Ερώτηση Γκάφες και ψαρευτικά ευτράπελα

Ο καλός φίλος Μιχάλης από την Τήλο,ψάρευε κάποτε σε μια προβλήτα της Ρόδου.
Οι ψαριές του ήταν πάντοτε με διαφορά καλύτερες από των υπολοίπων ψαράδων που ψάρευαν στην συγκεκριμένη προβλήτα..
Ολοι λοιπόν οι άψαροι, είχαν φαγωθεί με τι δόλωμα ψάρευε και είχαν οργανώσει ομάδες παρακολούθησης για να τον παρακολουθούν σε κάθε του βήμα και να μάθουν τα μυστικά του.
Σε κάποια στιγμή λοιπόν,ο Μιχάλης έβγαλε από το μπουφάν του ένα μικρό σακουλάκι με TIDE για να πλύνει τα χέρια του από τα "ευωδιαστά" δολώματά του.
Τις επόμενες μέρες,οι κατάσκοποι ψαράδες είχαν όλοι από ένα σακουλάκι TIDE το οποίο χρησιμοποιούσαν ως ενισχυτικό δολώματος.
Νάσε καλά ρε Μιχάλη, κι ας μη μου έχεις πεί ακόμα με τι δόλωμα ψάρευες. :lol: :lol:

Rapal έγραψε: Nα μην μιλάτε δυνατά στη θάλασσα.......ακούγεστε απο μακριά!

Νάσαι καλά Χριστόφορε!

Μου θύμισες μια από τις καλύτερες ιστορίες που έχω ακούσει σχετικά με το ψάρεμα!

Καλοκαιρινες διακοπές και μια παρέα 3 φίλων έχουν πάει και παραθερίζουν όλοι με τις οικογένειές τους κοντά στον Μύτικα - Αιτολακαρνανίας. Ένας, ο Νίκος που είναι και πολύ "μπουμπούκι" όπως θα δείτε παρακάτω, έχει πάρει και τη βάρκα του. Οι άλλοι δυο που δεν θυμαμαι τα ονόματά τους ήταν (ας τους βαφτίσω εγώ) ο Γιάννης και ο Πέτρος. Ο Πέτρος ήταν νέος στο ψάρεμα ενω οι άλλοι δυό είναι παλίες... καραβάνες.

Πρώτη έξοδο λοιπόν και ο Νίκος με τους άλλους δυό κάνουν μια ιδιαίτερα καλή ψαριά. Όλοι το χαρήκανε αλλά ειδικά ο "νέος", ο Πέτρος. Οι ψησταριές ανάψανε και το γλέντι ήταν το αναμενόμενο. Μεγάλο καμάρι ο Πέτρος που είχε βγάλει κι αυτός αρκετά από τα ψάρια που είχαν πιάσει.

Η επόμενη μέρα τους βρίσκει πάλι στο ίδιο σημείο να ψαρεύουν αλλά... ούτε τσιμπιά.

"Μα τι στο καλό συμβαίνει σήμερα" αναρωτούσε συνέχεια ο Πέτρος οπότε μιά -δυό γυαλίζει το μάτι του Νίκου.

"Κάποιος μας έχει γρουσουζέψει" λεεί

"Δηλαδή?" ρωτάει ο Πέτρος

"Κάποιος την έκανε την μαλακία του" απαντάει ο Νίκος.

Ο Γιάννης κοιτάει με περίεργια τον Νίκο, "Δηλαδή τι" ρωτάει κι αυτός

"Αστο βρε Γιάννη" του λέει ο Νίκος κάπως εκνευρισμένα, "κάποιος την έκανε την μαλακία του. Τι ψάχνεις να βρείς τώρα κι εσυ!"

Ο Γιάννης κοιτάει σαν χάνος και δεν μιλάει. Ο Πέτρος τα έχει χάσει με όλα αυτά. Τι έχει ενοχλήσει τον Νίκο αναρωτιέται.

"Βρε Νίκο" επιμένει ο Πέτρος, "δεν καταλαβαίνω. Τι μαλακία έκανε και ποιός την έκανε?" ρωτάει.

"Που να ξέρω 'γω ποιος από σας την έκανε" απαντάει κοφτά ο Νίκος. "Εγώ πάντως δεν την έκανα".

"Μας τα έχεις πριξει ρε Νίκο" του λέει ο Γιάννης. Τι μαλακία έγινε βρε?"

"Αφού επιμένετε να τα ακούσετε... Ποίος από σας γ*μησε χθες βράδυ ρε και σήμερα δεν έχουμε πάρει ούτε τσιμπιά! Έχετε το θράσος να ρωτάτε και τι μαλακία έγινε! ¶ντε τώρα να βγάλουμε ψάρια... τα τέτοια μας θα βγάλουμε!"

Ο Νίκος έδειχνε να έχει τσαντιστεί πολύ και ο Γιάννης τον κοιτούσε με γουρλομένα τα μάτια. Μα τι έλεγε τώρα ο Νίκος? Τρελλάθηκε?

Ο Πέτρος που όπως είπαμε ήταν και νέος ψαράς ήταν επίσης και νιόπαντρος και μάλλον την είχε κάνει "τη δουλειά" απ' ότι φάνηκε.

"Μα τι σχέση έχει αυτό βρε Νίκο με το ότι δεν τσιμπάνε τα ψάρια?" ρώτησε δειλά-δειλά.

"Καλά τόοοσο άσχετως είσαι ρε?" του φωνάζει ο Νίκος, "υπάρχει βρε μαλάκα μεγαλύτερη γρουσουζιά στο ψάρεμα? Μάγκες ξεχάστε το δεν έχει νόημα πιά" είπε "πάμε να φύγουμε". Και βάζοντας μπρος τη μηχανή έφυγαν. Καθ' οδόν για τη στεριά ο Γιάννης είδε το μάτι που του έκλεισε διακριτικά ο Νίκος και γέλασε κρυφά.... ο "νέος" την είχε πατήσει.

Οι επόμενες μέρες ήταν αρκετά καλές και η ψησταριές της παρέας δουλεύανε ασταμάτητα για να φήσουν τα ψάρια που πιάνανε οι ψαράδες. Πέρασαν οι μέρες όμως και η παρέα βγήκε για ένα τελευταίο ψάρεμα πριν αναχωρήσουν για την επιστροφή.

Με βάση τις "σοδειές" των προηγούμενων ημερών οι προσδοκίες τους ήταν στα ύψη. Αλλά προς μεγάλη απογοήτευση της παρέας τα ψάρια ήταν άφαντα. Πέρναγε η ώρα, αλλάζανε τόπο αλλά ψάρια πουθενά.

Κάποια στιγμή παίρνει ύφος ο Πέτρος και επιδεικνύοντας τις γνώσεις που έχει αποκτήσει, λέει στους άλλους δυό:

"Μάλλον κάποιος από σας την έκανε τη μαλακία του μάγκες"

Οι άλλοι δυό που είχαν ξεχάσει το δούλεμα που του είχαν κάνει τον κοιτούσαν με έκπληξη.

"Ποιά μαλακία βρε?" ρωτάει ο Γιάννης

"Δεν βλέπεις που δεν τσιμπάει τίποτα ρε" φωνάζει ο Πέτρος. "Ποιός γρουσούζης γ*αμησε χθες ρε?"

Τότε καταλάβανε οι άλλοι δυο και παραλίγο να πέσουν από τη βάρκα από τα γέλια. Ήταν τωρα η σειρά του Πέτρου να κοιτάξει έκπληκτος.

"Τι γελάτε βρε μαλάκες! Αστείο είναι το ότι δεν θα πιάσουμε τίποτα?"

"Μαλάκας είσαι και φαίνεσαι" του λέει ο Νίκος "ποια γρουσουζία βρε όργιο. Πλάκα σου κάναμε και το πίστεψες?"

Μούδιασε ο Πέτρος...

"Πλάκα?" ψέλλισε, "πλάκα?"

Ξαφνικά κοκκίνησε και πετάχτηκε όρθιος. Οι φωνή του πρέπει να ακούστηκε στο μισό Ιόνιο.

"ΠΛΑΚΑ!! ΠΛΑΚΑ ΤΟ ΛΕΤΕ ΑΥΤΟ ΒΡΕ <ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ> ΠΟΥ ΜΕ ΕΧΕΤΕ ΑΦΗΣΕΙ ΑΓΑΜΗΤΟ ΔΕΚΑ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΚΟΝΤΕΥΕΙ ΝΑ ΜΕ ΧΩΡΙΣΕΙ! Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ "


Είναι μιά αληθινή ιστορία. Το καλό είναι οτι ο Πέτρος δεν το κράτησε "Μανιάτικο"

Littlejohn έγραψε: Προχτεσινό περιστατικό...Πάω να δολώσω μεγάλο άγριο μονοδόλι,,, στο στόμα έχω το τσιγάρο και το στόμα είναι μισάνοιχτο. Όπως δολώνω, καταλάθος τρυπάω το μονοδόλι (την ώρα που περνούσα το αγκίστρι από μέσα), αυτό εντωμεταξύ είχε σφίξει τόσο πολύ που μόλις τρυπήθηκε, εκτόξευσε όλο το περιεχόμενο του με δύναμη πρός τα εμένα...Η υγρή ρουκέτα, βρίσκει το δρόμο της πρός το στόμα μου, περνάει με θαυμαστή ακρίβεια μέσα από το μικρό άνοιγμα που είχα αφήσει (αφού είχα το τσιγάρο) και καρφώνεται στο ουρανίσκο μου...Ενστικτωδώς κάνω να φτύσω ,αλλά το τσιγάρο έχει κολλήσει στα χείλια μου και αντί τα ζουμιά να πάνε μπροστά, φράζονται , πάνε πίσω και τα καταπίνω με την μία...Τα μάτια μου γύρισαν δυό φορές βόλτα από την αηδία... Έκανα πλύσεις με θάλασσα για μισή ώρα, για να φύγει η γεύση... 8O 8O

No shit mate! :wink:

Την έχω πάθει αρκετες φορές με μονοδόλι να μου αδειάζει στο προσωπο και δεν μου άρεσε καθόλου

Η ιστοριά όμως με τη μάνα μου θύμισε ένα φίλο, τον Μανώλη. Φανταστείτε ένα τύπο με το ύψος και την εμφάνιση του μακαρίτη του Νίκου Ρίζου (ή για όσους προτιμούν... του Danny de Vito).

Ο Μανώλης έχει κατάστημα με ρούχα και ότι δεν έχει σε μπόϊ το συμπληρώνει σε... στύλ. Πάντα καλοντυμένος, παρφουμαρισμένος, παει στα in μαγαζιά, οδηγεί ακριβο αυτοκίνητο και καπνίζει τεράστια πούρα.

Μπαίνει ο Μανώλης στο κατάστημα αλιείας και αρχίζει τις αφηγήσεις για συναγρίδες και άλλα "πρώτα" που έπιασε πρόσφατα ενώ ανάβει και το κλασσικό πούρο.

Κάποια στιγμή εκει που έχει ακουμπήσει το πουρο στο τασάκι.... γίνεται μια μικρή αλλάγή. Φεύγει το πούρο και στη θέση του μπαίνει μια μάνα ..... να! (με το συμπάθειο) :wink:

Μόλις που προλάβαμε και ο Μανώλης χωρις να κοιτάξει παίρνει το "πούρο" και τραβάει μια καλή τζούρα. Αντιδρά η μάνα στο ρούφηγμα και κουλοριάζει. Καταλαβαίνει την κίνηση ο Μανώλης και κοιτάει να δεί γιατι σαλεύει το "πούρο" του...

Εκεί τα είδαμε όλα! Η απόλυτες εκφράσεις τρόμου, αηδίας, και ότι άλλο απάισιο όλες μαζί σε μια έκφραση που δεν θα ξεχάσω ποτέ! Τραβάει και μια στριγγλιά και πετάει μακριά την μάνα ή οποία χάθηκε κάπου στα ράφια του καταστήματος (την βρήκαν μετα από 2-3 μέρες όταν βρώμισε).

Έφτυνε, έβηχε και όλα τα σχετικά ο Μανώλης. Αρπάζει και λάθος ποτήρι με νερό (πίναμε και καφε εκεί οι "τακτικοί") του λέει ο άλλος "ε δικό μου το νερό" και σιχασιάρης που είναι ο Μανώλης αρχίζει πάλι να φτύνει κτλ...

Κάναμε πολύ ώρα να συνέλθουμε από τα γέλια. Ο Μανώλης δεν ξέρω αν έχει συνέλθει ακόμα αλλά ξέρω ότι δεν αγοράζει πια μάνες . Ξανάρθε πάντως μετά από αρκετό χρονικό διάστημα στο κατάστημα. Δεν ανέφερε κανεις μας τίποτα για το συμβάν ....

Ατσιμπιά τρελλή και αποφασίζουμε να κάνουμε τσιμπούσι με σουβλάκια και μπύρες. Έχει ξεκινήσει η μάσα λοιπόν, και μετά από τις πρώτες μπύρες, κάποιος ρεύεται με ένα συρτό υπόκοφο ήχο. Ο Σπύρος (spo002) μένει κόκαλο για λίγο και τρέχει πετώντας το σουβλάκι του
ΦΡΕΕΕΝΝΑΑ ΡΕΕΕΕΕ
Για λίγη ώρα κοιτούσε το καλάμι του και τα γέλια δεν μας άφηναν, να του εξηγήσουμε.

Καλοκαίρι στη Κρήτη με ένα συμφοιτητή μου αποφασίζουμε να πάμε για ψάρεμα.
Μαζί με τα δολώματα πήραμε μερικές κονσέρβες, μια μπουκάλα τσικουδιά και ξεκινήσαμε βράδυ με τη βέσπα για να βρούμε μια ήσυχη παραλία.
Έτσι και έγινε.
Φτάνοντας ρίξαμε αμέσως τις πετονιές(καμιά δεκαριά) και στήσαμε τα παλουκάκια με κουδουνάκια...νοικοκύρηδες :wink:
Περνούσε η ώρα και δεν παίρναμε ούτε τσιμπιά :cry:
Έτσι το ρίξαμε στο φαγοπότι και τα αφήσαμε να ψαρεύουν μόνα τους.
Το ξημέρωμα μας βρήκε......λιάρδα..... κουβέντα στη κουβέντα ήπιαμε όλη τη τσικουδιά!
Δεν βλέπαμε τη μύτη μας.
Ανοίξαμε τη μικρή σκηνή που είχαμε και με τα βίας συρθήκαμε μέσα για ύπνο.Μόνο τα παντελόνια μας βγάλαμε...και πάλι... νοικοκύρηδες:lol:
Κατα το μεσημεράκι ακούω τον φίλο μου έντρομο να φωνάζει.....Σήκω μαλάκα σήκω.....χαμός!!!!!
Δεν με ενδιέφεραν τα ψάρια, ούτε αν μας έκλεψαν τα εργαλεία μας...έτσι γύρισα πλευρό και συνέχισα τον ύπνο.
Σήκω σου λέω....γίναμε ρόμπα.......αυτός το βιολί του
Τέλος πάντων βγάζω το κεφάλι έξω απο τη σκηνή για να του κάνω το χατίρι....μπας και μετά με αφήσει ήσυχο.
Ανοίγω τα μάτια και..........8O 8O 8O
Κόσμος, παντού κόσμος....λές και ήμουν στην ομόνοια σε ώρα αιχμής!!!!
Τα παντελόνια μας είχαν πάει 100 μέτρα μακριά απο τη σκηνή!
Αντε να βγείς με το βρακί έξω...άσε που ακούγαμε συνεχώς και τα σχολιανά μας για τις πετονιές......
Μέχρι να φύγει και ο τελευταίος λουόμενος μείναμε μέσα στη σκηνή....μετά....όπου φύγει-φύγει....

Φιλικά Χριστόφορος

:wink: Μια ωραία Μαγιάτικη βραδιά πήγαμε με τον φίλο μου τον Νίκο για ψάρεμα στον Θεολόγο . Ο κόλπος ήταν γεμάτος δίχτυα εκτός της παράλιας μπροστά στο χωριό. Εκεί ρίξαμε για μουρμουρια ή κανένα περαστικό λαβράκι .
Μετά την μπυροσουβλακοκατανιξη κατά τις 2 η ώρα ο Ν. την έπεσε στο αυτοκίνητο για ύπνο και εγώ την άραξα στις πολυθρόνες της ταβέρνας πιο μακριά. .
Σε λίγο το χαρακτηριστικό δυνατό ροχαλητό του Νίκου, κάτι ανάμεσα σε HARLEY και μπουκωμένη εξωλέμβιο , έσπαγε την ησυχία του χωριού. :evil:
Πήγα δίπλα του για να τον γράψω με το μαγνητοφωνώ του κινητού για να έχω αποδείξεις της διαγωγής :oops: του όταν από τα σπίτια ανοίγει ένα παράθυρο και μια γρια μου λέει..
-Τι είναι αυτό που ακούγεται παιδάκι μου??
-Δεν ξέρω ..της απαντώ
-Από δω και πέρα που φτιάχνει ο καιρός όλο αυτό θα γίνεται ,καθένας ότι ώρα θέλει μέσα στη νύχτα θα βάζει μπροστά τη βάρκα του και θα μας ξυπνάει..
Το χάραμα που ξύπνησα τον φίλο μου του τα είπα αλλά δεν με πίστεψε αλλά έχω ακόμα τις αποδείξεις στο κινητό μου….

Την έχω πάθει αρκετες φορές με μονοδόλι να μου αδειάζει στο προσωπο και δεν μου άρεσε καθόλου

Η ιστοριά όμως με τη μάνα μου θύμισε ένα φίλο, τον Μανώλη. Φανταστείτε ένα τύπο με το ύψος και την εμφάνιση του μακαρίτη του Νίκου Ρίζου (ή για όσους προτιμούν... του Danny de Vito).

Ο Μανώλης έχει κατάστημα με ρούχα και ότι δεν έχει σε μπόϊ το συμπληρώνει σε... στύλ. Πάντα καλοντυμένος, παρφουμαρισμένος, παει στα in μαγαζιά, οδηγεί ακριβο αυτοκίνητο και καπνίζει τεράστια πούρα.

Μπαίνει ο Μανώλης στο κατάστημα αλιείας και αρχίζει τις αφηγήσεις για συναγρίδες και άλλα "πρώτα" που έπιασε πρόσφατα ενώ ανάβει και το κλασσικό πούρο.

Κάποια στιγμή εκει που έχει ακουμπήσει το πουρο στο τασάκι.... γίνεται μια μικρή αλλάγή. Φεύγει το πούρο και στη θέση του μπαίνει μια μάνα ..... να! (με το συμπάθειο) :wink:

Μόλις που προλάβαμε και ο Μανώλης χωρις να κοιτάξει παίρνει το "πούρο" και τραβάει μια καλή τζούρα. Αντιδρά η μάνα στο ρούφηγμα και κουλοριάζει. Καταλαβαίνει την κίνηση ο Μανώλης και κοιτάει να δεί γιατι σαλεύει το "πούρο" του...

Εκεί τα είδαμε όλα! Η απόλυτες εκφράσεις τρόμου, αηδίας, και ότι άλλο απάισιο όλες μαζί σε μια έκφραση που δεν θα ξεχάσω ποτέ! Τραβάει και μια στριγγλιά και πετάει μακριά την μάνα ή οποία χάθηκε κάπου στα ράφια του καταστήματος (την βρήκαν μετα από 2-3 μέρες όταν βρώμισε).

Έφτυνε, έβηχε και όλα τα σχετικά ο Μανώλης. Αρπάζει και λάθος ποτήρι με νερό (πίναμε και καφε εκεί οι "τακτικοί") του λέει ο άλλος "ε δικό μου το νερό" και σιχασιάρης που είναι ο Μανώλης αρχίζει πάλι να φτύνει κτλ...

Κάναμε πολύ ώρα να συνέλθουμε από τα γέλια. Ο Μανώλης δεν ξέρω αν έχει συνέλθει ακόμα αλλά ξέρω ότι δεν αγοράζει πια μάνες . Ξανάρθε πάντως μετά από αρκετό χρονικό διάστημα στο κατάστημα. Δεν ανέφερε κανεις μας τίποτα για το συμβάν ....

Αυτό αλλά και το επόμενο.. απο τα καλύερα που έχω ακούση "διαβάση"

Δημοσιεύθηκε: 2005-10-06, 15:17:21 Θέμα δημοσίευσης:

---

Ας περιγραψω και γω ενα ευτραπελο.
Αγωνας Καρυστου με ζευγαρι μου τον NGOU..
Ψαρευουμε και δοκιμαζουμε τα παντα προκειμενου να πιασουμε το θηραμα το καλο...Καποια στιγμη μεσα στο σκοταδι κατι καρφωνει ο Νικολας και φωναζει Αποχη αποχηηηηη....Ειχε βλεπετε 0.14 παραμαλλο και δεν ηθελε να σπασει με το ψαρι που εφερνε...
Εγω εκεινη την στιγμη κατι ετοιμαζα και απο τον πανικο μου δεν ειδα την αποχη που ειχαμε ανοιξει και στερεωσει σε μια βαση και κοιταω σαν χαζος περα δωθε...
Βλεπω σε μια στιγμη την καλαμοθηκη του νικου να εξεχει ενα κονταρι..."νατη σκεφτηκα..παλι δεν την ανοιξε ο μλκς..."
Παω με φορα, και ενω ο νικος ωρυοταν για αποχη καθως το ψαρι εφτανε αρκετα κοντα, και αρπαζω το κονταρι...
Το τραβαω με δυναμη ...το βγαζω εξω...και τι να δω...ΕΝΑ ΓΑΝΤΖΟ ΓΙΑ ΤΟΥΝΕΣ...
Εντωμεταξυ ο Νικος εχει βγαλει εξω ενα μουρμουρακι μωρο...
Ευτυχως που εβαλα αμεσως τον γαντζο πισω στην θεση του και δεν μας ειδανε πολλοι ανθρωποι να γινουμε τελειως..μα τελειως ρομπα.

Βραδιά καλοκαιριού για Εγγλέζικο στο λυμάνι του Κολυμβαρίου στα Χανιά.
Εχω αγοράση το ασύρματο Fishfinder και το έχω ρίξη μέσα με 35 μάνα σε καρούλη για να δούμε και το τι κυκλοφορεί απο κάτω.
Η βραδιά απο της κλασικές ... οπού δεν τσιμπάη τίποτα απολύτος.
Έχω κάνη βόλτες δεξια και αριστερά με το καλάμι να ξεκουράζετε σε αυτοσχέδια βάση και ξαφνικά νιόθω την επυθημία να το σηκώσο για να δώ αν θέλη αλλαγή στο δώλομα.
Πάνω που σκύβω να πιάσω το καλάμι..... βλέπω και εκσφενδονίζεται το καρουλάκι που είχα ρίξη το μάτι για το βυθόμετρο και εχη πάρη πορεία για την μπούκα του λυμανιού. Τώρα λέω τι κάνουμε?? η απόχη δεν το φτάνη και αυτό μόνο του να ξετυλίγη μάνα. Σηκώνο το εγγλέζικο και με τον φελλό πιάνο την μάννα απο το καρούλι. Με τα πολλά το πιάνω και αρχίζω να τραβάω προς την μεριά του ματιού διότι το κάθε μάτι έκανε τότε τουλάχιστον 50€.
Μετα απο περήπου 70μ. ακούω παφλασμούς στα αριστερά μου και κεφάλια στην άλλη μεριά της μάννας. Απ'οτι κατάλαβα λοιπόν το άρπαξε ψάρι... απο την μία να τραβάω εγώ για τα 50€ που είταν και φρέσκα και απο την άλλη το ψάρι που το πέρασε για μεζέ. Τελικά μετα την όλη φασρία το ψάρι το έφτυσε απο το στομάχι του και έτσι εγώ το πήρα πισω πάλλι.
Η πλάκα είταν αλλόυ. Μετα απο κάμποσες μέρες και απο αρκετή καζούρα απο όλα τα Χανιά, κάθομαι και πίνω καφεδάκη σε μαγαζί φίλου και έρχεται πελάτης να αγοράση λέει πετονιά 50αρα για το καινούριο του βυθόμετρο διότι λέει απ'οτι άκουσε κάποιος Μ@@@@@Σ του πήρανε τα ψάρια το μάτι απο το ασύρματο.......
Εγώ βέβαια δανγκώθικα και τι να πώ ναι ναι φίλε μου καλλά κάνης, διότι ποτέ δεν ξέρης τι πορεί να σου το δανγκώση. Και όλλη βέβαια ξελυγωθίκαμε στα γέλια.

Και πού'στε ... δεν θέλω άλλη καζούρα .... αρκετή έφαγα τόσο καιρό

Ψάρεμα πριν από περίπου 2 εβδομάδες ανοιχτά της Σαλαμίνας.

Πρωί 07:30, ραντεβού με τον πατέρα μου και ένα φίλο στο κανάλι του ΣΕΦ. Ετοιμάζω το σκάφος για απόπλου και μέσα σε 20 λεπτά βρίκομαι να ταξιδεύω για ένα σημείο που δίνει πολλούς μπαλάδες.

Μετά από 10 λεπτά έχουμε φτάσει στο σημείο όπου θα κάνουμε καθετί. Κοιτάω αριστερά κοιτάω δεξία και βλέπω καμιά 20 αρία βάρκες να είναι φουνταρισμένες. Τι να κάνω........επιλέγω ένα σημείο με το βυθόμετρο (60 μέτρα βάθος) και λέω στους μούτσους να ρίξουν την άγκυρα.

Αφού πίασει η άγκυρα ετοιμάζουμε τα εργαλεία.......όσο ετοιμάζαμε τα εργαλεία με ρωτάει ο πατέρας μου.....Αλέξη είναι καλά εδώ? Μήπως να πάμε πιο κοντά στους άλλους?

Του απάντω (μιας και ο πατεράς μου είναι άσχετος με το ψάρεμα....απλά του αρέσει) Μπαμπά....αυτά που χλευάζω δεν τα κάνω......τι να πάμε πιο κοντά στους άλλους.......δεν έχει ψάρια εδώ?? μια χαρά είμαστε.

Καλά απάντα ο πατέρας μου......

Αρχίζει το ψάρεμα.......με παστή γαρίδα και ζωντανή καραβίδα.......Ξαφνικά χαμός........4,4 τα ψάρια ερχόντουσαν επάνω......τρέλα......ο πατέρας μου και ο φίλος του σε έκσταση.........Πω πω και πω πω και ξανά πω πω......

Τους ακούω λοιπόν ότι έχουν αρχίσει να παραληρούν........Σκάστε τους λέω γιατί αν συνεχίζετε να φωνάζετε σε λίγο θα έχουμε καμία 20 αρία βάρκες γύρω μας......

Τι ήθελα και το είπα.....μέσα σε 10 λεπτά βλέπω 4 με 5 βάρκες να μαζεύουν και να έρχονται προς το μέρος μας........

Ούτε λόγο ούτε πολύ σε 5 λέπτα είχα 2 πρίμα 2 πλώρα και ένα στην μπάντα.....μόνο που δεν πατάγανε τα βαρίδια τους στο στρίτσο μου.

Με τα πολλά όμως εμείς είχαμε αρχίσει να ξεπερνάμε τα 6 κιλά μπαλάδες......οι διπλανοί........τίποτα......στην χάση και στην φέξη....κάτι πέρνανε...... δεν αντέχει ένας......και με ρωτά.....Ρε καπετάνιε.....τι δόλωμα έχεις? Γαρίδα του λέω (παστή)......και εγώ γαρίδα έχω μου λέει......με αλάτι την κάνεις ξαναρώτα.........όχι του απαντώ....με ζάχαρη......

Η μάχη συνεχίζεται....έχουμε φτάσει τα 8 με 9 κιλά μπαλάδες και η ώρα είναι μόλις 11. Οι γείτονες τίποτα.......βλέπω λοιπόν ότι με παίρνει και ξεκινάω το δούλεμα......Ρε φίλε του λέω τι αγκίστρια έχεις........τάδε μου λέει.....αααα του λέω αυτά δεν κάνουν για εδώ.......μπά απαντά εκείνος......εσύ τι έχεις με ρωτά......NUBIA του λέω.......NUBIA? ρωτά με απορία..... Ναι NUBIA no 11 του λέω (NUBIA είναι μάρκα μοράβιας)....... Από που τα πήρες ρωτά.....από το εξωτερικό του λέω.....εδώ δεν υπάρχούν......

Μετά από λίγο πετάγεται ένας από παραδίπλα (άλλη βάρκα).....τι μας λες ρε φίλε για τα αγκίστρια.....απλά έχεις κάτσει στο σημείο και παίρνεις ψάρια μου λέει......Σωστά του απαντώ.....έχεις δίκιο.......ξέρεις του λέω τι έιναι έδω που κάθομαι......τί είναι με ρωτά? Το Τούτσιο χάσμα του απαντώ όλο σοβαρότητα.......Τι είναι μου λέει? Το Τούτσιο χάσμα του ξαναλέω και εγώ.

Πετάγεται ένας από παραδίπλα και λέει το θεικό.......αυτό που λεεί το παληκάρι το έχω ακούσει και εγώ........ποιό του λέω εγώ? για το Τούτσιο χάσμα? ναι μου απαντά εκείνος.....

Εκεί μου έφυγαν τα υγρά από γέλια..........τι σου είναι τα παραμύθια

Όχι Τούτσιο χάσμα δεν υπάρχει αλλά ήταν ένα όνομα που το έβγαλα σε 5 λεπτά......κατά τα άλλα ο άσχετος είχε ακούσει για αυτό.....ο άλλος είμαι σίγουρος ότι θα ψάνχει τα NUBIA no 11. :wink: