Ερώτηση Γιατι το φιλυποπτο ψαρι δεν τσιμπαει ?

Μια διασημη ερωτησουλα.....
Γιατι το φιλυποπτο ψαρι δεν τσιμπαει ?
Ολοι αναρωτιουνται και ολοι θα ηθελαν απαντηση.
Μεσα στην τρελλη χαρα, φτανεις στο μερος σου και ριχνεις.....
Oρκιζεσαι οτι εισαι υπερανω και ψυχραιμος αλλα μεσα
σου αρχιζουν τα ερωτηματα.....
Κατ’ αρχας ειναι εκει το ψαρι ?
Μετα, το ψαρι θα δει το δολωμα η οχι ?
Θα τρωει η οχι ?
Ειναι αρκετο να ειναι εκει το ψαρι και να δει το δολωμα ?
Και αντε και το ειδε......θα ορμησει ?
Τοση ωρα και τιποτα................μα σε πηγαδι ριχνω?
Ειναι θεμα καιρου, ειναι θεμα ωρας, ειναι θεμα......??
Ολες αυτες τις φορες που τα δολωματα ερχονται εξω ανεγγιχτα ,
ειναι σιγουρο οτι κανενα μα κανενα καλο ψαρι δεν ηλθε σε επαφη
μαζι του?
Τι φταιει οταν δεν τρωνε το δολωμα μου που με τοση φροντιδα
ετοιμαζω ?
Κανω καποιο λαθος ?
Κι αυτος ο διπλα ......τι στο καλο κανει με αυτα τα πρωτογονα
χονδροκομενα του εργαλεια και τον προτιμανε τα ψαρια.....?
Ποια ειναι τα κρισιμα σημεια που θα κανουν το ψαρι να επιτεθει
στο δολωμα ?
Αν ειμαι πιο εξυπνος απο το ψαρι γιατι δεν το ξεγελω ?
Μηπως προσεγγιζω πολυ υποτιμητικα το θηραμα ?
Δεν αρκουν τα σουπερ εργαλεια μου για να τα ξεγελασω ?
Μηπως δεν ειναι τελικα και τοσο εξυπνα τα κολπα μου....?


Καπου εδω αν ο Θεος σε λυπηθει θα σου ριξει κανενα
στραβο να τρανταξει το καλαμι σου και να στριγκλισει
κανα φρενακι μην και απαγοητευτεις
και βλαστημησεις.....


Πολλες ερωτησεις που τεθησαν επιτηδες, ετσι για να δοθει
εμφαση στο γεγονος οτι ισως ειμαστε πολυ λιγο σιγουροι
για το τι κανουμε......?

Ενταξει εχω (εχεις) υπ’ οψη μου (σου) καποιες μεθοδους που
δινουν ψαρια. Κερδιζοντας τα ψαρια μηπως ετσι χανεις το αγνωστο
που τοσο καιρο σε τροφοδοτουσε με ενδιαφερον ?

Μηπως τελικα φτανοντας στην επιτυχια χανεις την ουσια του
ψαρεματος ?

Μηπως η δυναμη και γοητεια του ψαρεματος ειναι στην διαρκη
αναζητηση ?
Ωχ ....λετε τελικα το ψαρεμα να ειναι σαν την Ιθακη του
Αλεξανδρινου?

Η πορεια...........εκει ηταν η ουσια?

Και τα ψαρια που πιασαμε ? Δεν ειναι αυτα η Ιθακη ? Δεν ειναι
ανταμοιβη ?

Τι σοι ανταμοιβη μπορει να ειναι τα τροφιμα για ενα τοσο
συναρπαστικο ταξιδι οπως το ψαρεμα ?

Η καρδια λαχταραει την παλη.......αυτη ειναι η αμοιβη?

Η παλη.....μαλλον αυτη θα ειναι.

Ολο το σκηνικο στηθηκε στον βωμο της παλης.

Και το μυαλο που πασχιζει να δαμασει τη φυση........... 8O

Τελικα αν πηγαινοντας σε ενα ψαρεμα σηκωνα τον βυθο
σε χρονο 0 πολυ αμφιβαλω για το αν θα ξανα πηγαινα
για ψαρεμα........χαμαλικι κι αγγαρια θα φαινοτανε..........

Αρα πολυ καλα κανει το φιλυποπτο ψαρι και δεν
τσιμπαει........μια Θεικη προνοια το κανει αυτο...ετσι.....
για να μας κραταει παντα σε εγρηγορση και να
τροφοδοτει το ενδιαφερον μας.

Η θαυμαστη θαλασσα που τσακιζει καθε υπεροπτη....

Αυτο το θεμα οπως λες και εσυ κωστα ειναι πολληπλοκο και δυσκολο να αναπτειχθει,ομως για μια ακομα φορα απο τον λιγο χρονο που διαβαζω αυτο το φορουμ με εντυπωσιαζεις με τον τροπο προσεγγισης σου και το *Ψαξιμο* σου.

Γιωργος.

Ίσως να ήταν καλύτερα να προσεγγίσουμε το θέμα από το στάδιο 'τι κάνει το ψάρι να είναι φιλύποπτο'.


Μήπως το ότι βλέπει τα εργαλεία μας ;
Μήπως ότι βλέπει έμας τους ίδιους ;

Μπορείς να χαρακτηρήσεις πχ το μελανούρι που εμφανίζεται μόνο στη φουσκοθαλασσιά και στη θολούρα, φιλύποπτο ;
¶ρα κάτι στο DNA του, καθοδηγεί αυτή τη συμπεριφορά ανεξάρτητα από το τι κάνουμε εμείς.

Συνεπώς προσωπικά διακρίνω 2 κατηγορίες ψαρίων, αυτά που είναι διστακτικά, φοβητσιάρικα και φιλύποπτα από τη φύση τους, ανεξαρτήτως ανθρώπινης συμπεριφοράς και εκείνα που εξωγενείς παράγοντες (άνθρωπος, άλλα αρπακτικά) τα κάνουν και ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ και προφυλάσσονται.

Τα ερωτήματα είναι πολλά
Δ.

Pinco έγραψε:
Μπορείς να χαρακτηρήσεις πχ το μελανούρι που εμφανίζεται μόνο στη φουσκοθαλασσιά και στη θολούρα, φιλύποπτο ;

Οχι μονο στην φουσκοθαλασσια και στην θολουρα,
θα ελεγα μαλιστα οτι το συγκεκριμενο ψαρι ειναι
παντος καιρου και απλα μεταβαλεται το σημειο που
θα τσιμπησει (κοντα,μακρυα,ρηχα,βαθεια κτλ)

Pinco έγραψε: Συνεπώς προσωπικά διακρίνω 2 κατηγορίες ψαρίων, αυτά που είναι διστακτικά, φοβητσιάρικα και φιλύποπτα από τη φύση τους, ανεξαρτήτως ανθρώπινης συμπεριφοράς και εκείνα που εξωγενείς παράγοντες (άνθρωπος, άλλα αρπακτικά) τα κάνουν και ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ και προφυλάσσονται.

Τα ερωτήματα είναι πολλά
Δ.

Συμφωνω για τις 2 κατηγοριες με εμφαση στην 2η κατηγορια
που δυστυχως* αφορα παρα πολλα ειδη τα οποια ενω τσιμπουσαν
σε πιο κοντινα σημεια τωρα τσιμπουν σε πιο μακρυνα. Παραδειγμα
θα σου φερω το μελανουρι που καποτε τσιμπαγε αρκετα κοντα ενω
τωρα πιο μακρυα και προσεγγιζεται καλυτερα με πεταχταρακι χωρις
μολυβι η/και εγγλεζικο η/και μπολονεζ.

* το επιπεδο δονησεων απο κινητες/ακινητες εγκαταστασεις
που περναει απο την ξηρα στην θαλασσα ειναι πια κατι το
ανυποφορο. Χαοτικη κατασταση και με τα πολλα σκαφη.
Ακομη και ψαρια που δραστηριοποιουνται μακρυα απο
πηγες δονησεων, εχουν παρει αυτο το κουσουρακι.....εχουν
γινει πολυ πιο νευρικα και διστακτικα. Προσθεσε και την
τρομακτικη αυξηση των εργαλειων και θα συμπληρωσεις
το παζλ.


φιλικα
κωστας

costasandros έγραψε :

αφορα παρα πολλα ειδη τα οποια ενω τσιμπουσαν
σε πιο κοντινα σημεια τωρα τσιμπουν σε πιο μακρυνα. Παραδειγμα
θα σου φερω το μελανουρι που καποτε τσιμπαγε αρκετα κοντα ενω
τωρα πιο μακρυα και προσεγγιζεται καλυτερα με πεταχταρακι χωρις
μολυβι η/και εγγλεζικο η/και μπολονεζ.

Κώστα, πιστεύω ότι ΤΩΡΑ τα ψάρια μας φαίνονται πιο φιλύποπτα για έναν μόνο λόγο Είναι πολύ λιγότερα.

Αν υποθέσουμε ότι τότε τσιμπούσε το 5% των ψαριών και κυκλοφορούσαν 100 ψάρια στην περιοχή πέρναμε 5 τσιμπιές. Από αυτά να είχαμε 40% επιτυχία τότε θα βγάζαμε 2 ψάρια. Σήμερα που τα 100 ψάρια γίναν 10 και τσιμπάει το 3% πέρνουμε 0,3 τσιμπιές. Με επιτυχία 66% (καλύτερα εργαλεία) θα βγάζουμε 0,2 ψάρια. Δηλαδή θα πρέπει να πάμε 5 φορές για να πάρουμε 1 όταν πηγαίναμε 1 φορά και πέρναμε 2. Αυτό μπορεί να είναι ένα στοιχείο που μας κάνει να υποθέτουμε οτι έγιναν πιο φιλύποπτα.
Ας υποθέσουμε πάλι ότι κυκλοφορούσαν 100 ψάρια για την τροφή που υπήρχε στην περιοχή. Τώρα που κυκλοφορούν μόλις 10, η τροφή αν δεν μειώθηκε κατά 90% τότε έχουν ένα λόγο περισσότερο να μην προτιμούν τα δολώματά μας. Αυτό είναι ένα δεύτερο στοιχείο που μπορεί να μας κάνει να υποθέτουμε ότι τα ψάρια είναι πιο φιλύποπτα.
Υποθέτουμε πάλι ότι από τα 100 ψάρια που κυκλοφορούσαν τώρα κυκλοφορούν 10. Έτσι όταν πετούσαμε το πεταχτάρι μας στα 20 μέτρα βρίσκαμε ένα μικρό ποσοστό των ψαριών, το 10% ας πούμε. Έτσι πηγαίναμε στα 10 ψάρια όπου και πέρναμε τα τσιμπήματά μας. Τώρα στην ίδια απόσταση και με το ίδιο ποσοστό πιθανώς να κυκλοφορεί ένα ψάρι, οπότε τα τσιμπήματα θα είναι μηδενικά έβς μηδαμινά. Αν πάμε λοιπόν στην μεγάλη συγκέντρωση (ποσοστιαία) θα πάρουμε κάποια τσιμπήματα (ας υποθέσουμε ότι εκεί έχει 6 ψάρια) όταν τότε αν πηγαίναμε εκεί θα βρίσκαμε 60. Αλλά και πάλι όταν τώρα βρίσκουμε 6 στο βέλτιστο σημείο ψαρέματος όταν στο χείριστο βρίσκαμε 10 και άρα παίρναμε περισσότερες τσιμπιές, πιστεύουμε ότι τα ψάρια είναι φιλύποπτα.
Ισχύουν όλα αυτά, εκτός και κάνω κάπου κάποιο εσκεμένο λάθος.Μήπως κάνω λάθος στο ότι μειώθηκε δραστικά ο αριθμός των ψαριών; Στα άλλα δεν έχω κάνει λάθος σίγουρα.

Αντωνη παρακολουθησα με ενδιαφερον την λογικη
ακολουθια των σκεψεων σου. Εχουν βαση. Αλλα......
υπαρχει παντα και το αλλα, θα ηθελα να προσθεσω
οτι και το 1980 τα φιλυποπτα ψαρια ηταν
δυσκολα στην συλληψη,απλα τοτε ειχαμε να κανουμε
με μεγαλα μεγεθη ενω τωρα φλερταρουμε με τα
αλλοτε αποριπτομενα..... .

Παρατηρηση.........τα μικρα του σημερα εχουν αναπτυξει
ιδιοτροπια οσο και τα μεγαλα του χθες.

Φαινεται οτι τελικα ολα εξελισονται.........

Οπως και να εχει,το ψαρεμα ειναι και πρεπει να ειναι μια
απαιτητικη ασχολια.........κι οσο πιο δυσκολα τοσο πιο
πολυ διεγερτικα.

Σήμερα που είχα πάει για ψάρεμα (φτωχά αποτελέσματα, μόνο μια τσιπούρα μικρού μεγέθους) έπιασα συζήτηση με έναν μεγαλύτερο σε ηλικία από εμένα που ψάρευε 100 μέτρα πιο μακριά από μένα. Μου είπε ότι από τα ξημερώματα έως το μερημέρι είχε ρίξει 25 πετονιές και δεν πήρε τίποτα. Μου είπε κάτι το πολύ ενδιαφέρον που πιστεύω ότι θέλει συζήτηση, δηλαδή ότι είναι πολύ κρύα τα νερά και τα ψάρια έχουν τραβηχτεί στα βαθιά, εκεί δηλαδή που οι πετονιές μας δεν φτάνουν. Τι άποψη έχουν επ αυτού και άλλοι συνάδελφοι;

Φίλε Σωτήρη, η παρατήρησή σου είναι κάτι το γνωστό και κοινά αποδεκτό.
Πράγματι, από Νοέμβρη μήνα και μέχρι κ Μάρτη (χοντρικά) τα ψάρια αφήνουν τις ακτές προς αναζήτηση βαθύτερων-θερμότερων νερών που θα τα προφυλάξουν επίσης και απ'τις έντονες καταιγίδες και τις δυσμενής συνθήκες που 'μαστιγώνουν' τα ρηχά. (το γιατί τα βαθιά είναι θερμότερα των ρηχών είναι άλλο θέμα κ δεν έχω εντρυφήσει στο θέμα για να σου απαντήσω! φαντάζομαι έχει να κάνει και με την εντροπία της θάλασσας αλλά δεν είμαι κ σίγουρος..)
Από Απρίλη κ μετά θα επιστρέψουν κ πάλι για να γεννήσουν και θα παραμείνουν στα ρηχά νερά για όλο το καλοκαίρι κ λίγο πιο μετά.(στο θέμα αναπαραγωγή υπάρχουν πολλές εξαιρέσεις-δεν γενούν όλα το Μάη ή μόνο μία φορά το χρόνο)

Ωστόσο υπάρχουν κάποια είδη που αφθονούν στις ακτές τους κρύους μήνες όπως τα λαβράκια, τα χταπόδια, τα καλαμάρια κ.α.Δεν αποκλείεται φυσικά κ η συνάντηση με άλλα ήδη αλλά να έχεις υπόψη σου πως αυτή την εποχή τα ψάρια που θα βγάλεις απ'έξω θα είναι λίγα αλλά καλά και...μεγάλα!

Αυτά τα λίγα έτσι για να πάρεις μια γεύση μιας κ το συγκεκριμένο topic δεν είναι το κατάληλλο για το θέμα αυτό.Αν ψάξεις λίγο μέσα στο site θα βρείς πολύ πληρέστερες απαντήσεις για την ερώτησή σου.

Φιλικά,Αργύρης