Ερώτηση Μερη που βγαινει το χταποδι

Θα συμφωνήσω με τον Ηλία ( elper ).

elper έγραψε: ¶ν δεις εσύ χταπόδι να ζει πάνω από χρόνο στην Ελληνική θάλασσα....... σφύρα μου.

φρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ


Εγω φιλε ηλια ειμαι μαζι σου, οι βρωμοερευνητες διαφωνουν......

κωστας :lol:

Τριών ετών χταπόδια μπορεί κάποιος εύκολα να βρεί. Το καλύτερο σημείο είναι η κατάψυξη :lol: :lol: :lol:

Συμφωνώ απόλυτα με τον φίλο ant :lol: :lol: :lol:
Απλά θα κάνω μια μικρή παρενθεσούλα.Το χταπόδι(ακόμη και πάνω από κιλό)μπορεί να βρεθεί και σε 20 πόντους νερό και κατά προτίμηση σε διάσπαρτα βραχάκια.Μια φορά έβγαλα 850 γρ. χταπόδι,τη νύχτα, εκεί που έσκαγε το κύμα δίπλα σε ένα βράχο.

Υ.Γ.¶λλες φορές ξενυχτάς,ξεπαγιάζεις,γίνεσαι πτώμα για να βγάλεις το κατιτίς κι άλλες φορές σου'ρχεται μπροστά σου σαν να σου λέει:Βγάλε με. Θέλω ν'αυτοκτονήσω. :lol:
Τα τυχερά του χόμπι

Το καλοκαιρι ψαρεψα αρκετες φορες με ψαροντουφεκο,και μου εκανε εντυπωση ποσο ευκολο ειναι να το βρεις αυτην την εποχη και μαλιστα σε πολυ μικρο βαθος φτανει να εισαι παρατηρητικος.
Αν καταφερετε να εχετε για δολωμα χταποδι,ζωντανο μαλιστα,γινεται θανατηφορος μεζες για τα ψαρια,ειδικα τα κυνηγιαρικα,2 φορες αφησα μακρια την σημαδουρα με ενα χταποδι στην ψαροβελονα,και του ορμηξαν τα μαγιατικα.
Απ`οτι ακουσα,το χταποδι ελκυεται απο το ασπρο χρωμα,γι`αυτο αρκετοι βαζουν ενα μικρο ασπρο πανι,κοντα στην αρματωσια τους με πολυ καλα αποτελεσματα.

[quote="koukkidis"Υ.Γ.¶λλες φορές ξενυχτάς,ξεπαγιάζεις,γίνεσαι πτώμα για να βγάλεις το κατιτίς κι άλλες φορές σου'ρχεται μπροστά σου σαν να σου λέει:Βγάλε με. Θέλω ν'αυτοκτονήσω. :lol:
Τα τυχερά του χόμπι[/quote]
Πριν 29 χρόνια είχα την χαρά να ζήσω την θάλασσα και να κάνω τις πρώτες μου ανακαλύψεις. Καθημερινά από το χάραμα μέχρι την δύση δεν ξεκολούσα από αυτήν (παιδί τότε) παρά μόνο το μεσημέρι για φαγητό και ύπνο. Εκεί έζησα ένα φαινόμενο που σήμερα δεν το βλέπω (παρά μόνο σε ένα μέρος, στο οποίο εξαφανίζεται σταδιακά και εκεί). Στις λαδιές (στον καθρέπτη). Λίγο έξω από το Αίγιο αυτό, σε μια περιοχή που λέγεται Σελιανήτικα. Την ώρα που ξεμυτούσε ο ήλιος, στην παραλία έβγαιναν χταπόδια και σουπιές. Έμεναν εκεί που σκάει το κυματάκι των 5 πόντων για λίγη ώρα και μετά εξαφανιζόντουσαν. Δεν ξέρω για ποιον λόγο. Αλλά σε συνδιασμό με την ανατολή αποτύπωναν όμορφες εικόνες στο παιδικό μυαλό μου.
Επίσης ένα φαινόμενο που με έχει μαγέψει είναι της σμέρνας το σούρουπο. Σε περιοχές που κρατάει πολλές, (άγριες μακρυα από τον πολιτισμό) κάποιες μέρες με την δύση του ηλίου εμφανίζονται όλες και στήνοντας το κορμί τους ίσια σαν ραβδί κοιτάνε προς την επιφάνεια.
Επίσης άλλο ένα συναρπαστικό γεγονός, σπάνιο και αυτό σήμερα, είναι η κίνηση του ιππόκαμπου μέσα στη θάλασσα.
Μακάρι να κάναμε καταγραφή σε ένα τόπικ τέτοιων εικόνων, που πολύ φοβάμαι ότι τα παιδιά μας δεν θα τα δούνε ποτέ......

Ενημερωτικά, αυτή την εποχή σε πολλά μέρη στην Χαλκιδική (ας μου επιτραπεί να μην αναφέρω συγκκριμένα μέρη για ευννόητους λόγους) ντόπιοι πηγαινοέρχονται στην παραλία με ένα καμάκι στο χέρι και βγάζουν από 5 έως ... χταπόδια στο τρίωρο περπάτημά τους πλάϊ στο κύμα σε παραλίες με άμμο. Τα χταπόδια είναι από 750gr και πάνω. Η διαδρομή που καλύπτουν είναι περίπου 5 χιλιόμετρα πάνε - έλα. Ευτυχώς φίλε Ηλία το φαινόμενο με τα χταπόδια συνεχίζει να υπάρχει αλλά εν ξέρω μέχρι πότε όταν βλέπω την χρήση διαφόρων χημικων για την υπεραλίευσή τους.
Φίλε Pantera έτσι (με άσπρο πανάκι και μεγάλη σαλαγκιά) ψαρεύονται τα χταπόδια από την ακτή και από βάρκα, εκτός του πολυάγκιστρου με σαρδέλα