Ερώτηση Τροχαία ατυχήματα

Επειδή είχα την ατυχία να χάσω ένα εγγονάκι, πριν ένα χρόνο περίπου σε τροχαίο στην Καλαμάτα, γεγονός που μας έχει κάνει όλους στην οικογένεια να χάσουμε τον ύπνο μας, έχουμε αποκτήσει κάποιες ιδιαίτερες ευαισθησίες πάνω σ'αυτό το θέμα. Αυτό το άρθρο νομίζω πρέπει να το διαβάσουμε όλοι και να το κάνουμε γνωστό και σε άλλα άτομα, μήπως αυτό συμβάλει στην μείωση των ατυχημάτων στη χώρα μας

Τροχαία Ατυχήματα... Φταίμε όλοι...(!
             
color=red]Γράφει ο Άρης Ζωγράφος[/color

Μην πυροβολείτε τον διπλανό σας! Δεν φταίει αυτός που μαλώσατε με τη γυναίκα σας...!!!

«Η αγανάκτηση αποτελείται από δυο τοις εκατό(2%) αλήθειας, σαράντα οχτώ τοις εκατό(48%) αγανάκτησης και πενήντα τοις εκατό(50%) φθόνου» Βιτόριο Ντε Σίκα

Η ανατομία ενός ατυχήματος, ή ακριβέστερα δυστυχήματος, είναι ίσως το ποιο δύσκολο έργο που έχει να τελέσει ιατροδικαστής ειδικά αν υπεισέρχονται παράγοντες όπως απόσπαση της προσοχής, θυμός, αγανάκτηση, εκδικητικότητα, κ.ά. Μια σκληρή πραγματικότητα είναι ότι τα ατυχήματα στην Ελλάδα είναι συγκριτικά περισσότερα από όλες τις άλλες ανεπτυγμένες χώρες και μπορούν να συγκριθούν μόνο με τα αντίστοιχα στις χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου...
Στις 5-3-1907 έγινε στην Αθήνα το πρώτο τροχαίο ατύχημα και οι εφημερίδες της εποχής έγραφαν "Με επτά αυτοκίνητα θρηνούμε θύματα, φανταστείτε να γίνουν 70"...! Σήμερα με 6.500.000 οχήματα και τους χιλιάδες νεκρούς, πώς αλήθεια θα προλόγιζαν οι δημοσιογράφοι της εποχής;

Για τα χρόνια που υπάρχουν στοιχεία έχουμε ότι από το 1991-2006 έγιναν στην χώρα μας συνολικά 331.760 οδικά τροχαία ατυχήματα, που είχαν σαν αποτέλεσμα 31.796 νεκρούς! και 454.289 τραυματίες!

Δηλαδή κάθε μέρα στην Ελλάδα, 6 συμπολίτες μας σκοτώνονται σε τροχαίο και 90 τραυματίζονται...!

Αν τώρα αυτοί οι αριθμοί δεν σας μοιάζουν με πρωινή διαδήλωση στην Τζενίν ή τη Ναμπλούς της Δυτικής Όχθης, το σίγουρο είναι ότι η οδήγηση στους ελληνικούς δρόμους αποτελεί  μια ξεχωριστή εμπειρία...!

Και υπαίτιοι γι' αυτό, όπως έχει διατυμπανιστεί σε όλους τους τόνους απ' τους ειδικούς και μη καρεκλοκένταυρους, είναι οι άθλιοι δρόμοι, οι επικίνδυνοι οδηγοί, το λαθεμένο σύστημα εκπαίδευσης κι εξέτασης, η νοοτροπία του Έλληνα...

Είναι αλήθεια ότι η μεγάλη αύξηση του αριθμού των αυτοκινήτων δεν συνοδεύεται με την αντίστοιχη αύξηση του οδικού δικτύου, με αποτέλεσμα το αυτοκίνητο αντί για μέσο γρήγορης μεταβίβασης, να μετατρέπεται αυτόματα σε "βάσανο", με όλες τις αρνητικές συνέπειες στην ψυχολογία και την οδική συμπεριφορά του οδηγού.

Όταν πρέπει να χτυπήσεις κάρτα στις 8 και στις 8.05 κατεβαίνεις, τρόπος του λέγειν κατεβαίνεις, είσαι στην ουσία σημειωτόν στην Κατεχάκη, τότε τα βλέπεις όλα "κωλυόμενα"... και όλα σου φταίνε!  O μπροστινός οδηγός που δεν... "πετάει", ο διπλανός που δε σε αφήνει να "μπεις", ο πίσω που ακολουθεί πολύ κοντά, κ.ο.κ.

Είναι αλήθεια ότι η υπερφόρτιση του σημερινού οδηγού με τα μύρια όσα προβλήματα που ξεκινάνε από την γρίνια της γυναίκας (η του άντρα), την απογοήτευση στην εργασία, τα οικονομικά προβλήματα, ή τον στριμμένο προϊστάμενο, ξεσπάει στο αυτοκίνητο, στον διπλανό οδηγό, στον καθένα...

Αυτό που πριν από λίγο κάναμε εμείς, θεωρείται κεφαλαιώδες σφάλμα και επικίνδυνη οδήγηση, που πρέπει να στιγματιστεί και να καταδικαστεί αν το κάνει κάποιος άλλος... ο ασυνείδητος...!

Όταν θα κολλήσουμε αφηνιασμένα το ένα χέρι στην κόρνα  του αυτοκινήτου μας και επιδείξουμε με ορμή τα δακτυλικά αποτυπώματα του άλλου χεριού στον άλλον, τον «εχθρό», στον οποιοδήποτε άλλον, έχουμε εκτονωθεί... ή έτσι τουλάχιστον νομίζουμε...!

Αποτελούμε ίσως το μοναδικό φαινόμενο λαού που ξέρει να κάνει κριτική "επί παντός επιστητού" αλλά έχει διαγράψει από το λεξιλόγιο του τη λέξη αυτοκριτική και ίσως εκεί βρούμε κάποιες αλήθειες...

Η έλλειψη εκπαίδευσης και η επιθετική οδήγηση από πλευράς των οδηγών, η μηδενική οδική αγωγή των πεζών, ο ωχαδερφισμός και των δύο... είναι οι σοβαρότερες αιτίες των οδικών ατυχημάτων και ΠΡΕΠΕΙ κάποτε να σταματήσει...!

Μην περιμένετε τις κρατικές απαγορεύσεις και τα πρόστιμα να λύσουν το πρόβλημα.

Η κυκλοφοριακή Αγωγή του πολίτη ξεκινάει από το...«μαιευτήριο», συνεχίζεται στα σχολεία μέσα από την παιδαγωγική διαδικασία, σαν υποχρεωτικό μάθημα, στις σχολές οδηγών σαν το «ουκ άνευ της εκπαίδευσης» και συνυπάρχει σε όλη την οδηγητική του σταδιοδρομία, με την μορφή της κατάρτισης.

Για το απαράδεκτο, λοιπόν, επίπεδο Κυκλοφοριακής Αγωγής της χώρας μας φταίμε όλοι - οι δομές, οι υπηρεσίες, η νοοτροπία αλλά και ο κάθε ένας από εμάς ξεχωριστά  για διαφορετικούς  λόγους και ματαιοδοξίες...!

Η συνειδητή συμμετοχή κάθε πολίτη στην υπόθεση Οδική Ασφάλεια βασισμένη σε γνώσεις και πολιτισμική ανωτερότητα χρειάζεται χρόνο εκπαίδευση αλλά προπάντων ΤΟΛΜΗ...!!!

Μια και αναφέρθηκε η Καλαμάτα αξιωσημείωτο ειναι πως στατιστικώς τα περισσότερα θανατηφόρα στην ΚΑΛΑΜΑΤΑ εχουν γινει στο σημείο που ενώνεται η "Νέα είσοδος" με την "Αθηνών" αλλα κανεις δεν κανει τιποτα.Στην συγκεκριμενη διασταυρωση δεν υπαρχει ουτε ενα φαναρι.

Φιλε Χρηστο μας λειπει πραγματικα η παιδια γιαυτο ολα τα κακα συμβαινουν σ΄αυτον τον τοπο

αν δεν προσπαθησουμε να συμορφωθουμε μονοι μας δεν νομιζω οτι μπορει καποιος να μας συμορφωσει

                                να εισαι καλα και να θυμασε το εγγονι σου