Ερώτηση Να Οργανωθουμε - Κινητοποιηθουμε πριν να ειναι πολυ αργα!

Αφορμη για αυτο το θεμα ειναι η αναγκαιοτητα ανταλλαγης αποψεων, σχετικα με το κεφαλαιωδες ζητημα της καταστροφης των θαλασσων μας, με διαφορετικη αντιληψη ομως απο αυτη με την οποια τοσα χρονια συζηταμε.

Πρεπει να συνειδητοποιησουμε, οτι η απλη καταγραφη του προβληματος,το κλαψουρισμα και η μοιρολατρια εν τελει , δεν ειναι αρκετα για να δωσουν λυσεις.

Ολοι συμφωνουμε για το μεγεθος της καταστροφης που συντελειται καθημερινα,συμφωνουμε επισης και στα αιτια της καταστροφης, η κουβεντα ομως μενει παντα εκει, δεν εχουμε προσπαθησει ποτε να διεκδικησουμε λυσεις,δεν εχουμε απαιτησει ποτε απο την πολιτεια εστω την τηρηση των νομων που η ιδια επεβαλλε .
Καποιες σκορπιες προσπαθειες σε ατομικο επιπεδο (καταγγελιες παρανομιων στο Λιμενικο) ειναι καταδικασμενες να πεφτουν στο κενο, λυσεις θα υπαρξουν μονο αν οργανωθουμε, και με συλλογικο τροπο τις απαιτησουμε.

Το θεμα αυτο δεν εχει στοχο να προτεινει λυσεις, αλλα να ανοιξει μια κουβεντα ,να ακουστουν αποψεις και ιδεες σχετικα με τροπους και μορφες δρασης .

εγω φιλε Βαγγέλη εχω καταλήξει μόνο στη δολιοφθορά...των παρανομων καταστροφέων και αυτό γιατι νομικά κανείς δεν τους αγγίζει...
δηλαδη μια "ζημιά" ικανη να αφήσει μια τρατα στο λιμανι...
ενα καλό σαμποταζ σε ένα γρι-γρι που πρόπερσι μάζεψε σε δυο βράδυα 700 τονους γοφαρια στον Ευβοικο απο εκει που κολύμπαγε ο κόσμος το πρωι...και άλλα τέτοια.
ανταρτοπόλεμος δηλαδή...
και ας είναι οι επαγγελματίες αυτοι που βγάζουν τον άρτον τον επιούσιον...
οταν εμενα μου εκοβαν επειδεικτικα τις συρτες μου, η πηγαιναν να πεσουν πανω μου καθώς ξεψαριζαν τα δυχτια τους και γυρναγαν στο λιμανι, και δεν είδα ουτε εναν π..... να παει να καθαρίσει τρια-τεσσερα λιμανακια (μινι παραλιουλες με κατασπρο βοτσαλακι και χιλιαδες πευκα απο πανω) που υπάρχουν εκει που ρίχνουν τα δυχτια τους απο τα απειρα πλαστικα μπουκαλια και τετοιου είδους βρωμιές τι καθομαστε και συζητάμε εδώ περα.
εγω την άλλη φορα γεμισα το 4μετρο βαρκακι μου το σκυλοπνιχτη απο 5 τεραστιες σακουλες γεματες μπουκαλια ξεβρασμένα απο τη θαλασσα και ποσα μα ποσα φελιζολ(καλαδουρια) και τα εφερα 1.5 ναυτικο μιλι που ειναι ο πολιτισμος και οι παραλια...
ασε ρε Βαγγελάρα μονο ανταρτοπολεμος και ιδιωτικη πρωτοβουλια...και πεισε με για το αντιθετο...
ειμαι ολος αυτια και πολυ συζητησιμος ανθρωπος και ανοιχτομυαλος... 

Φιλε Γιωργο, δεν χρειαζονται και πολλα επιχειρηματα για να σε πεισω,η ιδια η πραγματικοτητα αποδεικνυει οτι ο δρομος που εχουμε επιλεξει,δηλαδη οι ατομικες προσπαθειες, δεν φερνει αποτελεσματα.
Σιγουρα μπορει να μας κανει να αισθανομαστε ωραια, ενα καλο σαμποταζ σε ενα γρι γρι η σε μια τρατα, γιατι περνουμε την εκδικηση μας για λογαριασμο της θαλασσας.
Ομως πρωτον δεν ειναι παρα ελαχιστοι αυτοι που ειναι αποφασισμενοι να το κανουνκαι δευτερον οι επιχειρηματιες δολοφονοι της θαλασσας εχουν την καλυψη να παρανομουν ενω ο απλος κοσμος οχι.
Αυτο που προσπαθω να πω ειναι οτι αξιζει να δοκιμασουμε μεθοδους που δεν εχουμε δοκιμασει μεχρι τωρα,και που παρα πολλες φορες στην ιστορια εχουν φερει αποτελεσματα.

Και ποιες κατα την γνωμη σου ειναι οι καταλληλοι μεθοδοι,φιλε βαγγελη??

Αρχικα πρεπει να οργανωθουμε,δηλαδη να δημιουργηθουν Συλλογοι Ερασιτεχνικης Αλιειας ανα περιοχη,Ομοσπονδιες και Συνομοσπονδια.Απο ενα γρηγορο ψαξιμο στο διαδικτυο βλεπω οτι μαλλον δεν υπαρχει.
Οι μεθοδοι μπορει να ειναι πολλες, ξεκινωντας απο ενα καλα οργανωμενο σε Παννελαδικο επιπεδο μαζεμα υπογραφων,παραστασεις διαμαρτηριας  στους αρμοδιους φορεις καθε περιοχης ακομα και στο Υπουργειο.Ομως ολα αυτα θα εξαρτηθουν απο την μαζικοτητα,και τελικα απο το ποσο αποφασισμενοι ειμαστε ολοι εμεις που τοσο αγανακτουμε βλεπουμε το εγκλημα που συντελειται.
Δεν λεω οτι ειναι ευκολο,δεν εχω κανενα μαγικο ραβδι,απλα εκφραζω ενα προβληματισμο που ειμαι σιγουρος οτι απασχολει παρα πολλους.

Συζήτηση σχετικά με τα προβλήματα της αλιείας όπως τα αντιλαμβάνονται οι γάλλοι ψαράδες, μέσα από το διαδίκτυο.

Την περασμένη εβδομάδα, για μια ακόμη φορά, συμμετείχα σε μια αχαλίνωτη συζήτηση σε κάποιο αλιευτικό Forum. Το είδος της συζήτησης μεταξύ μανιωδών, που υπάρχει επίσης στο ποδόσφαιρο, τα μηχανικά σπορ, και όλα τα πάθη που μπορούν να υποκινήσουν κάποιον.   
Με λίγα λόγια, τίποτε το παράδοξο δεν συνέβη, η ρουτίνα δηλαδή. Και αυτό ακριβώς είναι που με σόκαρε !  Η συζήτηση προσέγγιζε καθαρά την μείωση των αλιευτικών πόρων, και τις επιπτώσεις που έχουν οι παρεμβάσεις επαγγελματιών και ερασιτεχνών, καθώς και τις προτεινόμενες λύσεις… Συγκεκριμένα, η συζήτηση είχε για βασικό θέμα το μέλλον της αλιείας.
Ως συνήθως όμως,  ο διάλογος γινόταν όλο και πιο έντονος και μάλιστα με πολύ πάθος. Οι συλλογισμοί έπεσαν σε επίπεδο ενός πρωτόγονου παλιμπαιδισμού, χωρίς ίχνος περίσκεψης. Τα αβάσιμα επιχειρήματα δηλητηρίασαν την συζήτηση και παρά την σοφή παρέμβαση ορισμένων ικανών ατόμων, το κακό είχε ήδη γίνει. Τίποτα δεν βγήκε απ’ αυτήν την συζήτηση, όπως ακριβώς έγινε και σε εκατοντάδες άλλες που προηγήθηκαν.
Έτσι, ενώ το IQ μου είναι σε επίπεδο «ορνιθοπανίδας», και οι γνώσεις μου περιορισμένες πάνω σ’ αυτό το θέμα, λυπήθηκα πολύ που η συζήτηση αυτή κατέληξε σε ένα μπάχαλο, πράγμα που έχει γίνει πια σύνηθες στα διάφορα Forum.
Εάν υπολογίσουμε τα εκατομμύρια των ωρών που έχουμε περάσει όλοι μας κοντά στο υγρό στοιχείο, αυτό είναι ένα ανεκτίμητο στοιχείο. Αντιπροσωπεύουν μια τεράστια πηγή γνώσεων που δυστυχώς δεν ξέρουμε πώς να τις συγκεντρώσουμε και να τις χρησιμοποιήσουμε. Γι’ αυτό, αντί να αντικρούομε τον διπλανό μας (χωρίς καν να τον γνωρίζουμε) σε ατέλειωτες συζητήσεις στο Internet, γιατί να μην κάνουμε μια απλή κίνηση, μια πράξη, μια λέξη, για να υπερασπιστούμε το χόμπι μας και το περιβάλλον μέσα στο οποίο το ασκούμε. Συμμετέχοντας όλοι στο ελάχιστο, θα δημιουργούσαμε αρκετό θόρυβο για να εισακουσθούμε. 

Λοιπόν ναι, η κριτική είναι εύκολη. Όπως κι εσείς, βρίσκομαι μπροστά στο πληκτρολόγιό μου, και γράφω τις βλακείες μου. Θα το πω όμως για μια ακόμη φορά, ας σταματήσουμε να αντιγράφουμε αυτούς που αδρανούν, και ας ενωθούμε με αυτούς που έχουν ήδη ξεκινήσει την βελτίωση του χόμπι μας, για να μπορούμε αύριο να μιλάμε γι’ αυτά που μας ζωντανεύουν.

Μετάφραση από γαλλικό Site, σχετικά με τα θέματα της αλιείας στη Γαλλία
Texte par Paul Bernard

ειμαι μεσα..και με το καλαμι μαζι να ριξουμε βαρυδια στο υπουργειο,δεν κανω πλακα..

Θελω να πιστευω πως μολις ολοι δουν ενα συντεταγμενο αγωνα με ακεραιους και κατανοητους σκοπους
απο ολα τα οργανα (συλλογοι,ομοσπονδιες) που κοπτονται για τη θαλασσα και τον ερασιτεχνη ψαρα
θα ακολουθησουν.
Παροτι το ερασιτεχνικο ψαρεμα δεν ειναι το μειζον προβλημα που καλουμαστε
να αντιμετωπισουμε αυτους τους χαλεπους καιρους δεν παυει να ειναι κατι σημαντικο και οι οποιες
θετικες κατακτησεις προς οφελος της θαλασσας θα αποτελεσουν σημαντικη παρακαταθηκη για τις
επομενες γενιες.