Ερώτηση Καλή Σαρακοστή

Περισσότερα
01/03/2009 10:44 #1 από Ιορδάνης Τσιόντσης
Καλή Σαρακοστή δημιουργήθηκε από Ιορδάνης Τσιόντσης
Αγαπητοί φίλοι !
Όπως οι περισσότεροι από σας γνωρίζετε, μπήκαμε στην περίοδο της Σαρακοστής. Μια περίοδο προετοιμασίας, περισυλλογής, μετάνοιας και προσευχής.
Ο καθένας ότι και να κάνει θα το κάνει για την ψυχούλα του.
Στα πλαίσια λοιπόν αυτής της πνευματικής περιόδου, και όπως συνηθίζεται στην ορθόδοξή μας παράδοση, θα ήθελα να ζητήσω εκ βάθους ψυχής, ταπεινά συγνώμη από όλους αυτούς που είτε εν γνώσει , είτε εν αγνοία στενοχώρησα, ή προσέβαλλα, ή σκανδάλισα, ή ειρωνεύτηκα με τα γραφόμενά μου.
Ας μου συγχωρέσετε αδελφοί τα ανθρώπινα πάθη, και ας πορευτούμε ειρηνικά την περίοδο αυτή.
Ο Θεός να  χαρίζει δύναμη και υγεία σε σας και στις οικογένειές σας. Γένοιτο.

Εξ όλης της ψυχής, και εξ όλης της καρδίας μου
Ταπεινά συγνώμη

Ιορδάνης :give_rose:

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
02/03/2009 10:40 #2 από Hλιας [ elias37 ]
Απαντήθηκε από Hλιας [ elias37 ] στο θέμα Απ: Καλή Σαρακοστή
Καλη σας μερα!  :bye:
Καλη Σαρακοστη σε ολους σας!!

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

  • theodoros1908
  • Το Άβαταρ του/της theodoros1908
  • Επισκέπτης
02/03/2009 11:02 #3 από theodoros1908
Απαντήθηκε από theodoros1908 στο θέμα Απ: Καλή Σαρακοστή
Καλή σαρακοστή χρόνια πολλά αγαπητοί καπεταναίοι και αγάπη για της μέρες
Που θα έλθουν να μας δώσει ο μεγαλοδύναμος ΔΥΝΑΜΗ  :give_rose:

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
02/03/2009 20:18 #4 από ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΝΕΛΗΣ
Απαντήθηκε από ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΝΕΛΗΣ στο θέμα Απ: Καλή Σαρακοστή
Καθαρή Δευτέρα σήμερα και το έθιμο του χαρταετού έγινε πράξη!
Φώτο:
036 ο αετός μας
054 τα παιδιά με τα καστανά μαλλιά είναι τα  Κουνελάκια ο ξανθός βαφτιστήρι

mainalon.net/  

'Η Ζωή είναι σαν ένα νόμισμα. Μπορείς να το ξοδέψεις όπως θες, αλλά μόνο μια φορά!'      Lillian Dickson
Συνημμένα:

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

  • theodoros1908
  • Το Άβαταρ του/της theodoros1908
  • Επισκέπτης
02/03/2009 20:39 #5 από theodoros1908
Απαντήθηκε από theodoros1908 στο θέμα Απ: Καλή Σαρακοστή

Καθαρή Δευτέρα σήμερα και το έθιμο του χαρταετού έγινε πράξη!
Φώτο:
036 ο αετός μας
054 τα παιδιά με τα καστανά μαλλιά είναι τα  Κουνελάκια ο ξανθός βαφτιστήρι

Τυχερέ ο δικόσμου τίποτα δεν είχε αέρα δεν πειράζει και του χρόνου με υγεία και χαρά  :crazy: :crazy: :crazy: :crazy: :crazy:

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
03/03/2009 15:23 #6 από vasilios
Απαντήθηκε από vasilios στο θέμα Απ: Καλή Σαρακοστή
Αγαπητοί φίλοι Καλημέρα
Καλή Σαρακοστή σε όλους

Θα σας γράψω για την χθεσινή μέρα που πέρασα εγώ μόνο και μόνο για έναν λόγο, γιατί εχθές έγινα ξανά μικρό παιδί.

Εχθές λοιπόν - όπως και όλοι μας φαντάζομαι μαζευόμαστε σε κάποιο σπίτι ‘’οικογενειακά ‘’ – έτσι λοιπόν εμείς μαζευτήκαμε στο σπίτι μου, μερικά ξαδέλφια με τις γυναίκες τους και τα παιδάκια τους, και τα πεθερικά μου, η μητέρα μου, και ο κουνιάδος μου δηλαδή καμιά δεκαπενταριά άτομα, - και εντελώς απρογραμμάτιστα και ένας φίλος Κρητικός που ήρθε την Κυριακή με την κόρη του από τα Χανιά για να κάνει καθαροδεύτερο μαζί με τα αγόρια που μένουν λόγο σπουδών στην Αθήνα και τους προσκαλέσαμε να βρεθούν μαζί μας, όπως και έγινε.

Εμείς συνηθίζουμε όταν βρισκόμαστε να επιδιδόμαστε σε μουσικές ‘’αναζητήσεις ‘’ δηλαδή ‘’εκτελούμε’’ στην κυριολεξία ……..(να σφάζουμε όπως λεει και ένας φίλος ) τα άμοιρα τα τραγουδάκια, τι να κάνουμε όμως που έχουμε το ΄΄ ψώνιο ΄΄ και μας αρέσει αυτό το παρεϊστικο ;

Έτσι λοιπόν αφού και τα αγόρια του φίλου μου του Κρητικού παίζουν κι’ αυτά και τραγουδάνε ερασιτεχνικά σε κάποιες ταβερνούλες, ήρθαν με την συνοδεία μουσικών οργάνων – Μπουζούκι και κιθάρα – εμείς ήδη διαθέτουμε 3 κιθάρες, αρμόνιο, μικρόφωνα, ενισχυτές το απαραίτητο τουμπερλέκι – αυθεντική κατασκευή από Αίγυπτο – και λοιπά μουσικά βοηθήματα, οπότε καταλαβαίνετε το τι έγινε, ξεκινήσαμε το τραγούδι κατά τις 3 και η ατμόσφαιρα ήταν φανταστικά όμορφη με το να συμμετέχουν τραγουδιστικά σχεδόν όλοι οι παριστάμενοι, όμως η ώρα είχε πάει περίπου 5 και τα μικρά είχαν ‘’λυσσάξει’’ και με το δίκιο τους να πετάξουν αετό, έλα όμως που κανείς από τους μεγάλους δεν φαινόταν διαθετιμένος να στερηθεί την όμορφη ατμόσφαιρα, έτσι αποφάσισα να πάω εγώ τα πιτσιρίκια στο κοντινό Πάρκο ΄΄ Αντώνης Τρίτσης ΄΄ και να πετάξουμε τον αετό, μπήκαμε λοιπόν στο αμάξι και σε λίγα λεπτά ήμασταν έξω από το Πάρκο, βέβαια γινόταν το αδιαχώρητο από τον κόσμο και τα πιτσιρίκια, μπήκαμε στο Πάρκο και αφού βρήκαμε λίγο χώρο, η ξαδέλφη μου έπιασε τον αετό να πάει να κάνει ‘’κεφάλι’’ και αφού απομακρύνθηκε λίγα μέτρα τον άφησε ενώ εγώ άρχισα να τον ανεβάζω…..πραγματικά σε λίγο ο αετός είχε ανέβει ψηλά στον ουρανό και λικνιζόταν ανάμεσα στους τόσους άλλους με κίνδυνο να ‘’μπλέξουμε’’,  τελικά αφού το μπλέξιμο δεν το αποφύγαμε, τον κατέβασα και με μια δεύτερη προσπάθεια τον ξανανεβάσαμε πάλι ψηλά, αυτή την φορά τον ΄΄κουμαντάρησα΄΄ καλύτερα και απέφυγα τα μπλεξίματα, έτσι και αφού ο αετός είχε ανέβει πλέον αρκετά ψηλά τον άφησα στα χέρια των παιδιών που έκανα σαν τρελά από την χαρά τους, αφού ήταν η πρώτης τους φορά που πέταγαν αετό, όμως δεν έκαναν μόνο τα μικρά σαν τρελά από την χαρά τους…….κάπου μέσα μου ένοιωθα μια ΄΄τρελή ΄΄χαρά να με συνεπαίρνει, ένοιωσα να ξυπνούν μνήμες από τα παλιά, από τα παιδικά μου χρόνια, τότε που το πέταγμα του χαρταετού το είχαμε αναγάγει σε επιστήμη, τότε που κάθε γειτονιά είχε γύρω τις μεγάλες αλάνες, χωράφια που καθημερινά τα είχαμε για γήπεδα και άλλες δραστηριότητες, και την καθαρά Δευτέρα εκεί μαζευόμαστε για το πέταγμα του αετού, του αετού που εκείνα τα χρόνια κατασκευάζαμε μόνοι μας, αφ ενός γιατί για κάποιους δεν υπήρχαν τα χρήματα για να πάρουν αγοραστούς, και αφ ετέρου γιατί η κατασκευή του αετού ήταν θέμα διαγωνισμού για τα γειτονόπουλα, Θυμάμαι πως τρέχαμε στο μαραγκούδικο του ΜαστρόΜηχάλη και του ‘’ζητιανεύαμε΄΄ ‘’Μάνες’’ άλλοι πάλι τους φτιάχνανε από καλαμιές, θυμάμαι που τρέχαμε στο ψιλικατζίδικο του Κυρ Γιώργη για να πάρουμε τις κόλλες τις πολύχρωμες και γυαλιστερές, όλα σχεδόν τα χρώματα, κόκκινες, πράσινες, κίτρινες, άσπρες, μπλε, και σπάγκους, τότε υπήρχαν οι σπάγκοι οι κέρινοι – πολύ γεροί σπάγκοι – και οι άσπροι τυλιγμένοι σε στρογγυλά κουβαράκια, παίρναμε όσους περισσότερους μας επέτρεπε η οικονομική μας άνεση, και τους τυλίγαμε σε κάποιο ξύλο, και κάναμε την λεγόμενη ‘’καλούμπα’’ προσπαθούσαμε να έχουμε ο καθένας πιο πολύ από τον άλλον για να πετάξουμε όσο γίνετε πιο ψηλά τον αετό μας από τους άλλους, θυμήθηκα  όλη την διαδικασία της κατασκευής, θυμήθηκα που τότε η κόλα που είχαμε ήταν ιδιοκατασκευή, η λεγόμενη αλευρόκολλα, από νερό και αλεύρι, θυμάμαι πως τα αγαπημένο σχέδιο κατασκευής ήταν το λεγόμενο ‘’αστέρι’’  και το φτιάχναμε με περίσσια καλλιτεχνική φαντασία ως προς τους χρωματισμούς που θα βάζαμε, θυμήθηκα πως τότε μας άρεσε να βάζουμε περιμετρικά τους σχήματος του αετού, τα λεγόμενα ΄΄σβουηχτάρια’’, καθώς και ‘’σκουλαρίκια’’ μακριά και πολύχρωμα, να κρέμονται δεξιά και αριστερά από τις άκρες των πλαϊνών ξύλων, θυμήθηκα τα σχέδια που εκτός από τα δημοφιλή αστέρια, φτιάχναμε τα λεγόμενα ‘’Σμυρνάκια’’ αετοί σε σχήμα ρόμβου, καθώς και αετούς με τα σήματα των ομάδων μας ( Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ ) ακόμα και κάποιους αετούς φτιαγμένους από εφημερίδες, ακόμα τους αετούς τα λεγόμενα ‘’Φαναράκια’’ που την νύχτα τους βάζαμε φαναράκι και τους αφήναμε να πετάνε όλη την νύχτα και να φέγγουν, απίστευτα όμορφες κατασκευές, θυμάμαι επίσης και τις ‘’κακίες’’ που έκαναν μερικοί και έβαζαν ξυραφάκια στις ουρές – εκείνα τα ΄΄ASTOR ΄΄ τα κόκκινα που τα βάζανε για να κόβουνε τους αετούς που θα πλησίαζαν κοντά στον δικό τους, και  ο ουρανός γέμιζε πολύχρωμες κατασκευές, και θυμάμαι επίσης πόσο τρέξιμο κάναμε αν για κακή μας τύχη μας κοβόταν ο αετός μας, τρέχαμε σαν τρελοί να πάμε να τον πιάσουμε ακολουθώντας την πορεία του αετού καθώς έπεφτε, γιατί αν δεν προλαβαίναμε, θα μας τον έπαιρνε εκείνος που θα τον έπιανε…….αναμνήσεις που με έκαναν να νοιώσω χαρά και να γίνω ξανά για λίγο παιδί, αναμνήσεις που μου έφερνα ένα χαμόγελο στα χείλη, και έτσι απορροφημένος που ήμουν δεν κατάλαβα πως ο αετός που κρατούσαν τα παιδιά είχε αρχίσει να ξεμακραίνει, και μόνο η φωνες του Αντώνη του ανιψιού μου με συνέφερε στην πραγματικότητα …Μαμά έφυγε ο αετός, κόπηκε……….και τότε  είδα πως ο σπάγκος είχε κοπεί και ο αετός ταξίδευε πλέον ανέμελα στον αέρα για κάποια άλλη γειτονιά, δεν γινόταν να αρχίσουμε να τρέχουμε, βλέπετε τώρα πιά δεν υπάρχουν αλάνες παρά μόνο πολυώροφα κτήρια και έτσι χάσαμε την οπτική επαφή με τον αετό, οπότε θα ήταν άσκοπες οι όποιες προσπάθειες για την ανεύρεση του, έτσι και με την μουρμούρα των παιδιών για το χάσιμο του αετού, επιστρέψαμε στο σπίτι  και στην όμορφη παρέα για να συνεχίσουμε μέχρι αργά το βράδυ το τραγούδι.

Ευχαριστώ πολύ τα παιδιά που μου έδωσαν την ευκαιρία να ξαναζήσω κι ’εγώ μαζί τους τα δικά μου παιδικά χρόνια και το πέταγμα του αετού, πράγμα που είχα να το κάνω πάνω από 25 χρόνια.

Να είστε όλοι καλά και του χρόνου με υγεία………
Υ.Γ. 1. και μην ξεχνάτε να γινόσαστε που και που πάλι παιδιά κοντά στα δικά σας παιδιά η εγγόνια.
Υ.Γ. 2 Δυστιχώς φωτό απο το πέταγμα του αετού δε υπάρχουν αφού δεν πήρα μαζί μου τίποτα για να βγάλω φωτογραφίες, όμως απο το σπίτι υπάρχουν και ανεβάζω μια.


Φιλικά
Βασίλης                 

Διαφωνώ με όσα λές, όμως θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να τα λες.
Συνημμένα:

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
03/03/2009 18:46 #7 από Δημήτρης Ρέρας (SVA)
Απαντήθηκε από Δημήτρης Ρέρας (SVA) στο θέμα Απ: Καλή Σαρακοστή
Μπράβο βρε Βασίλη, μας θύμισες ωραίες στιγμές, αλλά τι 25 χρόνια, βάλε μου άλλα 20  :rofl:

  θυμήθηκα πως τότε μας άρεσε να βάζουμε περιμετρικά τους σχήματος του αετού, τα λεγόμενα ΄΄σβουηχτάρια’’, 


Εμείς στα Καμίνια τα λέγαμε 'μπαρμπέτες' :victory:

Φ ι λ ι κ ά ................... 'spark'

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
14/02/2010 20:49 #8 από Ιορδάνης Τσιόντσης
Απαντήθηκε από Ιορδάνης Τσιόντσης στο θέμα Απ: Καλή Σαρακοστή
Μόλις επέστρεψα από τον Εσπερινό της Συγχωρήσεως, ο οποίος σηματοδοτεί την έναρξη της Σαρακοστής.

Θα ήθελα λοιπόν να ζητήσω ταπεινά συγχώρηση από όλους όσους πίκρανα ή στενοχώρησα, σαν άνθρωπος γεμάτος από πάθη και εγωισμό.

Εύχομαι καλή Σαρακοστή σε όλους τους φίλους του σάιτ, και καλή υπομονή στον αγώνα της νηστείας.

Σας παραθέτω ένα μικρό διήγημα :give_rose:

'Στόν Ἑσπερινό τῆς Συγχωρήσεως'

῾Ο ᾿Αντώνης ὁ Μητσάκος ἦταν σκληρός ἄνθρωπος. Αὐτό τό ἄκουσα πολλές φορές ἀπό πολλούς. Κακός ὅμως δέν ἦταν. Κι αὐτό τό ἄκουσα. Κανέναν ποτέ δέν ἀδίκησε καί ἦταν καί φιλάνθρωπος. ῞Ενα σωρό ἄνθρωποι, κατά πώς λέγανε, εὐεργετήθηκαν ἀπό τόν ᾿Αντώνη καί τοῦ χρωστοῦσαν μεγάλη χάρη.
Κι ὅμως, ὁ ᾿Αντώνης ὁ Μητσάκος ἦταν σκληρός, πολύ σκληρός σ᾿ ὅποιον τοῦ ἔφταιγε.
«Δέν μπαίνω στά χωράφια κανενός», ἔλεγε στρίβοντας τό μουστάκι του, «καί δέ θέλω νά μπαίνει κανείς στά δικά μου». Κι ὅταν ἔλεγε «χωράφια» ἐννοοῦσε καθετί πού τόν ἀφοροῦσε.
Μέ τόν πατέρα μου παλιότερα ἦταν πολύ καλοί φίλοι, μά κάποτε ψυχράθηκαν. Δηλαδή ὁ κυρ-᾿Αντώνης ψυχράθηκε, ἐπειδή ὁ πατέρας μου τόλμησε σάν φίλος νά τόν συμβουλεύσει νά ἀφήσει τόν Μιχάλη, τόν γιό του, νά σπουδάσει δάσκαλος, πού ἦταν τό ὄνειρό του καί ὄχι πολιτικός μηχανικός, πού τόν ἤθελε ὁ πατέρας του.
Τέλος πάντων, αὐτός ὁ καλός -κατά τά ἄλλα- ἄνθρωπος βρέθηκε νά εἶναι κακιωμένος μέ τό μισό χωριό. ῎Οχι πού δέν τόν στενοχωροῦσε αὐτό, ὄχι πού δέν ἤθελε νά τά ἔχει μέ ὅλους καλά, μά νά, τό θεωροῦσε θέμα ἀξιοπρέπειας νά κρατᾶ πόζα καί τουπέ σ᾿ ὅποιον θεληματικά ἤ ἀθέλητα τοῦ ἔφταιξε.
Στό χωριό μου ἐκεῖνα τά χρόνια δικό μας παπά δέν εἴχαμε. Μᾶς ἔστελναν ὅμως τίς Κυριακές καί τίς μεγάλες γιορτές ἱερέα καί μᾶς λειτουργοῦσε. Καί εἶναι ἀλήθεια πώς ὁ κόσμος τοῦ χωριοῦ μου τήν ἀγαποῦσε τήν ἐκκλησία καί κάθε φορά πού τελείωνε ἡ Λειτουργία, ἐκεῖ στήν αὐλή, οἱ μεγάλοι ἔκαναν πάντα τήν ἴδια συζήτηση. «Νά ᾿χαμε ἕναν δικό μας παπά! Νά ᾿χαμε ἕναν μόνιμο ἱερέα στό χωριό μας!»
Καί ἐπειδή τίς ὄμορφες καί εὐσεβεῖς ἐπιθυμίες τίς ἀκούει ὁ Θεός, μᾶς ἔδωσε νά ἔχουμε τόν δικό μας παπά. Τόν θυμᾶμαι τήν πρώτη μέρα πού ἔφτασε μέ τή γυναίκα του καί τά τρία του παιδιά. Τόσο νέο ἱερέα μέ τόσο μαύρη γενειάδα πρώτη φορά ἔβλεπα. ῞Οταν πρωτολειτούργησε στήν ἐκκλησιά μας, ἦταν -τό θυμᾶμαι πολύ καλά- ἀρχή τοῦ Τριωδίου. Κάτι μᾶς εἶπε στό κήρυγμα γιά τόν Τελώνη καί τόν Φαρισαῖο μά, γιά νά εἶμαι εἰλικρινής, δέν θυμᾶμαι οὔτε λέξη. ᾿Εκεῖνο γιά τό ὁποῖο μπορῶ νά μιλήσω μέ σιγουριά εἶναι ὅτι κάθε φορά ἔβγαζε λόγο, πράγμα πρωτόγνωρο γιά τό χωριό μου, καί ὅτι μετά στήν αὐλή ὅλοι μιλοῦσαν μέ θαυμασμό καί εὐχαρίστηση γιά τόν νέο παπά.
῾Ο π. Πέτρος σέ λιγότερο ἀπό ἔνα μήνα μᾶς εἶχε ἀγαπήσει καί εἶχε ἀγαπηθεῖ ἀπό μᾶς. Τήν τελευταία Κυριακή πρίν ἀπό τήν Καθαρά Δευτέρα, μόλις τελείωσε τό κήρυγμά του, μᾶς παρακάλεσε νά ξαναμαζευτοῦμε τό ἀπόγευμα στίς 5.00 ἡ ὥρα, γιά νά κάνουμε ὅλοι μαζί τόν ῾Εσπερινό τῆς Συγχωρήσεως. Οἱ χωριανοί μου κοιτάχτηκαν μέ ἀπορία. Πρώτη φορά ἄκουγαν γιά τήν ὕπαρξη ἑνός τέτοιου ῾Εσπερινοῦ.
- Θέλω νά σᾶς παρακαλέσω, ἀδελφοί μου, ἱκέτευσε μέ τή θερμή νεανική φωνή του ὁ π. Πέτρος, νά ᾿ρθεῖτε ὅλοι, ἀπό τόν πιό μικρό μέχρι τόν πιό μεγάλο. Δέ θά ἤθελα νά λείπει κανείς.
Θές ἡ περιέργεια γιά τήν καινούργια ἀκολουθία πού δέν ξέραμε, θές ἡ ἐπιθυμία νά μή λυπήσουμε μέ τήν ἀπουσία μας τόν νέο μας παπά, μᾶς ἔφεραν ὅλους ἀνεξαιρέτως στόν ῾Εσπερινό.
Πολλά πράγματα ἀπό τόν ῾Εσπερινό δέν καταλάβαινα, οὔτε καί τίς εὐχές πού διάβαζε μέ τόση κατάνυξη ὁ ἱερέας καταλάβαινα, ἀφοῦ ἤμουν ἀκόμη παιδί. ῎Ενιωσα ὅμως μέσα σέ κείνη τή γεμάτη θεϊκό θάμπος ἀτμόσφαιρα πώς κάτι ξέχωρο, κάτι συγκλονιστικό ζοῦσαν οἱ μεγάλοι. Μίλησε καί πάλι ὁ π. Πέτρος, κι ἐγώ κρεμάστηκα ἀπό τά χείλη του. Μᾶς διηγήθηκε, θυμᾶμαι, τήν ἱστορία τοῦ ἁγίου Διονυσίου, πού συγχώρεσε τόν φονιά τοῦ ἀδελφοῦ του, καί εἶδα γιά πρώτη φορά δάκρυα ἱερέα νά βρέχουν τά γένια του.
- Δέν σᾶς γνωρίζω ἀκόμη καλά, ἀδελφοί μου, κατέληξε ὁ ἱερέας, μά κι ἄν μιά μέρα ἦταν ἡ ζωή μας σέ τούτη τή γῆ σέ κάποιον θά φταίγαμε, κάποιον θά λυπούσαμε. Γι᾿ αὐτό ἀπόψε, σᾶς παρακαλῶ, νά συγχωρεθοῦμε ὅλοι, νά μποῦμε καθαροί, πεντακάθαροι, στήν ἁγία Σαρακοστή.
Γύρισα αὐθόρμητα καί κοίταξα τόν κυρ-᾿Αντώνη. Τά δάκρυά του εἶχαν φτάσει ὥς τά μουστάκια του.
- Λοιπόν, ἐξακολούθησε ὁ παπάς, θά περάσετε ὅλοι πρῶτα ἀπό μένα κι ὕστερα ἀπ᾿ ὅλους τούς συγχωριανούς σας γιά νά συγχωρεθοῦμε.
- Πρῶτος ἐγώ, πάτερ μου, πρῶτος ἐγώ, γιατί ἐγώ ἔχω νά συγχωρεθῶ μέ τούς περισσότερους.
Γυρίσαμε ὅλοι ξαφνιασμένοι καί κοιτάξαμε τόν πιό σκληρό ἄνθρωπο τοῦ χωριοῦ, τόν ᾿Αντώνη τόν Μητσάκο, πού ἤδη προχωροῦσε κι ἔφτανε μπροστά στήν ῾Ωραία Πύλη ὅπου στεκόταν ὁ ἱερέας. ῎Εκανε μιά ἐδαφιαία μετάνοια μπροστά στόν παπά καί τοῦ φίλησε τό χέρι. ῞Υστερα γύρισε καί μᾶς κοίταξε ὅλους μέ μάτια δακρυσμένα.
- Χωριανοί, συγχωρέστε με γιά ὅλα ὅσα σᾶς ἔφταιξα, μά πιό πολύ γιατί δέν ἤθελα νά συγχωρῶ.
῞Ενας ψίθυρος χαρούμενος ἀκούστηκε καί τότε ἄνοιξαν οἱ ἀγκαλιές. Εἶδα τόν κυρ-᾿Αντώνη στήν ἀγκαλιά τοῦ πατέρα μου κι ὕστερα στήν ἀγκαλιά τοῦ ἀδελφοῦ του. Πέρασε ἀπό ἀγκαλιά σέ ἀγκαλιά, ἔσφιξε χέρια, φίλησε παιδιά καί στό τέλος πῆγε καί στάθηκε μπροστά στή γυναίκα του.
- Πολύ σέ παίδεψα, γυναίκα, τῆς εἶπε, συγχώρα με κι ἄς μέ συγχωρέσει κι ὁ Θεός.
᾿Από κείνη τή χρονιά κι ἀπό κεῖνον τόν ῾Εσπερινό τῆς Συγχωρήσεως, μικροί μεγάλοι ξέραμε πιά πώς στό χωριό μας κάθε ἔχθρα, σοβαρή ἤ ἀσήμαντη, θά ἔσβηνε τό πολύ σ᾿ ἕνα χρόνο. ῾Η ἀλήθεια βέβαια εἶναι πώς ὁ π. Πέτρος, ἄγρυπνος πάντα πάνω στό ποίμνιό του, δέν ἄφηνε τίς καταστάσεις νά χρονίσουν. Μά ἦταν κι ὁ ᾿Αντώνης ὁ Μητσάκος πού πλάι στόν παπά ἔτρεχε νά φιλοτιμήσει, νά παροτρύνει, νά συμβουλεύσει. Κι ἄν κάπου ἔβρισκε ἀντίσταση, δέν τά ἔχανε οὔτε τά παρατοῦσε. «Σκληρότερη πέτρα ἀπ᾿ τήν καρδιά μου», ἔλεγε, «δέν ὑπῆρχε· κι ὅμως ὁ Χριστός τήν ἔσπασε καί τήν ἔκανε πηλό.»
Κι ἄκουγα πολλούς νά λένε ἀπό τότε πώς «ὁ ᾿Αντώνης ὁ Μητσάκος μέ φίλιωσε μέ τόν τάδε», κι ὅλο τό χωριό τόν σεβόταν καί τόν ἀγαποῦσε. Μά πιό πολύ, θαρρῶ, πώς τόν ἀγαποῦσε ὁ παπάς.

ΠΗΓΗ: ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΙΣ

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

  • theodoros1908
  • Το Άβαταρ του/της theodoros1908
  • Επισκέπτης
14/02/2010 20:59 #9 από theodoros1908
Απαντήθηκε από theodoros1908 στο θέμα Απ: Καλή Σαρακοστή
αδελφε ιορδανη καλησπερα να εισαι κοντα μας σε εχουμε αναγκη αδελφε  μας :heart: :heart: :heart: :heart: :heart: :heart: :heart: :heart: :heart: :heart: :heart: :heart

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

  • Δημήτρηs Κουζούπηs
  • Το Άβαταρ του/της Δημήτρηs Κουζούπηs
  • Αποσυνδεμένος
  • Διαχειριστής
  • ΣΤΑΜΑΤΙΝΑ-ΑΔΑΜΑΝΤΙΑ.ΣΟΦΙΑ-ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ.
Περισσότερα
14/02/2010 21:20 #10 από Δημήτρηs Κουζούπηs
Απαντήθηκε από Δημήτρηs Κουζούπηs στο θέμα Απ: Καλή Σαρακοστή
Καλη Σαρακοστη αγαπητοι μου φιλοι! :heart:

static.panoramio.com/photos/original/28891330.jpg
Δεν θα σε ξεχασω ποτε φιλε ΑΡΗ

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Συντονιστές: Δημήτρηs ΚουζούπηsΠαπακωστας Δημητρης (tselikas)Γιαννης (STAY_ALIVE)Φώτης Σαρρηγεωργίου
Χρόνος δημιουργίας σελίδας: 0.320 δευτερόλεπτα
No Internet Connection