Ερώτηση Νέα που ενδιαφέρουν όλους μας

....το δεύτερο πελώριο θέμα, κατά τη γνώμη μου, είναι ως πότε θα λέμε ανάπτυξη κ θα εννοούμε αποκλειστικά τα "μεγάλα έργα".....

Από την προσφώνηση του Ράσσελ Μήνς (ινδιάνου) στο Συμπόσιο της Ένωσης για την επιβίωση των Black Hills, 1980.


«Οι Ευρωπαίοι θεωρούν τον Μαρξιστικό υλισμό επαναστατι­κό, για τους Ινδιάνους όμως δεν είναι παρά η συνέχιση της παλιάς ευρωπαϊκής σύγκρουσης ανάμεσα στο υπάρχω και στο έχω.

Η ύπαρξη είναι μια πνευματική κατάσταση. Η ιδιοκτησία μια υλική πράξη. Από παράδοση οι Ινδιάνοι προσπαθούσαν πάντα να είναι σαν άνθρωποι όσο γινόταν καλύτεροι. Στα πλαίσια αυτής της πνευματικής ανάπτυξης, τον πλούτο τον απωθούσαν τελείως, τον μοίραζαν ώστε να μη κερδίζουν τίποτα.

Ενώ για μας υλικό κέρδος σημαίνει λανθασμένη στάση ζωής, αντίθετα για τους Ευ­ρωπαίους είναι «σημάδι ότι το σύστημα λειτουργεί» (...) Το σπου­δαιότερο είναι ότι οι Ευρωπαίοι μέσα σ' όλα αυτά δεν έχουν την αίσθηση καμιάς απώλειας. Άλλωστε οι φιλόσοφοί τους έχουν κατορθώσει να αποπνευματοποιήσουν τόσο πολύ την πραγματικό­τητα ώστε είναι ανίκανοι πια να αισθάνονται ικανοποίηση παρατη­ρώντας απλά το θαύμα ενός βουνού ή μιας λίμνης ή της ύπαρξής τους.

Η ικανοποίηση μετριέται στη βάση του υλικού κέρδους. Γι' αυτούς βουνό σημαίνει χαλίκια και λίμνη νερό για τα εργοστάσια...

Δεν πιστεύω ότι μόνο ο καπιταλισμός είναι υπεύθυνος για τη γενοκτονία των Ινδιάνων. Όχι. Υπεύθυνη είναι η Ευρωπαϊκή παράδοση. Η ίδια η Ευρωπαϊκή κουλτούρα. Ο Μαρξισμός είναι απλώς η συνέχεια αυτής της παράδοσης και όχι μια λύση.

Υπάρ­χει και άλλος δρόμος. Είναι εκείνος των Πακότα και των άλλων Ινδιάνικων λαών. Είναι ο δρόμος τής επίγνωσης ότι οι άνθρωποι δεν έχουν το δικαίωμα να υποβιβάζουν τη Μητέρα Γη, ότι υπάρχουν δυνάμεις πάνω και πέρα από οποιαδήποτε σύλληψη του Ευ­ρωπαϊκού πνεύματος, ότι οι άνθρωποι πρέπει να ζουν σε αρμονία με ό,τι τους περιβάλλει αλλιώς το ίδιο το περιβάλλον θα εξαλείψει τη δυσαρμονία.

Ολόκληρη η Ευρωπαϊκή παράδοση -μαζί και ο Μαρξισμός- είναι μια πρόκληση στη φυσική τάξη πραγμάτων. Γίνεται κατάχρηση της δύναμης, λεηλατείται η Μητέρα Γη, και αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί αιώνια. Καμμιά θεωρία δεν μπορεί να αλλάξει αυτό το απλό γεγονός...».

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ

«Αυτό που θέλω είναι να με «νιώσετε», το έχω ανάγκη»

Με την ευκαιρία του εορτασμού της παγκόσμιας ημέρας ατόμων με αναπηρία: 3 του Δεκέμβρη
Γράφει: magnesianews.gr
02/12/2009, 19:30



Πριν ένα χρόνο περίπου εμείς, μαθητές τότε της Τρίτης Γυμνασίου της Νέας Ιωνίας, ευαισθητοποιηθήκαμε προκειμένου να βοηθήσουμε ένα άτομο που πάσχει από σοβαρά προβλήματα υγείας(τετραπληγία) να αντιμετωπίσει κάποια έξοδα μιας δύσκολης κι επικίνδυνης χειρουργικής επέμβασης.

Απευθυνθήκαμε τότε στον ευρύτερο χώρο της Μαγνησίας επικεντρώνοντας την προσπάθειά μας στα σχολεία ζητώντας κάποια οικονομική βοήθεια. Αρκετά από τα σχολεία αυτά ανταποκρίθηκαν και συνέδραμαν τον αγώνα μας αποδεικνύοντας και σε μας πως η ανθρωπιά δε σπανίζει στην εποχή μας.

Ο Χρήστος λοιπόν, πριν λίγες μέρες έκανε την επέμβαση αυτή στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» της Αθήνας με απόλυτη επιτυχία και σε λίγους μήνες θα κατορθώσει να περιορίσει τους πόνους που ταλαιπωρούν το ήδη επιβαρυμένο σώμα του. Κι αυτό δεν είναι λίγο για έναν άνθρωπο που είχε φτάσει στα όρια της αντοχής του, καθώς πονούσε αφόρητα καθημερινά παρά το ότι δεν μπορεί να κινήσει τα μέλη του.

Εμείς, σήμερα, μαθητές Λυκείων της Μαγνησίας αλλά κι ο καθηγητής μας που μας ενθάρρυνε και μας βοήθησε να έχουμε αυτήν τη σημαντική εμπειρία στη ζωή μας ευχαριστούμε θερμά μέσα από την καρδιά μας όσους με μια απλή κίνηση αγάπης, μικρής οικονομικής επιβάρυνσης αλλά μεγάλης ψυχικής δύναμης συνέβαλλαν τουλάχιστον στην αντιμετώπιση τρεχουσών οικονομικών αναγκών που απαιτεί μια χειρουργική επέμβαση.

Αυτοί οι άνθρωποι κι εμείς έχουμε ανάγκη να ακούσουμε τον ίδιο το Χρήστο που στην ιστοσελίδα του( www.chrisxx.com ) από την οποία και τον γνωρίσαμε να λέει μέσα από την καρδιά του:

«Θα σας μιλήσω σαν να έχω απέναντί μου τον καλύτερο μου φίλο, τον «κολλητό μου», γιατί έχω την ανάγκη να με νιώσετε κι όχι απλώς να με διαβάσετε. Αν καθίσετε δίπλα μου, το πρώτο πράγμα που ίσως θα σκεφτείτε είναι το πώς αντέχω να είμαι παράλυτος από το λαιμό και κάτω.

Παράλυση που δεν μου επιτρέπει να κάνω πράγματα, που κάθε αρτιμελής μπορεί να κάνει, από το να πιάσω το ποτήρι μου και να πιω λίγο νερό ή να κάνω πράγματα που μου αρέσουν, όπως να παίξω μπάσκετ, να ζωγραφίσω ή ακόμα και να κάνω μια βόλτα με τη μοτοσικλέτα μου. Κι όμως όλα αυτά τα χρόνια έχω "μάθει" να χαίρομαι, με το κάθε τι που για σας μπορεί να είναι ασήμαντο.

Όπως αυτό το άρθρο που το πληκτρολογώ με το στόμα μου ή το ηλεκτρικό καρότσι μου που το κινώ με την ανάσα μου, και τόσα άλλα που αν σας τα 'γραφα θα κουραζόσασταν να τα διαβάσετε. Είναι όμως και κάτι που δεν φαίνεται με την πρώτη ματιά και με περιορίζει πολύ περισσότερο από την αναπηρία μου. Είναι ο πόνος. Καλύτερα θα έλεγα, πως η χειρότερη μορφή αναπηρίας είναι ο χρόνιος πόνος.

Πόνος που όσο περνά ο καιρός, γίνεται όλο και πιο δυνατός και αυτό γιατί ουσιαστικά δεν είναι «πραγματικός» πόνος, άρα κανένα παυσίπονο δεν μπορεί να με "καλύψει" για αρκετό καιρό. Πάντα έφθανα στο απροχώρητο, μέχρι να αλλάξω το "κοκτέιλ" των παυσίπονων στα πιο ισχυρά φάρμακα.

Είναι φοβερό να νιώθεις τόσο έναν πόνο φάντασμα και ουσιαστικά να μην έχεις τίποτα. Ήμουν άνθρωπος που άντεχε σχετικά τον πόνο, αλλά όχι τόσο πολύ και όχι φυσικά για τόσα πολλά χρόνια. Φαίνομαι ίσως υπερβολικός για αρκετούς γιατρούς, φίλους ακόμη και στους γονείς μου μερικές φορές. Δεν θυμώνω πια για αυτό, γιατί πιστεύω πως κι εγώ στη θέση τους θα «αδυνατούσα» να πιστέψω πως κάποιος που παίρνει τόσο δυνατά φάρμακα, όπως η μορφίνη εξακολουθεί να πονάει τόσο πολύ.

΄Aλλωστε κανείς δεν μπορεί να "φορέσει" για λίγο το σώμα μου και να νιώσει αυτό που βιώνω εγώ, εδώ και χρόνια. Αυτό με κάνει να νιώθω μόνος, και τις νύχτες που γίνεται πιο «έντονο» με φοβίζει απίστευτα, ξέρω πως είναι άσχημο και μονότονο να μιλάς μόνο για το πόνο, όταν όμως τρέμεις από το κρύο ή ψήνεσαι από τον πυρετό, δεν μπορείς να το «κρύψεις» για πολύ.

Τον τελευταίο καιρό, μίλησα με τον γνωστό νευροχειρουργό κ. Δαμιανό Σακά για το πρόβλημα που με απασχολεί, μου είπε πως τα φάρμακα πια δεν μπορούν να με βοηθήσουν. Υπάρχει όμως μια νεότερη μέθοδος καταπολέμησης του χρόνιου πόνου, η τοποθέτηση στον εγκέφαλό μου ενός βηματοδότη για να στέλνει παλμούς στο κέντρο του πόνου κι αν μειωνόταν ο πόνος για μένα θα ήταν δώρο θεού, ή ίσο ακόμα και με την πλήρη αποκατάσταση μου.

Ο χρόνιος πόνος δεν μπορεί να «νικηθεί», όσο θετική ψυχολογία και να έχουμε, πολλές νύχτες μένοντας ξάγρυπνος, μιλούσα με τον εαυτό μου σαν να τον είχα «απέναντι» μου, σαν να ήταν φίλος, ή ο δίδυμος αδελφός μου αυτός που υπέφερε κι εγώ να του έδινα κουράγιο. Το άρθρο αυτό το έγραψα πριν κάνω την επέμβαση, μόλις γυρίσω από το Νοσοκομείο, νικητής θα γράψω ένα νέο άρθρο, που δεν θα υπάρχει πουθενά η λέξη πόνος.

Δεν θέλω να με λυπηθείτε, μα ούτε και να με πείτε ήρωα, που τόσα χρόνια κάνω υπομονή. Φυσικά δεν είμαι η μοναδική περίπτωση με τόσο έντονο το πρόβλημα του πόνου. Αυτό που θέλω είναι να με «νιώσετε», το έχω ανάγκη. Γιατί η ζωή είναι ωραία, «πανάθεμα» την. Σήμερα που μπαίνω πια στη διαδικασία αποκατάστασης, όλα φαίνονται πιο όμορφα και μια μέρα ξημέρωσε για μένα. Σας ευχαριστώ πολύ…»

Εμείς δεν πρέπει να ευχαριστήσουμε άραγε το Χρήστο για το μάθημα που μας έκανε χωρίς να το επιδιώξει;

Κάποιοι μαθητές που έμαθαν πως η αγάπη δε μετριέται με την ποσότητα
κι ο υπεύθυνος καθηγητής μας

(για την αντιγραφή Διονύσης Λεϊμονής)
ΠΗΓΗ www.magnesianews.gr/News/Magnesia/?Entit...87-a291-038a45e0d777

Ιασωνα παλικαρι μου καλησπερα,
μια ερωτηση θελω να κανω σε πρωτη φαση γιατι δεν καταλαβα το εξης, ο χρηστος ειναι φιλος - γνωστος σου η το παρπανω ειναι ειναι αρθρο που διαβσες κατι ? οχι οτι εχει καμμια σημασια απλα θελω  κ νοιωθω την αναγκη να εκφρασω τον θαυμασμο μου για το παραπανω μαθημα ζωης,  που εσυ,  εστω κ ποσταροντας κ μονο το γραμμα μας εδωσες την ευκαιρεια να παρουμε.
ειλικρηνα νοιωθω συγκλονισμενος κ γεματος απο ενα σορο συναισθηματα, κ το κεφαλι μου πλημμυρισμενο απο σκεψεις που κατεκλησαν το μυαλο μου.
πιστευω οτι ειναι μια απιστευτη ευκαιρεια , σκεφτομενοι κ τις μερες που ερχοντε με την γεννηση του θεανθρωπου, να κατσουμε ολοι μας να αναρωτηθουμε τι θελουμε, τι ζηταμε, τι εχουμε πραγματικα αναγκη, που παμε κ τι ζηταμε απο μας κ πανω απ ολα απ τον εαυτο μας.
δεν νομιζω οτι ειναι αναγκην γραψω κατι για την παραπανω υποθεση, ειναι απο τις περιπτωσεις που ο καθενας μας μεσα του ξερει τι κ πως πρεπει να κανει.
σε ευχαρηστω για την ευκαιρεια που μου εδωσες εστω κ με το να ποσταρεις το παραπανω , αλλωστε για να νοιωσεις την αναγκη να το κανεις φανερωνει τι ανθρωπος εισαι.
καληνχτα νασος

Καλησπερα και απο μενα για τον Χρηστο γνωριζουμε ολοι εδω στον Βολο φιλε Νασο και ειμαι πανευτηχης που οι συμπολιτες μου βοηθησαν να ξεπεραστουν καποια προβληματα και να ενχυρηστη. Το προηγουμενο κειμενο το διαβασα στο troktiko.blogspot.com/2009/12/blog-post_4584.html το οποιο το βρηκα πιο λεπτομερος απο εδω www.magnesianews.gr/News/Magnesia/?Entit...87-a291-038a45e0d777 ολα αυτα ομος γραφτηκανε στο σαητ που εχει ο ιδιος ο Χρηστος ( www.chrisxx.com ).
Μεροικες φορες η καθημερινοτητα μας αλλαζη τα δεδομενα εκει που ειμαστε λαμπεροι και περιτρυγιρισμενοι απο χιλιαδες λαμπιονια ξαθνικα γινεται ενα μπαμ και δεν ξερουμε απο που ηρθαμε και που παμε ετσι ο Χρηστος ειναι σαν ενας απομηχανης θεος που μας επιστρεφη στην πραγματικοτητα και στο φως του ηλιου.

Χωρίς να θέλω να 'υπερασπιστώ' την ελληνική πλευρά, θέλω να απλά να επισημάνω, πως αυτή η καθαρά μαθηματική σύγκριση δεν έχει απολύτως καμία βάση.

Σε κάθε κατασκευαστικό έργο, πρέπει να υπολογιστούν πάρα πολλοί παράγοντες, οι οποίοι δυσκολεύουν την κατασκευή του έργου, όπως στην προκειμένη περίπτωση το βάθος της θάλασσας, τα μεγάλα ρεύματα, η σεισμογενής περιοχή, και τα ενισχυμένα τέλματα.

Έτσι ο χρόνος κατασκευής ποικίλει από έργο σε έργο, σύμφωνα με τον βαθμό δυσκολίας.

Στο θέμα κόστους τα κινέζικα εργατικά είναι από τα πιο χαμηλά παγκοσμίως, ενώ οι ελληνικές 'μίζες' αντίστοιχα, από τις πιο 'φαρμακερές'.

Διάβασα κάπου πως η γέφυρα του κόλπου Hangzhou διαθέτει 6 λωρίδες ανά κατεύθυνση (12 συνολικά), και πως η διάρκεια ζωής της προβλέπεται στα 100 περίπου χρόνια.

πράγματι, όπως σημειώνει ο Jo, στα τεχνικά έργα συνυπάρχουν ιδιαίτεροι παράγοντες -κ αστάθμητοι καμιά φορά- που μπορούν να αυξήσουν θεαματικά το κόστος.

όμως μόνο σε εμάς εδώ είναι τα μεροκάματα ακριβά, η μέρα μικρή, το έδαφος ανώμαλο, το υπέδαφος βραχώδες, σεισμογενές κλπ κλπ?

οι Ισπανοί, που ως γνωστόν, κατασκευάζουν δρόμους με το 1/7 του κόστους δεν έχουν βράχια κ βουνά?

ας δούμε κ άλλες πλευρές:
- το ΑΡΤΕΜΙΣ μπορεί να μην είναι το καλύτερο οπλικό σύστημα στον κόσμο, πρόκειται όμως για αποκλειστικά δική μας ανάπτυξη κ είναι θαμένο.

- η ΕΛΒΗΛ φτιάχτηκε αμέσως μετά τη μεταπολίτευση, από την πρώτη κυβέρνηση Καραμανλή, για να αντιμετωπίσει, ως εθνική βιομηχανία ηλεκτρονικών, την επερχόμενη ψηφιακή επανάσταση στις τηλεπικοινωνίες της χώρας κ βρέθηκε εν μιά νυκτί -1984- με το ζόρι συνεταίρος της SIEMENS για την αρχική προμήθεια 1.000.000 ψηφιακών παροχών. η συνέχεια είναι γνωστή....

- το ίδιο γνωστή είναι η ιστορία κάθε μιας εθνικής βιομηχανίας (Ναυπηγεία, ΕΛΒΟ, ....) κ πάει λέγοντας.

ότι δεν είναι "προμήθεια" όμως, δεν έχει κ μίζα!

- το ίδιο γνωστή είναι η ιστορία του ΟΣΕ, όπου οι συρμοί είχανε δεκατρία νόμιμα κ μόνο δεκατέσσερα "μαύρα" βαγόνια -συνήθως.

κ ων ουκ έστιν αριθμός...

το θέμα όμως είναι πόσο θα τραβήξει αυτό κ πότε -κ εάν- θα δοθούν οι πληροφορίες κ θα αποδοθούν ευθύνες για όσους παρέβησαν το καθήκον τους κ καταχράστηκαν χρήματα του ελληνικού λαού.

αυτό είναι το αίτημα κ η απαίτηση των ημερών κ επ' αυτού θα κριθούν πολιτικά κόμματα κ ηγέτες.


το δεύτερο πελώριο θέμα, κατά τη γνώμη μου, είναι ως πότε θα λέμε ανάπτυξη κ θα εννοούμε αποκλειστικά τα "μεγάλα έργα".

δεν είμαι κατά των τσιμεντένιων υπερκατασκευών κ δε λέω όχι σε γρήγορους δρόμους, γεφύρια και στοές που ελαχιστοποιούν τις αποστάσεις κλπ...

οι ορεινές λ.χ. χώρες της Κεντρικής Ευρώπης στήριξαν την ανάπτυξή τους στην αστυφιλία, σε υπερδρόμους κ υπερκατασκατασκευές?
ή μήπως όταν κατασκευάζουνε τέτοιες λεωφόρους καταφέρνουνε να τις απαξιώνουνε μέσα σε μια πενταετία (Αττική Οδός λ.χ.)?
κ αυτό είναι ένα μονάχα παράδειγμα.


απλώς, λέω τώρα εγώ...... μήπως οι προσεγγίσεις μας είναι πολύ large κ νεοπλουτέ?


             

Φίλοι καλημέρα σας

Τάκη νομίζω πως είσαι 'μεγάλο παιδί' πια για να έχεις τέτοια ερωτηματικά, σωστά θέτεις το θέμα 'ΜΙΖΑ' (όχι του αυτοικινήτου, την άλλη  ) οπότε με αυτη και μόνο την λέξη που ανέφερες απάντησες ταυτόχρονα και στα ερωτήματα που έβαλες.

Και το πάω λίγο ακόμα παραπέρα, έχεις την αίσθηση ότι ότι γίνετε εδώ πέρα είναι αποφάσεις που πέρνονται εδώ ? οτι η δικαιοσύνη μπορεί λες να πάρει αποφάσεις τέτοιες ώστε κάποιος να πληρώσει για την κατάχρηση που έκανε των χρημάτων του κόσμου? δεν νομίζω να πιστεύεις κάτι τέτοιο, είμαι σίγουρος, όσον αφορά το συγκεκριμένο θέμα της ανάθεσης του έργου της Γέφυρας, μήπως έχεις υπόψην σου πόσα χρόνια 'μαγείρευαν' την ανάθεση ?

Θα πω κάτι τελευταίο και κλείνω, στις πρόσφατες εκλογές της ΝΔ κάποιοι ήξεραν απο πολύ πριν τα αποτελέσματα της εκλογής, μαζί μ'αυτούς κι εγω, και όχι γιατί είμαι πιο έξυπνος, απλά κάποιος που είναι λίγο πιο'βαθειά' στα πράγματα απο τον απλό κόσμο μου το σφύριξε σε μια συζήτηση που είχαμε πως ο Σαμαράς είναι ο επόμενος πρόεδρος της ΝΔ.

Νομίζω πως κατάλαβες τι θέλω να πω, και ο νοών νοήτο.

Φιλικά
Βασίλης 

Από την προσφώνηση του Ράσσελ Μήνς (ινδιάνου) στο Συμπόσιο της Ένωσης για την επιβίωση των Black Hills, 1980.


«Οι Ευρωπαίοι θεωρούν τον Μαρξιστικό υλισμό επαναστατι­κό, για τους Ινδιάνους όμως δεν είναι παρά η συνέχιση της παλιάς ευρωπαϊκής σύγκρουσης ανάμεσα στο υπάρχω και στο έχω.


Η ύπαρξη είναι μια πνευματική κατάσταση. Η ιδιοκτησία μια υλική πράξη. Από παράδοση οι Ινδιάνοι προσπαθούσαν πάντα να είναι σαν άνθρωποι όσο γινόταν καλύτεροι. Στα πλαίσια αυτής της πνευματικής ανάπτυξης, τον πλούτο τον απωθούσαν τελείως, τον μοίραζαν ώστε να μη κερδίζουν τίποτα.

- Για αυτό και σας έβαλαν κουστούμια και γραβάτες .

Ενώ για μας υλικό κέρδος σημαίνει λανθασμένη στάση ζωής, αντίθετα για τους Ευ­ρωπαίους είναι «σημάδι ότι το σύστημα λειτουργεί» (...) Το σπου­δαιότερο είναι ότι οι Ευρωπαίοι μέσα σ' όλα αυτά δεν έχουν την αίσθηση καμιάς απώλειας. Άλλωστε οι φιλόσοφοί τους έχουν κατορθώσει να αποπνευματοποιήσουν τόσο πολύ την πραγματικό­τητα ώστε είναι ανίκανοι πια να αισθάνονται ικανοποίηση παρατη­ρώντας απλά το θαύμα ενός βουνού ή μιας λίμνης ή της ύπαρξής τους.

- Ενώ οι δικοί τους φιλόσοφοι ζουν μέσα στην πνευματηκότητα........

Η ικανοποίηση μετριέται στη βάση του υλικού κέρδους. Γι' αυτούς βουνό σημαίνει χαλίκια και λίμνη νερό για τα εργοστάσια...

-Ενω για τους πατριώτες του τους Αμερικανούς σημαίνει Ζωή(δεν μας Χ... ρε Νταλάρα)

Δεν πιστεύω ότι μόνο ο καπιταλισμός είναι υπεύθυνος για τη γενοκτονία των Ινδιάνων. Όχι. Υπεύθυνη είναι η Ευρωπαϊκή παράδοση. Η ίδια η Ευρωπαϊκή κουλτούρα. Ο Μαρξισμός είναι απλώς η συνέχεια αυτής της παράδοσης και όχι μια λύση.

-Σιγά μην το πίστευες, Οι ευρωπαίοι σου φτάινε που κατασπάραξαν τις φυλές σας οι ομοεθνοί σου για να σας πάρουν τα λιβάδια αλλά και τα Δάση με ότι συνεπάγεται αυτό, και κάποιοι προδότες Ινδιάνοι συνηπέγραφαν παράδοση ανευ όρων, και μετά την παράδοση σας έσφαζαν Οι στρατιώτες σαν αρνιά......Οι Ευρωπαίοι φταίνε με την παλιοκουλτούρα τους ..(δεν μας Ξαναχ...Ρε Νταλάρα)

Υπάρ­χει και άλλος δρόμος. Είναι εκείνος των Πακότα και των άλλων Ινδιάνικων λαών. Είναι ο δρόμος τής επίγνωσης ότι οι άνθρωποι δεν έχουν το δικαίωμα να υποβιβάζουν τη Μητέρα Γη, ότι υπάρχουν δυνάμεις πάνω και πέρα από οποιαδήποτε σύλληψη του Ευ­ρωπαϊκού πνεύματος, ότι οι άνθρωποι πρέπει να ζουν σε αρμονία με ό,τι τους περιβάλλει αλλιώς το ίδιο το περιβάλλον θα εξαλείψει τη δυσαρμονία.

-Για προσπάθησε αυτό να το εξηγήσεις στους Πατριώτες σου..Νταλάρα ..ε! Νταλάρα

Ολόκληρη η Ευρωπαϊκή παράδοση -μαζί και ο Μαρξισμός- είναι μια πρόκληση στη φυσική τάξη πραγμάτων. Γίνεται κατάχρηση της δύναμης, λεηλατείται η Μητέρα Γη, και αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί αιώνια. Καμμιά θεωρία δεν μπορεί να αλλάξει αυτό το απλό γεγονός...».

- Ενώ ο Κπαιταλισμός σέβεται την Μητέρα Γη και κάνει τα Ενώ για τους Αμερικανούς πάντα ώστε να την προφυλλάξει απο τα κακά σχέδια που έχει γι αυτήν η Ευρώπη.....Βρε Ουστ !κύριε Ράσσελ.

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ


[/quote]

Ο Σχολιασμός έγινε μόνο σε σχέση με αυτά που αναφέρει ο κύριος 'Ινδιάνος', Σέβομαι απόλυτα αυτούς τους Ανθρώπους, την κουλτούρα τους και το παρελθόν τους, για μένα αυτος ο Λαός είναι Οι Γνήσιοι Αμερικάνοι, όμως δεν μπορώ παρά να διακρίνω στα λεγόμενα του παραπάνω τύπου το θετρινισμό του πως η Ευρώποι και οι κουλτούρες της είναι αυτές που θα βλαψουν την Μητέρα Γη.....πολύ κοντόφθαλμος δεν σας φαίνετε ο τύπος, ας κοιτάξει καλύτερα την καμπούρα του (την Αμερικανική) και ουχί Ινδιάνικη, αφού ποτέ αυτή η χώρα δεν υπάγραψε συμφωνίες για την προστασία του περιβάλλοντος για να μην θίξει..........την Πνευματηκότητα των 'φιλοσόφων' της........Ουστ!

Ζητώ συγνώμη αν οι επισυμάνσεις μου έχουν τόνο 'εριστικό' αλλά βαρέθηκα να ακούω να απαξιώνεται ένας ολόκληρος πολιτισμός  χιλίαδων ετών, απο έναν Ινδιάνο 'Ιμιτασιόν' που κατ εμέ υποστηρήζει συμφέροντα των ΗΠΑ, και όχι των Ινδιάνων

Φιλικά

ξέρεις κάτι Βασίλειε...

Ευρωπαίοι ήταν οι άποικοι σε Αμερική, Αφρική κ Αυστραλία.

Ναι φλιε Τάκη, ασφαλώς αφού 'ανακαλύφθηκε' απο Ευρωπαίο, και κατηκήθηκε απο Ευρωπαίους με όσα κακά έφερε στις χώρες που αποικήσε αυτό, ωστόσο μιλάμε για μετά 233 χρόνια !!!! τουλάχιστον απο την επίσημη δυακήρηξη Ανεξαρτησίας τους ως ομόσπονδο κράτος.
και δεν μπορώ να δεχτώ ότι ο Αμερικανικός Λαός μετά τόσα χρόνια κατάφερε να διατηρήσει την Ευρωπαική κουλτούρα του αφού είναι μια μίξη εθνών, ηθών και ....παθών, ένα συνοθύλευμα λαών, με συνέπεια την Αμερική του Σήμερα, μια 'Υπερδύναμη' με μόνο φυσικό ταλέντο τον 'κανιβαλισμό' σε όλες του τις μορφές.

-Ο προαναφερθείς Ινδιάνος Ράσσελ, είχε υπογράψει συνθήκη την οποία μόλις πρόσφατα ανακάλεσε μονομερός

(Γι’ αυτό αποφασίσαμε να αποσυρθούμε μονομερώς από όλες τις συμφωνίες με τους λευκούς και να ξαναγίνουμε η Δημοκρατία των Λακότα.)

- κάποτε είχε πράγματι μια δράση σοβαρή υπέρ του λαού του, μετά και για κάποιο διάστημα έγινε 'μαριονέτα' κι αυτός στα χέρια του Αμερικανικού παρακράτους, - δεν του βγήκε όμως- και ξαναγύρισε απο εκεί που ξεκίνησε, ελπίζω στην δεύτερη ευκαιρία που του δίνεται να κάνει το κάλυτερο δυνατό για τα συμφέροντα των Ινδιάνων.
Σύντομο βιογραφικό:

Ο Ράσελ Μηνς, μέλος του έθνους των Ογκλάλα Σιού, γεννήθηκε στον καταυλισμό του Πάιν Ριτζ το 1939. Έχει ζήσει τη δημιουργία του Αμερικάνικου Ινδιάνικου Κινήματος (American Indian Movement, ΑΙΜ), του οποίου υπήρξε ιδρυτικό μέλος και ακτιβιστής. Ήταν παρών σε όλα τα σημαντικά γεγονότα, από την πολύμηνη κατάληψη του Αλκατράζ στη δεκαετία του 1960, ως την κινητοποίηση του Wounded Κnee το 1974. Υπηρέτησε ως ο πρώτος διευθυντής του ΑΙΜ, είναι μέλος του Ελευθεριακού Αμερικανικού Κόμματος (Libertarian Party) και υπήρξε υποψήφιος κυβερνήτης του Νέου Μεξικού, όπως και υποψήφιος αντιπρόεδρος των ΗΠΑ στο πλευρό του Λάρι Φλιντ, εκδότη του διαβόητου περιοδικού Χάσλερ. Πλήρωσε τη δράση του με συκοφαντίες, δίκες, φυλακίσεις, αλλά και την αναγνώριση των προοδευτικών δυνάμεων στις ΗΠΑ. Στον κινηματογράφο δραστηριοποιήθηκε από τη δεκαετία του 1990. Επιθυμεί να τον αποκαλούν «Ινδιάνο», καθώς «ντόπιος» (native) είναι όποιος γεννήθηκε στην Αμερική, και η λέξη αυτή δεν έχει το πολιτιστικό και ιστορικό φορτίο της λέξης «Ινδιάνος». Είναι έγγαμος και παππούς 21 εγγονών. 


Καθώς επίσης ούτε στην Αυστραλία, ούτε στην Αφρικανική Ηπειρο, αλλά και πουθενά αλλού στον κόσμο όπου βρίσκονται Ευρωπαίοι έγινε αυτό που έγινε στην Αμερική με τους Αυτόχθονες
Ινδιάνους, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν υπήρξαν βιαιότητες απο τους 'πολιτισμένους' Ευρωπαίους, όπως στην Αυστραλία με την μαζική Κλοπή των νηπίων των Ιθαγενών Αβοριγίνων, ( 30..000 αναφέρουν τα επίσημα στοιχεία )που οι 'Δήθεν' Χριστιανοί τα έκλεβαν για να τα 'εκπολιτίσουν'.

Φιλικά

... για να τα 'εκπολιτίσουν'.

μπροστά ο καλόγερος με το σταυρό κ τη βίβλο κ από κοντά το τσούρμο για σφαγή, πλιάτσικο κ καθυποταγή!

... για να τα 'εκπολιτίσουν'.

μπροστά ο καλόγερος με το σταυρό κ τη βίβλο κ από κοντά το τσούρμο για σφαγή, πλιάτσικο κ καθυποταγή!

Θα ήθελα να σας παρακαλέσω να μην αναφέρεστε απαξιωτικά σε ιερά σύμβολα της θρησκείας μας, όπως τον σταυρό, ή την βίβλο.

Αυτού του τύπου οι γενικότητες οδηγούν μόνο σε διχασμό και παρεξηγήσεις.

Από την πλευρά μου βλέπω πολλές λάθος τοποθετήσεις ορισμένων φίλων στο φόρουμ, αλλά δεν θέλω να τις επισημάνω για να μην 'δυναμιτίσω' την ατμόσφαιρα.

Αν παρόλα αυτά νοιώθουν κάποιοι από εσάς καταπιεσμένοι, και θέλουν να εκφράζονται ελεύθερα και ασύστολα επί παντός θέματος, κανένα πρόβλημα.

Δεν θα υπάρξει απλά εκ μέρους μου καμιά είδους συμμετοχή σ΄αυτό το φόρουμ.