Παιδιά καλό μήνα. Επιτέλους τελείωσα με τις εγκαταστάσεις προγραμμάτων. Ευχομαι να μην συμβει σε κανένα σας, γιατί η φασαρία δεν πληρώνεται με τίποτα.
Λοιπόν , έχουμε και λέμε. Κατάληξα σε τελικό σχέδιο που μπορεί ο καθένας μας να το φτιάξει μόνος του και εύκολα. Λείπει μόνο ένα εξάρτημα που το είδα εντελώς τυχαία και μου κάνει, αλλά το άτιμο είναι πολύ μικρό σε μήκος. Για το συγκεκριμένο εξάρτημα,
θελώ την βοήθεια σας (που θα πάει θα το βρούμε). Είναι το πλαστικό σωληνάκι από μπατονέτες (Αυτά με το βαμβάκι που καθαρίζουμε τα αυτιά).
Τα χαρακτηριστικά του είναι ότι πρέπει, Είναι κούφιο, πολύ λεπτό και συνάμα όσο πρέπει σκληρό. Μάλλον και σχετικά ελαφρύ. Επομένως δες τε το,
και ρίχτε ιδέες τι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αντίστοιχα αν δεν μπορέσουμε το συγκεκριμένο να το εντοπίσουμε.
Δεν αλλάζω τις αρχικές προδιαγραφές μου, όχι μόνο γιατί είναι δοκιμασμένες , ως πρωτότυπο, αλλά και για τους παρακάτω λόγους που θα προσπαθήσω,
όσο γίνεται ποιο απλά να εξηγήσω.
Η ένεση ,ως κύριο σώμα έχει μερικά χαρακτηριστικά ανιπερβλητα που μας είναι απαραίτητα για μία υποβρύχια κατασκευή.
1. Είναι από πλαστικό
2. Εχει τελείως λείο σώμα για ελάχιστες τριβές
3.Το κενό πίσω από το έμβολο, λειτουργεί ως χώρος υποπίεσης στην ρίψη, με αποτέλεσμα ρίψεις θεωρητικά 15% μακρύτερα.
4. Σχετικά καλό υδροδυναμικό σχημα
5. Ετοιμη λύση που χρησιμοποιείται σχεδόν ολόκληρη χωρίς καμιά κατεργασία
Ενα πρόβλημα που υπήρχε ήταν η εισαγωγή-εξαγωγή αέρα. Επρεπε να γίνεται από την μύτη, πράγμα που δεν μπορώ να πώ ότι ήταν και το καλύτερο.
Σε αυτήν την περίπτωση, έκρινα, ότι πρέπει η μυτη να σφραγιστεί (με την μέθοδο του f030) και να μπέι το στριφτάρι εκεί.
Επομένως μία μύτη αρκετά μακριά σφραγισμένη και με ενσωματωμένο στριφτάρι, κρίνεται ιδανικη για ρίψεις, όπως και ότι διαθέτει ελάχιστη αντίσταση στο τσίμπημα
του ψαριού.
Η λύση με το καλαμάκι του καφέ θεωρώ ότι δεν είναι καλή Για τους παρακάτω λόγους
Περιέχει αρκετή ποσότητα αέρα, επομένως όλο το κομμάτι που εξέχει πάνω από το νερό, εργάζεται αρνητικά για μάς ,όταν από τσιμπία κατεβαίνει κάτω από
την επιφάνεια. Πρέπει επομένως το συγκεκριμένο στέλεχος να έχει ελάχιστη ποσότητα αέρα εκλωβισμένη για να μην επιρεάζει την συνολική ευαισθησία του φελού μας.
Αν χρησιμοποιήσουμε λεπτό ξυλάκι, όπως τα ξυλινα καλαμάκια, αν και ιδανικά δεν μας δίνουν περιθώριο, σωστής διαχείρησις του εκλωβισμένου αέρα.
Αν χρησιμοποιηθεί όμως
πλαστικό σωληνάκι με πολύ μικρή τρύπα μέσα στο σώμα του,(όπως αυτό που είδα στις μπατονέτες) μπορούμε να ανεβοκατεβάσουμε το έμβολο, όπου θέλουμε, χωρίς καμιά κόντρα, αρκει να μην τοποθετήσουμε το sialium στην βάση του. To sialium "παιζει" τον ρόλο της τάπας. Επομένως για την ζυγοστάθμιση δεν βάζουμε το sialium, ρυθμίζουμε το έμβολο, όπου θέλουμε και μετά σφραγίζουμε την έξοδο του με το sialium. Επειδή ο αέρας είναι εγκλωβισμένος, έχουμε άλλο ενα πλεονέκτημα, ότι λειτουργει σαν βεντούζα στο εμβολο και έτσι δεν μπορει αυτό να φύγει από το σώμα.
Τώρα μέσα στο σώμα της συριγγας κρατάμε τα σκάγια ακίνητα, χρησιμοποιώντας ένα κομμάτι αφρολέξ ή στην χειρότερη περίπτωση λίγο βαμβάκι.
Ετσι μπορούμε να μεταβάλουμε το βάρος του φελού άνετα και το βάρος του ερματίσματος, όπου θέλουμε, διατηρώντας στην θέση τους τα σκάγια.
Το σχέδιο όπως είναι εργάζεται πραγματικά σωστά. Ελαχιστες τροποποιήσεις θέλουμε μόνο, όσον αφορά το Νο μεγέθους της συριγγας. μήκος από το σωληνάκι και μέγεθος sialium. Καλη μας επιτυχία.