Ερώτηση Μύθοι και πραγματικότητες της Ακτής

Λέω να κουβεντιάσουμε για τα ψέματα και τις αλήθειες του ψαρέματος.
Προσωπικά κατέχω καλύτερα το ψάρεμα της ακτής και για αυτό θα γράψω.

Ο μύθος της αποτελεσματικότητας του μακρινού πετάγματος.
Πολλοί συνάδελφοι ερασιτέχνες της ακτής εκτιμούν ότι μόνο με μακρινά πετάγματα θα βρουν τα  «μεγάλα ψάρια», κάτι που συμβαίνει βεβαίως αλλά όχι πάντα. Παραθέτω μια από τις εμπειρίες που μου έμαθαν να αμφισβητώ τα αξιώματα στο ψάρεμα. Ψαρεύω από μια θαυμάσια ακτή στον Ξηροπόταμο Χαλκιδικής. Μικτός βυθός, πρώτη αποχή στα 120μ. από την ακτή, με διαφορά βάθους από -3μ. στα -10μ. και πιθανά θηράματα μεταξύ άλλων, τσιπούρες, σαργούς, μεγάλες μουρμούρες και μέτριες συναγρίδες. Έχω στήσει ακριβό εξοπλισμό και με κίνδυνο να μου «βγεί» η μέση έχω στείλει  τις αρματωσιές μου μερικές πάνω στην αποχή και μερικές αρκετά μακρύτερα. Είναι απόγευμα Σεπτεμβρίου, ψαρεύω από το μεσημέρι και τα ακριβά μου μονοδόλια τιμούν μόνο κάτι δράκαινες, η μεγαλύτερη 200γρ. Έρχεται ο ντόπιος ψαράς, ρωτά ευγενικά πως πάει και κάθεται ανάμεσα από τα καλάμια μου, αφού πρώτα με διαβεβαιώνει να μην ανησυχώ. Μπαίνει στη θάλασσα μέχρι τη μέση, 20 μέτρα από την ακτή και μαλαγρώνει λίγο μακρύτερα, σε ένα μόνο σημείο, από  ένα κουβά σπασμένα μύδια, καβούρια και αχινούς. Αν δεν αντιλαμβάνεστε την συνέχεια να την περιγράψω. Ο άνθρωπος έχει ιδρώσει να φέρνει έξω τσιπούρες και μουρμούρες από μισό μέχρι και ενάμισυ κιλό, ενώ εγώ καρφώνω θάλασσα. Έσωσα την τιμή μου με ένα συναγριδάκι και δυο καλούς σαργούς, αλλά το «ηθικόν δίδαγμα» είναι ότι μερικές φορές αντί να προσπαθείς να φτάσεις τα ψάρια, αν φερθείς έξυπνα τα ψάρια θα έρθουν σε ακτίνα ψαρεύτρας που εσύ θα ορίσεις.   

Μύθος : Χοντρά ψάρια, χοντρές πετονιές.
Από τις προσωπικές μου εμπειρίες συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο.  Αν αναλογιστούμε ότι 20 και πλέων κιλών τόνοι ψαρεύονται με 60άρες μάνες αντιλαμβανόμαστε ότι για τα δικά μας τα «τέρατα» των δύο κιλών (μια στις τόσες αυτά τα βάρη), που ψαρεύουμε από την ακτή, αρκούν διάμετροι παράμαλλου 22 – 25 χιλιοστών. Το λάθος που κάνουμε συνήθως είναι να ξεχνούμε ότι τα καλάμια μας μπορούν να αποσβένουν τα «κεφάλια» των ψαριών και ότι τα μουλινέ μας έχουν το εργαλείο που λέγεται «φρένα» και η λειτουργία του είναι ακριβώς αυτή που χρειαζόμαστε όταν το ψάρι μας ζορίζει την αρματωσιά μας με δύναμη που φτάνει τα όρια θραύσης του παράμαλλου ή της μάνας. Τα φρένα του μουλινέ μας, αν μπούμε στον κόπο να μάθουμε να τα ρυθμίζουμε, θα μας βοηθήσουν να βγάλουμε ψάρια που ασκούν ελκτικές δυνάμεις πολλαπλάσιες των ορίων της μισηνέζας που χρησιμοποιούμε. Με αυτόν τον τρόπο θα καταφέρουμε να ψαρέψουμε με πραγματικές λεπτές μισηνέζες  που είναι σίγουρα πιο αποτελεσματικές στα μεγαλύτερα και άρα πιο πονηρεμένα ψάρια. Προσοχή όμως στο εξής ζήτημα. Όταν ψαρεύουμε ψάρια με αναπτυγμένες «οδοντοστοιχίες» χρειαζόμαστε αναγκαστικά χοντρά ή και διπλωμένα παράμαλλα ή και νήμα ή σύρμα αντί μισηνέζας. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι μάνες ας παραμένουν «λογικών διαμέτρων» αλλά πώς να ψαρέψεις γοφάρια ή συναγρίδες με παράμαλλα 0,25. Μια λύση ίσως να είναι τα αγκίστρια με πολύ μακρύ κορμό, αλλά «όποιος φυλάει τα ρούχα του………»

Μύθος : Τα ψάρια δεν τρώνε με πανσέληνο
Προσωπικά έχω τις μεγαλύτερες επιτυχίες στις σπαρίδες με πλήρη πανσέληνο και κατακόρυφο φεγγάρι. Ας δούμε όμως τι συμβαίνει. Με «ολλόφεγγο» τα γρι-γρι δεν μπορούν να συγκεντρώσουν τα αφρόψαρα στις λάμπες, τα δίχτυα είναι εμφανέστερα μέσα στο νερό όπως και τα παραγάδια και οι χοντρές αρματωσιές. Αν ψαρεύεται κατάκαβα από βραχοτόπια και είστε κοντά στο νερό φαίνεται χαρακτηριστικά η σιλουέτα σας. Με όλες αυτές τις δυσκολίες οι ψαράδες άρχισαν να λεν (και επικράτησε στους πιο άπειρους) ότι η πανσέληνος κάνει ζημιά.
Αν χρησιμοποιήσουμε όμως λεπτότερα εργαλεία και πιο μελετημένες τεχνικές οι επιτυχίες μας με φεγγαράδες θα είναι μεγάλες.

Πραγματικότητα : Η θάλασσα είναι επικίνδυνη.
....και σίγουρα θέλει σεβασμό. Δεν είναι μύθος οι τραγικές ιστορίες που ακούμε κάθε λίγο και λιγάκι για ατυχήματα στα βράχια, πνιγμούς, υποξίες,  και ναυάγια ερασιτεχνών και επαγγελματιών.

Dimitri είσαι mythos!  

Δημητρη πολυ σωστα αυτα που λες κ πιστευω ολοι μας την εχουμε πατησει στον πρωτο μυθο!

τωρα για την πανσεληνο πιστευω οτι οι περισσοτεροι καλαμαδες γνωριζουν  την σημασια της κ τα πολυ καλα αποτελεσματα που μπορει να εχει!
Εγω προσωπικα την κυνηγαω  οσο μπορω  και  συν-πλην 2 μερες.τα καλυτερα ψαρεματα τα εχω κανει αυτες τις μερες!

Πραγματικοτητα:Μεγαλο δολωμα-μεγαλο ψαρι

Κατεμε ισχυει 100%

Πραγματικοτητα:Μεγαλο δολωμα-μεγαλο ψαρι

Κατεμε ισχυει 100%

Εγκρίνω κι επαυξάνω 

Αποσπασμα απο το www.psarema.gr/index.php?option=com_smf&...id=115&topic=6589.30



Για να βρουμε απαντησεις πρεπει να κανουμε μια βουτια στην ψαρευτικη
καθημερινοτητα που ο καθενας αντιμετωπιζει.

Διαβαζοντας θα θυμηθητε φασεις που εχετε συναντησει.

Για να το κανουμε ακομα πιο ρεαλιστικο και δυστυχως σκληρο θα βαλουμε κι
εναν ανταγωνιστη στο παιχνιδι...... 

Ναι καλα καταλαβες, ειναι εκεινος που ψαρευει κοντα σου και πιανει οταν εσυ
δυστυχως οχι.


Eιδαμε στο αρχικο ποστ οτι το ψαρι κινειται αναμεσα στο φοβο και την λαιμαργια.
Αν υποθεσουμε οτι τα 2 αυτα χαρακτηριστικα ειναι αντιστροφως  αναλογα 
τοτε μενει να δουμε πως μπορουμε πρακτικα να αποδυναμωσουμε τον φοβο
και να ενισχυσουμε την λαιμαργια. Το φοβο τον αποδυναμωνουμε με διακριτικη
παρουσιαση του δολωματος, μεσω μιας λεπτης αρματωσιας,με ησυχια και .....κτλ κτλ.
Την λαιμαργια την ενισχυουμε με ενα νοστιμο.φρεσκο,ζωντανο και μεγαλο δολωμα
οπως επισης και με την μαλαγρα....κτλ κτλ.
Ας υποθεσουμε τωρα οτι σε μια ψαρευτρα που παμε, τα ψαρια ειναι εκει και εμεις
ψαρευουμε. Πιο διπλα ισως υπαρχει και καποιος αλλος ανταγωνιστης κι ας πουμε
οτι θα ψαρεψετε ταυτοχρονα. Μια νεα παραμετρος μπαινει εδω, δεν ψαρευεις
μονος αλλα υπαρχει κι ενας ακομη. Τι αλλαζει θα το δουμε στην συνεχεια....

4 πραγματα μπορει να συμβουν με τα ψαρια σε μια τετοια ανταγωνιστικη ατμοσφαιρα:

1)Να τα πιασουμε  εμεις
Aυτο σημαινει οτι παιξαμε σωστα με τον φοβο και την λαιμαργια των ψαριων κι οτι
ο αλλος ψαρας ειτε δεν μας δημιουργησε προβληματα ειτε μπορεσαμε και τα  λυσαμε. 

2)Να μην τα πιασουμε εμεις
Aυτο σημαινει οτι δεν παιξαμε σωστα με τον φοβο και την λαιμαργια ειτε οτι
εξωτερικες  παραμετροι οδηγησαν σε αδρανη ψαρια. Η τυχον επιτυχημενη
παρουσια του ανταγωνιστη ειναι επισης πιθανη αιτια της αποτυχιας μας (βλεπε 3)

3)Να τα πιασει ο ανταγωνιστης μας
Aυτο σημαινει οτι επαιξε σωστα με τον φοβο και την λαιμαργια.
Ας δουμε 2 περιπτωσεις :
Α) Οταν στο ψαρεμα εχουμε ανταγωνιστη που πιανει πιο πολλα απο εμας θα
πρεπει να αναρωτηθουμε με ποιο τροπο αυτος καλυπτει καλυτερα τις απαιτησεις
μειωσης φοβου και αυξησης λαιμαργιας,απο οτι εμεις.
Τι κανει που δεν κανουμε και πιανει τα ψαρια ?
Παρατηρουμε προσεκτικα και κανουμε διορθωση.
Β) Το ιδιο ομως θα πρεπει να κανουμε ακομα κι αν ψαρευουμε μονοι.
Τοτε ο ανταγωνιστης μας ειναι τα λαθη μας. Κατι δεν παει καλα. Η ωρα περναει
και τα ψαρια δεν πιανονται. Κατι πρεπει να αλλαξει!
Τι κανουμε λαθος και δεν πιανουμε τα ψαρια ?
Αλλαζουμε στοιχεια στα εργαλεια, την μεθοδο η/και  στην συμπεριφορα μας.
Ετσι και μονο ετσι θα βγουμε απο το τελμα της αψαριας. Αλλαγες! 

Παρατηρηστε οτι στη περιπτωση Α εχουμε ενα μπουσουλα (τον αλλο ψαρα) που
μας βεβαιωνει με τις συλληψεις του, οτι υπαρχουν ψαρια και ειναι προθυμα,ενω
στην περιπτωση Β παμε στα τυφλα (ειμαστε μονοι). Υπαρχουν ψαρια? 
Ψαρευω σωστα?  Τι λαθη κανω? Τι πρεπει να κανω?
Ειδικα στην περιπτωση Β ειναι χρησιμες ολες οι σωστες πληροφοριες που παιρνουμε
απο τα μεσα οπως περιοδικα, βιβλια, βιντεο, φορουμς κτλ. και ειδικα οι εμπειριες
αλλων συναδελφων ειτε επιτυχιες ειτε αποτυχιες. Σκοπος μας πρεπει να ειναι η
αναπτυξη φαντασιας, εφευρετικοτητας, ευελιξιας και αυτενεργειας.
Φανταστειτε δε, σε τι πλεονεκτικη θεση ειστε οταν εχετε ηδη σωστη ενημερωση
απο τα μεσα και εχετε και ενα ζωντανο μπουσουλα μπροστα σας. Σιγουρα δεν
θα αργησετε να πιασετε τα ψαρια.   

4)Να μην τα πιασει ουτε ο ανταγωνιστης μας.
Αυτο μπορει να σημαινει οτι δεν επαιξε σωστα με τον φοβο και την λαιμαργια
ειτε οτι εξωτερικες  παραμετροι οδηγησαν σε αδρανη ψαρια. Επισης μπορει
να σημαινει οτι εσεις οι ιδιοι του χαλασατε και το δικο του ψαρεμα με τυχον
χονδροειδη  λαθη σας.
Προσοχη εδω: η αποτυχια και του ανταγωνιστη δεν σημαινει απαραιτητα οτι
και καποιος τριτος  δεν θα μπορουσε να πιασει ψαρια. Το μονο δεδομενο
ειναι η αποτυχια των δυο ψαραδων. Για τα ψαρια και οι δυο ψαραδες ειναι
απορριπτεοι ως «υπερφοβικοι»  και ως «υπολαιμαργικοι». Δεν μπορουμε
να πουμε οτι ο ενας εκ των δυο ειναι καλυτερος  διοτι το αποτελεσμα ειναι
αρνητικο και για τους δυο. Ο καθε ενας απετυχε με τον τροπο του.
Ακομη κι αν ο ανταγωνιστης σας ειναι γενικα καλος ψαρας
το γεγονος οτι συνεχισε να ψαρευει σε ενα μερος που το ειχατε χαλασει
με τα τυχον χονδροειδη λαθη σας (πχ κακο μαλαγρωμα) ειναι σημαδι
αποτυχιας του. Ο συνετος ψαρας προσεχει οχι μονο τι κανει ο ιδιος
αλλα και τι κανουν και οι αλλοι κοντα του.
Κι αναλογα πρατει.
Να σημειωσουμε εδω, οτι ενδεχεται η κοινη αποτυχια να οφειλεται και σε
εξωτερικες παραμετρους πχ ο καιρος που εφερε  τα ψαρια σε πληρη
αδιαφορια (αν ειναι ετσι πολλοι ψαραδες σε πολλα κοντινα μερη εκεινη
την ωρα  θα εχουν το ιδιο προβλημα. Αυτο ειναι ευκολο να το μαθεις),
ειτε πχ μια μεγαλη απροσμενη φασαρια που φοβισε τα ψαρια και τα
απομακρυνε για τα καλα κτλ κτλ Ο εξωτερικος παραγοντας ειναι συχνα
αδυνατον να προβλεφθει η/και  ελεγχθει και μπορει να παρασυρει ολο
το ψαρεμα σε αποτυχια. Εκει μελεταμε σοβαρα την σκοπιμοτητα αλλαγης
θεσης η ωρας.Αν εχουμε προβλεψη καιρου πρεπει να την ταιριαξουμε με
το μερος, τροπο και ωρα που θα ψαρεψουμε. Καθε καιρος θελει το ταιρι του!
Tα ψαρια ξερουν που και ποτε θα πανε για βοσκη αναλογα τον καιρο, το
θεμα ειναι να το βρεις κι εσυ! Aν ψαρευεις στο μερος σου θα ξερεις λιγο
πολυ που και ποτε να πας ,αν εισαι τουριστας σε αλλο μερος, καλο ειναι
να ρωτησεις και να δεις που  ποτε  πως και τι  ψαρευουν. 

Δεν υπαρχει καλυτερος συμβουλος απο την ιδια την εμπειρια. Η εμπειρια πχ δινει
δυναμη στον ξενυχτη ψαρα που ξερει να περιμενει. Ξερει τι περιμενει! 
Ο απειρος ψαρας βαριεται να ξενυχτησει και γρηγορα απογοητευεται.  Δεν εχει βιωματα.
Στην συνεχεια θα δουμε ενα δειγμα, καποια μονο απο τα πολλα χαρακτηριστικα
που η διορθωση τους φερνει ενα καλυτερο αποτελεσμα. Μεσω πραγματικων
περιπτωσεων θα οδηγηθουμε σε χρησιμα συμπερασματα. Μην φανταστειτε
δυσκολες και πολυπλοκες αλλαγες. Ειναι ολες πολυ απλες αλλα μπορουν να
κανουν την διαφορα. Σκοπος ειναι να καταλαβουμε την αξια των απλων
αλλαγων με στοχο την μειωση του φοβου και την αυξηση της λαιμαργιας
των ψαριων.

Ας επιστρεψουμε στους 2 ψαραδες που ψαρευουν ο ενας διπλα στον αλλο,
κι ας πουμε για το παραδειγμα, οτι εχουν τα ιδια ακριβως εργαλεια και
δολωμα αλλα οτι εχουν στο δολωμα μια διαφορα : Ο ενας εχει ενα μικρο
δολωμα και ο αλλος ενα μεγαλο δολωμα. Το μεγεθος του δολωματος δινει
στο ψαρι μια διεγερση λαιμαργιας αναλογη του μεγεθους του δολωματος,
η οποια ειναι πιο μεγαλη στον ψαρα με το μεγαλο δολωμα. Ενω λοιπον οι
2 ψαραδες απο πλευρας φοβου εχουν την ιδια βαθμολογια αφου φορανε
τα ιδια αρματολικια, βλεπουμε οτι αυτος με το μεγαλο δολωμα εχει
πλεονεκτημα και το ψαρι θα χτυπησει σε αυτον.Το ψαρι αισθανεται πιο
ασφαλες να χτυπησει ενα μεγαλυτερο δολωμα και το διεγειρει πιο πολυ η
αφθονια. Σημασια εχει εδω η ποσοτικη  αποσταση των 2 δολωματων.
Επισης ενα μεγαλυτερο δολωμα αντεχει πιο πολυ σε επιθεσεις  μικροψαρων
αρα δινει χρονο στα διστακτικα μεγαλυτερα ψαρια.

Συμπερασμα 1ο 
Προσεχουμε μηπως ο ανταγωνιστης εχει μεγαλυτερο δολωμα και και κανουμε διορθωση
Πισω παλι  στους ψαραδες μας.

Οι δυο ψαραδες ψαρευουν παλι διπλα διπλα αλλα τωρα ο ενας εχει πολυ λεπτη διακριτικη
αρματωσια ενω ο αλλος πιο χονδρη.Δολωματα τα ιδια και σε ιδιο μεγεθος. Το ψαρι, απο
τα ιδια  δολωματα, εχει  μια διεγερση λαιμαργιας ιση για καθε ψαρα. Τι θα διαλεξει? 
Θα φαει στο δολωμα με την διακριτικη αρματωσια. Λιγα λογια εδω για να καταλαβουμε
καλυτερα.Το ψαρι απο την χονδρη αρματωσια δεχεται μια φοβικη ενοχληση και
κανει πισω. Ομως απο την λεπτη διακριτικη αρματωσια η ενοχληση ειναι πολυ
μικροτερη. Αυτο το κανει να ξεθαρρευει, να γυροφερνει και τελικα να τσιμπα πιο
προθυμα παντα στα πλαισια της ανταγωνιστικης ατμοσφαιρα μας.

Συμπερασμα 2ο 
Προσεχουμε μηπως ο ανταγωνιστης εχει πιο διακριτικη αρματωσια και και
κανουμε διορθωση.


Τωρα ας υποθεσουμε οτι οι 2 ψαραδες ψαρευουν με ιδια εργαλεια και δολωματα αλλα
ο ενας ριχνει λιγο πιο μακρυα η βαθεια απο τον αλλο. Βλεπουμε οτι τα ψαρια θα πανε
στον πιο μακρυνο η βαθυ. Αυτο εγινε διοτι ο ενας μειωσε το φοβο εξ αιτιας αποστασης
η βαθους σε σχεση με τον αλλο. Ετσι το ψαρι διαλεξε αυτον. Δυο μονο ενδεικτικα 
παραδειγμα θα δωσω.Το ψαρεμα του μακρυνου καστινγκ οπου τα ψαρια αναζητουνται
σε μεγαλες αποστασεις καθ οτι φοβουνται να πλησιασουν κοντα, και ακομη το
ψαρεμα απικο οπου αν ψαρευουν 2 μαζι με ιδια αρματωσια και δολωμα, ο
μακρυτερος και βαθυτερος εχει παντα καλυτερη αποδοση απο τον αλλο.     
 
Συμπερασμα 3ο 
Προσεχουμε μηπως ο ανταγωνιστης ριχνει πιο μακρυα η πιο βαθεια απο εμας
και κανουμε διορθωση.

Παμε τωρα σε μια αλλη κατασταση. Ο ενας ψαρας εχει ενα δολωμα μετριας ποιοτητας
ενω οι αλλος ενα δολωμα  κακης ποιοτητας. Ιδιες αρματωσιες ιδια ολα. Το ψαρι θα
παει στο μετριο δολωμα.
Αυτο εγινε διοτι το ψαρι «φοβηθηκε» (παντα φοβαται εστω και λιγακι) και τους
δυο το ιδιο, ομως διεγερθηκε πιο εντονα η λαιμαργια του απο το μετριο δολωμα.
Κι ετσι το διαλεξε. Τα ιδια θα συμβουν κι αν ο 1ος  ειχε ενα φρεσκο εποχιακο
δολωμα ενω ο 2ος ειχε ενα πχ κατεψυγμενο δολωμα. Για παραδειγμα το φρεσκοτατο
καλαμαρακι για δολωμα σε ζοκα γινεται αναρπαστο απο σπουδαια ψαρια,ενω την
ιδια ωρα ουτε που γυρνανε να δουνε το κατεψυγμενο που ψαρευει ακριβως διπλα.
Σημασια εδω εχει η ποιοτικη αποσταση των 2 δολωματων. Ποτε μην ξεχναμε οτι
τα ψαρια ειναι σπουδαιοι αναλυτες γευσης. Εδω να κατανοησουμε καλα την εννοια
«καλυτερο» δολωμα, εχει αξια μονο συγκριτικα και την χανει εντελως αν λειπει
ο ανταγωνιστης. Πραγματι ετσι εξηγειται οταν τα ψαρια τρωνε ακομη και σε
αθλια δολωματα ελλειψη αλλων προσφερομενων.
Βλεπε στο παραπανω παραδειγμα της ζοκας, μολις παψουν να μπαινουν τα φρεσκα
καλαμαρακια τοτε τα ψαρια χτυπανε και στα μπαγιατικα αν και οχι με μεγαλη ορεξη. 

Συμπερασμα 4ο 
Προσεχουμε μηπως ο ανταγωνιστης εχει «ποιοτικα καλυτερο» δολωμα  απο εμας
και κανουμε διορθωση.

Προχωροντας θα δουμε μια αλλη ενδιαφερουσα φαση. Οι 2 ψαραδες εχουν τωρα ιδια ολα! 
Σπανιο αλλα οχι αδυνατον. Ακομη και θεση ιδια! Υποθεστε οτι εναλλασονται. Ας δουμε
τι θα συμβει. Βλεπουμε οτι ο ενας πιανει πιο πολλα ψαρια απο τον αλλο και δεν
καταλαβαινουμε το λογο. Εδω τα ψαρια ειναι φαινομενικα εξ ισου «φοβισμενα»
απο τον καθε ψαρα  και εξ ισου «λαιμαργα» απο τον καθε ψαρα , ομως κατι αλλο συμβαινει...
Η αιτια ειναι ο τροπος που ψαρευει ο καθε ψαρας.
Αδυνατον πρακτικα 2 ψαραδες θα συμπεριφερθουν κατα τον ιδιο ακριβως τροπο.
Αν προσεξουμε καλυτερα θα δουμε οτι αυτος που πιανει τα πιο πολλα ψαρια ψαρευει καπως
διαφορετικα απο τον αλλο. Ενεργει διαφορετικα. Αυτο μπορει να ειναι η πχ αμεσοτητα
στο καρφωμα (πχ δραση) ειτε η οχι αμεσοτητα στο καρφωμα (πχ υπομονη) , ειτε πχ να
ειναι ο τροπος παλεματος με το αγκιστρωμενο ψαρι ειτε η γενικοτερη κινητικοτητα του
στο ψαρεμα,ειτε ο χρονισμος ερεθιστικου μαλαγρωματος που προσφερει κοκ. Κατι
δηλαδη στην συμπεριφορα του ψαρα δινει το προβαδισμα. Πολλα μπορει να ειναι!
Αξιζει να τον παρατηρησουμε με προσοχη. Σε λιγο θα καταλαβουμε.
Στην αναγκη ας τον ρωτησουμε διακριτικα, δεν ειναι κακο. Ισως ειναι μια λεπτομερεια
στην οποια δεν διναμε σημασια. Την οποια ειχαμε υποτιμησει. Ο συγχρονος ψαρας
πασχει απο «οξεια υποτιμηση», δηλαδη υποτιμαει ευκολα σημαντικα πραγματα λογω
του βομβαρδισμου των πληροφοριων που υφισταται απο ενα σωρο πηγες. 
Μπορει αυτο που θα βρουμε, εμας να μην μας αρεσει ειτε να μην ειναι του
γουστου μας ειτε να μην μας βολευει αλλα ...στα ψαρια αρεσει. Ακολουθηστε
το αν θελετε να πιασετε ψαρια!



Συμπερασμα 5ο 
Προσεχουμε μηπως ο ανταγωνιστης εχει συμπεριφορα κατα το ψαρεμα διαφορετικη 
απο εμας και κανουμε διορθωση.


Γενικα η υπαρξη ανταγωνιστη ενδεχεται να σηκωνει τον πηχη ψηλα, και τα ψαρια
λογικο κι επομενο ειναι να διαλεξουν οτι τους προκαλει λιγοτερο φοβο και
περισσοτερη λαιμαργια. Με αλλα λογια να τα «κακομαθαινει» ο ανταγωνιστης.
Αν ψαρευεις μονος τοτε ο πηχης δεν υπαρχει καν, τα ψαρια δεν εχουν πια
μετρο συγκρισης,το παιρνουν η το αφηνουν, δεν υπαρχει εδω επιλογη του
λιγοτερου «φοβικου» η του περισσοτερο «λαιμαργικου». Απο αυτη την πλευρα
ειναι σαφως μια καλυτερη ατμοσφαιρα οταν ψαρευεις μονος.
Επισης η υπαρξη κοντινου ανταγωνιστη ενδεχεται να ειναι ολεθρια αφου ειναι
σε θεση να δημιουργησει σοβαρα προβληματα οπως πχ φασαρια αρα ενισχυση
φοβου στην ψαρευτρα ειτε πχ υπερχορτασμο με ταυτοχρονη αναπτυξη
αδιαφοριας για το δολωμα εξ αιτιας πχ ασυστολης παροχης τροφων και μαλαγρων.
Τελος υπαρχουν και περιπτωσεις οπου η παρουσια ενος ασχετου ανταγωνιστη
διπλα, μας προσφερει λογω των λαθων του, ψαρια που θα βρουν τα δικα μας
εργαλεια πιο βολικα και θα τσιμπησουν. Το ψαρι απορριπτει το χονδροειδες
μπαγιατικο και αβολο, παει πιο περα, οπου ησυχαζει με τον φοβο του και 
επιλεγει το διακριτικο φρεσκο και βολικο.

Στα παραπανω εδωσα λιγα μονο παραδειγματα αλλαγων που η πραξη
εχει δειξει οτι μετατρεπουν το ψαρεμα απο βαρετη ακαρπη αναμονη
σε συναρπαστικη καρποφορα περιπετεια!  Υπαρχουν παρα πολλες
αλλαγες που μπορεις να κανεις σε ολα τα ψαρεματα και να εχεις
επιτυχια. Το θεμα ειναι να τολμαμε ! 

Συμπερασματικα, τα ψαρια ειναι τις πιο πολλες φορες διαθεσιμα για
προθυμο τσιμπημα κι αν ο καιρος δεν εχει δωσει «απαγορευτικο τσιμπιματος » 
τοτε, ειτε ψαρευεις με ανταγωνιστη εναν αλλο ψαρα ειτε ψαρευεις με
τον αορατο ανταγωνιστη  (τα λαθη σου) πρεπει παντα να παρατηρεις
και να αλλαζεις αυτα που κανεις, ετσι ωστε να προσεγγισεις οσο
καλυτερα γινεται τις απαιτησεις της συγκεκριμενης  ψαρευτρας.
Αν το κανεις αυτο η επιτυχια πρεπει να θεωρειται δεδομενη.

Mπραβο Δημητρη ,εχω μονο να προσθεσω (1)
οτι μακρινες ριψεις σημαινει μονο περισοτερες δυνατοτητες ως προς τον τοπο που θα ψαρεψουμε (η μαλαγρα δεν ειναι παντα αποτελεσματικη).
(2)και 0,18 οταν εχουμε να κανουμε με τσιπουρες και λαβρακια..
(3)για την πανσεληνο ισχυει μονο για τα διχτυα των επαγγελματιων οχι για τις πετονιες μας.

Φιλικα
Νικος