Ερώτηση ΨΑΡΕΜΑ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΕ ΨΙΛΕΣ ΜΠΕΤΟΝΙΕΣ

Φιλε Νικο4,

Ανοιξα εγω το θεμα για να μας περιγραψεις, τις εμπειριες σου. :!:

Φιλικα
Νικος

Νίκο έκανες πολύ καλά που άνοιξες αυτό το topic. Σαν νεότερος ψαράς (μόνο 20 χρόνια ψαρεύω κύριε πρόεδρε...κύριοι δικασταί... :lol: :lol: ) με ενδιαφέρουνε τόσο οι εμπειρίες, όσο και οι σχετικές τεχνικές οι οποίες τις περισσότερες φορές είναι και πιο αποδοτικές γιατί είναι αποτέλεσμα ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ παρατήρησης, εξέλιξης και εμπειρίας και όχι απλά γέννημα αποτελεσματικού marketing. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό διότι έμαθα να ψαρεύω από ένα άτομο το οποίο έχει φάει τα χρονάκια του στην θάλασσα όπως εσύ και ο Νικο4 και έχω δεί από κοντά τι σημαίνει ¨παραδοσιακή¨ τεχνική και το πόσο αποδοτική μπορεί να είναι. Ίσως μάλιστα του ζητήσω να μου αναφέρει μερικές ώστε να μπορέσω να τις μεταφέρω στο site...
Περιμένω με αγωνία τα λεγόμενά σας......

Και γω να πω οτι επανεφερα τα σκονισμενα πεταχταρια μου σε δραση κατοπιν συναναστροφης μου με εναν αλλο πρεσβυτερο του site..
Tου jewel...
Περιμενω με πολυ ενδιαφερον τα οσα εχει να πει ο Niko4.

Φίλε nzon ευχαριστώ για το άνοιγμα του τόπικ.
Ας ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα από την αρχή.
Πρώτον. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου κάτι ιδιαίτερο στο ψάρεμα.Απλώς κάποια πράγματα που έμαθα με τα χρόνια, τα αναφέρω και τα θέτω στη κρίση σας.
Δεύτερον. Το τόπικ είναι ανοιχτό για ΟΛΟΥΣ. Να πουν τις εμπειρίες τους να συμφωνήσουν, να διαφωνήσουν,να κριτικάρουν αυτά που λέω εγώ
τουλάχιστον.
Τρίτον. Για να μη γίνεται "χύμα" η συζήτηση προτίθεμαι και το φέρνω για συζήτηση, να βάλουμε ένα πρόγραμμα. Ν`αρχίσουμε με τα γενικά, να περάσουμε στα εργαλεία,στα δολώματα,κλπ.
Αρχίζοντας να πούμε ότι το ψάρεμα στο χέρι με ψιλές πετονιές είναι από τα αρχαιότερους τρόπους ψαρέματος, που έχει φθάσει στις μέρες μας να θεωρείται εξειδικευμένο, επειδή έχει σχεδόν εγκαταλειφθεί, ενώ παληότερα ήταν, κυρίως στα νησιά καθημερινή πρακτική.
Το ψάρεμα με ψιλές απαιτεί τα απλούστερα υλικά. Μια πετονιά και ένα αγκίστρι δεμένο κατ` ευθείαν στη μάννα. Αυτό μας δίνει το πλεονέκτημα ότι έχουμε άμεση επαφή με το ψάρι, αφού μας χωρίζουν απ`αυτό μόνο λίγα μέτρα πετονιάς. Κάθε άγγιγμα γίνεται αμέσως αισθητό και μας δίνει τη δυνατότητα να αποφασίσουμε εάν θα δώσουμε μπόσικα, αν, θα κάνουμε συρτή, ή αν θα καρφώσουμε. Επίσης επειδή δεν έχει στις περισσότερες περιπτώσεις, μολύβι η πετονιά μας, κατεβαίνει το δόλωμα στο βυθό πολύ αργά , ακολουθώντας ενδεχομένως και τα ρέματα που υπάρχουν, με αποτέλεσμα η παρουσίασή του να είναι πολύ περισσότερο φυσική, και άρα πιο ελκυστικό για τα ψάρια.
Μειονεκτήματα της μεθόδου έίναι το γεγονός ότι δεν μπορούμε να καλύψουμε μεγάλες περιοχές μιας και οι αποστάσεις που μπορούμε να ρίξουμε το δόλωμα συνήθως είναι οι 10 οργιές. Επίσης ότι και ελαφρό ακόμα αεράκι, κόντρα ή στο πλάι, μειώνει ακόμα περισσότερο το βεληνεκές μας, και ελαττώνει σημαντικά την αίσθηση της πετονιάς που έχουμε στο χέρι και που πολλές φορές τελικά ,μας αναγκάζει να χρησιμοποιήσουμε δαγκωτό μολυβάκι.
Που γίνεται: Από βράχια.Το βάθος του νερού να είναι τουλάχιστον 2-3 μετρα, να υπάρχει ένα μέρος που να μπορούμε να κινηθόύμε με σχετική ασφάλεια , προφυλαγμένο από ένα ξαφνικό κύμα και με ένα βυθό όσο το δυνατόν ομαλότερο.Η ομαλότητα του βυθού έίναι στις περισσότερες περιπτώσεις ,όνειρο απατηλό και τα σκαλώματα, τα ντεσίματα και τα αναπόφευκτα κοψίματα ,,στην ημερήσια διάταξη,και αποτελούν ένα από τα φαρμάκια αυτού του υπέροχου ψαρέματος. θυμάμαι χαρακτηριστικά πριν τέσσερα χρόνια στο λιμάνι των Ν Μουδανιών, αναγκάστηκα να κόψω 48 φορές. Σ`αυτό συνετέλεσε και το γεγονός ότι το ρέμα ήταν κάθετο στα βράχια του λιμανιού.Εκείνο που μας σώζει από τα πολλά κοψίματα είναι η καλή γνώση του μέρους, και η καλή έως άριστη "αίσθηση" της πετονιάς.
Σε λιμάνια: Στοχεύουμε σε σαργούς, τσιπούρες λαβράκια. Πολύ καλή περίπτωση είναι να έχουμε γνωστό καικτσή και να ψαρεύουμε από το καίκι μιας και το μέρος ανάμεσα στα καίκια είναι μαλαγρωμένο. Βέβαια τα σκαλώματα και τα κοψίματα, είναι και εδώ πολλά καθώς σχοινιά, παραγάδια και ότι άλλο άχρηστο υπάρχει, καταλήγει στο βυθό.
Φίλοι μου αρκετά σας κούρασα για σήμερα. Περιμένω τις παρατηρήσεις σας και μέχρι τότε γεια σας.
Φιλικά Νίκος.[/b]

Νίκο μου εγώ θα ήθελα να σε ρωτήσω για τη διάμετρο της μάνας και το μέγεθος του αγκιστριού....Έχουμε κανέναν περιορισμό? Όταν δηλαδή μιλάμε για ψιλά εργαλεία, πόσο ψιλά εννούμε?

Φιλικά

Πασχάλης

Nικο,
μηπως χρησιμοποιεις και ζογκακια, με μεγαλο αγκιστρι και μικρο γυαλισμενο μολυβακι

Φιλικα
Νικος

Το ψάρεμα αυτό το ονομάζουμε στη Ρόδο,κλέφτικο.
Τα ψιλά εργαλεία βέβαια είναι μια πολύ σχετική έννοια και έχει να κάνει κυρίως με τα μεγέθη των ψαριών που ψαρεύουμε,αλλά και τις συνθήκες ψαρέματος.
Οπως ανέφερε και ο NIKOS4,το αγκίστρι είναι δεμένο απευθείας στη μάνα,η οποία πρέπει να είναι πολύ καλής ποιότητας και για να αντέχει στα τραβήγματα και δαγκώματα καλών κομματιών,αλλά και να μπορεί να ξετυλίγεται από το καρούλι χωρίς να δημιουργεί προβλήματα.
Απαραίτητες προυποθέσεις για να γίνει σωστά αυτό το ψάρεμα,σε θηράματα όπως ο σαργός,είναι η απόλυτη υσηχία,η απουσία φωτός -ακόμα και το τσιγάρο επηρεάζει αρνητικά- και δολώματα προσαρμοσμένα στις διατροφικές συνήθειες των ψαριών του τόπου.Μερικές φορές όμως,άγνωστα εδέσματα έχουν εξαιρετικά αποτελέσματα.
Η τεχνική που χρησιμοποιώ εγώ,έχει ως εξής:
Από το δόλωμα που χρησιμοποιώ,κόβω μικρά κομματάκια,περίπου στο μέγεθος του δολώματος που θα χρησιμοποιήσω και αρχίζω να τα πετάω στη θάλασσα σε απόσταση που μπορεί να φτάσει η πετονιά μου,άλλοτε σε ποσότητες και άλλοτε με περιοδικότητα.
Μετά από αρκετή ώρα,μαζί με τα κομματάκια του δολώματος,πετάω και ένα αγκιστρωμένο,τελείως αμολύβωτο,ώστε να έχει ακριβώς την ίδια κίνηση με τα υπόλοιπα.
Εάν τα ψάρια τρώνε καλά -αυτό, είναι θέμα άλλου topic- η επιτυχία είναι εξασφαλισμένη.
Η πετονιά είναι καλής ποιότητας 28 έως 32,τα αγκίστρια από 4 έως 1 και τα δολώματα είναι κυρίως κοτόπουλο,καραβιδάκι,ζωντανή γαρίδα,τυρί γκούντα κομμένο σε κυβάκια και διάφορα ζυμάρια που η συνθεσή τους είναι αποτέλεσμα πειραματισμού.
Οσον αφορά τις διαμέτρους της πετονιάς,χρησιμοποιώ αυτές τις διατομές,που δεν είναι και τόσο ψιλές,διότι ψαρεύω μόνο βράδυ και σε απόλυτο σκοτάδι,όπου σε αυτές τις συνθήκες η διατομή ελάχιστο ρόλο παίζει και λαμβάνοντας υπ΄όψιν τα κοφτερά δόντια των σαργών που κυρίως κυνηγώ,θέλω να έχω σχετική ασφάλεια.
Όσον αφορά τώρα τα ζυμάρια,έχουν δουλέψει καλά αυτά με μυρωδιές ρέγγας,ροκφόρ,αυγών αχινού,ταραμά και αλεσμένων ψαροδολιών.
Εάν ψαρεύουμε σαργούς,αποφεύγουμε το κάρφωμα.Δίνουμε μπόσικα στο ψάρι,μέχρι να είμαστε βέβαιοι ότι έχει πιαστεί και φροντίζουμε στο λεβάρισμα να είμαστε πολύ προσεκτικοί και να μην κοντράρουμε το ψάρι.
Απαλές, σίγουρες κινήσεις και ο σαργός με σιγουριά θα μπεί στη απόχη.

Φίλε Πασχάλη.
Η ερώτησή σου θα απαντηθεί από το σημερινο μου σημείωμα.

Φίλε nzon.
Οχι δεν χρησιμοποιώ ζοκάκια. Παλιά ψαρεύοντας με ένα μάστορα του είδους λιθρίνια και φαγκριά είδα ότι μπροστά του δεν έπιανα μπάζα και αυτό σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το συγκεκριμένο ψάρεμα θέλει βάρκα και πολύ βαθειά νερά, με έκανε να βάλω τις ζόκες στην εφεδρεία.

Φίλε Sargomania.
Το όνομα πράγματι πολύ πετυχημένο. Το κρατάω. Τα υπόλοιπα στο σημερινό σημείωμα.
φιλικά Νίκος4.

Φίλοι μου συνεχίζουμε σήμερα με τα εργαλεία για το κλέφτικο,μιας και μου άρεσε πολύ ο τίτλος του sargomania.
Εργαλεία λοιπόν. Πετονιές. Οσο καλύτερες γίνεται ποιοτικά και όσο λεπτότερες γίνεται. Εξηγούμαι. Η ποιότητα που έχουν οι σημερινές πετονιές είναι φανταστική , αν την συγκρίνουμε με το τι κυκλοφορούσε παλιά, τόσο από την άποψη της αντοχής, όσο και από την αίσθηση που δίνει στο χέρι. Αυτά τα πλεονεκτήματα μας επιτρέπουν σήμερα να χρησιμοποιούμε πολύ λεπτότερα εργαλεία από ότι στο παρελθόν. Φαντασθείτε όταν πρωτοήλθαν οι πρώτες χελώνες στη Ελλάδα, με όριο θραύσεως η 25άρα τα 3 κιλά, αν δεν κάνω λάθος, κάναμε χαρές. Προσωπικά χρησιμοποιώ την Αλάσκα και Fc της Powerline, μετά από σύσταση του NucDoc-γεια σου γιατρέ- που μου δίνει μια υπέροχη αίσθηση στο χέρι και με διαμέτρους από 0,18 -0,23. Προτιμώ να χρησιμποιώ την πετονιά κατ` ευθείαν από το καρούλι και αυτό για να τυλίγεται και να ξετυλίγεται πάντα στην ίδια διάμετρο, δηλαδή αυτή του καρουλιού.Αυτό βοηθάει στο να έχω λιγότερα μπερδέματα. Επίσης το άπλωμά της σε κύκλους ομοιόμορφα και η πετονιά να μην πέφτει όλη μαζί στο ίδιο σημείο αλλά όσο γίνεται πιο απλωτά, βοηθάει . Η διάμετρος , είναι άλλωστε το μόνο σημείο που διαφωνώ με όσα έγραψε ο sargomania και αυτό γιατί πιθανότατα εγώ ψαρεύω, τους σαργούς κυρίως, σε λιμάνια που, δυστυχώς υπάρχει πολύ φώς.Δεν θα βαρεθώ να λέω 'οτι δεν καρφώνουμε ποτέ, αλλά λεβάρουμε γλυκά σταθερά και γρήγορα με στόχο να πάρουμε το "κεφάλι "εμείς και όχι το ψάρι και να το υποχρεώσουμε να "πλανάρει" ακόμη και ανάμεσα στα βράχια η στα σκαλώματα. Θα επιμείνω σ`αυτό το σημείο στο εξής. Αν με λεπτά εργαλεία, τραβάει το ψάρι από τη μια και ο ψαράς από την άλλη και μάλιστα άτσαλα, είναι ζήτημα 2-3 χεριών να σπάσει η πετονιά.Αν έχει μάλιστα πάρει βαθειά την πετονιά και αυτή τρίβεται στα δόντια του, τότε ένα απότομο κάρφωμα μπορεί να την κόψει αμέσως.Αν έχουμε όμως την "αίσθηση" του εργαλείου και του ψαριού, τότε το πιθανότερο είναι ότι θα το βάλουμε στην απόχη.Οταν λέω αίσθηση του εργαλείου, εννοώ πως "κάθεται "στο χέρι και πως τη "νοιώθουμε" και παρ όλο που αυτό το θεωρώ βασικότατο σημείο, συγγνώμη αλλά δεν ξέρω πως να το διατυπώσω για να γίνει απόλυτα κατανοητό. Παρόμοια είναι και η αίσθηση του ψαριού. Τα έμπειρα δάκτυλα νοιώθουν πότε ο σαργός θα κεφαλώσει, ή πότε θα πλανάρει χωρίς αντίσταση σχεδόν. Δεν θα ξεχάσω ποτέ σαργό πάνω από κιλό να πλανάρει ανάμεσα στα μπλόκια και να μπαίνει στην απόχη, πιασμένος με 25άρι της πλάκας κυριολεκτικά. Βέβαια την πετονιά την κρατούσε ένας δάσκαλος, σαργοφονιάς στην κυριολεξία, και καμμιά φορά σκέφτομαι ότι αν καταφέρω και εγώ, έστω και για μια φορά, να φέρω με τα σημερινά εργαλεία, τέτοιο ψάρι τόσο άνετα, θα νοιώσω ότι έγινα πράγματι ψαράς. Τώρα στα κεφαλώματα η συνταγή είναι.Λεβάρουμε με την ίδια πάντα δύναμη- στα όρια αντοχής της πετονιάς μας,στα "φέρμα", και βέβαιοι ότι αυτή θα καρφωθεί στο χέρι μας. Συνηθίζω να λέω ότι όποιος δεν ένοιωσε το κάψιμο της πετονιάς από κεφάλωμα σαργόύ και το τσούξιμο από το κάρφωμά της στο χέρι,δεν κατάλαβε τι σημαίνει ψάρεμα. Συμπερασματικά: μην φοβάστε τα λεπτά εργλεία αλλά τις ατσαλιές τις δικές μας.
Επειδή ανέφερα συγκεκριμένες μάρκες και για να μην νομισθεί ότι κάνω διαφήμιση, σπεύδω να πω ότι καθόλου δεν σημαίνει ότι επειδή μια πετονιά κάνει για μένα κάνει για όλους. Υπάρχουν πολλοί λόγοι π.χ ελαστικότητα,σκληρότητα, "στήσιμο" τόσο από την πετονιά όσο και από τον ψαρά,αντανακλαστικά φερ` ειπείν, που μια πετονιά που για κάποιον είναι πολύ καλή για κάποιον άλλον είναι λιγότερη καλή ή και κακή. Μόνο η δοκιμή θα μας δείξει αν το εργαλείο κάνει για μας. Δοκιμάζετε τα πάντα αν είναι δυνατόν αλλά κρατάτε αυτό που σας βολεύει. Ο sargomanias δουλεύει πετονιές με διάμετρο από 0,28-0,32. Αφού έχει αποτέλασμα καλά κάνει. Και για να το ελαφρύνουμε λιγάκι.Στις γυναίκες ,τους υπολογιστές και τα ψάρια ,χρησιμοποιούμε ότ δίίνει αποτελέσματα.Θα συνεχίσουμε. Περιμένω ερωτήσεις και σχόλια.
Φιλικά Νίκος.

Για τους υοπλογιστές, τις γυναίκες και τα ψάρια συμφωνώ απόλυτα.

Όσον αφορά αυτό το είδος ψαρέματος έχω κάποιες απορίες: Εφ' όσον δε χρησιμοποιείται μολύβι πώς θα στείλουμε το αγκίστρι μας στο σημείο που θέλουμε (το οποίο κατά κανόνα θα είναι κάπως μακρυά 15-20 μέτρα);

Θα μπορούσαμε να βάλουμε μολυβωμένο φελό και να το κάνουμε μπάσταρδο-εγγλέζικο;