Σε αρκετά τόπικ εδώ μέσα, τριγυρίζουμε το ίδιο θέμα. Το κόστος του εξοπλισμού μας.
Θα παραθέσω και εδώ με κάποια παραδείγματα. Ίσως από αυτά βγούν κάποια συμπεράσματα.
Από το 1999 έως και το 2004 ψάρευα στο λιμάνι του Βόλου, σχεδόν κάθε δεύτερη ημέρα από τις 01.30 έως 04.00 το πρωί. Ο εξοπλισμός μου ήταν 2 καλάμια, 4μετρα, με μηχανάκια 50άρια (κινέζικα αξίας 5.000 δρχ. καλάμι-μηχανισμός) μολύβια ελιά, 30 γρ. παράμαλλα απλά, δεμένα κατευθείαν στην μάνα, αγκίστρια 7άρια ή 6άρια παπαγαλέ νορβηγικά. Κάθε φορά που πήγαινα για ψάρεμα έβγαζα 6-7 σπάρους, "γαϊδούρια" μεταξύ 350-500 γρ. με δόλωμα το πράσινο καραβιδάκι ή όπως το λέμε εδώ, μαμούνι. Κάποιες φορές έβγαιναν και κάποιες τσιπούρες 800άρες ή του κιλού. Αυτά για 5 ολόκληρα χρόνια.
Αρχές του 2004 μου έκλεψαν τα καλάμια και έτσι υποχρεώθηκα να αγοράσω καινούργια. Παράλληλα έγιναν εκσκαφές στο μέρος του λιμανιού που ψάρευα και άλλαξε και η διαμόρφωσή του. Έπρεπε και να αγοράσω νέα καλάμια, αλλά και να αλλάξω μέρος για τα ψαρέματά μου γιατί από τις ανασκαφές το λιμάνι βρωμούσε. Άρχισα να ψάχνομαι. Το ψάξιμο αυτό με οδήγησε για καλή και για κακή μου τύχη στο πρώην κατάστημα του φίλου Fisherman. Καλή μου τύχη, διότι μέσω του σάϊτ που μόλις τότε είχε αρχίσει τα πρώτα του βήματα, γνώρισα πολύ αξιόλογους ανθρώπους. Κακή μου τύχη, διότι εκεί είδα για πρώτη μου φορά τα διάφορα “μπιχλιμπίδια” καθώς και τα “χλιδάτα” καλάμια και άρχισα να “ενδιαφέρομαι” σαν μικρό παιδί που θα έπαιρνε το πρώτο του παιχνίδι. Άνοιγα και το σάίτ, διάβαζα και έβλεπα τις επιτυχίες του ενός και του άλλου, έ δεν ήθελε και πολύ, κόλλησα.
Ευτυχώς λόγω μη οικονομικής ευχέρειας δεν κόλλησα και πολύ, όσον αφορά τα καλάμια. Πήρα ως αρχή 2 καλάμια των 80 € το καθένα και 2 μηχανισμούς των 35 € ο ένας. Από “μπιχλιμπίδια” όμως γέμισα βαλιτσάκια ολόκληρα και πολλά από αυτά τα έχω ακόμη ανέγγιχτα.
Συνεχίζοντας το σερφάρισμα στο σάίτ και τα ψαρέματά μου σε διάφορες παραλίες, με τα νέα πλέον “καλά” εργαλεία μου, απέδωσα την πενιχρότητα των αποτελεσμάτων στα καλάμια μου. Έπρεπε λοιπόν να αγοράσω και εγώ ένα surfcasting καλάμι.
“Aνάγκας και θεοί πείθονται” σκέφτηκα. Έτσι με 5 μηνιαίες δόσεις των 50 € στην πιστωτική μου, πήρα ένα καλό καλάμι στις 24 Μαρτίου 2005 και ένα τρίποδα και στις 25 Μαρτίου, γεμάτος υπερηφάνεια για το απόκτημά μου, το στήνω στην παραλία στις Ράχες Φθιώτιδος, δολώνω μονοδόλι και με μολύβι 80 γρ. στέλνω στην θάλασσα την αρματωσιά μου και κάθομαι στο παρακείμενο, 5 μέτρα πιο εκεί ουζερί.
Δεν ήξερα όμως ότι έπρεπε να κρεμάσω κάποιο βάρος στον τρίποδα. Έτσι κάποια στιγμή, τρίποδας και καλάμι βρίσκονται κάτω. Βγάζω την αρματωσιά με το μονοδόλι μισοφαγωμένο πιο πάνω από το κοτσάνι του αγκιστριού. Από τον ένα όμως οδηγό του καλαμιού είχε σπάσει το εσωτερικό του, η πορσελάνη. Μου άλλαξε ολόκληρο τον οδηγό φίλος του καταστήματος, ευτυχώς για εμένα χωρίς να μου ζητήσουν χρήματα. Μου είπαν όμως πως αν για την ίδια επισκευή το έστελνα στην αντιπροσωπεία θα έπρεπε να πληρώσω τουλάχιστον 30 €.
Από τότε “έβαλα μυαλό” To καλάμι αυτό, αποτελεί πλέον “εκθεσιακό στοιχείο” στο σπίτι μου και εκεί θα μείνει, ίσως για πάντα.
Έμεινα λοιπόν με τα άλλα 2 καλάμια και θα μείνω με αυτά έως ότου υποστούν ζημιά ανεπανόρθωτη. Κατήργησα τα πολλά μπιχλιμπίδια και εφαρμόζοντας την συνταγή του guitarman για το πάστωμα της “μάνας” ησύχασα και από τα πολλά και ακριβά δολώματα. Έτσι και αλλιώς εκεί όπου ψαρεύω τα αποτελέσματα συνεχίζουν να είναι πενιχρά, είτε για εμένα, είτε για αυτούς με τα “κινέζικα” είτε για τους άλλους με τα ακριβά καλάμια και μηχανισμούς.
Άς πάρουμε όμως και το παράδειγμα του Κώστα, του guitarman, που ανέφερα παραπάνω. Εκεί όπου ψαρεύει, όπως γράφει και ο ίδιος, έχει ψάρια στα 100+ μέτρα και εκεί πρέπει να φτάσει τις αρματωσιές του, αν θέλει να πάρει κάτι αξιόλογο. Ο τόπος εκεί δίνει καλά ψάρια, άρα λοιπόν, αν ζούσα εκεί κοντά και ψάρευα στην ίδια περιοχή, θα ήμουν υποχρεωμένος να βγάλω το ακριβό μου καλάμι από την “βιτρίνα” του και ίσως και να αγόραζα και άλλο καλύτερο, αν μπορούσα.
Το συμπέρασμα λοιπόν είναι πολύ απλό. Το κόστος του εξοπλισμού μας εξαρτάται από τα πόσα μπορούμε να διαθέσουμε, από το πού ψαρεύουμε, για ποιόν λόγο ψαρεύουμε και ποια αποτελέσματα προσδοκούμε να έχουμε.
Αν είναι να πάω Αθήνα ή Θεσσαλονίκη οδικώς, καλό είναι και το Hiundai μου. Αν ήταν όμως να κάνω τον γύρο της Ευρώπης οδικώς, θα προστιμούσα την Mercedes για ευνόητους λόγους. Δεν θα αγόραζα όμως ποτέ-ακόμη και αν είχα τα χρήματα-την Mercedes, αν δεν ήμουν υποχρεωμένος να κάνω τον γύρο της Ευρώπης. Αν πάλι είχα τόσα πολλά χρήματα για να αγοράσω Mercedes, ακόμη και αν δεν ήμουν υποχρεωμένος να κάνω τον γύρο της Ευρώπης, ε ναι θα την αγόραζα, κάπου τέλος πάντων θα έπρεπε να ξοδέψω τα χρήματά μου.
Τα ίδια πιστεύω και για τον ψαρευτικό μας εξοπλισμό.