρώμα, σκούρα στίγματα και δεν έχει λέπια. Στη Μεσόγειο φαίνεται να "μετανάστευσε" γύρω στο 1950, ωστόσο στην Κύπρο έχει εμφανιστεί μόλις τα τελευταία χρόνια. Η κατανάλωση του ψαριού αυτού και ειδικότερα της τετροδοτοξίνης που υπάρχει στο σώμα του, επηρεάζει το νευρικό σύστημα του ανθρώπου και μπορεί να επιφέρει ακόμα και το θάνατο από πνευμονική ανεπάρκεια. Η ποσότητα τετροδοτοξίνης που βρίσκεται στο ψάρι αυτό ποικίλλει και εξαρτάται από την εποχή του έτους και την περιοχή αλίευσής του. Η τοξικότητα αυξάνεται κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, οπότε και είναι η περίοδος αναπαραγωγής του. Το ίδιο ψάρι στις περιοχές του Ινδικού Ωκεανού θεωρείται είδος πολυτελείας όπως εμείς θεωρούμε το χαβιάρι. Οι ντόπιοι γνωρίζουν και αφαιρούν τα όργανα του ψαριού, τα οποία περιέχουν το επικίνδυνο δηλητήριο. Η νευροτοξίνη, που φέρει το ψάρι κυρίως στα εντερικά υγρά καθώς και στα αβγά του, σε συγκεκριμένη ποσότητα προκαλεί έντονη ευφορία, αλλαγή της διάθεσης και σε συνδυασμό με την ιδιαίτερη γεύση του αποτελεί είδος πολυτελείας για χώρες όπως η Κορέα. Σύμφωνα με το Τμήμα Αλιείας, η κατανάλωση του ψαριού και της εξαιρετικά τοξικής ουσίας που παράγεται στο σώμα του, που ονομάζεται τετροδοτοξίνη (tetradotoxin-TTX), επιδρά επί του κεντρικού νευρικού συστήματος του ανθρώπου και μπορεί να επιφέρει ακόμα και το θάνατο από πνευμονική ανεπάρκεια. Δεν υπάρχει αντίδοτο στην τετροδοτοξίνη, ενώ τα συμπτώματα που παρουσιάζει η δηλητηρίαση είναι: Μούδιασμα στα χείλη και τη γλώσσα, παραίσθηση στο πρόσωπο και τα άκρα, πιθανό πονοκέφαλο, πόνος στο στομάχι, διάρροια και/ή τάση εμετού, παράλυση, πνευμονική ανεπάρκεια, (δυσκολία στην αναπνοή), θάνατο

Πιλότος




Ψάρι της οικογένειας των καραγκιδών (Naucrates ductor). Χαρακτηρίζεται από σώμα λεπτό ασημογάλαζου χρώματος σημαδεμένο από φαρδιές κάθετες μπλε ρίγες σχεδόν μαύρες. Φτάνει τα 70 εκ. μήκος. Είναι γνωστή η συνήθεια του να συνοδεύει μεγάλα ψάρια όπως τους καρχαρίες ακόμα και πλεούμενα στην ανοιχτή θάλασσα για να επωφεληθεί από τα υπολείμματα της τροφής και προφανώς για να αισθανθεί προστατευμένο. Το πιάσιμο του είναι τυχαίο και δεν ενδιαφέ­ρει τους ερασιτέχνες ψαράδες.

Ρέγγα




Ψάρι της οικογένειας των κλουπεϊδών (Clupea h. rengus.). Το μήκος της φθάνει μέχρι τα 40 εκ Το σώμα της είναι αδύνατο, πεπιεσμένο στα πλευρά, σκεπασμένο από μεγάλα λέπια, που όμως βγαίνουν εύκολα. Η κοιλιά της μοιάζει με καρίνα πλοίου, το κεφάλι της είναι μυτερό, με μεγαλύτερη την κάτω μασέλα. Το στόμα της είναι γεμάτο με δόντια, που υπάρχουν επίσης και στον ουρανίσκο και στη γλώσσα. Τα μάτια της είναι μεγάλα και προφυλάσσονται από μια λιπαρή πτυχή.

Το ραχιαίο πτερύγιο βρίσκεται στην μέση περίπου του σώματος της, ενώ το εδρικό, πολύ πίσω. Η ουρά της είναι ψαλιδωτή και μυτερή. Η ράχη της είναι καφετί χρώματος προς το μαύρο, τα πλευρά της αργυρόχβοα γκριζωπά και προς το άσπρο η κοιλιά της. Αυτό το ψάρι είναι διαδεδομένο στον βόρειο Ατλαντικό, στην Αρκτική, στη βόρεια θάλασσα, και στη Βαλτική, μα συναντιέται και κοντά στις Γαλλικές παραλίες του Ατλαντικού. Οι ρέγγες εμφανίζονται την άνοιξη σε κοπάδια αποτελούμενα από χιλιάδες απ' αυτές στα βόρεια της βό¬ρειας θάλασσας, αργότερα πάντα πιο νότια ακόμη και στα στενά του Καλαί . Η εμφάνιση αυτών των κοπαδιών σε διαφορετικές εποχές, δεν αποδίδεται στην «οριζόντια μετανάστευση» ό¬πως πιστεύεται, για αναζήτηση τροφής. Στην πραγματικότητα σε κάθε θάλασσα πια έχουν σχηματισθεί ράτσες από ρέγγες προσαρμοσμένες στις περιβαντολλογικές συνθήκες όπου βρίσκονται. Την περίοδο της αναπαραγωγής, διαφορετική για τις διάφορες ποικιλίες, οι ώριμες σεξουαλικά ρέγγες εγκαταλείπουν τα βαθιά νερά και ανεβαίνουν στην επιφάνεια όπου τοποθετούν τα αυγά τους. Οι ρέγγες ψαρεύονται σε μεγάλο αριθμό με ειδικά συρόμενα δίχτυα από ειδικευμένα ψαράδικα.