Ερώτηση Το δίλημμα

Χθες τελειωντας απο την δουλεια κ πηγαινοντας για το σπιτι ειπα να περασω μια απο τον φαρο στην μαρινα ζεας οχι για να ψαρεψω αλλα ετσι για νω δω αν υπαρχει κανενας γνωστος κ να χαλαρωσω απο την ενταση της δουλειας.
Φτανοντας εκει ξαφνιαστηκα ευχαρηστα απο το θεαμα που αντικρυσα.
Ηταν δυο γιαγιαδες γυρω στα 60 -65 η καθεμια οπως υπολογισα κ αλλοι δυο ηλικιωμενοι κυριοι ο ενας γυρω στα 60 + κ ο αλλος μεγαλυτερος γυρω στα 70.
Αγνωστοι μεταξυ τους οπως καταλαβα κ ολοι ψαρευαν με καρουλια  κ δολωμα καραβιδακι.
Με το που πλησιαζω ο μικροτερος απο τους δυο αντρες βγαζει ενα μπαρμπουνι καμια 150 γρ  μαζι με ενα σαργουδακι στο διπλαρι του.
Ενθουσιαστηκα με το μπαρ μπαρμπουνι κ περιμενα να πεταξυ το σαργουδακι στην θαλασσα γιατι ηταν δεν ηταν 30 γρ.
Αντιθετως ανοιξε μια σακουλα κ τα εβαλε μεσα κ προλαβα να δω οτι ηταν γεματη απο σαργουδακια μυτακια αυλιαδες κλπ ολα γυρω στα 30, 40 , αντε 50 γρ.
Μενω ξερος δεν ξερω τι να πω. Θελω να του πω τι κανεις ρε φιλε δεν ντρεπεσε κ απο την αλλη βλεποντας την ηλικια τους κρατηθηκα .
Δεν αντεξα κ του λεω δεν το πετας στην θαλασσα το αμοιρο να μεγαλωση κ να το πιασεις ποιο ωριμο με οσο μπορουσα τακτ που μου το δημιουργουσε η ηλικια τους.
Τι το ηθελα ο αμοιρος. Τι ακουσα δεν περιγραφετε. Ασε μας ρε παλικαρι ηταν το ποιο κολακευτικο.
Τα μαζεψα κ εφυγα βυθισμενος στις σκεψεις μου στις αποριες μου στην τσαντιλα μου κ στην απελπισια μου.
Ωραιο παραδειγμα σκεφθηκα δινουμε - δινουν οι μεγαλυτεροι τοτε οι μικροτεροι που ειναι καβλ...να πιασουν ενα ψαρακι τι θα κανουν ?
Που ειναι ολα αυτα που λεγοντε οτι οτι μεγαλυτεροι δινουν το παραδειγμα?
Θα μου πειτε οτι ολα ειναι θεμα παιδειας,  συμφωνω δεν αντιλεγω αλλα ειμαι σιγουρος οτι τετοιους τυπους αμα τους ακουσεις σε κανενα καφενειο αρεσκοντε να κανουν μαθηματα διαπεδαγωγησης να μιλανε για ψαρεμα για την θαλασσα, οτι δεν πρεπει να πιανουμε τα μικρα ψαρακια γιατι στο τελος η θαλασσα θα στερεψει κλπ.
Μα στο τελος σκεφθηκα οτι εχουμε γεμισει υποκριτες ανθρωπους που δεν τους νοιαζει τιποτα παρτακηδες κ συμφεροντολογους που πανε οπου φυσαει ο ανεμος.
Συγγνωμη αν κουρασα με τον μονολογο μου αλλα απο χθες το ολο θεμα εχει καρφωθει στο μυαλο μου κ περισσοτερο με την υποκρισια που ταλανιζει την ανθρωποτητα.
Λιγο σεμνοτητα δεν εβλαψε ποτε κανενα τουναντιον παντα σε βγαζει κερδισμενο οπως κ το να ξερεις να ακους γιατι ολοι πια μιλανε ισως κ ολοι μαζι γιατι πλεον κανενας δεν ακους πουθενα.
με ακουει κανεις ?



Διορθώθηκε ο τίτλος

Νάσο, θα σου πω ένα προσωπικό συμπέρασμα που έχω βγάλει (και φυσικά δεν αποτελεί θέσφατο).

Από κάποια ηλικία και μετά είναι δύσκολο να αλλάξεις τις συνήθειές σου, όπως και το να δεχτείς κάποια αντίθετη γνώμη πάνω σε πράγματα με τα οποία ασχολείσαι χρόνια.

Φυσικά αυτό δεν μπορεί να ισχύει για όλους.

Ας στοχεύσουμε να παραδειγματίσουμε την νέα γενιά, που έχει μεγαλώσει με διαφορετικά πρότυπα και ανησυχίες.

Ίσως ο παππούς αν δει (και το τονίζω: αν δει και όχι αν του πούνε) 2-3 δίπλα του να απελευθερώνουν τα μικρά ψαράκια, να μπει στην διαδικασία να το ξανασκεφτεί.....

Εγώ έχω πέσει σε παρόμοιο παππού, ο οποίος όχι μόνο με σιχτίρισε όταν του είπα (πολύ ευγενικά) πως ίσως να μην είναι καλό να κρατάει τόσο μικρά ψαράκια, αλλά μετά ερχότανε και μου ζητούσε και τα δικά μου τα μικρά επειδή έβλεπε πως τα άφηνα!!!!!!!!

(Και αν κρίνω από την εμφάνιση του, σίγουρα δεν το έκανε επειδή πεινούσε, οπότε και θα τον δικαιολογούσα).

Ενας "λογικος"  αυτοπτης μαρτυρας  δηλωσε...

Για την τρεχουσα λογικη δεν αποτελει εγκλημα η συμπεριφορα των ανωτερω  ηλικιωμενων.
Για την τρεχουσα λογικη καθε προσπαθεια μου να σωσω τα ανωτερω ψαρακια θα ηταν  παραλογη και παρανομη.
Και τα ψαρακια πεθαναν νωρις στην σακουλα.....ολα τα μικρα ψαρακια πεθαινουν νωρις...
Τα ακουγα  για λιγο......Δεν ακουω πια τα σπαρταρισμα τους...
Ημουν  αυτοπτης μαρτυρας και δεν εκανα τιποτα για να τα σωσω....
Στο κατω κατω καποια μικροψαρα ηταν.....
Που να εμπλεκα τωρα....

Θα συμφωνήσω με το Χάρη. Δυστυχώς οι μεγαλύτεροι από εμάς έζησαν σε καιρούς "παχιών αγελάδων" και δεν μπορούν να καταλάβουν το μέγεθος της καταστροφής του περιβάλλοντος.
Πρέπει να εστιάσουμε κυρίως στις νεότερες γενιές και να τις πείσουμε ότι αξίζει τον κόπο να αγωνιστούν για το αύριο.

Παιδιά για μένα έχει σημασία πάντα να εξηγούμε γιατί πρέπει να επιστρέφουμε τα μικρά, πίσω. Τώρα αν ο άλλος δεν το κάνει είναι άλλη υπόθεση! Είτε είναι 9 ετών η 99! Κάποιοι από αυτούς θα προβληματισθούν, τουλάχιστον. Αν και πολλές φορές έφαγα "μπινελίκια" συνεχίζω...

Δεν ξεχνώ ότι κι εγώ, έκανα το ίδιο παλιά. Ώσπου κατάλαβα το λάθος μου!

Πριν 10 χρόνια, στο λιμάνι στα Νέα Ρόδα Χαλκιδικής, πρωινό, παππούς με νόσο parkinson παρακαλώ, καρουλάκι, μονάγκιστρο με φακή, δόλωμα κατεψυγμένο καλαμάρι.
Έριχνε στα 4-5 μέτρα μέσα, μόλις τσίτωνε η πετονιά κάρφωνε, και έξω.
Εμείς δύο τον αριθμό, ξενυχτισμένοι με πενιχρά αποτελέσματα και ένα σωρό καλάμια και συμπράγκαλα, μείναμε έκθαμβοι όταν διαπιστώσαμε ότι επέστρεφε όλα τα ψάρια στη θάλασσα.
Του προσφέραμε για δόλωμα μάνες, και μόλις άρχισε να ψαρεύει μ'αυτό τα ψάρια χόντρυναν.
Σπάραζε η καρδιά μας κάθε φορά που επέστρεφε ένα ψάρι πίσω στη θάλασσα το οποίο εμείς μετά χαράς θα είχαμε βάλει στον κουβά μας.
Αυτός το κατάλαβε και μας ρώτησε αν θέλουμε τα ψάρια εμείς.
Ντραπήκαμε και αρνηθήκαμε διστακτικά.
Σε λίγο όμως έβγαλε το πρώτο ψάρι το οποίο έβαλε μέσα στο μικρό κουβαδάκι που είχε δίπλα του, και ήταν ένας σπάρος πάνω από 15 πόντους.
Όταν έβγαλε άλλους τρεις τέτοιους, μάζεψε το καρουλάκι του, σηκώθηκε από τη θέση του και μας είπε:
Τώρα θα πάω στο καφενείο να πιω μια ρετσίνα με τους φίλους μου και να φάμε τα ψαράκια. Σας ευχαριστώ πολύ για την θέση που μου παραχωρήσατε, και για τα δολώματα.
Μείναμε για πολύ ώρα αμίλητοι, σκεπτόμενοι πόσο σοφός ήταν ο τρόπος που ψάρευε.
Είχαν περάσει περίπου 2 ώρες από την εμφάνισή του μέχρι το τέλος του ψαρέματός του.
Δεν ξανάδα από τότε το γεροντάκι αυτό, αλλά θα μου μείνει αξέχαστο σε όλη μου τη ζωή.
Είναι αυτό που είπε ο Χάρης πριν.
Μας δίδαξε όχι με λόγια αλλά με πράξεις, και αυτό έμεινε τελικά στη μνήμη μου και πέρασε θέλω να πιστεύω και στη συνείδησή μου.
Να είναι καλά όπου κι'αν βρίσκεται.

Φιλικά Jo

νομίζω ότι είναι απολύτως σχετική με τους παραπάνω προβληματισμούς:


Επιστολή γραμμένη το έτος 2070

Κάποιοι τη θεωρούν υπερβολική. Δεν ζουν όμως στο 2070 για να ξέρουν...

Είμαστε στο έτος 2070. Είμαι 50 χρονών μα φαίνομαι 85. Έχω πολλά προβλήματα γιατί πίνω πολύ λίγο νερό. Νομίζω πως δε μου μένει πια πολύς καιρός. Σήμερα, είμαι ένας από τους πιο ηλικιωμένους στην κοινωνία που ζω.
Θυμάμαι όταν ήμουν 5 χρονών, υπήρχαν πολλά δέντρα στα πάρκα, τα σπίτια είχαν ωραίους κήπους και μπορούσα να είμαι κάτω από το ντουζ περίπου μια ώρα. Τώρα χρησιμοποιούμε πετσέτες με ορυκτέλαιο για να πλυθούμε.

    * Πριν, όλες οι γυναίκες επιδείκνυαν τα όμορφα μαλλιά τους. Τώρα, πρέπει να ξυρίζουμε το κεφάλι για να το διατηρούμε καθαρό χωρίς να χρησιμοποιούμε νερό.
    * Πριν, ο πατέρας μου έπλενε το αυτοκίνητο με το λάστιχο του ποτίσματος. Σήμερα, απαγορεύεται αυστηρά από το νόμο τέτοια χρήση.
    * Θυμάμαι πως υπήρχαν πολλές διαφημίσεις που έλεγαν ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟ ΝΕΡΟ, αλλά κανείς δεν έδινε προσοχή. Οι άνθρωποι πίστευαν πως το νερό είναι ανεξάντλητο.

Σήμερα, όλα τα ποτάμια, τα φράγματα, οι λίμνες και οι υδροφόροι ορίζοντες είναι ανεπανόρθωτα μολυσμένα ή αποξηραμένα. Το τοπίο τριγύρω δεν είναι πια παρά μια απέραντη έρημος. Οι γαστρεντερικές λοιμώξεις, οι δερματοπάθειες και οι κακώσεις του ουροποιητικού είναι οι κυριότερες αιτίες θανάτου.
Η βιομηχανία έχει παραλύσει και το ποσοστό ανεργίας είναι δραματικά υψηλό. Τα εργοστάσια αφαλάτωσης θαλασσινού νερού είναι ο κύριος τομέας απασχόλησης.
Δίνουν στους εργαζόμενους πόσιμο νερό αντί για μισθό. Οι επιθέσεις για ένα μπιτόνι νερό είναι συνεχείς μέσα στους έρημους δρόμους.
Η διατροφή είναι 80% συνθετική.

    * Πριν, συνιστούσαν να πίνουμε 8 ποτήρια νερό την ημέρα. Σήμερα, δεν μπορώ να πιω παρά μισό ποτήρι.
    * Επειδή δεν μπορούμε να πλύνουμε τα ρούχα μας, τα πετάμε, κάτι που αυξάνει τον όγκο των σκουπιδιών.
    * Ξαναγυρίσαμε στη χρησιμοποίηση των βόθρων όπως τον προηγούμενο αιώνα, επειδή οι υπόνομοι δε δουλεύουν πια εξαιτίας της έλλειψης νερού.

Οι άνθρωποι είναι αντιμέτωποι με το φόβο: τα σώματά τους είναι ασθενικά, ζαρωμένα από την αφυδάτωση, πληγιασμένα εξαιτίας της υπεριώδους ακτινοβολίας που δε φιλτράρεται πλέον από την ατμόσφαιρα εξαιτίας της τρύπας του όζοντος.
Εξαιτίας της ξηροδερμίας, μια νέα γυναίκα 20 χρονών φαίνεται 40. Οι επιστήμονες κάνουν έρευνες, αλλά δεν υπάρχει καμιά λύση ορατή. Δεν μπορούμε να κατασκευάσουμε νερό...
Το οξυγόνο επίσης έχει μειωθεί εξαιτίας της έλλειψης δέντρων, κάτι το οποίο μειώνει το νοητικό επίπεδο των νέων γενεών.
Η μορφολογία των σπερματοζωαρίων ενός μεγάλου αριθμού ατόμων έχει αλλάξει, κάτι το οποίο επιφέρει πολλές γεννήσεις παιδιών θυμάτων της ανεπάρκειας, των μεταλλάξεων και των δυσμορφιών.
Η κυβέρνηση μάς υποχρεώνει να πληρώνουμε για τον αέρα που αναπνέουμε, 137 m3 το άτομο την ημέρα. Αυτοί που δεν μπορούν να πληρώσουν διώχνονται από τις "ζώνες αερισμού", που είναι εξοπλισμένες με γιγάντιους μηχανικούς πνεύμονες που δουλεύουν με ηλιακή ενέργεια.

    * Ο αέρας δεν είναι πολύ καλής ποιότητας, αλλά τουλάχιστον μπορούμε να αναπνέουμε.
    * Ο μέσος όρος ζωής είναι τα 35 χρόνια.
    * Μερικές χώρες πέτυχαν να διαφυλάξουν νησίδες βλάστησης με καθαρό τρεχούμενο νερό. Αυτές οι ζώνες επιβλέπονται πολύ στενά από τον στρατό.
    * Το νερό έγινε ένα είδος σπάνιο, ένας θησαυρός ανεκτίμητος, πολύ περισσότερο από τον χρυσό ή τα διαμάντια. Εδώ όμως, δεν υπάρχουν πια δέντρα γιατί δε βρέχει σχεδόν ποτέ. Και όταν αρχίζει να βρέχει, δεν πέφτει παρά όξινη βροχή.
    * Δεν υπάρχουν πλέον εποχές εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών (φαινόμενο του θερμοκηπίου) από τις δραστηριότητες του ανθρώπου του 20ου αιώνα που μόλυναν το περιβάλλον.

Και όμως είχαμε προβλέψει ότι έπρεπε να φροντίσουμε το περιβάλλον μας, αλλά κανείς δεν έκανε τίποτα.
Όταν η κόρη μου με ρωτάει να της αφηγηθώ πώς ήταν όταν εγώ ήμουν νέος, της διηγούμαι πώς τα δάση ήταν όμορφα.
Της μιλάω για τη βροχή, τα λουλούδια, την ευχαρίστηση του να κολυμπάς και να ψαρεύεις στα ποτάμια και τις λίμνες και του να πίνεις όσο νερό θέλεις! Και για την καλή υγεία των ανθρώπων...
Με ρωτάει:
- Μπαμπά! Γιατί δεν υπάρχει πια νερό;
Έχω λοιπόν ένα κόμπο στο λαιμό...
Δεν μπορώ να σταματήσω να με θεωρώ ένοχο, γιατί ανήκω στη γενεά που ολοκλήρωσε την καταστροφή του περιβάλλοντος, μη παίρνοντας στα σοβαρά τις αμέτρητες προειδοποιήσεις.
Ανήκω στην τελευταία γενεά που θα μπορούσε να αλλάξει την πορεία των πραγμάτων, αλλά αποφάσισε διαφορετικά.
Σήμερα τα παιδιά μας το πληρώνουν ακριβά...
Ειλικρινά, πιστεύω πως η ζωή πάνω σ' αυτή τη γη δε θα είναι δυνατή από δω και πέρα γιατί η καταστροφή του περιβάλλοντος έφτασε σ' ένα σημείο όπου δεν έχει επιστροφή.
Πώς θα ήθελα να γυρίσω πίσω και με κάποιο τρόπο να έκανα να καταλάβει ολόκληρη η ανθρωπότητα... Στη στιγμή εκείνη που μπορούμε ακόμα να κάνουμε κάτι για να σώσουμε τον πλανήτη μας!



Γνωρίστε αυτό το γράμμα σε όσους μπορείτε! Δε θα είναι παρά το ελάχιστο για το ξύπνημα της παγκόσμιας συνείδησης και της ανάγκης για τη σωτηρία του νερού.
Αυτό εδώ δεν είναι παιχνίδι, είναι ήδη η δική μας πραγματικότητα. Κάντε το για τα παιδιά σας. Και εάν δεν έχετε ακόμα, ίσως μια μέρα να έχετε.
Μην τους αφήσουμε μια κόλαση για κληρονομιά... Ας τους αφήσουμε τη ζωή!


Αναδημοσίευση: www.hlektronika.gr

Τα παραπάνω ανατριχιαστικά, υπάρχουν κάπου εδώ  μέσα και συνοδεύονται και απο video, βρείτε το και δείτε το να σας σηκωθεί η τρίχα κάγκελο......

Νάσο, θα σου πω ένα προσωπικό συμπέρασμα που έχω βγάλει (και φυσικά δεν αποτελεί θέσφατο).

Από κάποια ηλικία και μετά είναι δύσκολο να αλλάξεις τις συνήθειές σου, όπως και το να δεχτείς κάποια αντίθετη γνώμη πάνω σε πράγματα με τα οποία ασχολείσαι χρόνια.

Φυσικά αυτό δεν μπορεί να ισχύει για όλους.

Ας στοχεύσουμε να παραδειγματίσουμε την νέα γενιά, που έχει μεγαλώσει με διαφορετικά πρότυπα και ανησυχίες.

Ίσως ο παππούς αν δει (και το τονίζω: αν δει και όχι αν του πούνε) 2-3 δίπλα του να απελευθερώνουν τα μικρά ψαράκια, να μπει στην διαδικασία να το ξανασκεφτεί.....

Εγώ έχω πέσει σε παρόμοιο παππού, ο οποίος όχι μόνο με σιχτίρισε όταν του είπα (πολύ ευγενικά) πως ίσως να μην είναι καλό να κρατάει τόσο μικρά ψαράκια, αλλά μετά ερχότανε και μου ζητούσε και τα δικά μου τα μικρά επειδή έβλεπε πως τα άφηνα!!!!!!!!

(Και αν κρίνω από την εμφάνιση του, σίγουρα δεν το έκανε επειδή πεινούσε, οπότε και θα τον δικαιολογούσα).

Χαρρυ γεια σου καταρχην θελω πολυ απλα να σου πω οτι εχεις απολυτο δικιο λεβεντη μου κ μου επιβεβαιωνεις για μια ακομα φορα οτι εισαι αν μη τι αλλο ενας σκεπτομενος ανθρωπος που πρωτου μιλησει σκεφτετε πρωτα κ παλι την καλημερα μου

Πρέπει να ήτανε πριν από δύο χρόνια, περίπου τέποια εποχή. Αλκυονίδες μέρες. Και έκανε μια μέρα, χαρά Θεού.
Λέω λοιπόν με τη σύζυγο, πάμε κάπου κοντά για ψαρεματάκι. Δεν περίμενα και πολλά πράγματα για να πω την αλήθεια.
Πάμε λοιπόν, η απόσταση ήταν μικρή, φτάνουμε, στήνω τέσσερα καλαμάκια και το ρίχνουμε στο φαΐ... (μεσημέρι έτσι
Μετά από λίγο νάσου και ξεπροβάλλει ένας μπάρμπας:
"Σπέρααα"
"Γεια" λέω εγώ.
"Σε πειράζει να τα στήσω και εγώ εδώ δίπλα;"
"Όχι, δεν υπάρχει πρόβλημα", του απαντώ.
Και βγάζει 6-7 κινέζικά, τα στήνει ακριβώς ανάμεσα στα δικά μου, τα αρματώνει με μπόμπες ψαροτροφής και τα φουντάρει. Τώρα ...δέσαμε, σκέφτηκα. Άν υπήρχε κανένα ψαράκι, θα την έκανε με ελαφρά, με το θόρυβο, που κάνουν οι μπόμπες του. Έχω ακούσει και ότι, όπου ψαρεύουν με ψαροτροφή τα ψάρια δεν τσιμπάνε σε άλλο δόλωμα...
Μετά από λίγο, κοπανάει το καμπανάκι, τρέχω, τίποτά. Έδωσε σήμα όμως.
Να μην τα πολυλογώ, εκείνη τη μέρα έβγαλα, μια τσιπούρα πάνω από κιλό, ένα καραγκιόζη μισόκιλο και μια ούγενα επίσης μισόκιλη. Ο μπάρμπας τίποτα, με κοίταζε.
Όμως ήταν ωραίος τύπος, έμοιαζε να ακούει και πιάσαμε κουβέντα  . Του είπα λοιπόν για την ψαροτροφή που χρησιμοποιούσε, πόσο κακό κάνει στον τόπο αλλά και στον ίδιο  . Με άκουσε, με ρώτησε πως τα λένε τα δολώματα που χρησιμοποιώ (σ.σ. τόσα χρόνια ψάρευε μόνο με ψαροτροφή...), τα καλάμια κ.λ.π.
Μετά από λίγο καιρό τον ξαναείδα. Μου είπε ότι δοκίμασε σε κάποια καλάμια του με τον αμερικάνο, αλλά ψάρι έβγαλε πάλι με την ψαροτροφή... Οπότε, όπως καταλαβαίνετε, γύρισε πάλι πίσω σε αυτήν.
Δύσκολα να αλλάξεις συνήθειες μετά από τόσο καιρό. Ακόμα και αν δεις αποτελέσματα με τα ίδια σου τα μάτια.
Είναι οι ίδιοι μπαρμπάδες, για τους οποίους μιλάτε. Αυτοί, που κρατάνε ότι πιάνουνε κ.λ.π., κ.λ.π.. Δεν είναι απαραίτητα κακοί, έτσι έχουν μάθει. Απλά έμαθαν λάθος πράγματα