Ερώτηση Δίλλημα για παράμαλλα

Το σενάριο το εξής:

Ώρα 9 το πρωί σε μέρος που κρατάει ψάρια και συχνά πυκνά και φαγγριά, σαργούς και σάρπες ανω του μισού κιλού.
Θάλασσα με ελαφρύ κυματισμό και μικρή θολούρα και ξεκινάμε ψάρεμα με 25αρια παράμαλλα.
Τσιμπάει καλά, βγαίνουν τα πρώτα έως ότου τσιμπάει το 'θηρίο΄ κόβει το ένα παράμαλλο (και όχι από το κόμπο παρακαλώ) και το ψάρι χάνεται.
Μετά από λίγο, το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται με το συνάδελφο μου ψαρά και το ψάρι που τσίμπησε έκοψε και τα 2 παράμαλλα από το κόμπο με τη μάνα όταν έγινε προσπάθεια να κοντραριστεί.

Αλλάζουμε σε 30αρια, δυνατά παράμαλλα. Τα τσιμπήματα κόβουν σημαντικά και δεν βγαίνει κάτι καλό. Προφανώς τα βλέπουν.

Κοιταζόμαστε αμήχανοι έχοντας το ίδιο δίλλημα στο μυαλό μας....ψιλά αόρατα παράμαλλα με την ευχή να αντέξουν στο μεγάλο ψάρι η πιο χοντρά (και λιγότερο άορατα) παράμαλλα με την ελπίδα ότι ΑΝ τσιμπήσει το μεγάλο ψάρι οι πιθανότητες να βγει θα είναι αυξημένες ;

Εκτός βέβαια εάν τσίμπήσει κάποιο περαστικό πολύ μεγάλο που έτσι και αλλιώς με το απίκο δεν βγαίνει ότι πετονιά και να έχεις.

Λύσεις ;
Δημήτρης

Pinco έγραψε:
......και το ψάρι που τσίμπησε έκοψε και τα 2 παράμαλλα από το κόμπο με τη μάνα όταν έγινε προσπάθεια να κοντραριστεί..........

Δημήτρης

??

Δημήτρη πολύ ενδιαφέρον θέμα άνοιξες

Δεν διευκρινίζεις όμως αν τα παράμαλλα ήταν fluorocarbon ή όχι.

Προσωπικά θα επέλεγα τα 25άρια και θα προσπαθούσα να ψαρέψω το ψάρι με λιγότερη κόντρα (όσο είναι εφικτό με το απίκο). Αλλιώς θα δοκίμαζα τα 30άρια αλλά σε fluorocarbon. Αφου ανέφερες τις σάλπες, είναι πιθανό να σας κόψανε κάποιες μεγάλες σάλπες - γνωστές για το πως τσακίζουν παράμαλλα αλλά και αγκίστρα αλλά και για την μεγάλη μαχητικότητά τους.

Ασχετα με όλα αυτά νομίζω ότι θα έπρεπε επίσης να σκεφτέις και την μεταπήδηση στην τεχνική bolognaise - έχεις όλη την γοητεία του απίκο αλλά και την δυνατότητα της πάλης του ψαριού με φρένα/μηχανισμό.

Ψάρευα περιστασιακά απίκο μέχρι που ανακάλυψα το εγγλέζικο κι έγινα κι εγώ (όπως λέει και ο αγαπητός Γιατράκος).... "Αγγλος ασθενής" :lol:

Διπλαράκι και το ψάρι κατάπιε και τα 2 αγκίστρια. Το διπλαράκι ενωμένο με θηλιές με τη μάνα.

:roll:

Γιατρέ έχεις δίκιο,

καταλάβαμε και οι 2 ότι με τις ίδιες πετονιές και παράμαλλα 25άρια αλλά με καλάμι με μηχανισμό τα ψάρια αυτά θα έβγαιναν.

Και εσύ θέτεις ένα μεγάλο ζήτημα...κατά πόσο μπορείς να δώσεις χρόνο και παλέψεις ένα ψάρι με το απίκο και να το κουράσεις πριν βγεί ;

Όσο για τα παράμαλλα και τη μάνα, όλα fluorocarbon.

Δ.

υγ. έχω αρχίσει και 'ψάχνω' το εγγλέζικο και το bolognaise.

Pinco έγραψε: Διπλαράκι και το ψάρι κατάπιε και τα 2 αγκίστρια. Το διπλαράκι ενωμένο με θηλιές με τη μάνα.

:roll:

μηκος καλαμιου?
μηκος παραμαλων?
νουμερο αγκιστριων?
Οι δραπετες τραβηξαν ευθεια κατω,προς τα ανοιχτα η πλαγια?
διευκρυνηση του τοπου συνδεσης παραμαλων (υπαρχει
στριφταρι?, ειναι 2 η 3 οι θηλιες σου?)
διευκρυνηση της κοντρας? (τερματισε το καλαμι η δεν
μπορεσες να παρακολουθησες την πορεια του ψαριου?)
Τα ψαρια που εφυγαν εκτιμας οτι ηταν πανω απο 1.5 κιλο?

NucDoc έγραψε:
Ασχετα με όλα αυτά νομίζω ότι θα έπρεπε επίσης να σκεφτέις και την μεταπήδηση στην τεχνική bolognaise - έχεις όλη την γοητεία του απίκο αλλά και την δυνατότητα της πάλης του ψαριού με φρένα/μηχανισμό.

Ψάρευα περιστασιακά απίκο μέχρι που ανακάλυψα το εγγλέζικο κι έγινα κι εγώ (όπως λέει και ο αγαπητός Γιατράκος).... "Αγγλος ασθενής" :lol:

Καλημερα Κωστα,

καποια στιγμη θα ηταν χρησιμο ενα τοπικ για τους λογους
που το απικο παραδιδει την θεση του στο μηχανικο καλαμι
υπο προυποθεσεις φυσικα... :wink:

φιλικα
κωστας

Και τα 2 καλάμια 7μετρα.
Μήκος παράμαλλων 15-20 εκατοστά περίπου.
Αγκίστρια VMC Limerick no5
Το παράμαλλο είναι ένα που στις 2 άκρες του δένω τα αγκίστρια, μετά το διπλώνω, θηλιά, και ένώνεται με τη θηλιά στη μάνα.Κανένα στριφτάρι.

Στα 2 που μου έκοψαν, τα ψάρια έφυγαν απότομα προς τα κάτω, το καλάμι τερμάτισε, πάλη για 3-4 δευτερόλεπτα πριν κόψουν. Στο δε τρίτο και μεγαλύτερο στο συνάδελφο μου, πλάγια πορεία και με την 1η προσπάθεια κόντρας, έκοψε αμέσως.

Πριν 1 εβδομάδα στο ίδιο μέρος παρόμοιο περιστατικό όπου ειχε κοπεί η μάνα από τον κόμπο που κάνει με την στριφταροπαραμάνα που τη συνδέει με το καλάμι (!), το ψάρι πήρε όλη την αρματωσιά, ο φελός εξαφανίστηκε και εμφανίστηκε μετά απο 25-30 μέτρα...

Εκτιμώ ότι τα ψάρια ήταν πάνω από 1,5 κιλό. Υπόψη ότι κατά καιρούς έχουμε δει και λίτσες να γυροφέρνουν εκεί και να επιτίθονται στα μικρά...


Δ.

Εσυ επιλεγεις μηκη, πλατη,βαθος,υψος κτλ

Η δικη μου εκτιμηση ειναι....

Pinco έγραψε: Και τα 2 καλάμια 7μετρα.
Μήκος παράμαλλων 15-20 εκατοστά περίπου.
Αγκίστρια VMC Limerick no5
Το παράμαλλο είναι ένα που στις 2 άκρες του δένω τα αγκίστρια, μετά το διπλώνω, θηλιά, και ένώνεται με τη θηλιά στη μάνα.Κανένα στριφτάρι.

Για ενα μερος σαν αυτο που περιγραφεις το κατω οριο για
απικο θα το εβαζα στα 9μ.
Τα παραμαλα θα τα εβαζα σε μηκη 55-60 εκατ, δεμενα
προσεκτικα* το καθε ενα ξεχωριστα πανω σε ενα στριφταρι με διπλη η
τριπλη περασια, το στριφταρι κατοπιν ενωνεται με την
μανα με παραμανα η χωρις. Οπως παρατηρεις η αστοχια
ηλθε στις θηλιες αρα εκει πρεπει να δωσεις ενισχυση.

Pinco έγραψε: Στα 2 που μου έκοψαν, τα ψάρια έφυγαν απότομα προς
τα κάτω, το καλάμι τερμάτισε, πάλη για 3-4 δευτερόλεπτα πριν κόψουν. Στο δε τρίτο και μεγαλύτερο στο συνάδελφο μου, πλάγια πορεία και με την 1η προσπάθεια κόντρας, έκοψε αμέσως.

Το αποτομα προς τα κατω με το 7μ και ν25 θηλια ειναι
δυσκολη υποθεση.
Το πλαγιαστο ειναι πιο ευνοικο αλλα θελει αμεση
παρακολουθηση και οχι στασιμοτητα, κινουμεθα με το ψαρι....

Pinco έγραψε: Πριν 1 εβδομάδα στο ίδιο μέρος παρόμοιο περιστατικό όπου ειχε κοπεί η μάνα από τον κόμπο που κάνει με την στριφταροπαραμάνα που τη συνδέει με το καλάμι (!), το ψάρι πήρε όλη την αρματωσιά, ο φελός εξαφανίστηκε και εμφανίστηκε μετά απο 25-30 μέτρα...

Πολλες φορες τα ξυρισματα απο την μυτη του καλαμιου
ειναι απο φθορα που δεν εχουμε προσεξει η απο την
αστραπιαια συνευθεια καλαμιου και μανας. Δεν ειναι κατι
που συμβαινει συχνα και μπορει να αντιμετωπιστει μονο
με αμεσοτατη αντιδραση μας.

Pinco έγραψε: Εκτιμώ ότι τα ψάρια ήταν πάνω από 1,5 κιλό. Υπόψη ότι κατά καιρούς έχουμε δει και λίτσες να γυροφέρνουν εκεί και να επιτίθονται στα μικρά...

Με 9μ απικο/παραμαλο ν25 τα ψαρια του 1,5 κιλου ειναι
βατα αν δεν σε προδωσει κομπος η δεν κοψει παραμαλο
με δοντι. Πανω απο 1,5 κιλο αρχιζουν τα σκουρα και
μονο ενα μακρυτερο καλαμι μπορει να βοηθησει η το
περασμα σε μηχανικο καλαμι
υπο την προυποθεση οτι θα παρει πετονια με πολυ δυσκολια
ωστε να μην χωθει καπου...Συνηθως τα φρενα ρεουν πολυ
νωρις σε σχεση με την ελαχιστη αντοχη του συστηματος λογω
ανασφαλειας/κακορυθμισης του χειριστη.



* Αν βαλεις 10 ατομα να δεσουν το παραμαλο στο στριφτ με
κομπο, μπορει μεν να ακολουθησουν περιπου τα ιδια ομως
ειναι τοσο ντελικατη δουλεια που ελαχιστες θα προκυψουν
χωρις κρυφα ψεγαδια. Απειροστες ροες η αορατα μικροτσακισματα
που εξελισονται και γρηγορα σπανε το συστημα. Η μεθοδος των θηλιων
ειναι ευεργετικη σε πολυ ψιλες πετονιες πχ ν10 οπου δυστυχως
αυτες αντιδρουν ασχημα στους κλασσικους κομπους.
Γενικα θεωρω τους κομπους ζωντανους και με περιορισμενη
διαρκεια ζωης..........κουραζονται :wink: