Ερώτηση Τελικά...Πόσο Μεγάλα κοροϊδα είμασται;

Και που να δείτε πως έχουν τα πράγματα εκτός Ευρώπης...Ας πάρουμε για παράδειγμα την Αυστραλία (μιας και φέτος μετακομίζω μόνιμα εκεί και το έχω ψάξει πολύ το θέμα).

Ο μέσος μισθός ενός απλού εργαζόμενου (ιδιωτικός τομέας) είναι 45.000$ καθαρά. Αυτό σε € είναι 22.373 (με την παρούσα ισοτιμία). Οι Αυστραλοί έχουν υποτιμήσει το δολλάριο τους αρκετά φέτος για να ανταπεξέλθουν στην
οικονομική κρίση. Πέρυσι η ισοτίμια ήταν περίπου 0.60$ = 1 €... Παρόλο την υποτίμηση ή Αυστραλοί και φέτος ζουν άνετα. Γιατί?

Γιατί οι παροχείς δημόσιων υπηρεσιών (τηλ, ρεύμα, νερό) είναι πάφθηνοι, τα είδη πρώτης ανάγκης (supermarket) είναι στο 1/3 των τιμών της Ελλάδας (εκτός κάποιων περιπτώσεων, πχ τσιγάρα, αλκοόλ) και τα είδη δεύτερης ανάγκης (μέσα μεταφοράς,
διασκέδαση, εστιατόρια) είναι και πάλι πιο φτηνά συγκριτικά.

Εκεί που τσιμπάει η Αυστραλία είναι στα ενοίκια. Μια μέση τιμή, για ένα καλό και μεγάλο σπίτι (πάνω από 150μ²) ανέρχεται στα 500$ την εβδομάδα...Βέβαια αυτό για τους Αυστραλούς δεν αποτελεί σημαντικό πρόβλημα, καθώς το μεγαλύτερο
κομμάτι του πληθυσμού μένει σε ιδιόκτητα σπίτια.
Συγκριτικά οι τιμές στα ακίνητα είναι για γέλια. Για παράδειγμα στην Αθήνα για να αγοράσεις διαμέρισμα 100μ² στα προάστεια θες από 200.000€ εώς 300.000€. Με αυτά τα λεφτά στο Sydney αγοράζεις ολόκληρο σπίτι (περιφερειακά του κέντρου της πόλης) από 300μ² και πάνω με περίφραχτο τεράστιο κήπο με γκαζόν, πιθανόν πισίνα, ξεχωριστές θέσεις για πάρκινγκ κτλ...

Όσο για την ποιότητα ζωής?  Όποιος δεν έχει πάει στην Αυστραλία (σε οποιαδήποτε πολή) δεν μπορεί να καταλάβει γιατί μιλάμε. Σούπερ οργανωμένες κοινωνίες, με φοβερή υποδομή , άρτιες κοινωνικές παροχές, παιδεία ,ευκαιρίες, σε συνδιασμό με έναν σχεδόν μεσογειακό καιρό.

Το Sydney έχει ψηφίστει σαν η τρίτη καλύτερη πόλη στον κόσμο για να ζήσεις, ξεπερνόντας ακόμα και την Σιγκαπούρη ( που μιλώντας προσωπικά είναι ότι καλύτερο έχω δεί στην ζωή μου). Η Μελβούρνη έχει παίξει σε θέσεις 2 και 4...

Να πω και άλλα?

Τιμές αυτοκινήτων...Οι τιμές στα γιαπωνέζικα είναι ακριβώς οι μισές της Ελλάδας. Στα Ευρωπαικά μοντέλα είναι σχεδόν οι ίδιες (άντε ένα 2% πιο φτηνά)... Να σας δώσω ένα παράδειγμα. Εγώ εδώ στην Ελλάδα ήθελα να αγοράσω ένα Nissan Navara. To 2.5L LE (φούλ έξτρα με δερμάτινο σαλόνι) συγκεκριμένα . Η αντιπροσωπεία εδώ, μου το έδινε 36.000€. Στην Αυστραλία το ίδιο αυτοκίνητο με κινητήρα 4.0L petrol πωλείται , 22,500€ και με τον 2.5L diezel πωλείται 23.500€...
Υπάρχουν και πολύ χειρότερα παραδείγματα, με πιο φτηνή γιαπωνέζικη εταιρεία στην Αυστραλία την Mazda (κυριολεκτικά μισές τιμές)...

---

καλά δεν υπάρχει κανένας διαχειριστής να κλειδώσει και να διαγράψει το θέμα; Με αυτά που διαβάζουμε εδώ, στα φάρμακα θα πάνε τα λεφτά μας τα τελευταία.

Η αλήθεια είναι πως όπου και να πήγα ήταν φθηνότερα από εδώ. Δεν θα ξεχάσω το 2004 χειμώνα στην Σουηδία σε ένα χωριό την Gnesta που βρήκα τις ντομάτες Ιεράπετρας περίπου 1 ευρώ φθηνότερες από ότι στον Άγιο Νικολαο που είναι 35 χλμ από την Ιεράπετρα. Τα υπόλοιπα τα ήξερα και τα περίμενα αλλά εκεί λυποθύμησα στον πάγκο με τα λαχανικά.

Νίκος

Η αλήθεια είναι πως όπου και να πήγα ήταν φθηνότερα από εδώ. Δεν θα ξεχάσω το 2004 χειμώνα στην Σουηδία σε ένα χωριό την Gnesta που βρήκα τις ντομάτες Ιεράπετρας περίπου 1 ευρώ φθηνότερες από ότι στον Άγιο Νικολαο που είναι 35 χλμ από την Ιεράπετρα. Τα υπόλοιπα τα ήξερα και τα περίμενα αλλά εκεί λυποθύμησα στον πάγκο με τα λαχανικά.

Νίκος

Ξέρεις πόσοι μεσάζοντες χωράνε σε 35 χμ ;

Η μηπως να πιαναμε τα ψαρικα?? 

και το αλκοόλ (εκτός από τις μπύρες).

Υπάρχει και το happy hour,

ξεκινάει στις 17:00 έως τις 21:00 αν δεν κάνω λάθος,

που σημαίνει τα ποτα στις pub στη μισή τιμή

Και πάλι ακριβές είναι οι τιμές Κώστα. Ας μην μιλήσω για τις μερίδες....
Απλή μερίδα - 1 γουλιά
Διπλή μερίδα - 2 γουλιές

Παιδιά ας μην υπερβάλλουμε...Καταρχάς μπορεί οι ξένοι να παίρνουν παραπάνω μισθούς αλλά ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ...Και στο δημόσιο ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ με όλη την έννοια της λέξης...Όχι όπως στο Ελληνικό δημόσιο που κάνουν κάτι άλλο...Δεύτερον, ρώτησε κανείς πόσο έχει η βενζίνη στην Αγγλία;Το λάδι στην Αγγλία;Το νερό ίσως;Μην τα τραγικοποιείτε όλα...Μην τα θέλουμε όλα δικά μας παιδιά..Ο αδερφός μου σπουδάζει στην Αγγλία και πιστέψτε με, εκτός από λίγα είδη (τα οποία και πάλι σχεδόν μόνο στις εκπτώσεις είναι φθηνότερα) όλα τα άλλα είναι ακριβότερα.Από το γάλα, το νερό τον καφέ μέχρι και τα ενοίκια...

Άκη, έχω ζήσει 7 1/2 χρόνια στην Αγγλία και μάλιστα στην ακριβότερη πόλη της, το Λονδίνο.
Πολλά πράγματα είναι φτηνότερα απ' ότι στην Ελλάδα. Είδη πρώτης ανάγκης (γάλα, ψωμί, αυγά κτλ) είναι φτηνότερα. Ο ρουχισμός επίσης, κάποιες ηλεκτρικές / ηλεκτρονικές συσκευές το ίδιο.

Κάποια πράγματα πάλι είναι ακριβότερα. Π.χ. Τσιγάρα, μετακινήσεις (ταξί, υπόγειος, λεωφορεία), ενοίκια, φαγητό έξω κτλ.
Και πάλι όμως, αν τα συνυπολογίσεις με βάση τον βασικό μισθό. (π.χ. τυπικό ενοίκιο σε ποσοστό του βασικού μισθού) αν και αριθμητικά φαίνονται ακριβότερα, ουσιαστικά (σε σχέση με τον μισθό) είναι φθηνότερα απ' ότι στην Ελλάδα.

Τα μόνα πράγματα που είχα παρατηρήσει να είναι πραγματικά ακριβότερα, ήταν τα τσιγάρα, τα ταξί (και τα μαύρα και τα mini cab) και το αλκοόλ (εκτός από τις μπύρες).

Σε μεγάλες πόλεις εκτός Λονδίνου (Liverpool, Manchester, Newcastle κτλ), οι τιμές σε όλα είναι (χονδρικά) 15-30% χαμηλότερες και σε επαρχιακές πόλεις 20-50%, ειδικά στα ενοίκια.

Ναι Χάρη το ίδιο λέμε...Απλά η ένσταση μου είναι στο κατά πόσο εργάζονται αυτοί και αξίζουν τέτοιους μισθούς και κατα πόσο εμείς...Υπάρχουν βέβαια και εξαιρέσεις, για να μην τα εξισώνω όλα...

Φίλοι μου καλησπέρα 

Διαβάζοντας όλα τα παραπάνω θα σταθώ σε ένα : Έχουμε αυτό που μας αξίζει διότι μόνο όταν πάψουμε να έχουμε εξάρτηση απο τους 300 της βουλής και μόνο  τότε ίσως να δούμε καμιά άσπρη μέρα χωρίς να έχει χιονίσει, όσο μας έχουν για υποχείρια τους τίποτα δεν θα αλάξει, και πολύ φοβάμαι πως θα χειροτερεύει.

Φίλοι μου καλησπέρα 

Διαβάζοντας όλα τα παραπάνω θα σταθώ σε ένα : Έχουμε αυτό που μας αξίζει διότι μόνο όταν πάψουμε να έχουμε εξάρτηση από τους 300 της βουλής και μόνο  τότε ίσως να δούμε καμιά άσπρη μέρα χωρίς να έχει χιονίσει, όσο μας έχουν για υποχείρια τους τίποτα δεν θα αλλάξει, και πολύ φοβάμαι πως θα χειροτερεύει.

Γεια σου Βασίλη

Το τοπίο θα αλλάξει μόνον όταν συνειδητοποιήσει ο Έλληνας το ότι δεν μπορεί να πουλάει την συνείδησή του για μια θέση στο δημόσιο και με έναν μισθό πείνας.
Όταν θα καταλάβει ο Έλληνας ότι δεν μπορεί να έχει ότι δεν του ανήκει.
Δεν μπορεί να κρατεί θέσεις όπου δεν έχει τα προσόντα για να τις κρατεί.
Όταν θα συνειδητοποιήσει ότι για να αποκτήσει πρέπει να κοπιάσει και όχι να γλείψει.
Όταν μάθει να πηγαίνει με τους φίλους του-γειτονες-οικογενεια- στο δημαρχείο κάθε μέρα (ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ) και να απαιτήσει, όχι παρακαλώντας, ούτε ικετευοντας να του φτιάξουν τις λακκούβες στους δρόμους της γειτονιάς του.
Όταν μάθει να αντιδρά δυνατά σε κάθε άτιμο, πρόστυχο και άδικο που συμβαίνει στη χώρα του (το οποίο προκαλείται η συντηρείτε από τους όποιους λιμοκοντορους κάθονται στα εξουσιαστικά έδρανα)

Ποιος κατάντησε το δημόσιο (και όλες τις ανάλογες υπηρεσίες ΔΕΗ, ΟΤΕ, Ολυμπιακή, κλπ κλπ) μηχανή ψηφοαγορας;

Μόνον ο πολιτικός φταίει;
Ο πολίτης δεν φταίει;
Αυτός δηλαδή δεν φέρει ευθύνη για την αμοιβαία αυτή συναλλαγή;

Ο κάθε λιμοκοντόρος που κάθεται και εξουσιάζει την ζωή την δική μας αλλά και των παιδιών μας ποιος τον έβαλε εκεί;
Ποιος του δίνει το δικαίωμα να κάνει παρατυπίες; Δεν του το δίνω εγώ; Αφού αυτός ο λιμοκοντόρος με βόλεψε κάνοντας παρατυπία και έφαγα τη θέση του δίπλα συνανθρώπου μου.
Ποιος πάει και κλαίγεται σαν κλαμενο π@π@ρι για να τον αποσπάσουν/μεταθέσουν και να τον πάνε κοντά στη γκόμενα, η κοντά στη μανούλα του;
Και φυσικά και πάλι με πλάγιους τρόπους θα μας εκπληρώσουν το χατήρι. Και πάλι θα πρέπει να εθελοτυφλούμε γιατί μας βολεψαν ξανά.

Ε, ας μην μας κακοφαίνεται λοιπόν.

Με εκτίμηση...slack

PS :  (ψηφίζω μικρά κόμματα, μόνον και μόνον για να μην ενδυναμώνω και άλλο τα θηρία)

Φίλοι μου Καλημέρα :

( Αν και από τον κανονισμό του Psarema.gr απαγορεύονται οι αναφορές σε πολιτικές συζητήσεις κάποιες φορές είναι αναπόφευκτες τέτοιες αναφορές, ελπίζω οι Διαχειριστές να μας το συγχωρήσουν )

Φίλε Δημήτρη ξεκινώντας να πω, πως συμφωνώ μαζί σου σε όλα όσα είπες, όμως παντού και πάντα υπάρχει και η ‘’άλλη πλευρά’’ του πράγματος, και απλά θα ήθελα να παρατηρήσω πως ενώ ουσιαστικά φταιμε όλοι εμείς που δίνουμε την ψήφο μας και βάζουμε για Νταβατζή μας το κάθε λαμόγιο, αλλά από την άλλη φίλε εδώ και 50 χρόνια έχουν ‘’γαλουχήσει’’ τον Έλληνα πως χωρίς αυτά τα λαμόγια πάει χαμένος – άσχετα αν μετά που θα τους ανεβάσει στην εξουσία θα διαπιστώσει πως για μια ακόμα φορά τον δούλεψαν ψιλό γαζί και θα αρχίσει να βρίζει επί δικαίων και αδίκων – όμως φίλε όπως έχω πει αρκετές φορές το παιχνίδι είναι από χρόνια στημένο, έχουν φέρει τον φουκαρά τον Έλληνα σε απόγνωση, του έχουν περάσει τόσο όμορφα και τόσο βολικά μέσα στο μικρό μυαλό του πως πάει χαμένος χωρίς τον βουλευτή του που δυστυχώς δεν έχει – νομίζει πως δεν έχει – κανένα τρόπο να αντιδράσει, από την μια η κωλοτηλεόραση, από την άλλη οι διό και τρεις δουλειές που αναγκάζεται να κάνει, από την άλλη το κωλοτραπεζικό σύστημα που έχει βάλει τα ¾ των Ελλήνων στο χέρι, που να βρει ο φουκαράς ώρα και ηρεμία να σκεφτεί και να δει τους τρόπους αντίδρασης και το φως στην άκρη του τούνελ, έχει και τον βουλευτή του που σίγουρα ανήκει και στον στενό του οικογενειακό κύκλο και του πιπιλάει το μυαλό με ψεύτικες υποσχέσεις κερδίζοντας χρόνο για την παραμονή του στην καρέκλα που κατέλαβε, και πάει φίλε, έδεσε το γλυκό.

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου πως αυτό πρέπει να αλλάξει, πως όμως ;
Από την άλλη  έχεις τα λεγόμενα ‘’μικρά κόμματα’’ τα οποία με την τακτική που ακολουθούν δεν πρόκειται ποτέ να γίνουν μεγάλα, είναι μακριά από την πραγματική πραγματικότητα κατά την προσωπική μου αντίληψη, η γλώσσα που χρησιμοποιούν είναι πολύ πέρα από αυτή που χρειάζεται ώστε να τον καταλάβει ο πολίτης, ο απλός Έλληνας και η απλή Ελληνίδα που μοχθούν καθημερινά για να εξασφαλίσουν ένα κομμάτι ψωμί στην ουσία.

Προσωπικά με τα χρόνια και βαθιά πολιτικοποιημένος από μικρό παιδί, έχω διαμορφώσει πλέον μια αντίληψη που έρχεται σε αντίθεση με τον καθωσπρεπισμό και την δήθεν κουλτούρα, έτσι πιστεύω πως οι εκλογές αποτελούν ένα δήθεν σύμβολο της Δημοκρατίας, μια Δημοκρατία που την έχουν κόψει και ράψει στα μέτρα τους οι κάθε λογής νταβατζήδες, μια Δημοκρατία, του έχοντος και κατέχοντος, μια Δημοκρατία της αναρχίας και του χάους – όπλα στα χέρια της εκάστοτε κυβέρνησης που μπορεί να τα χρησιμοποιεί κατά το δοκούν όταν και όποτε αυτή κρίνει πως για κάποιους λόγους απειλούνται τα συμφέροντα των ολίγων τους οποίους υπηρετεί και τυφλά υπακούει.

Δεν με ενδιαφέρει λοιπόν μια τέτοια Δημοκρατία, δεν με ενδιαφέρει μια δημοκρατία φίλε μου που μόνο ο ισχυρός έχει λόγο, που μόνο ο νταβατζής και ο λαμόγιο βουλευτής θα βγει στα ‘’παράθυρα’’ τον καναλιών και θα μας κάνει ’’παρουσίαση’’ για το πώς θα έπρεπε να είναι τα πράγματα, και θα κατηγορεί τους προηγούμενους, όλα αυτά και ακόμα χίλιες φορές τόσα θα μπορούσα να αραδιάσω και να γράφω για μέρες, αλλά θα είναι και κουραστικό και άτοπο, η αλήθεια είναι μία, είναι αυτή που είπες κι’ εσύ, πως ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ, αλλά φίλε μου είναι πολύ δύσκολο να γίνει αυτό με καθωσπρεπισμούς, και με τον ‘’σταυρό στο χέρι’’ πιστεύω λοιπόν πως όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος, έτσι  έλεγαν οι παλαιότεροι …………..μάλλον κάτι παραπάνω ήξεραν από εμάς τους ξερόλες. 

Σταματώ εδώ γιατί θα παρασυρθώ και δεν είναι σωστό και πρέπον.

Φιλικά
Βασίλης

 
 

Βασίλη, δεν τίθεται θέμα διαφωνίας με εσένα (προς θεού άλλωστε ότι είπες εσύ πρώτος απλά εγώ το έθεσα σε 5 γραμμές παραπάνω)

Αποδέχομαι λοιπόν, την όποια επιρροή (εκ γαλούχησις ετών) αλλά μόνον στις σχετικά μεγάλες ηλικίες, 50+ λόγου χάριν.
Δεν τολμώ να διανοηθώ ότι σήμερα η γενιά των 20-40 ετών (1975 και έπειτα τέλος παντων) έχουν την ίδια σκουριά μέσα στα γρανάζια του μυαλού τους.
Γνωρίζω καλά ότι υπάρχει ένα ποσοστό δυστυχώς, δεν θέλω όμως να πιστέψω ότι το ποσοστό αποτελεί τον κανόνα.

Το δημοκρατικό σχήμα είναι ένα καλοφτιαγμένο, εύγευστο, και καλοσερβιρισμενο πιάτο, είναι ένα θέμα το οποίο αν κάτσουμε 3-4 προβληματισμένοι άνθρωποι να καταθέσουμε τις απόψεις μας δυστυχώς, δεν πρόκειται ούτε καν να ακουμπήσουμε το 1/1000.

Το ότι κάποια στιγμή ο κομπος φτάνει στο χτένι και ο λαός σπάει και καίει...είναι ένα σημείο, μια ένδειξη του ότι κάπου υπάρχει η αίσθηση, κάτι δεν πάει καλά, αυτή η όμορφα σερβιρισμένη καραμέλα δεν μασιέται από όλους.

Το θέμα είναι ότι αυτήν την αντίδραση πρέπει να την κάνουμε περισσότεροι, αλλά με ποιο σοβαρό και ουσιαστικό τρόπο. Η αντίδραση αυτή πρέπει να βγει μέσο των καλπών.

Η αντίδραση αυτή πρέπει να δημιουργηθεί μέσα στο σπίτι μας από εμάς τους ίδιους και τις συζύγους μας. Δεν χρειάζεται να μπούμε στην διαδικασία των αναλύσεων και επεξηγήσεων σε άλλους φίλους και συγγενείς. Ας ρίξουμε όλοι μας μια μούντζα επιτέλους....δεν λέω να σπάσουμε...δεν λέω να κάψουμε...δεν λέω να βρίσουμε τον γείτονα που νιώθει ότι η σημαία στο μπαλκόνι του με το σύμβολο της πολιτικής του παράταξης θα του λύσει το οικονομικό, εργασιακό, υπαρξιακό του πρόβλημα...αλλά ας ρίξουμε μια μούντζα σιωπηλή και ουσιαστική σε όλους όσους πίνουν το αίμα μας και μας κοροϊδεύουν.

Ας μιλήσουμε λίγο στα παιδιά μας, και να τους εξηγήσουμε ότι όταν είναι φοιτητές, και ο πατέρας τους στερείτε για να μπορεί εκείνος ανενόχλητος /η, να σπουδάζει, δεν πρέπει να ασχολείται με τα διάφορα κομματικά συνδικαλιστικά κόλπα. Δεν είναι επιθυμητό να περάσει ένα μάθημα περνώντας από το "σαλονακι" του καθηγητού, ούτε και επειδή πούλησε την συνείδηση του για κομματικές σκοπιμότητες.
Ναι και όμως στην Ελλάδα στα ανώτατα εκπαιδευτικά Ιδρύματα ισχύουν και αυτά...ψήφισε με να σε περάσω. Βρες μου 100 ψήφους και είσαι από τώρα μηχανολόγος, είσαι γιατρός, είσαι αρχηγός Κράτους (αύριο μεθαύριο).


Ποιος φταίει για όλα αυτά; Πάλι το σύστημα φταίει; Πάλι ο άλλος φταίει; Πάλι εγώ δεν ήξερα τίποτε; Πάλι εγώ είμαι αθώος για το έγκλημα;

Ε λοιπόν κάπου πρέπει να κοιτάξουμε τριγύρω και να μην λέμε ότι στην Αγγλία η μπύρα είναι ποιο φτηνή επειδή ο δημόσιος υπάλληλος της Αγγλίας δουλεύει ενώ ο δικός μας ξυνει το .... κεφάλι του.
(Δεν προσπαθώ να θίξω την άποψη κανενός, απλά μια τοποθέτηση κάνω)

Αυτά ...δεν μπορώ να γράφω άλλο κουράστηκα....πάω να δέσω κάνα παραμαλακι