Έχω απογοητευτεί πολύ,
Απο τους ανθρώπους που φανατικά διάβαζα τα άρθρα τους, χαζεύοντας φωτογραφίες με τις εντυποσιακές ψαριές τους και ακολουθόντας τις απίστευτες περιγραφές αλλά και οδηγίες για το πως θα πρέπει να διαχειριζόμαστε τον πλούτο που απλάχειρα μας δίνεται.
Και ήρθε η στιγμή που οι "μέντορες" μου ανέλαβαν... Επέλεξαν συνεργάτες να αναφέρονται στη χρήση δυναμίτη (έστω και για -ας υποθέσω- πλάκα) σαν ύστατη λύση, να βγάλω ψάρια... Μου δείχνουν ΑΥΓΩΜΕΝΑ ΨΑΡΑΚΙΑ ως δείγματα "ψαροσύνης"... Συμπλήρωσαν τα κενά των σελίδων που "πρέπει" να γεμίσουν με φωτογραφίες περίφανων αναγνωστών κρατόντας "λάβρακες" γάλακτος... αντί να υποστηρίξουν, όπως ευτυχώς μερικοί συνεργάτες τους κάνουν ακόμα, ότι θα πρέπει να τα επιστρέφουμε στη μαμά μας και αυτη θα μας ανταμοίψει...
Πιστεύω οτι έχουμε μείνει με πολύ λίγα... και αν συνεχίσουμε να γαλουχούμε έτσι τους ανθρώπους που με δίψα περιμένουν κάθε δεκαπέντε του μήνα να διαβάσουν αυτά που γράφονται και να τα εφαρμόσουν, στα παδιά μας δεν θα μείνει τίποτα παρά μόνο οι περιγραφές μας για τα "τέρατα" που νικήσαμε και δεν υπάρχουν πια...
Βλακοδώς ευελπιστώ...